2226 resultaten.
IERLANDS STEM
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 Kalme effen zee
dringt zacht tussen strandstenen,
bereidt met groen wier
een ijl, zichzelf vermengend
eeuwig trillend schilderij.
Glooiende weiden
verbergen aan hun voeten
kleine ravijnen
vol koele loverschaduw
en begroeide rotswanden.
Op blauwe meren,
door zware keien omrand,
blinkt de stille ziel
van misschien lang vergeten
én blijvende…
vriendin van één uur
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
3.614 mijn hart
wanneer ik je nog eens zie
wat heb ik je toch weer gemist
die dagen weken of maanden
stil drijf je in mijn gedachten
en heelt mijn verdriet
leeft mee in het plezier
van mijn moment
je bent het centrum van mijn gedachten
als ik je sms nog eens lees
als de tijd de beelden doen vervagen
zullen de woorden die je schrijft
des…
Begrijpend lezen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
704 Nederland achter ons
'het gaat góed' verlaten
de zon tegemoet, de palmen
de ruimte, de beekjes
en zoveel tinten groen
wie blijft krijgt gelijk:
nooit komt zij weerom
mijn landje, gevangen
in Kamer en straat,
verlaten voor beter
en/en niet, of/óf
een kwestie van keuze
dan geldt wereldwijd
verre van Nederlands:
loin des yeux, loin du…
Gedicht
poëzie
3.3 met 9 stemmen
3.056 Zo ook gaat de geliefde
Mitri Karamasoff
dood
Ons op de schouders
valt nu laat en schuin de schaduw
des Iwan
Om het lijden dankbaar worden
en schijnbaar blijde
het scherpe vechten van spin en bij
verbeiden
Soms reeds is schoon mijn hand gesloten
alsof er geen verlangen
over mijn…
de reiziger
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.235 de reiziger staat stil
hij overwelft de gehate vlakte
hij wikt de taal van zijn herinneringen
het lied des vaderlands
de reiziger leeft in gemeenschap
met uur, dag en tijd
hij groet de nederige passanten
en de bloemen aan het venster
loopt gezwind over het water
peilt de weemoed van de vissen
hij bezielt geen plan
stuurt geen kudden…
Hij die, na een langdurig lijden
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.629 Hij die, na een langdurig lijden,
Tot grote welstand is geraakt,
Zal onbevreesd de dood verbeiden,
Die straks de ban des levens slaakt.
Want hem is duidelijk geworden,
Dat ook het hoogste goed op aard’
Gedoemd is steeds weer te verworden,
Elk naar zijn eigen, vege aard.…
Herinnering aan een kolonie
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
761 Hoe je het slijk van je schoenen krijgt,
De stank uit je sokken wast,
De vlekken van je broek veegt
Des te meer.
Soerabaja
Atjeh.
Keer op keer.
Blik op oneindig,
Handen in elkaar gevouwen,
Het beeld op zijn netvlies nog gebrand.
Te breken, ontsteken, te duiken, te zijn.
Soerabaja
Atjeh.…
Tot ooit
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
957 hoe koud is de leegte
de stilte oorverdovend
het gemis immens
woordloos verbonden
maatjes door dik en dun
tot de tand des tijds
legden wij vele kilometers af
verstrengeld op 'n niveau
vol onbeschrijfbare liefde
tot het moment daar was
het pijnlijkste besluit
ontelbare tranen rolden, en nog
om mijn trouwste maatje
te doen overgaan…
Zacht branden
poëzie
4.3 met 3 stemmen
3.326 Zacht branden van de teedre lenden:
een wiegeling, een wit satijn
aan mijne handen, de gewenden,
die met haar leest verzameld zijn
tot éne slag en in het stuwen
des bloeds niet laten van hun wit.
Die stem, die stameling bij 't huwen:
wie zijt gij?…
De tijd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
563 Met een geresigneerde handbeweging,
laat hij de stoet des levens passeren,
hautain wuivend, met gebogen pols.
Zelfgenoegzaam ligt hij erbij,
woordeloos manend tot voortgang,
zonder fatsoen en zonder geheugen.
