2026 resultaten.
moe
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
624 Niet toegeven aan verdriet of pijn,
we houden goede moed en zullen niet zeuren.
Hoe hebben anderen dit gedaan?
Een half jaar verder en de vooruitzichten zijn goed.
Mag ik geloven dat mijn kleine meid weer gezond is?
Mag ik trots op haar zijn, zoveel moed?
Weer leven alsof er niets gebeurd is.
Normaal zou Elise zeggen, ik ben normaal!…
Nooit meer Auschwitz Birkenau
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
524 Je hebt vast de moed deze hel te overleven
om daarna het nageslacht levenslessen te geven.
Al zijn de barakken verzadigd van tyfeus en verdriet
door verhalen vergeet de mensheid dit nooit niet.…
Als het winters warm en koud wordt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Kom, welke hand wordt gevat weer een werkende
welke traan herbergt gedroogd toekomstmuziek,
wat kan en mag echt in geen leven ontbreken,
als vat kracht, moed, geloof dit gedroomde teken.…
Kosmisch Ei
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.039 Het ei wordt langzaam uitgebroed
al is `t misschien wat later
het kuikentje van toen..heeft moed
en waagt zich in het water.…
Schaduw
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.061 Alles is zwart in mijn hoofd
Het laatste lichtje uitgedoofd
De moed zakt weg
en trekt de energie mee
Onvermogen, onmacht en zelfhaat
beheersen nu mijn bestaan
Ik sta voor de keuze:
Verdwijnen in de schaduw
of toch nog verdergaan
De onderste steen van de muur
heb ik in eigen hand
Durf ik hem eruit te halen
zodat het licht naar binnen…
Duisternis
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.658 genomen in de duisternis
omringd door angst en pijn
geen trap om te beklimmen
om terug te keren naar de realiteit
vragen die bulderen in mijn lege hoofd
als een storm in de donkere nacht
geen lichtpunt zie ik op mijn weg
de weg waarop terugkeren niet mogelijk is
de kracht en energie verlaten mijn lichaam
geven mijn geest geen nieuwe moed…
In harmonie
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.079 verbonden in echo’s woord
Het gevoel van binnen voluit
stroomt door het bloed ongestoord
Vragen zweven vrij naar buiten
geurend door de wind gevangen
Het hart vol van besluiten
in het antwoord stil verlangen
De geest luistert met open oor
innerlijke stem spreekt goed
De groei vind zijn eigen spoor
schenkt vertrouwen, liefde en moed…
Bestaansgrond
gedicht
3.4 met 52 stemmen
15.276 het geeft me zo'n gevoel van niets te wezen
van hier verloren lopen, ik blijf staan
om in het glas mijn eigen ik te lezen
maar 'k zie mijzelf alleen beslagen aan
als er niet meer was dan dit moede denken
niets beters dan de dag van mijn bestaan
geen hand van ver mijn hoofd omhoog zou wenken
hoe kon ik verder dan... en hier vandaan.
---…
laat me helpen!
hartenkreet
3.5 met 35 stemmen
6.112 je zegt dat het niets is
al weet ik al van niet
want je bent niet meer zo vrolijk
maar stilletjes in verdriet
je hoeft niets te verbergen
als je hulp vraagt is het goed
dat getuigt niet van zwakheid
maar juist van goede moed!
laat me je helpen alsjeblieft
ik kan niet toekijken
hoe jij langzaam probeert
de ik in jou te ontwijken…
Ongeboren
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
986 speels wil ik
woorden losknopen,
struikelend in
mijn mond,
ongedwongen en
met moed kijk ik
de kamer rond
maar stilte
breekt mijn hoop
als de vragen
gaan vervagen,
blindgeworden letters
durf ik niet of
nauwelijks te raken
ruggelingse ogen
vullen zich met
zinnen nog te gaan,
onvoldragen klanken
die ik steeds maar
weer…
anders
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.446 Samen,
Stilte,
Eenzaamheid,
Moed,
een groot vertrouwen,
in elkaar en in een ander,
maar toch verschil?
