1307 resultaten.
Maart, April, Mei
netgedicht
2.0 met 12 stemmen
574 Volgens de vogels is het Lente.
Licht, Enthousiast, Natuurlijk, Turbulent en Eerlijk!
Sommige maanden staan op schudden...
Vogelboventonen vertellen
dat iets prils zich
onstuitbaar manifesteert,
zingend zaad de mensen zonnig betovert:
tot paradijselijke bewoners.
Vieren wij
waar het allemaal om begonnen is,
en teruggekeerd
aan de…
DAME VERLIEST REPUTATIE
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.328 op de Amsterdamse Meeuwenlaan
was er vorig jaar mei één
die zag twee grauwe kiekendieven
zij werd een roepende
in de woestijn
deze breed gevleugelden gesignaleerd
in bij voorbeeld Doodstil Usquert
Robbenoord of Oosterwijtwerd
het was nooit zo ver gekomen
ze was serieus genomen
had zij in de Sahel staan schreeuwen
tussen oktober en maart…
Gebed
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
571 .
----
NRC 2 maart.
Inmiddels worden tientallen andere rooms-katholieke internaten, kostscholen en seminaries in verband gebracht met misbruik. Bij NRC en de Wereldomroep kwamen de afgelopen dagen zeventig meldingen binnen. Ook andere media kregen reacties van slachtoffers.…
MIJN GROOTSTE LIEFDE
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
553 Toelichting: mijn levenspartner en ik vliegen terug uit Zuid-Spanje op 23 maart 2011 om 7 uur in de ochtend. De dag verheft zich en het schouwspel raakt me zowel van buiten als van binen.…
Schemerhuis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
507 Een vroege kamer in maart
aan het tapijt kleven de resten van slaap
op het kussen de laatste droomsporen
waar het duister nog in huist
van beneden geurt, niet uitgepakt,
de nieuwe morgen
naakt stappen we de nacht uit
hullen ons in de sluiers van de dageraad
we gaan op weg en met elke stap
scharniert de poort verder open
traag sijpelt…
Water, vocht, tranen!
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
724 Nu is ‘t Maart en o ja ik weet,
het roert z’n staart, dat je ‘t niet vergeet!
Griep overtijd heeft ons huis gevonden
zodoende ben ik aan huis gebonden!
Water uit gaten waarvan ‘k niet wist
dat ze bestonden, eerlijk waar,
Het is geen drama, wel heel erg naar
dat mijn deur toch gevonden is,
Maar ik hoop wel, dat ie snel vertrokken is!…
Yellowstone National Park
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
428 verwonderd bij het zien
van het wonder van de regen-
boog gelijke meren
in mineralenrijke bodem
van de dunne aardkorst
een veelkleurig mengvat
in polymorfe krater
Een turbulente massa drijvend lava
metershoog gestuwd de stoom in geisers
en verderop gestolde beeldenstorm
van dode mineralen
voor eeuwig zwijgend
als het graf
1 maart…
JIJ KUNT HET
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
600 het kompas
zorg dat we niet
van koers af raken
en als ik de lading los
moet jij de rust bewaren
dat koesteren
ruimte in jezelf maken
en zolang ben ik je tros
het is zoveel wat ik
van je durf te vragen
ik vraag het jou
want weet je als er
iemand is die ik
het vragen kan
dan ben jij dat wel
jij alleskunner *
jij vrouw
*8 maart…
de Volkskrant
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
585 ziel
en pijn
Van bloemetjes, van bij en chirurgijn
Van droefenis, tristesse,
van mijn en dijn
O lezertjes van hebben
en van zijn
O dichter van de actualiteit
Van politiek, van afgunst wijd
en zijd
Van rampspoed, tweedracht, ruzie, haat en nijd
Van transgegendereerde man
of meid
O lezer van HP en van De Tijd
Van Elsevier, van Maarten…
Metamorfose
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
901 Weldra branden alle duivels
een bitter vuur van woedende wrok
duiken ze als vogels het water in
zonder kieuwen om te zwemmen
een stikkende nood verdrinkend.
