5765 resultaten.
Schone
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
662 Zoete geur
vol verleiding
lokt me dichter
sluit mijn ogen
laat me meevoeren
naar daar waar
liefde door de
kanalen stroomt
wilgen niet meer
treuren maar de
verrukking omarmen
bloemen aanlokkelijk
hun kelk heffen
vlinders het hoofd op
hol brengen
zoemt blijdschap
tierig rond in deze
weelde
wiegen bladeren
op het ritme…
Schuldbewust
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
571 heb me gebukt
bloemen voor je geplukt
ze aangeboden met mijn ogen
in trage zwaai naar boven
een boeket ongesorteerd
vers van het veld
jij hebt ze aangenomen
met een lach
die boekdelen sprak
wij zijn verder gegaan
jij wees de bloemen aan
zei zacht ze leven nog
staan in de zon te dromen
om tot vrucht te komen
schuldbewust heb ik…
moederdag 2011
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
681 moeder, ik kan je niet meer volop in de bloemen zetten
waarvan jij zo ontzettend hield.
ik kan alleen een kaarsje voor je foto laten branden
en dankbaar denken aan die blije dagen
waarop jij mij toen van ganser harte dagelijks hebt bezield.…
Uitdagend gespreid
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
557 het bloemblad krult
onthult de
donkere kleuren
uit het diepe hart
meeldraden wiegen
uitdagend gespreid
lokken bijen en vliegen
met een honingontbijt
de stamper staat
koning te zijn
doet audiënties
in de geurenfontein
ieder komt
zijn eigen hart luchten
bloemen bevruchten
op het lentefestijn…
Ranunculus
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
495 Vandaag lig ik tussen boterbloemen
in de stad lopen enkel bomen
met rozen aan hun voeten
op het raam een zoenoffer
geplakt omdat dit het enige is
wat nog niet is gedaan
er zwom een vis naar de maan
op een blauwe deur
daar zag ik nog een naam
ik kon hem niet naar huis brengen
ik ben
allang geleden
ik weet niet of ik je versta…
En alle dagen zijn gelijk de bloemen
poëzie
2.0 met 1 stemmen
1.004 En alle dagen zijn gelijk de bloemen,
Die elke morgen weder open gaan,
Ik zal niet moede worden u te roemen,
Voor alles wat gij voor mij hebt gedaan.
O gij, uw trouw is wel uw schoonste deugd,
Gij hebt u over mij steeds ontfermd.
Mij eindelijk opgevoerd tot deze vreugd,
Mij, die zolang in weedom heb gekermd.…
Zwaard-lelies
poëzie
2.9 met 7 stemmen
1.297 In de oude, bekende vertrekken
Zij pronken en stralen en strekken
Hun vuur-prachtig rood;
Zij staan voor de ramen te gloeden
Als van kardinalen de hoeden,
Van machtigen, groot;
En staan in de hoeken te vlammen
Als pluimen in hellem-kammen
En vanen in oorlogs-nood;
En schaatren diep en schreeuwen
De kreet stil die ging door de eeuwen…
Akkerman
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
546 De mooiste boeketten worden
aan zijn oog onttrokken,
stuurt hij bloemen het bos
in zonder één woord.
Zo peinzend is hij
in zichzelf verzonken.
Tegen de wind monkelt hij:
Bedankt voor de praat.…
Afrikaantjes
poëzie
2.0 met 6 stemmen
1.071 Mijn handen rieken van uw reuk
waar ik uw steel en blaren kreuk,
o gulden Afrikaantjes,
en 'k hou van u zo veel en teer
als straks uw parkskens gloeien weer
saffraan-goud in de laantjes;
ik riek u dan zo bitter-fris,
onaards en vol geheimenis.…
straatmadelief
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
704 bijna had ik het gedaan
en was ik op je gaan staan
het voetgangerspad
was van de regen nat
eerst rook ik je geur
en toen zag ik je kleur
je bent te ver van huis gegaan
hier hoor je immers niet te staan
je bent te teer en fijn
om hier alleen te zijn
heb je van de ondergang gered
en snel in het gras teruggezet
je bent me te lief
mijn…
Wortelt daar vol trots
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
598 jij stond niet
in de bloemenwei
naast zoveel anderen te geuren
jij kleurde nog
wat hogerop
de boomgrens al voorbij
waar jouw knoppen
met de elementen vochten
om te overleven
jij wortelt daar vol trots
jouw zaden zullen zelfs op
de kale rots nog bloemen geven…
Laat
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
734 Laatbloeier.
Je donkerrode bloemblad
brandend in de zon.
Dauw als druppels
aan je lippen.
Wortels
die elkaar al raken.
Net voordat jij zeggen kunt:
'Het is al laat.'…
Kerkhofblommen
poëzie
3.1 met 7 stemmen
5.701 Zo daar ooit een blomke groeide
over ‘t graf waarin gij ligt,
of het nog zo schone bloeide:
zuiver als het zonnelicht,
blank gelijk een lelie blank is,
vonklende als een rozenhert,
needrig als de needre ranke is
van de winde daar m' op terdt,
riekend, vol van honing, ende
geren van de bie bezocht,
nog en waar ‘t, voor die u kende,
geen dat…
Als de vlinder zich de bloem gunt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
652 Zijn lach verschijnt als wier
in een zee van gezichten
Zij dragen hun hart op de tong, schier
in een spel om de scepter
in een draai om de as
Zijn ogen verraden
het licht en hij is verrast
door het kind dat in hem mee
feest als de vlinder zich
de bloem gunt
in het open aura van de ziel
en waar het beeld knielt
voor zijn maker…
Veldboeket
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 ik stak
mijn handen
naar je uit
hun warmte
verkoelde
in de regen
jij was de zomerdag
in ogen en lach
schijnt nog de zon
nu liggen bloemen
in de plas
geven traag hun kleuren af
maar jou heb ik gered
jij bent
mijn mooiste veldboeket…
Zomerliefde
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
797 Gelegen in het hof
Strelend door het haar
Vertelt de jongeling
Non verbaal
Liefkozend zijn verhaal
Samen zonder schroom
In het warme nest
Laat de muze hem begaan
Minnend op zijn best
En op het bed van bloemen
In de open lucht
Weet ze dan precies
Laat Romeo nog een zucht
Voordat hij zich verliest…
Lentekamer
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.352 Nu vullen tulpen, meidoorn en seringen
Met lentejeugd de zware kamerluchten.