Eigengereid en zonder wrok,
met als enige verbeten belager
de met woorden doorbroken stilte.…
PRIKSPIJT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
658 Geen moment spijt
Van die prik
Van de laatste
Van die voorlaatste
Van die eerste
Wat niet de eerste was
Want wat is er niet afgeprikt
Vanaf mijn geboorte
Half tien in de ochtend
Van het jaar des Heren en Dames
Negentienhonderd en twee en vijftig
In mij als baby, kleuter, peuter, kind en
Jong volwassene en nu senior man
En nu anno 2021…
Siddharta
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
672 Het schijnt dat Boeddha Gautama Siddharta
Op deze dag het licht
des levens zag
In 't Sanskriet noemde men hem
de Verlichte
Ten tijde van de Gouden Eeuw
van Grieken
Als Plato Socrates Euripides
Die talloze theaterstukken
dichtte
Dharma was zijn leer, 't Pad van het Midden,
Achtvoudig, dat een einde maakt
aan 't lijden,
Dat door…
LEVEN ALS GOD IN FRANKIJK
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
530 leven als God in Frankrijk
ja, ja
maar 'dass wahr eins'
God moet doorwerken
bijna zelfs tot z'n 65ste
pensioen zit er eerder niet in
ook God zal werken in het zweet des aanziens
om zijn brood te verdienen: Frans stokbrood
Hij zal niet breken
noch zijn Zoon, noch al
die nu doorwerkenden Franse mannen en vrouwen
bijna tot hun 65ste…
Stille echo
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
298 Een stille echo
laat een wrede weerklank horen
van het jarenlang timide zwijgen
over een koude oorlog
met vele gewonden
en vrouwen met kinderen
die niet vechten konden
een zwijgende weerkaatsing
zonder enig herkenbaar geluid
van ziekelijke mensendromen
ongelijkheid nog in arbeidslonen
nu de wapenen des onheils kletteren
en nog meer…
Magritte of niet
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
91 Ceci n'est pas une rime
Al rijmt het volgens schema
En schuilt daarin de kiem
Voor het gemiddelde poëma
Geen beeldhouwwerk van woorden
Rondom diepzinnige gedachten
Die des dichters rust verstoorden
En diens zielepijn verzachtten
Slechts wijsheidjes voor tegels
Met één doel aan elkaar gelijmd
In inhoudsloze regels
Zodat het volgens schema…
Het schip der dwazen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
319 De reis is onrustig
maar het schip
is een prachtig schip
al zijn er geen scheepskabouters
om de vege boel te redden, nee
alleen dwazen aan boord
die vrijheidsliederen zingen
en toosten op verre stranden
Ach, we verliezen koers
Het magnetische veld wordt zwakker
en de noordpool schuift weg
Havens blijven ongelezen
Zeepokken grijpen…
stil spel
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.176 Lees nu tussen de regels door,
en neem meteen een kijkje
achter het doek des levens.
Ware identiteit verscholen,
achter glanzende kostuums.
Genoeg te repeteren.
Doch, geen woorden te vergeten,
Want alles lijkt reeds gezegd.
In dit verfoeide spel,
Heeft stilte de regie.…
Getijdenlied
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
1.669 Des winters trouwde zij.
De schoorsteen was aan 't roken.
Ze zat er warmpjes bij.
Ze barstte van de centen
en baadde in comfort.
Het werd een kille lente.
De schoorsteen rookte door.
Doordat ze met 'm trouwde,
had zij het nimmer arm.
