177465 resultaten.
Eigenliefde
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
693 Ik voel mijzelf een Sibelius-cd
ik voel mijzelf prachtige natuur die stil staat op een oude foto...
mijn hart wil zingen
majestueuze klanken wil ik klinken
maar mijn geluid zit in een jewelcase
en niemand zet mij op.
Ik wil waaien als de wind door Finse wouden
stromen als water – val oml...
Zéér notabel (Shakepearesonnet)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 Ach, achtte ik mijzelve niet zo’n waardig mens
en waar mij niet zo zeer bewust van mijnen plicht
voorwaar voor ’t vrouwvolk waar ik beslist gezwicht
had naar behoren mijn taak niet volbracht naar wens.
Edoch, ik wens mij te richten naar het fatsoen
zo een eervol man tussen deze burgerij
...
morning after
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
533 in de mist zie ik
de wazige contouren
van een lege fles
Zorg
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.020 Stemmen in een verzorgingshuis
worden vaak niet gehoord.
Verpleging geeft niet thuis,
wordt liever niet gestoord.
Stemmen verstommen, eenzaamheid
slaat toe...
Men staart voor zich uit,
energie neemt af, men wordt moe,
gevoelig voor elk geluid...
Compliment
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
565 Vandaag is het weer Complimentendag
Reikhalzend heb ik er naar uitgekeken
Of u mij ook waarderend toe zou spreken
'N schouderklop, 'n vriendelijke lach..
..Ik ga er maar van uit dat groot en klein
Weer net zo wild als ik over mij zijn.
UIT DE DROOM
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
1.041 Het is niet de droom,
het is de werkelijkheid
die me doet lachen.
Die me doet huilen
van grensloos mededogen:
kan ik er wat aan doen?
Opruimen helpt niet,
ordenen is tijdelijk,
leven is sterfelijk.
De oude man weet het,
droomt zich dicht bij de hemel,
maar is dat lachen?
De w...
Galanterie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
538 groetend stap ik de ochtend in
en tover vele vraagtekens op
gezichten die 't huilen nader staat
dan een ontwapende glimlach
steevast wandel ik verder
alwaar hondenuitlaters een
vrolijker humeur bezitten
groeten zij spontaan terug
vol groeiend enthousiasme
kuier ik naar de uitgestrekthe...
Bladstil
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
470 In alle vroegte
er was geen hond die blafte
de maan op een kier
geen vogel ging te water
om zich heen keek het kasteel
zachtpaars
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
520 in de bevroren grond
rust nog het gewicht van
koude winter
sterfte handhaaft al de slaperige
glans van oude sloten, opgeschoond nu
na de vorst
in mijn borst klopt mijn gegeven
hoopvol als het blije kind dat ik ooit was
je weet me nog, mijn moeder
weet je ook
dat elders, in een vori...
zoon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
861 Een jonge vis in de zee der tijd
Wordt door zijn moeder voorbereid
Kan nog alles aan haar kwijt
Een jonge vis, een zee van tijd
Zwem maar, visje, ongebonden
De angst voor pijn is te doorgronden
Niemand zwemt altijd ongeschonden
De zee van tijd heelt vele wonden
Zijn blik, al wijzer dan z...
ik als militair
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
3.007 Afscheid nemen is een moeilijk moment. Is moeilijk voor je kind vrouw of vent.
Met tranen in je ogen brok in je keel. Hoor je teksten kom terug aub heel. Je weet dat je vrienden en je familie je zal steunen. Maar de komende maanden zou je op je kamaraden leunen.
Iedereen zal met beide benen op de...
Gitana*
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
3.513 Als slaaf al komend uit mijn moederschoot
vervloek ik met Moorse buren verwant
het werken op mijn onteigende land,
de afkomst die mij ongegrond verstoot.
Met de zon op haar allerhoogste stand
is er de dorst, verzuurde wijn, wat brood.
Soms lijkt het leven erger dan de dood,
maar schuif je t...
Fladderen vlinders met lief
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555
op roze muziek
wiegen ballonnen
fladderen vlinders met lief
wind waait verkoeling
langs gezichten die zwichten
voor lendenen vol lust
maar eenmaal buiten
in het staccato van stilte
is het gedaan met de rust
dreigende blikken
verstikken de liefde
die doodbloedt op straat
tussen ...
De Leugen Regeert
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
652 Er is altijd wel zo'n geleerde.
Ze komen zomaar in de krant,
hoog opgeleid in hoed en rand;
er is altijd wel zo'n geleerde.
En feiten? Hij komt met verkeerde
en presenteert ze arrogant.
Ze komen zomaar in de krant.
Er is altijd wel zo'n geleerde.
Ik lig weer vreedzaam in het gras
poëzie
2.8 met 4 stemmen
1.375 Ik lig weer vreedzaam in het gras,
En rond mij geurt de goede aarde,
Mijn lieve dwaalt met lichte pas
En leest de bloemen in de gaarde.
De nieuwe lente is aangebroken,
Met zonnewarmte’ en vogelzang,
Met bloemen en met zoete roken,
En immer rijker welt mijn dank.
