177465 resultaten.
schemer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
543 ik ken dag ik ken nacht
ik ken licht ik ken donker
ik voel me het meest thuis, in de schemer
kleuren zijn duidelijker weergegeven
het geluid is puurder en schoner
ik proef beter en ik ruik wat ik ruik
de schemer is een filter
het scheidt zaken van elkaar
de schemer is een filter
en ik n...
schuilplaats
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
636 stiltegebieden
bieden veilig onderdak
in woelige tijd
SPIJZIGING
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 Stil en afgelegen het dorp
Oud en scheef de huizen
De wind is beiaardier
Bespeelt sneeuwklokjes
Vroege vogels trekken alle
Registers open
In het midden van de plas-
Een rubberbootje, een man
Hopend op een wonderbare
Visvangst
De mist is dun, het is ijskoud
Paarsblauw de krokus
...
MAARTSE REGEN
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
489 Tijdens de grillige maand
vallen druppels ruisend neer
hebben een vage lenteglans
vol welbekende beloftes
ofschoon steeds geheimzinnig
maar
als ze tikkend uiteenspatten
op hoofden takken en stenen
klinkt nog striemende strijd
van de vergane winter
het wolkenwater in de grond
wil slechts...
Liefde op het eerste gezicht
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
1.316 Prachtgroen lichtloensende ogenblikken
aan de andere kant van de bar
Omlijstend de warrige haren een
gezicht Mona Lisa gelijk, mysterieus
Knieknikkend wankelde ik op je toe
woordeloos nam ik je in mijn armen
‘k streek een pluk uit je warme snoet
opkijkend naar me, toegevend, lachend
Hef...
Maart
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
514 [Haiku]
zover het oog reikt
bewegingloze wolken
de middag kleurt grijs
mijn tijd
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
751 De tijd glijdt mij, met hoge snelheid, ongemerkt voorbij.
Maar ik wil hem kunnen sturen;
mijn momenten van geluk oneindig laten zijn
of hem versnellen om de narigheid en pijn,
precies zoals ik wil, heel kort te laten duren.
Ook wil ik vaak wat tijd terug, wat maanden, ook wel jaren
om...
De zoutloze minister
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
546 De minister heeft het zout
ze wil minder, veel minder,
zout in de zee?
ach welnee,
zout in de zout- vlakte
ach als ze eens andere dingen aanpakte
maar het gaat over het eten
heb je het ooit zo zout gegeten?
het kant en klare voedsel
moet onder de loep
maar hoe zit het dan
met dat overhe...
de wachter
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
1.355 Amsterdam
Herengracht nummer 380
3 hoog achter
zijn spionnetje ingeklapt
huisbel onklaar
boodschappen voor een hele week
hij wacht
voorkantig leven leeft zich
na de ijspret en dooi
knoppen van bomen
staan op uitbarsten
spreeuwen bevliegen weer
hij wacht
dan, langzaam, ontspruit hij
...
geen klank meer
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
738 hoe kan je onmenselijkheid begrijpen
wreedheid nog dieper dan
zonder grenzen
stilte in alle mogelijke vormen
wanneer de dood er niet meer toe doet
het kan niet
ik zwijg uit respect
meer dan één minuut
1,1 miljoen keer
ween ik
zwart
Auschwitz-Birkenau 20 februari 2012
...
Boek
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
509 Muisstil zit ik in een hoekje
van je kamer en je pakt
een boekje, je bladert er door
ik zit muisstil
en wat ik doe
is je blik ontwijken
je ziet mij niet
ik kan je rustig bekijken
ik zou zo graag een boek gelijken.
Grondwater gaat 10 m dalen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Volgens de hydrogeologen
gaat het fameus beginnen drogen.
Uw tuin vraagt verteerd
geen putemmer meer
maar pompen met een hoog vermogen.
met een knipoog naar Hilly
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
564 zonnelicht
sterk en standvastig
lopen brede passen
langs
bermen vol geluk
het leven plukt
en ziet de glans
in struikelstenen
op de weg
keien rollen, vallen stuk
op zachte hartsmomenten
tussen grassen en
wat struikgewassen
zwemt de zon
haar eigen spiegelbeeld
verkla...
LEGE HANDEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
661 Als er niets meer
uit je handen komt
laat ze dan maar leeg
laat ze dan maar los
laat ze dan vooral
niet tot vuisten ballen
niet laten gaan
niet laten slaan
Laat ze vooral
elkaar kruisen
je handen vouwen
je ogen dicht
moment voor gebed
gedicht of hartenkreet
Laat je handen
dan sch...
Gekras
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
405 Gekras in de lucht
als regende het kraaien
niet te bedaren
Ontreven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.226 Hij die de Heer zo looft,
moet wel goedgelovig zijn
en vol vertrouwen bovendien.
