1421 resultaten.
ECHO klik 1
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
447 Had ik maar nooit geklikt,
nooit vergaan.
Had ik maar bij 't oud gebleven —
Misschien had ik dan,
misschien had ik ooit echt bestaan?…
‘graf-fitty’ (of hoe je iemand inmetselt)
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
349 uit zijn mond
hij sloeg zijn vingers kapot
(zodat hij niet meer typen kon)
brak zijn hoofd op de keien
(want ook al het denken
moest eraan geloven)
reed zich in de kreukels
op een writer’s block
(met stoker achter de deur)
edoch
slierten van woorden
rommelend als lawines
boorden door kieren
bekliederden oorden
voor vergane…
ZOMERSE GRIL
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
201 Bij de school Warmonderhof
gedijen het vee
koren en groente
weldoorvoed dankzij
verspreide stalmest
en vergane planten
aan de aarde toevertrouwd
velden en akkers
genieten van gulle regen
maar kampen daarna
met tergende hitte
aren en gewassen
verlangen meer water
dieren aanbidden de schaduw
de zon vol kwelling
maakt plaats…
Het Verdriet van Hama en Homs
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
2.160 Hun vingers gingen vingervlug
door bakkersbroden die zij kneedden
Stookten kleine stukjes houtskool
shisha's appels uit de soeks
Hun haren glommen, ach zo mooi
door soenna's messen fijn gesneden
En zij lazen voor het theehuis
uit het theeblad van hun leven
Zag ze gaan ooit, dadeldragers,
broodverkopers nog van toen
Langs blauwgepuide…
De smaak van hemel
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
906 In het bijzijn van je lief
die verstaat wat je hart doet gevoelen
vluchtte je voor de snelheid
van je overhaaste geest
het moment liet je varen
wuifde je weg als een schip waarvan je
wist dat het spoedig zal vergaan
zo week haar bodem,door het wak
dat je erin had geslagen
en zo tint je jezelf in rose blos
alsof het de hemel was die…
Oceaan
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.847 Water, niets dan water
in de oceanen van de aarde samengebracht
schuimende golven raken met veel geklater
de drijvende schepen in volle kracht
Water, niets dan water
zinkend schip op volle zee vergaan
neemt herinneringen mee voor later
en rust in stilte op de bodem van de oceaan
daar in de diepte van de zee
zijn mensenlevens uitgeblust…
wat is een vreemdeling?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
940 vergaan?
oh, waarom beangstigen vreemde dingen
ons thuis, onze gewoontes?
hoe werken die temporele ster-
allures, dat schrikbewind voor hen
die als wij gelukkig willen zijn?…
Herfst-serenade
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
750 Hoor het naderen van de herfst
en het ruisen van de bomen
Kleuren bladeren in de zon
dwarrelen vrolijk door de stad
Takken van de beuken zwiepen
krakend hout de eeuwen door
Stormen razen door het bos
regen valt met wilde sprongen
Vergaan is weer een zomertij
de warme gloed in avondlicht
Sranden stil en uitgewaaid
de duinen moe ze slapen…
Vlaanderen voorbij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
964 Het is verdampt in de vooruitgang
alleen in omzien leeft het voort
de dood wentelt zich op de wang
en rust in het vergane oorlogsoord
Waar het leven lachte, soms ook bukte
zijn hart gloeide en hij een ruiker plukte.…
Ontspring de dans
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.099 kiezen doet vergaan,
de einder komt eraan
Ik heb dit pad gekozen
vroeger, ooit eens wel
mijn toekomst zit op rozen
maar de einder nadert snel…
NIEUWJAARSDAG
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.680 Marmeren beeldengroepen zwanen
waken over starre sloten
met een nooit vergane pracht.
Komt die plotselinge vrees
die ik in mijn buik voel beven
van hoe klein die spreeuwen waren
toen ze dansten door een leven
vol van honger en gevaren
en hoe streng die toren wees?…
De dertiger
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.170 Leve vuur en sprokkelhout
Al breekt een storm de bomen af
het diepste donker raakt je niet
Als duiven op het dak vergaan
sterft binnen slechts
de volksmuziek
Wees bang wanneer het lichter wordt
- In daglicht zien ze wie je bent:
een bang, verlegen, aardig mens
Gebroken,
maar nog niet kapot…
een speer gepunt in rood
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
956 de zon weerkaatst niet meer
zindert in de zwarte steen
brandt jaren weg uit
eeuwen van voorheen
weer komen beelden los
van emoties uit die tijd
het overleven en bestaan
hun jagen was een strijd
generaties vreemde talen
zijn na elkaar vergaan
alleen hun stille sporen zijn
op de rotsen blijven staan
een speer gepunt in rood
betekende…
Berenklauw in blauw
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
794 Haar dagen slijt ze oevers met
wallen bruin van d`r gezemel
in purper schijn van zonnehemel
haar dorre klauwen in gebed
De brandewijn is al verdampt
toch blijft vergane glorie wenken
ze prevelt zonder na te denken
geheest accent, bekroond en stram
Ze dompelt polsslag in het blauw
laat daar haar slinken verder rijpen
zonder het helder te…
De geur van september
