4113 resultaten.
IN ALLE STILTE
gedicht
3.1 met 94 stemmen
31.731 Een vriend van mij, een vriend van mij had kanker
Maar goeie vrienden laat je niet alleen
Al wist ik dikwijls niet wat ik moest zeggen
Ik ging er elke week toch even heen
In feite zou ik gister weer gegaan zijn
Dat hoefde niet meer, zei het ochtendblad:
"Gestorven onze zoon en broer en zwager...
In stilte gecremeerd..." en dat was dat…
K*
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
686 Als je in een jaar
met alles dat je in je hebt
hebt gevochten voor je leven
hoe kan het nou zo zijn
dat je ondanks dat het niet anders kan
zo plots bent opgegeven.
Hoe kan het dat je niet meer mag
niet meer kunt en niet meer ziet
dat je gegrepen bent door K
het oneindige verdriet dat rolt
in tranen over wangen
als spat op de grond uiteen…
afscheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.262 Zo stil en bestorven
het stoffelijke opgebaard
de ziel verdwenen
lichaam zonder haard
sereen, onwezenlijk
en toch echt
de levendige herinnering
je lach, je humor
zorgzaam mens
betrouwbaar en oprecht
het gevecht was hevig
je streed als gladiator
vanuit je diepste wezen
moedig en fier
je wilde door
echter, het leven zei
tot hier…
Lege wind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
513 schuur maar
lege wind
jouw vlagen dragen
geen duinen meer aan
kam de golven af
verwaai de fictie
van hun op geschuimde
zinloze bestaan
weerbarstig heeft
hij alles getrotseerd
was niet stuk te krijgen
vond jou snel als zijn gelijke
in het delen van de luwte
is hij onverwacht gegaan
zijn sporen zullen altijd
in diepe groeven…
Intiem
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
715 Een winterlandschap
schilderde je vanaf je hand
in de verte van een lange winter
en het drong niet tot je door
dat iemand je op afstand liefhad
maar door de dood was heengegaan
in het koude landschap van de ratio
bevroren jouw intieme gedachten.…
Lief kind
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.805 Lief kind
Je moeder hoort er altijd te zijn,
want je bent nu nog zo klein.
Ze zou je moeten knuffelen
en kussen.
Ze zou je ruzies moet sussen.
Met jou naar feestjes moeten gaan,
en met schoolreisjes
op je te wachten moeten staan.
Als je ziek bent,
over je waken.
Samen met jou een cadeautje
voor je juf moeten maken.
Ze is veel te vroeg…
Afscheid nemen kon ik niet.
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.310 Je bent er nog. Ik praat met je.
Ik schenk je thee in.
Geef je een koekje.
Vertel van alles over iedereen.
Nee,ik ben je zuster niet.
Je laat me lachen en weer huilen.
Ik zet de bloemen op de tafel.
Zoek je tas na voor kam.
Je vertelt me over deze morgen
Nee,ik ben je zuster niet.
Je zegt me wat je zal gaan eten
En vraagt of je fiets…
De verschillen tussen tranen en jou
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.773 Tranen
Ik laat ze komen en ik laat ze gaan
Want ik kan ze missen
Ze komen toch wel weer terug
De verschillen tussen tranen en jou…
Zonnestralen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.745 zonnestralen
die mij doen verwarmen
alles laten groeien
mensen dieren planten
zonnestralen
weerkaatsen de regen
In een pallet van kleuren
en vormen de regenboog
in mooi gezicht
een prachtig gegeven
zonnestralen
maar niet voor jou
Ze hielden je binnen
xp verbrandde jouw huid
wij moesten toezien hoe je werd verteerd...
langsaam.…
Madeliefje Madeliefje
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.246 met je mooie kleertjes aan
lig je roerloos in een kistje
want je bent op weg gegaan
was jouw zijn hier veel te kort
schijnt jouw zon voor altijd
in ons midden waar jij hoort
doen wij jou uitgeleide op eigen wijs
voorgoed in ons hart gesloten
wensen we jou een goede reis…
Sterfbed
poëzie
3.6 met 9 stemmen
4.427 Ik zie de zon nog in het venster staan
maar reeds vervaagt de schemering de uren.
