Alle inzendingen over vergaan

1421 resultaten.

Sorteren op:

ECHO klik 1

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 447
Had ik maar nooit geklikt, nooit vergaan. Had ik maar bij 't oud gebleven — Misschien had ik dan, misschien had ik ooit echt bestaan?…

‘graf-fitty’ (of hoe je iemand inmetselt)

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 349
uit zijn mond hij sloeg zijn vingers kapot (zodat hij niet meer typen kon) brak zijn hoofd op de keien (want ook al het denken moest eraan geloven) reed zich in de kreukels op een writer’s block (met stoker achter de deur) edoch slierten van woorden rommelend als lawines boorden door kieren bekliederden oorden voor vergane…
Stoker4 augustus 2025Lees meer >

ZOMERSE GRIL

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 201
Bij de school Warmonderhof gedijen het vee koren en groente weldoorvoed dankzij verspreide stalmest en vergane planten aan de aarde toevertrouwd velden en akkers genieten van gulle regen maar kampen daarna met tergende hitte aren en gewassen verlangen meer water dieren aanbidden de schaduw de zon vol kwelling maakt plaats…

Het Verdriet van Hama en Homs

netgedicht
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.160
Hun vingers gingen vingervlug door bakkersbroden die zij kneedden Stookten kleine stukjes houtskool shisha's appels uit de soeks Hun haren glommen, ach zo mooi door soenna's messen fijn gesneden En zij lazen voor het theehuis uit het theeblad van hun leven Zag ze gaan ooit, dadeldragers, broodverkopers nog van toen Langs blauwgepuide…
Jan Haak4 februari 2014Lees meer >

De smaak van hemel

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 906
In het bijzijn van je lief die verstaat wat je hart doet gevoelen vluchtte je voor de snelheid van je overhaaste geest het moment liet je varen wuifde je weg als een schip waarvan je wist dat het spoedig zal vergaan zo week haar bodem,door het wak dat je erin had geslagen en zo tint je jezelf in rose blos alsof het de hemel was die…
Stan Rams24 november 2006Lees meer >

Oceaan

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.847
Water, niets dan water in de oceanen van de aarde samengebracht schuimende golven raken met veel geklater de drijvende schepen in volle kracht Water, niets dan water zinkend schip op volle zee vergaan neemt herinneringen mee voor later en rust in stilte op de bodem van de oceaan daar in de diepte van de zee zijn mensenlevens uitgeblust…
Herma11 augustus 2003Lees meer >

wat is een vreemdeling?

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 940
vergaan? oh, waarom beangstigen vreemde dingen ons thuis, onze gewoontes? hoe werken die temporele ster- allures, dat schrikbewind voor hen die als wij gelukkig willen zijn?…
rubic23 september 2003Lees meer >

Herfst-serenade

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 750
Hoor het naderen van de herfst en het ruisen van de bomen Kleuren bladeren in de zon dwarrelen vrolijk door de stad Takken van de beuken zwiepen krakend hout de eeuwen door Stormen razen door het bos regen valt met wilde sprongen Vergaan is weer een zomertij de warme gloed in avondlicht Sranden stil en uitgewaaid de duinen moe ze slapen…
G.T.Scholtens21 november 2003Lees meer >

Vlaanderen voorbij

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 964
Het is verdampt in de vooruitgang alleen in omzien leeft het voort de dood wentelt zich op de wang en rust in het vergane oorlogsoord Waar het leven lachte, soms ook bukte zijn hart gloeide en hij een ruiker plukte.…
Kees Keizer10 december 2003Lees meer >

Ontspring de dans

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.099
kiezen doet vergaan, de einder komt eraan Ik heb dit pad gekozen vroeger, ooit eens wel mijn toekomst zit op rozen maar de einder nadert snel…
Tristan Ratza21 december 2002Lees meer >

NIEUWJAARSDAG

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.680
Marmeren beeldengroepen zwanen waken over starre sloten met een nooit vergane pracht. Komt die plotselinge vrees die ik in mijn buik voel beven van hoe klein die spreeuwen waren toen ze dansten door een leven vol van honger en gevaren en hoe streng die toren wees?…

De dertiger

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.170
Leve vuur en sprokkelhout Al breekt een storm de bomen af het diepste donker raakt je niet Als duiven op het dak vergaan sterft binnen slechts de volksmuziek Wees bang wanneer het lichter wordt - In daglicht zien ze wie je bent: een bang, verlegen, aardig mens Gebroken, maar nog niet kapot…
Zilver11 oktober 2002Lees meer >

een speer gepunt in rood

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 956
de zon weerkaatst niet meer zindert in de zwarte steen brandt jaren weg uit eeuwen van voorheen weer komen beelden los van emoties uit die tijd het overleven en bestaan hun jagen was een strijd generaties vreemde talen zijn na elkaar vergaan alleen hun stille sporen zijn op de rotsen blijven staan een speer gepunt in rood betekende…
wil melker31 augustus 2004Lees meer >

Berenklauw in blauw

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 794
Haar dagen slijt ze oevers met wallen bruin van d`r gezemel in purper schijn van zonnehemel haar dorre klauwen in gebed De brandewijn is al verdampt toch blijft vergane glorie wenken ze prevelt zonder na te denken geheest accent, bekroond en stram Ze dompelt polsslag in het blauw laat daar haar slinken verder rijpen zonder het helder te…
WOLF3 september 2005Lees meer >