O heerlijkheid der heer...
Kans (1 maart)
snelsonnet
5.0 met 4 stemmen
1.229 Onze vaste snelsonnettendichter op donderdag Axel van der Ende is 1 en 8 maart op vakantie.
Wie een snelsonnet voor vandaag inzendt via een reactie, heeft de kans dat dit op de voorpagina geplaatst wordt!
Subsidiariteitsbeginsel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 Een ambtelijk verzinsel
Is het subsidiariteitsbeginsel.
Werkt het via een lager orgaan,
Begint een hoger er niet aan,
Houdt zich er ver vandaan.
Zo wil men vermijden
Elkaar in de wielen te rijden.
de weg
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
906 Al zoekend naar de diepgang
de nieuwsgierigheid voorbij
dromend over al het goede voor mij
zoek ik de weg die ik verlang
De juiste weg niet waargenomen
het kruispunt ooit al wel begroet
misschien dat ik de diepgang toch ontmoet
als ik de weg zal blijven dromen
Opnieuw zal ik op het kruis...
VERVAL
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.480 Gedwee laat de verbrokkelde muur
met zijn ronde ingevallen toren
zich door harde wingerdranken doorboren.
Dat grijpgrage lover bewaart liefdesvuur!
Over verweerde stenen zing het uur
van drifig minnende vogelkoren.
Kleine holtes doen licht getrippel horen;
krioelend leven heeft groot avontu...
Zo voelbaar
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
799 Voor even vertoef ik in een
kleine wereld, waar mist
zijn sluier om me heen vlijt.
Kristallen hangen aan de
struiken, als pareltjes
schitteren ze om me heen.
Loop voorzichtig door mijn
glazen wereld, waar stilte
in mezelf zo voelbaar is.
Grijze nevel laat mensen uit
het zicht verdw...
onwetendheid
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
626 Schaterlach, rode blos,
piekerend haar lot.
Gezagvoerder in chaos,
humor en genot.
Integer, warm en mooi,
zwaarmoedig binnenin.
In leven haar eigen prooi,
nietsvermoedend niettemin.
impasse
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
539 ik schrijf wanhoop
geruisloze woorden
die ledigheid vertolken
in het nietszeggende niets
lees ik die loze woorden
zet er een kader om
en kleur de hoeken zwart
met omfloerste ogen
herlees ik kwetsbaarheid
als bij het voorspellen van
onvoorspelbare weersverwachtingen
Als we wisten...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
787 Als een mens toch van te voren weten zou,
wat of er gebeurde,
zal ze dan een andere weg inslaan,
als een mens van te voren precies weet wat er mis gaat
bij het inslaan van die ene rechte straat,
wetende dat er ongein te wachten staat,
neemt ze dan nog die ene rechte straat?
Als een m...
Declaraties
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
476 De declaraties van partijen
gekozen door ons,
rijzen de pan uit.
Maar moeten we met
de hond in de pot,
niet reizen met ei schrijven?
Want die zorgen tenslotte
voor die absurde regeltjes.
En wij maar beknibbelen!
Genieten vanhet leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
553 Over kale vlakten heb ik gelopen
door dichtbegroeide wouden ben ik gegaan
op veel stille plekken ben ik blijven staan
steeds bleef ik op een nadering van je hopen.
Door de steden met drukte van het leven
genietend van een wereld vol vertier
of langs stromende schuimende rivier
op alle pl...
SIDDERING
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
747 In de herinnering
aan de overledenen
schuilt vaak de siddering
van je eigen vergankelijkheid:
zelf niet meer herinnerd te worden
Daar moet je ook uitermate
bij je leven je best voor doen
want eenmaal onder de zoden
kom je echt, nooit meer
boven het groene maaigras uit!
Leven van de lucht
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
527 Ik leef van de lucht
Ik leef van de zon
Ik leef van de vreugde
Waarmee m'n leven begon
Met iets van God
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
444 Flarden mist
hoeven
schotse runderen
neergepoot
in brakke grond
verzinkend
in de modder
haar in de krul
roodbruin
doornat
trendy kapsel
geduldig
met ellenmaat
zwijgzaam
als ging het om een complot
vlakte
platteland
dat Brel
zo langoureus bezong
ossen schots van akte
maar ...
De vrouw van de reus
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
1.084 Stap voor stap
zei de vrouw van de reus
en ze hing zijn laarzen
aan zijn neus
Wat doe je nou
zei de bullebak
maar 't was te laat
het zat al strak
Klein Duimpje, broers, de zeven geitjes,
en Hans en Grietje met z'n beidjes,
Roodkapje, oma, al 't bezoek
kwamen te voorschijn uit de ho...
de foto
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
535 ik op een klapstoel
boek in mijn hand
voor een tent op een camping
in Spanje, net onder Barcelona
El Torro Bravo
een jaar of veertien nog maar
toen werd de zwart/wit foto genomen
mijn moeder was er niet bij
alleen mijn vader en wat zussen
die vader heb ik
de hele vakantie niet gezien
ik...