ik weet dat het niet lang meer duren kan,
totdat ik met de dood alleen zal zijn.
gij hebt mij lief; ik heb vergeefs getracht
u zo volledig lief te hebben als gij mij;
vergeef het mij: ik heb het slecht gedaan,
en bid voor mij en ga dan van mij heen;
hoe teer en…
de gevallenen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.065 vanochtend, staande op de koude sloot,
zo viel mijn oog op bladeren in’t ijs
de herfst lag daar gevangen, eigenwijs
in bonte kleuren: geel en donkerrood
en bruin, met her en der een vleugje groen
elk blad omhuld in dood’lijk zwart, versteend
en stil, van leven, dood en mij vervreemd,
bevroren, koud gemaakt door ’s winters zoen
ze vielen toen…
Een kindergrafje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.776 Een kistje op maat gemaakt
voor een lief klein kind
keihard door de wereld geraakt
en nu meegenomen door de wind
Jij mocht hier niet langer zijn
de rede blijft onzichtbaar
jij voelt gelukkig geen pijn
die ligt nu voor ons klaar
Rest ons nu niets anders dan rouwen
kleine bloemetjes bij de poort
we zullen altijd van je houden
in dromenland…
Dit leven kreeg je cadeau
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.985 Ik zie de hoop in je ogen
je wilt nog zo veel leren
maar ze is gevlogen
en zal niet terugkeren
Moe gestreden mens
sla je ogen vredig neer
vlieg weg als een wens
en je ziet me ooit weer
Slaap maar in bij mij
het is echt wel goed zo
eindelijk ben je vrij
dit leven kreeg je cadeau……
DAT ENE PLEKJE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.880 Wat hem het liefste was,
was dat ene stukje grond
Midden in ’t groene gras
als niets de stilte schond
Wat zijn fijn plekje was,
was waar hij stilte vond
Met goed geknoopte das
verzorgde hij zijn wond
Wat hem ’t mooist was,
was ‘t steen dat er stond
Met erbij dat plaatje glas
dat hij zijn vrouw vond
Wat hem het liefste was,
was de…
Onverwacht ~ Voor Marije ~
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
748 in duizenden scherven
breekt liefde uiteen
daar jouw hart ophield
overmand door een
waterval aan tranen
rouwt mijn zijn
om degene die ik
liefheb met al ik ben
zal onze liefde
niet verloren gaan
maar me dragen
tot het einde der tijden
waarin wij zielsverwanten
elkaar zullen treffen
en versmelten als één…
Onzichtbare omgang
poëzie
2.8 met 4 stemmen
947 Heen zonder afscheid en nooit weer te vinden —
'Dood' heet men u, mij eenzaam jaren reeds;
Blijde onafscheid'lijk trouwe vrinden —
Heet ons mijn eigen hart, zo zonnig leeft ge er steeds!…
Overgang
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
798 Laat me nog even naar je kijken
want de nacht nadert nu snel
het einde is niet meer te stuiten
straks zul jij mijn ogen sluiten
teer in een voorgoed vaarwel
ik neem je dromend met me mee
de verste reis zal ons niet scheiden
voor eeuwig wil ik naast je staan
hoever ik ook van hier moet gaan
mijn liefde blijft jou begeleiden
het duister…
Uitvaart ~ Voor Marion ~
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
966 nu de zeilen zijn gehesen
jij aan jouw laatste reis begint
je lichaam bleek niet te genezen
vaar jij met de morgenwind
op naar nieuwe avonturen
varend naar het zomerland
dankbaar voor alle mooie uren
staan wij aan de waterkant
zeil je langzaam uit het zicht
overmand zijn wij door smart
maar je warmte blijft en licht
voor altijd in ons…
Avond
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.379 Nu blinkt de straat van zilver en van goud,
Waar 't zwartgelakt plaveisel hel beschijnen
De winkellichten. Ver alree verkwijnen
De speelse knapenkreten. Star en koud
Nu staan de huizen. Achter de gordijnen,
Spreken de mensen, warm en welvertrouwd,
Hun liefdewoorden - Sterloos donker rouwt
De regenhemel boven huizenlijnen.