Angst,
Muziek,
Vrolijkheid,
Gedachten,
een groot verschil,
wat denk jij ?
wat denk ik?…
Ouderdom
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
5 Totdat de vloed het moede wezen drijft
naar zilte stranden van het eigen gelaat;
en wat er van het spiegelbeeld beklijft
slechts naakte en onthechte weemoed staat.
Een droomloos en onwrikbaar samengaan,
gevangen in de ziel van een stilleven;
de rust van het volkomen stilbestaan,
aan de kosmos en het stof overgegeven.…
Bemoediging
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
661 Zomaar een paar zinnen
van wat ik voel en wens voor jou
nieuwe krachten te putten uit de bron
je erin mag slagen
het lot van de verwoestende storm
te kunnen dragen
te zwaar voor een enkeling
je hebt nog je gezin om voor te leven
die je steunen altijd weer
vraag ik de Lieve Heer
jou moed tot aanvaarding te geven
want Parkinson kent…
Ontlasten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
517 Mag ik even
Mag ik gaan
Overleven
Overgeven
Weer te denken
Weer te staan
Weer te wennen
Te verkennen
Hoe het moet
Weet niet goed
Wat het nu doet
Hoe aan te pakken
Niet weg te zakken
Niet te slopen
Recht te lopen
Heel te blijven
Niet te verstijven
Het ontbreekt
Nog wat aan moed
Mag ik even
Mag ik gaan
Mag het licht
Hier in dit…
Duizend tinten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 Met moed kan ik zeggen dat het door jou komt.
Het geheim van mijn glimlach.
Het staat geschreven in de wolken, het zit in de glans van de gevallen regendruppels, het zit in de lijnen van je huid en in de zwarte cirkels van je hemelse ogen.
Het geheim van jouw glimlach.
Is een duisterde waarheid.…
Morgen vieren we Pinksteren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 Vred’en vreugde, moed en eerbied,
alles wat in zevenvoud
mensen samenbrengt in vriendschap,
ons steeds weer te samen houdt.
Zo wil God ons nu ook zenden
als getuigen van het licht,
om zijn liefde uit te dragen,
alles wat Hij heeft verricht.…
tegenwind
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.294 tegenwind verwarde me en daarna was je verdwenen
transparant geworden tegen de achtergrond van glas
zette mijn handen aan je mond omdat ik schreeuwen wilde
met jouw stem, blijf bij me - of ben je mij nu al vergeten
wanhoop kleurde woorden rood en als bliksemschichten
gierden stemmen door de zwartgerande tekeningen, zover
ging de moed verloren…
Daar waar de reiger.....
hartenkreet
4.2 met 34 stemmen
4.173 Daar waar de reiger voedsel zocht
bij het mooie stille water
daar leg ik vaak mijn luisterend oor
en bewaar de stilte wel voor later
Als ik dan rustig huiswaarts keer
en mijn gedachten op een rijtje zet
dan kruipt in mij een stil vermoeden
dat de reiger daar op mij heeft gelet
En rustig kan ik dan gaan slapen
leg het moede hoofd op 't kussen…
verder gaan
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
3.186 niet door
al is hij bij ons weggegaan
Streep zijn naam niet door
alsof hij nooit heeft bestaan
Het liefste wat ik heb bezeten
het voorbeeld van mijn bestaan
Vraag me niet om dat te vergeten
en gewoon weer door te gaan
Want ik wil wel verder leven
maar weet niet hoe dat moet
Ik hoor bij hen die achter bleven
en overleven vergt zoveel moed…
18 april 1989
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
785 die ene ging
de tanks tegemoet
met niets dan twee
plastikzakken
in zijn handen
hij vroeg in naam
van heel zijn volk
een ongelauwerde held
zij hadden respect
voor zijn moed.…
alsof ik zonder kan
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.502 het leek alsof wij spraken
van dingen die wij waren
in heldere overvloed
woord minus moed
ik wende mij tot jou
en jij veranderde
en toch beken je dagelijks
jou tot mij en ik zeg ja
- zoals het altijd was -
alsof ‘t een alledaagse gauwheid