de zomer was een koude,
maar binnen bleef het warm.…
politieke moord
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.040 - de donder rolt
en het regent ook binnen
uit alle klieren
-le tonnerre roule
et il pleut même dedans
des toutes glandes
- the thunder rolls
and it rains even inside
out off every gland
-dass Donnerwetter
und es regnet auch drinnen
aus allen Drüsen…
Het lied van de nacht
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
921 Laat mij het lied zijn van de nacht
De duistere klanken van de aarde
De kille pijn, de stille kracht
Weinig zicht maar zoveel waarde
De dood is zachter dan het leven
Puur volmaakte rust en pijn
Laat mij de stille klanken geven
Van wie ik ben, wie ik wil zijn
Het licht verblindt mijn tere ogen
Het land des duivels voelt volmaakt…
membra disjecta
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
1.681 ook b. vervolgt zijn weg
met het hoofd in de wolken
van zijn god
die neerwerpt
wat hem tegen de borst stuit
zonder aanzien des persoons
de zon gaat eenzaam op
en in de goot schitteren
de scherven
----------------------------------------------
15 januari 2002
zonneleen 46 www.abelstaring.tk…
bange nachten
hartenkreet
2.0 met 8 stemmen
1.358 des ‘s nachts doorsneed de maan het venster
vlijde zijn tranen op ‘t mij lege bed
ik was de droom (die mij gejaagd) ontvlucht
toen ‘t kaarslicht na een lange tijd uitdoofde
was ook de maan zijn weg gegaan
probeerde ik alsnog de slaap te vinden
te zwaar bleken de stenen op het koude laken
met naast hen scherven van de dode droom
en ik omhulde…
muren van weleer
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
632 ja, het is vaak lopen op sprokkelhout
eer ik het klinket nader, nabij de hoek
diep achter in de verwilderde tuin
het hangt al jaren scheef
aangedaan door de tand des tijds
juist daar ervaar ik de pracht
van het komen en gaan
van gaan en komen
ik ben daar zacht
soms in dromen
ook als ik met het heden ben begaan
zoals nu
hier sta…
De klanken en de beelden
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
743 Ze zijn des levens hunkering van velen
die vrede zoeken, overvloed van zijn
en daarom zijn de daagse dingen
vaak te klein
om klank en kleur te zien, te voelen
hoe 't hart van 't leven klopt
in alles wat zo ongevraagd
ons wil omringen.
Daarom zijn dichters dan
geroepen om te delen
en zo de levenspijn
een beetje soms
te helen.…
aanzoek
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
4.169 het beeld dat zij brengt
hoe kan hij anders dan bekennen
dat zij hem geen andere keuze laat
dan overvol het vuur erkennen
dat zij voor alle leven staat
doorheen het wapen van
verschroeiende overgave
heden weet hij immers dat
eens zij zijn hart ontvangt
van enige drift geen sprake
hij zich bevrijd mag weten
van de verlokkingen des vlezes…
Sienna
gedicht
4.5 met 104 stemmen
14.272 Het pak-je-koffer sienna,
het sienna van de tand des tijds
en van een eeuwenoude aarde.
Het warme sienna in het licht,
in de kleur van de zon
en de lucht en de wind
in de toekomst
van het ongeboren kind.…
Nachtelijke prooi
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.497 zoals je daar ligt
het laken wat verschoven
in uitgeputte overgave
snakkend naar frisse lucht
zo ben jij mijn liefste prooi
door ’t zout prik ik wel heen
daarna smaak je des te zoeter
soms kan ik je bloed wel drinken
maar vannacht zal ik je nippen
als een exquise delicatesse
ik zal voorzichtig zijn
het zal voelen als een streling
en…
de stad
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
711 rond
rond je
in de stad
de stad van het
de stad van het leven
de ghetto der verdoemenis
alle fouten der leven
in een hoek gestampt
een gevaar, een ieder die zich erin
vergeeft
het park
alle geneugdigheden des levens
opgehoopt in een afgesloten
centrum in het centrum
het leven speelt zich af tussen beide
rond je in de stad
grijs…
tijdloos
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
605 ik was aangekomen
aan de rand des tijds
zwarte maan
ik zag oneindig
alles was klaar
had geen naam meer
ik kwam aan en wist niets
in een troebel dralerig licht
van een vreemde grijze zon
aan de oever der gedachten
alles ging over
zwart naar kleur
ogen zien niets
de kaars is gedoofd
de ochtend is aangebroken
open je hart
zie…
Kroon op je werk
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
1.208 De van vastgoedfraude verdachte Jan
Stuurde doorgaans “flexibele facturen”
Een arsenaal aan vals geschreven uren
Gefactureerd aan Jan en Alleman
Daarom ging hij graag in het wit gekleed
Om te verbloemen dat hij het zwart deed
-----------------------------------------------------------
…Interieurontwerper Jan des Bouvrie (Het Arsenaal) is…