Toch strooit Reve overvloedig zout
in de wond van mijn geweten,
want of God van aftrekken houdt,
valt nergens aan af te meten.
Vinkeveld
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
572 Flieren en fluiten.
Zowel binnen als buiten.
Over en sluiten.
Ik moet lijden in liefde
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.150 Mijn vroegere hoofd.
Ik was zondig.
En vroeger had ik nog een hoofd.
Nu glijden mijn vingers de laatste jaren over iets anders op mijn hals.
Ik heb geen gedachten meer in mijn hoofd.
Dat is een verschrikkelijke straf.
Hoewel ik iedereen weer liefheb.
Een bed is door de voorzienigheid aan ...
Mijn wilde bloem
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
644 zij zijn gekweekt
om trots en schoonheid
uit te stralen
langstelig met
bloem en blad
in alle vorm en grootte
een plaatje voor het ogenblik
maar gaat daarna vervelen
zij zijn er met zo velen
ik wil jou
mijn wilde bloem
waarin het leven zichtbaar is
als worsteling
van licht en ...
Mooie Aarde.
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
815 Heb ik getroost waar ik kon
Meegeleefd in gure weders en zon.
Wie echt niets had, toch wat gegeven.
Zonder korst brood kan niemand leven.
Huilende kleutertjes gesust
Demente bejaarden oprecht gekust.
Geduld is niet mijn sterkste kant
'k Doe hard mijn best, zet me eventjes stil aan de k...
Rutger vs Andreas
snelsonnet
3.5 met 8 stemmen
874 U kent hem van zijn roze microfoon
Zijn handelsmerk is treiteren en zuigen
Maar bij Naema viel ‘geen stijl’ in duigen
Andreas bleek een potig manspersoon
Dus Rutger gaf zich smadelijk gewonnen
En heeft als wraak een wurgpoging verzonnen
Aan de dood
poëzie
3.6 met 11 stemmen
5.100 Dood
neem mij mee.
ik heb hier afgedaan.
ik wil op de rotsen te pletter slaan
en versplintren in open zee...
neem mij mee,
dood.
O
gedicht
2.0 met 137 stemmen
18.760 Glad
dit
blad,
wit.
Nat
git
spat,
klit.
Tart
drift,
zwart
gift,
hard
schrift.
--------------------
uit: 'Rebis', 1989.
winterswijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 winterswijk
traag kruipen de dagen
voort
ze bloeien nu in de berm
weerbarstig de crocussen
GO(E)D ZIJN!
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
636 In een grote en met name
Rooms-Katholieke Kerk
voel ik
vooral de ruimte
alle ruimte te krijgen
mijn kleine geloof
intiem te belijden
door naar God te luisteren
voor Hem (m/v)
te zingen
te huilen
te spreken
te knielen
te bidden
en mee te mogen delen
in het Heilig Sacrament
van bro...
in het midden van de wereld
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
771 dolend door het midden van de wereld
waarin ik vind wat ik vind
doe wat ik doe
zeg wat ik zeggen wil
al weet ik vaak niet hoe
waarin ik ga waar ik ga
neem wat ik pak
hou wat ik geef
en aan mening heb ik lak
laat mij maar voelen
laat mij maar gaan
laat mij maar staan
in het midden v...
De tekens in haar ogen
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
2.090 Verbijsterd staan hun gezichten
ingelijst
en generfd als vermolmd hout
tekenen de jaren oud zeer
De heer draagt zijn masker, onkreukbaar
naast zijn bloemende schoonheid
Voelbaar ontbreekt de chemie
Haar tere handen schrijven een geheime liefde
Haar tranen branden als inkt in zijn z...
Jouw naam.
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
1.193 Je wierp je
toentertijd
zó,
vol in mijn armen
opzichtig, dat wél,
maar dat
is achteraf gezien
maar ik zag het niet
en ik was er toen
ook heel erg blij mee
je werpt je inmiddels
zo zie ik, al
in vele armen
ik zie je naam
in vele vormen,
ik zie je naam nu
zo’n beetje...
ONZE PRILLE LIEFDE OOIT
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
860 Een knipoog en haar glimlach
ze spraken boekdelen voor mij
Op deze prachtig, zonnige dag
was ‘Dag’ het enige wat ze zei
Een glimlach en haar knipoog
ze maakten mij ‘t innerlijk blij
Zij was hèt, hoeft geen betoog
en wat zij zei, maakte mij blij
Een knipoog en haar glimlach
ze maa...
Transfiguratie
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
551 Zoveel moet losgelaten worden: straks
weer de lente, het licht op de berg en
de uren met vrienden, het vrolijke spel;
niets blijft hier duren – de tijd verstrijkt.
Steeds weer moet losgelaten worden: niets
bindt voorgoed, geen woorden of dromen,
maar we gaan verder, het leven is groter
da...