De geur van september

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 997
Maar snel valt de avond en 't licht zal vergaan, we voelen de nacht al, de heldere maan, en weten: straks zullen de sterren ook staan, verlichten de lange, eentonige laan.…
Adeleyd22 september 2005Lees meer >

zon kaatst koper door patrijzen

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 799
wal keert boeg en romp een waterspiegel toont afgrijzen opgetuigd met zeemanskunst het scheepje zonder lading matrozen paraderend op het dek niet wetend dat de bodem lekt de kapitein in loondienst van de tijd en heersende moraal jaagt eigentijdse passagiers van boord als baas van allemaal zijn schip gestrand na verre reizen is vergane…
wil melker19 oktober 2005Lees meer >

Het tuinhuis uit mijn jeugd

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.296
kanten uitgebaggerde sloten Maar het had iets van belofte een zomerlang tussen de bomen vlinders gingen van bloem tot bloem weg van harde stadsgeluiden luisteren naar hun gezoem Planten zaaien heggen knippen samen lekker buiten eten genieten zoals je toen kon doen Het tuinhuis staat nu krakemikkig toch heel langaam te vergaan…

queeste volbracht

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 643
het lang en eenzaam gaan niet eenmaal ziet hij om zijn blik blijft naar de horizon zijn schatten en zijn leven kunnen geen terugblik velen drie maal rond de aarde wat eens kleren waren met de schoenen haveloos verpulverden alras tot stof gekleed in vel en haar de geheimen vergeten gelijk de kleding, is gebleken ongemerkt tot stof vergaan…

Hout, smeerolie en verf

netgedicht
3.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.085
wacht al jaren op een nieuwe huid haar roestige klink kraakt schor en luid aan de vergroeide deur binnen hangt de geur van hout, smeerolie en verf in de getekende werkbank vangt het vale licht een vergeten scheur Zundapponderdelen op de plank een slagorde van sleutels aan de wand verfblikken kleurig op een rij toegedekt door stof en vergane…
Hanny19 juli 2008Lees meer >

Elias Recht

netgedicht
5.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.036
Kronkelend zijn glibberige armen om het hart slaakte hij een laatste zucht toen Elias hem vedreef tot in het git zwart Ik hoor hem nog brullen “Dat God zo rein en zoet als bronne water niet zou bestaan” kwijnend in het zout waarin hij was vergaan De schelpjes en kraaltjes op de bodem liggen daar zo vredig in een lijn van hand…
Stan Rams8 december 2006Lees meer >

Florence

gedicht
2.3 met 366 stemmen aantal keer bekeken 68.261
In door Toscaanse maan beschenen nachten zwierden we rond een Dom in boetekleed we zagen schatten van vergane machten en elke vezel in ons zwoer een eed met deze stad van Venus in gedachten om te verbloeden aan haar liefdesbeet.…

Voorspoken

gedicht
4.0 met 168 stemmen aantal keer bekeken 38.401
Al wat bestaat heeft steeds bestaan en wat vergaat is al vergaan eer het bestond. ---------------------------------------------------- uit: 'Ik had als kind een huis en haard', 1996.…

Is die zoen van jou wel echt?

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 945
Of is het wezenlijke dat ik van je ken Of denk te weten Zo vervormd door de tijd Dat het is vergaan, versleten? Ligt het soms verborgen, Onder zware druk gezwicht Ben je wat wás vergeten Door dagelijks gestrenge plicht?…

Verzoening

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.274
Je spleet de taal je penetreerde het water, je hield het in je handen zwervend, je gaf je over en zei dit is mijn lichaam, dat gedompeld werd, wat mij raakte, een mismaakt gevoel zonder averij, getekend door verval, eroderend in getal, vergaan tot in de schoot van dat bestaan.…
pama11 februari 2009Lees meer >

Epitaaph

poëzie
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.280
ach neen, ook die zijn vergaan. Een woord blijft, een woord slechts: Waarvoor? --------------------------------------------- Epitaaph, epitaaf: lijkrede,grafschrift…

zij

hartenkreet
3.1 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.723
Een vrouw die alle ellende doet vergaan. Luisterend naar die zeer mooie naam. Mirjam…

En ik maakte kennis met

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 561
dicht gebleven ik maakte kennis met haar mensen leerde gezichten kennen pas bij thuiskomst realiseerde ik me dat een ieder die ik zag vanmiddag tot het verleden behoorde ze zijn allemaal al meer dan twintig jaar dood maar ze leven verder in haar glimlach en zeker in haar dromen in mijn hart de fluister ooit zal het mij ook zo vergaan…
windwhisper17 september 2009Lees meer >

Heimwee

poëzie
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.648
- Gedachten zonder einde, vervlogen en vergaan. Wat staat ons nog te wachten Dan mist en hagel hier, En koude, korte dagen, En nachten eindloos schier. De zwaluw is gaan vluchten, De blaadren vielen toen, En gij zijt heengevlogen, Zo als de vogels doen. ------------------------------ uit: Gedichten (1870)…

Versus

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 523
als schone zaak of ironische smaad Versmeltend gedacht wat je niet zei of vond "Beheerst beleid versus wettische macht" Gedane gedachten nemen geen wederkeer Verleidende zon, wat je wist, deed of dacht Gesloopte gebouwen lokken opbouw meer en meer Vervlochte beloften in blikken of blozen Geruisloze schreeuwen grijpen mijn stem "Vergane…
Lisa2 september 2010Lees meer >