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
997 Maar snel valt de avond en 't licht zal vergaan,
we voelen de nacht al, de heldere maan,
en weten: straks zullen de sterren ook staan,
verlichten de lange, eentonige laan.…
zon kaatst koper door patrijzen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
799 wal keert boeg en romp
een waterspiegel toont afgrijzen
opgetuigd met zeemanskunst
het scheepje zonder lading
matrozen paraderend op het dek
niet wetend dat de bodem lekt
de kapitein in loondienst
van de tijd en heersende moraal
jaagt eigentijdse passagiers van
boord als baas van allemaal
zijn schip gestrand na verre reizen
is vergane…
Het tuinhuis uit mijn jeugd
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.296 kanten
uitgebaggerde sloten
Maar het had
iets van belofte
een zomerlang
tussen de bomen
vlinders gingen
van bloem tot bloem
weg van harde
stadsgeluiden
luisteren naar
hun gezoem
Planten zaaien
heggen knippen
samen lekker
buiten eten
genieten zoals
je toen kon doen
Het tuinhuis staat
nu krakemikkig
toch heel langaam
te vergaan…
Romance
poëzie
3.1 met 18 stemmen
7.933 . -
Droog af, Margot, en laat mij stil vergaan!…
queeste volbracht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
643 het lang en eenzaam gaan
niet eenmaal ziet hij om
zijn blik blijft naar de horizon
zijn schatten en zijn leven
kunnen geen terugblik velen
drie maal rond de aarde
wat eens kleren waren
met de schoenen haveloos
verpulverden alras tot stof
gekleed in vel en haar
de geheimen vergeten
gelijk de kleding, is gebleken
ongemerkt tot stof vergaan…
Hout, smeerolie en verf
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.085 wacht al jaren op een nieuwe huid
haar roestige klink kraakt schor en
luid aan de vergroeide deur
binnen hangt de geur van
hout, smeerolie en verf
in de getekende werkbank vangt
het vale licht een vergeten scheur
Zundapponderdelen op de plank
een slagorde van sleutels aan de wand
verfblikken kleurig op een rij
toegedekt door stof en vergane…
Elias Recht
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
1.036 Kronkelend zijn glibberige
armen om het hart
slaakte hij een laatste zucht
toen Elias hem vedreef
tot in het git zwart
Ik hoor hem nog brullen
“Dat God zo rein en zoet als bronne water
niet zou bestaan”
kwijnend in het zout
waarin hij was vergaan
De schelpjes en kraaltjes op de bodem
liggen daar zo vredig
in een lijn van hand…
Florence
gedicht
2.3 met 366 stemmen
68.261 In door Toscaanse maan beschenen nachten
zwierden we rond een Dom in boetekleed
we zagen schatten van vergane machten
en elke vezel in ons zwoer een eed
met deze stad van Venus in gedachten
om te verbloeden aan haar liefdesbeet.…
Voorspoken
gedicht
4.0 met 168 stemmen
38.401 Al wat bestaat heeft steeds bestaan
en wat vergaat is al vergaan
eer het bestond.
----------------------------------------------------
uit: 'Ik had als kind een huis en haard', 1996.…
Is die zoen van jou wel echt?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
945 Of is het wezenlijke dat ik van je ken
Of denk te weten
Zo vervormd door de tijd
Dat het is vergaan, versleten?
Ligt het soms verborgen,
Onder zware druk gezwicht
Ben je wat wás vergeten
Door dagelijks gestrenge plicht?…
Verzoening
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.274 Je spleet de taal
je penetreerde het water,
je hield het in je handen
zwervend, je gaf je over en zei
dit is mijn lichaam, dat
gedompeld werd, wat mij raakte,
een mismaakt gevoel zonder averij,
getekend door verval, eroderend
in getal, vergaan tot in de schoot
van dat bestaan.…
Epitaaph
poëzie
3.7 met 11 stemmen
2.280 ach neen, ook die zijn vergaan.
Een woord blijft, een woord slechts: Waarvoor?
---------------------------------------------
Epitaaph, epitaaf: lijkrede,grafschrift…
zij
hartenkreet
3.1 met 23 stemmen
2.723 Een vrouw die alle ellende doet vergaan.
Luisterend naar die zeer mooie naam.
Mirjam…
En ik maakte kennis met
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
561 dicht gebleven
ik maakte kennis met haar mensen
leerde gezichten kennen
pas bij thuiskomst
realiseerde ik me
dat een ieder die ik zag
vanmiddag
tot het verleden behoorde
ze zijn allemaal
al meer dan twintig jaar dood
maar ze leven verder
in haar glimlach
en zeker in haar dromen
in mijn hart de fluister
ooit zal het mij
ook zo vergaan…
Heimwee
poëzie
2.9 met 10 stemmen
3.648 - Gedachten zonder einde,
vervlogen en vergaan.
Wat staat ons nog te wachten
Dan mist en hagel hier,
En koude, korte dagen,
En nachten eindloos schier.
De zwaluw is gaan vluchten,
De blaadren vielen toen,
En gij zijt heengevlogen,
Zo als de vogels doen.
------------------------------
uit: Gedichten (1870)…
Versus
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
523 als schone zaak of ironische smaad
Versmeltend gedacht wat je niet zei of vond
"Beheerst beleid versus wettische macht"
Gedane gedachten nemen geen wederkeer
Verleidende zon, wat je wist, deed of dacht
Gesloopte gebouwen lokken opbouw meer en meer
Vervlochte beloften in blikken of blozen
Geruisloze schreeuwen grijpen mijn stem
"Vergane…