Weldra is de mens onthand
zullen kattenklauwen heersen
paardenhoeven billen tillen
en zien we de stevige achterkant
van ons beestachtig ongelijk.…
laat me een paasmens worden....
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
518 laat me een paasmens worden:
die stenen van onbegrip wegrolt,
die heuvels van misverstanden slecht,
die anderen laat zwemmen in een oceaan van goedheid.
hopelijk kan dat,
ik ben alvast bereid!…
Overvragen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
534 Was het storm in de branding,
verdrinken, zwemmen, geen haven?
Is het als verdwalen geweest
tussen eb en vloed
niet meer thuiskomen?
Of was het zoeken, dragen,
was er geen bodem, basis,
geen huis, geen ramen?
Een vuur dat steeds doofde,
het vluchten te ver, geen zicht?
Een huid loslaten, irritatie
vervellen, nieuwe maken?…
inktblauwgedicht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
653 Ik schrijf met zeewater
lege, schreeuwerige gedichten
meng inktblauwe gezichten
die afdruipen in bleekwater
ik neem geen genoegen
met het krijsen van de zee
wanneer het water lonkt
tekenen zich witte dansers
maar ik laat me niet vleugelen
als een kostbare zilvermeeuw
de zee zou een cadeau moeten zijn
aanspoelend, warm en zoet
zwemmen…
De mimespeler gebaart
gedicht
4.7 met 3 stemmen
5.204 Er was een waslijst met gebreken
waar ik verder over zwijg
want steeds wanneer ik iets
wil zeggen: ja ik wil, pas op
een bus, of dat ik, help, niet
zwemmen kan, wordt mijn tong
een stop van kurk, schieten messen
door mijn huig en trekt mijn strot
het keelgat uit.…
In de waan van de dag
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
538 Diep onder de waan van de dag,
stromen ondergrondse rivieren,
waarin dromen zwemmen naar de zee.
Voorbij de waan van de dag,
dromen zieners over de toekomst.
Kinderen fantaseren met hen mee.
Middenin de waan van de dag,
bestaat de toekomst en de horizon,
boven, onder en de droom voorbij.
Hier, in de rust en in de stilte.…
Eindes genoeg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 leven doorgaat
met een kleine stofwisseling
van wat ophoudt te bestaan
maar het valt niet mee
om het luchtig op te vatten
als je het voelt gebeuren
Mijn hart wil wel wijsheid
ademen, maar heeft bloed
nodig om de warmte van liefde
in mij te voelen stromen
in en uit, ontvangen en geven
de aarde rond, verzamelen
in de zee, de zalmen zwemmen…
Avonturen thuis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 Drijven in haar eigen badkuip,
als zwemmen in een oceaan.
Mensen waarmee we samenleven,
steeds weer opnieuw ontmoeten,
zoals een pasgeboren kind,
dat voor het allereerst,
zijn eigen ouders ziet.
Kunnen ervaren mensen,
oorspronkelijk blijven?