en wat jij mij betekent al die jaren
en in jouw toverondertoon
vlieg ik met de gevleugelden
de…
Ademloos
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.833 Ademloos, hulpeloos kijk ik bewegingloos
Naar de weg die scheef loopt
Denk na over de verkeerde richting die ik koos
Waardoor al mijn problemen, boosheid meer ophoopt
Ik heb geen adem meer om in te ademen
De moed niet meer hebben om al die vuile lucht te benaderen
Omdat ik te bang ben dat ze mijn overgebleven zelfvertrouwen neer willen halen…
herdenking
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.154 de vlag hangt uit
halfstok
wappert vrolijke kleuren
ik heb een brok
in mijn keel
aan de herinnering
mijn vader
die alsnog aan de oorlog
ten onder ging
notities op gele kladbriefjes
met potlood
'we houden de moed er in'
velen gingen er dood
hij overleefde het kamp
daar was alles mee gezegd
in hem woedde het voort
werd de strijd…
Een latente voorbijgaan
hartenkreet
1.8 met 9 stemmen
2.130 Eerbiedig doch stevig
ligt mijn hand
op het laatste restje leven
*
de lente met moed gepasseerd
kwam de zomer attent
met vroege warme dagen, de wolken
droegen sluiers op het moment
dat het zou gaan regenen, neen
geen hemelwater uit den hoogte
maar tranen van angst dus geen
genezing waar jij op hoopte
het gezicht met bril
de ogen…
De overrompeling
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
521 weg met pantsers
scherp uw kracht
de overrompeling komt
misschien vannacht
aan hun conflicten kleeft
al eeuwenlang bloed
dat gevloeid heeft en
gestold is zonder moed
uitzichtloos is nooit
een perspectief voor leven
dus vluchten zij naar hen
die dat wel kunnen geven
eindelijk kunnen wij
een stukje welvaart delen
in plaats van geld…
Smaak van pijn
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
527 oceaan is voor iedere vis, vergaat
in gesproken woorden, resoneert in
stemmen die voorgoed gebroken zijn
na al dat bloed dat is vergoten, smaakt
de verworvenheid naar pijn, blijft de deksel
op de beerput, of komt hij er vanaf, zonder
te roemen is dat dan de grootste schijn
of straf, of lopen we voor beide weg en
worden we dan bestempeld vol moed…
zelfportret zonder lijst
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
611 Balancerend op de dunne draad
van illusies en onvervuld verlangen
verzamel ik de dunne druppels
geringste greintjes moed en hoop
wat gisteren nog evenwicht was
is morgen zomaar hulpeloze val
verzwaard door nieuwe desillusies
spiegeldicht laat mij uw zinnen zien
zodat ik ze kan schrijven
in de ijle wolkenlucht
als zelfportret zonder lijst…
Paolo en Francesca
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
1.475 strijkt door zijn ravenzwarte haren
en laat haar tong de vrije lik
Hij riposteert
met een stevig beetnemen
van haar appelvormige borstjes
Ademhaling en gevoel
osmotisch
kosmotisch
chaotisch
Hij beroert haar rug
streelt de dijen
spreidt haar benen
dringt alzo binnen
in de plek
waar talloze hoopvolle zielen
met volle moed…
Er was eens . . .
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
1.230 M’n viagra pil heeft een bijwerking
ik verlies de lust en sta voor paal
traumatisch hoe het ‘t ding verging
van geweer naar druipkaars ging
In m’n jonge jaren spoot ik ‘n vlieg
van ‘t behang, kom nu niet verder
dan opwelling over ’n moede hand
Met m’n water gaat ’t al niet beter
spoot ik ooit kikkers van ‘n lelieblad
nu benat ik de punten…
Droomland
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
555 in de nacht legde zij
haar moede hoofd neer
op het veren kussen
sloot haar ogen
begaf zich op het pad
van droomland
donzig
waar zij de mooiste klaprozen
zag wiegen in de wind
waar de vlinders
haar lippen rood kusten
met tere vleugelslag
warm als een glimlach
rook zij de geur van jasmijn
slaap zacht
fluisterde de wind
het water bleef…