Zo vol die huizen…
Regen
poëzie
3.8 met 4 stemmen
4.817 De regen valt in de nacht
in het dal, tussen donkere bergen;
uw haar en uw handen zijn zacht,
maar waar, waar moet ik mij bergen
in die laatste verwilderde nacht
als de hitte de overmacht
zal verkrijgen op al het zijnde
en de dood in de vlammen ons wacht.
nu kan ik nog wel bij u schuilen
maar hoe zal het zijn in die nacht
als de winden als…
Ma
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
867 toen ik aankwam was je kamer al ontsmet
je kleren en je spullen in de gang gezet
ze hadden met javel je geuren al gestolen
en hup, daar gooiden ze een ander
te creperen in je bed
ik vond je terug op een tochtige plek
alleen je haren leefden nog
blonde pieken zwiepten in je nek
maar jij was verder niets
finaal gaat ook een moeder op haar bek…
In mijn hart
hartenkreet
4.0 met 39 stemmen
3.104 Lieve oom,
Ook al bent u er al een jaar niet meer
Dit is een soort laatste berichtje
U bent veel te vroeg gegaan
Ik kende u nog helemaal niet goed
We hadden nog zoveel moeten doen
U kwam in het ziekenhuis op donderdag
Ik maakte op zondag voor u een tekening
Ik was net klaar en toen ging de telefoon
Het was afgelopen
U was gegaan…
Akoestiek
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
672 Het vermogen tot
Klank in de ruimte
Die zich aanpast
Naarmate de inhoud
Meer of minder gevuld
Reageert op resonans
Die warm klinkt
Of hol de leegte absorbeert
De schrik of streling van gehoor
Onzichtbare verbinding
Die terstond dood slaat of
Levende trillingen schept
Die het luiden schenkt
Aan wie zich laat horen
Geschreven compositie…
Vóór de deur.
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.273 'k Had haar zo graag nog eens,
Voordat zij ons verliet,
Goênacht gekust. Zij zeiden:
‘Beter niet.’
Zwaar, door hun zacht vermaan,
Sloeg mij hun medelij;
Niet zien.... Nooit meer.... En toch
Zó dichtbij.
Toch: ‘Beter niet’. - Dat woord
Grijnst me overal nu aan.
..... O, had ik
Niet verstaan!
-------------------------------------
uit…
Kracht.
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
960 Ik heb zoveel om voor te leven
Maar ik mis de kracht om door te gaan
Ik zou alles willen geven
Maar ik kan het niet meer aan.
Als ik m’n kinderen zie probeer ik vrolijk te zijn
Want zij zijn de reden van mijn bestaan
Maar de gedachten doen me zo'n pijn
Dat zij zonder mij verder moeten gaan
De pijn en verdriet zie ik soms in hun ogen
Dan…
Sterrenstof
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
553 Als het mijn tijd is om te gaan
En ik mijn leven moet besluiten
Dan hoop ik dat aldus te doen:
Trots van binnen, waardig van buiten
En dan hoop ik dit te voelen,
alvorens weg te glippen:
Jouw hand in mijn hand
Jouw kus op mijn lippen
En waar ik terecht kom?
Ik zou het niet weten
Hel? ‘k Hoop het niet
Hemel? Kan ik vergeten
Maar waar…
Met Innig medeleven
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
623 Waar woorden ontbreken
begint de Geest te spreken
doorbrekend de onmacht
met bovenmenselijke kracht,
dwars door donkere nachten heen
hoor je: Je bent niet alleen.…
Een handvol wensen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
549 ik zie je staan
jouw silhouet tegen de hemel
rakend aan een halve maan
met een handvol wensen
kijk je naar de sterren
tot ze vallend gaan
en jij de boodschap fluistert
uit het diepst van je hart
een vraag om sterkte en veel kracht
want hoger aan het firmament
ver boven het plejadengruis twinkelt
een nieuw sterretje haar eerste leefmoment…
Sterrenhemel
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.567 Mam,
Daar lag je dan, in een kist
zo alleen, ik liep naar je toe,
je hand voelde koud,
Wat er gebeurd was,
was een ding dat jij niet wist.
Waarom moest je nou onder die bus terechtkomen?
nu ben je in de hemel aangekomen,
Duizenden sterren, maar 1 ster is het stralendst
en die ster dat ben jij.…