Kan thuis blijven worden,
tot dagelijks avontuur?…
"Verdrinken in het Zachte"
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
382 En pas toen ik viel, begon ik te zwemmen-veiligheid losgelaten, leven gevonden.…
Zo teer en teder
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
602 sta roerloos te kijken
naar dit landelijke "Hof van Eden"
(dat mij tot poëzie dicht kleurig uitgespreid,
wat uit de tuin komt vol tederheden)
alles wordt weer aangeraakt
door de straling van het zonnelicht
wonderrijk geheimzinnig
juist dat is zo 'verwonderlijk en bewonderlijk mooi'
daar kan ik intens van genieten
in de maand van Maart…
ALS JACK & ROSE
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
476 Maart, met vorst nog in de grond
En toch steek ik de loftrompet
Over het zanderige bed
Waarin jij eens je rustplaats vond
Ooit sloten wij een prachtverbond
Huwde jouw haiku mijn sonnet
Kwamen we samen in verzet
Tegen wat buiten ons bestond
Het strakke burgermansfatsoen
Kreeg op ons, vrijbuiters, geen vat
We bleven elkaar toegewijd
Straks…
Dodelijke voetzool
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
451 het is vandaag drieëntwintig maart tweeduizendtwintig
het jaar dat de geschiedenis in zal gaan
als het jaar van dood en verderf
o dagen van nacht
en ontij toen de zwarte vogels
zijn overgewaaid en onze plannen doorkruiste
het verderf ons voor de voeten liep en zijn
dodelijke voetzool plaatste op onze
persoonlijke vrijheid
o dagen van…
Geboortering
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 Het zindert en erotomaniseert
Een weidevogel roept de leeuwerik
Het wemeldingt von kopf bis fuß en steert
Door mazen van de wet die weegt en ik
Voed mij met gulzig staren naar de heide
Roos en violen spelen paars in maart
De tijd van Vissen tijdens carnaval
Der dieren in 't aquarium, Saint-Saëns
De troostenrijke zee van tijd die baart…
Rondje
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
489 achteraan
Eenden kwaken eindeloos
Regendruppel valt
Dan nog een druppel
Recht onder mijn oog, een traan
Rolt over mijn wang
Bomen als bakens
Molshopen geven reliëf
Aan donkergoen gras
In die nacht van ons
Met de gesluierde maan
Waar geen sterren staan
Leid jij mij de weg
Zoals je steeds hebt gedaan
Kwispelende maan
21 maart…
Stroom der vergetelheid ...
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
959 Heel langzaam verdrinken
onder schuim bedolven
zandbanken geven geen kram
terwijl vaste grond wijkt
Verslaafd aan de zee
in al haar facetten
wenkt en roept zij
lachend met haar golven
Wateraders zuigen wreed
tijgen aan gevoel
verzuipen verstand
aanzwellend denken verdrinkt
Misselijkmakend metershoge
golven maken zwemmen onmogelijk…
Naar de maan
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.126 In slaap zwemmen we
van zeeën naar oceanen
we klimmen in rivieren
lopen dood in bergmeren.
In de nacht zijn we vloeibaar
borrelen onze gassen vrijuit
loopt er lava uit onze neuzen
en slikken we slijm tot moes.
De maan is het ventiel
van al wat dan ten hemel stijgt
daar drogen allengs onze dromen op
in zore, weidse maren.…
laat stilte door je ogen dwalen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.595 je bruint in het
raken van de hemel
tropisch in de rulle sneeuw
kou heeft je gekleed
mode warmt je strakke lijf
dat alles van zijn handen weet
je ging om te vergeten
om even niets van
alles meer te weten
terug naar de bron
om in de zon je eigen
kleur weer te bepalen
het afscheid moest
sloot de woordenvloed
waarin je niet kon zwemmen…
Rust
hartenkreet
2.0 met 7 stemmen
1.288 voor ’t eerst
De ogen zijn het zelfde,
al zien ze alles anders
Het leven vloeit voort,
echter voor het eerst beheerst
Het heden heerst,
de toekomst lonkt,
verleden tijd verdwijnt in alles branders
Met achterom kijken kan ik niets bereiken
Het beheersen van de nieuwe inzichten moet nog blijken
Ik verbreed mijn dijken
Het afleren van zwemmen…
Op de rede,
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
550 Getijdenstroom loopt niet
parallel met de schijn,
lijkt stil te staan, kost
kracht om tegen stroom en
mening in te zwemmen, en
als drenkeling - op een door
god verlaten kusten - te
vondeling gelegd.…
Leuk
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
923 Dat weet jij, heks,
maar je laat me in het diepe zwemmen zonder diploma.
Het geeft niet, ook zonder diploma wens ik jou volop
te bevredigen, want je geilheid is onweerstaanbaar
lekker en leuk, dus kom maar op, grapjas!…
Stuwmeer
gedicht
3.3 met 7 stemmen
7.020 Vissen kwamen
te zwemmen in de wijngaard.
Schreeuwend breken mijn kinderen
het gladde watervlak. Ik wil
hen roepen: acht niet de pijn
van tekort, maar vrees de on-
keerbare kracht van teveel, hoor
mij, hoe ik roep, hoe ik keihard zwijg.
Zij maken fonteinen en regenbogen.…