Gordijnen zwellen, zoel van lentezuchten.
Ik hoor van verre een enkle merel zingen.
Op 't zondoorlaaide purper der gordijnen
Gloeit, triomfantelijke brand, de prachtig-
Goudgele vlammentuil der tulpen, krachtig
De hoek beheersend waar zij licht doen schijnen.…
Viooltjes
poëzie
3.0 met 6 stemmen
1.750 Staan ze daar niet als kindren, de gezichtjes
Hoog op in 't vrolijke zonlicht; zelve lichtjes
Van kleur, gevlamd, gebruind? Heel blij verluidt
Hun warme levenswil door 't kleuren-klateren...
- Straks gaan de mondjes open. 't Lachenschateren
Schittert al boven 't groene-aandachtige uit!…
PINKSTERBLOEMEN, meer dan verdiend!
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.020 Wie in die geest bloemen geeft, ontvangt!…
Zonneblom
poëzie
2.7 met 3 stemmen
1.512 Hoogopstrevende zonneblom,
Uw sterke stralenschijven
Wendt gij naar de hemel om,
Weet zon en bloem te blijven.
Zonneblom in zonneschijn,
Zal mijn ziel ooit anders zijn?…
Herinnerde vriend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
515 Wie heeft daar gelijk
bij de welkomstdeur
van het schaduwrijke gebied
om bloemen te kussen
zijn gedachten gaan liggen
in een eindeloos bed
zonder illusies of dromen
ziet hij stilte
bewegen zonder emotie
een schaduw danst
ritmisch in leegte
hij telt zijn woorden
als hij alleen is
in de duisternis
vol liefde en vriendschap
hij…
Dartel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
602 Weent de dromer
gelaten
om bloemen
die de knop verlaten,
water langs vazenhals,
als zwanenhals,
op plastic tafelkleed.
Vraagt hij wat weemoedig
of hij liefde
heten mag.
Heter nu
dan toen die dag.…
Madelieven
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.972 Zo leg ik heden op uwe dis,
Een handvol van deze bloemen.
Gij hebt er gewis wel eens mooier aanschouwd,
Die frisser en fleuriger blonken;
Maar hebben ook zij niet haar hartje van goud,
Dat hemelse dauw heeft gedronken?
-----------------------------------------
Openingsgedicht bij de dichtbundel 'Madelieven' (1869)…
In ijzig raken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
609 ze bloeit
de heldere hemel
geeft nog wat respijt
maar in de kou
van schemering
raakt zij haar kleuren kwijt
het hart bevriest
in ijzig raken
van de wind
bladeren krullen
in het wiegend
kraken van de stam
onder een volle maan
laat zij in eerste vorst
haar oogst aan leven gaan…
Met kleuren speelden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
535 je schikte
bijna kozend
mijn bloemen in de vaas
keek me aan
terwijl je handen
met de kleuren speelden
zag mijn ogen gaan
je lachte nog wat groen
op de langste lijn
waar ik een bosje gaf
creëerde jij een feeëriek boeket
jouw dank is zonder woorden al gezegd…
Nooit meer gebeden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 Geen idee nu
waarom, want er is
nog steeds honger
ziekte en de dood
Oorlog ongekend
Ongehoord de strijd
tussen goed en kwaad
Duivel die op de aarde
pist; hoewel hemelse
rust alle kwaad zijn
gang laat gaan, bloeien
bloemen boven wolken…
Mijn dochter, mijn orchidee.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
873 je in het krijt
Maar verleden is geen heden
En heden is geen verleden
Zo vaak geleden
Mijn ziel was overleden
Nu sta ik hier
Kijkend over het land
Groots en fier
Geef ik jou mijn hand
Een klein meisje
dat naast mij staat
Een klein reisje
Die nooit meer overgaat
Dochter is hoe ik je noem
Mijn leven en mijn heden
Annabel mijn bloem…
In speels vioolgestrijk
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
623 het orkest
speelt zacht
de bloemenwei
waarbij hobo’s
de klaprozen
doen wiegen
het gras
nog groener lijkt
in speels vioolgestrijk
de paukenslag
ons geuren duidt
van een exotisch kruid
als de dag
het doek laat vallen
van de nacht
schijnen sterren
hun applaus en geeft
de maan vol staand ovatie…
Je zachte geur
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
545 jij bloeide
naast me in het gras
het gele hart
omkranst met witte blaadjes
een wilde bloem
vlak naast het pad
waar toeval jou
ontkiemend wortels gaf
ik streelde je
pas later heeft
je zachte geur me
naar je naam verwezen
voor mij
ben jij uniek gebleven
nog kom ik graag jouw bloem
is nu een weelderige haag…
In exquise kleur
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
514 jouw tuin
is schitterend aangelegd
bij ranke stelen nog
een extra steun gezet
borders tonen vol
de laatste trendy klonen
van laag naar hoog
hangers in exquise kleur
en bij het eind
een groene coniferenrij
daarachter is de composthoop
onttrokken aan een speurend oog
een blije speelse woestenij
waar wilde bloemen bloeien
van groene…