Alle inzendingen over innerlijk kind

13132 resultaten.

Sorteren op:

kleinkind

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.203
Een kind van je kind Vraag eens of hoe ik dat vind Zoiets moet overweldigend zijn Ondanks al mijn zorgen en pijn Dat verdwijnt als sneeuw voor de zon Nooit gedacht dat zoiets kon Nu het nog niet tastbaar is En straks weet wat ik mis Een kind met ook mijn genen Een kind waarom ik nu al kan wenen Vreugdetranen om dit grote geschenk Zo puur…

Mijn kind, mijn leven

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.066
alles, alles smelt, vergaat In 't kind dat aan mijn zijde staat, Voor 't kind dat aan mijn lippen hangt En liefdrijk mij in de armen prangt; Wiens ziel zo rein in de ogen straalt, Wiens mond zo zoet mijn naam herhaalt; Mijn kind, mijn roem en hartelust, In wie mijn wens, mijn hoop berust, In wiens leven ik mag herleven.…

In den beginne

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 795
het maken is een puike bezigheid al zullen ook veel scheppers dan reeds zuchten na vonken dagen roze wolkenluchten die worden donker na verloop van tijd en maanden later krijst de parasiet hij groeit en groeit … gelijk met uw verdriet…
Daan de Ligt21 november 2013Lees meer >

een apart kind

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 727
'je bent een apart kind' zegt de moeder die het weten kan hoe moet ze dit kind beschermen in een wereld waar anders zijn niet gewoon is het kwetsbare kind waar zij zo voor gevochten heeft haar het leven te geven het kind dat als een belofte groeide in haar moederschoot hoe kan zij haar beschermen tegen ziekte…

de cirkel

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.115
wie telt de druppels van het dauw, zoet en zacht wie was het kind dat liggend nog lacht totdat de aarde haar zal ontvangen in dankbaar verlangen te geven, te verzorgen opdat op n frisse morgen de dauw likt aan het blad van een volgend levenspad…

Heimwee

netgedicht
3.4 met 79 stemmen aantal keer bekeken 27.566
Er is geen mug meer die nog wil zoemen als vroeger toen ik veilig lag in mijn ver bed en ik de kamer gevuld met droom en sprookjes zag. Er is geen troost meer om mij te wiegen, geen woorden die men liefde heet, geen vleugelen om heen te vliegen naar oorden die men veilig weet. Wel zijn er duizend kleine zorgen waarin ik langzaam ben vergaan…

Spelende meisjes

gedicht
3.7 met 33 stemmen aantal keer bekeken 19.987
Mijn sombere visioenen van een wereld die verging, vervaagden in 't licht van die kinderen tot een herinnering. Want die meisjes met aardige ogen en met hun prachtige haar zullen de kinderen baren voor de komende duizend jaar. -----------------------------------------------------…

Kleintje ontdekt de wereld

netgedicht
4.1 met 41 stemmen aantal keer bekeken 17.347
Je legt je koortsige vingertje op de geribbelde bladzij en leest een olifant een pluizige papegaai een tijger met papieren strepen Hoe je met je éénjarig vingertje de koe laat loeien het schaap laat mekkeren het paard laat hinniken De wereld laat zich omslaan in paarsblauw glanspapier Vandaag schep je de dieren en de dingen En…

Discriminatie

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 728
Wat je allemaal niet meer mag zeggen Negerzoenen Jodenkoeken Zwarte Piet Teveel om op te sommen vul het zelf maar in Wat wel mag in het spinrag van de hypocrisie De Heer van het boek der boeken vervloeken Wat dringt als een speer door de zielen van de kinderen van de Heer…

Later

hartenkreet
4.7 met 22 stemmen aantal keer bekeken 780
Als jij later zo groot bent als mij En ik dan naar jou kijk Terwijl je praat En lacht Kan het zijn Dat ik in die lach Plots jou zie Zoals je nu bent Zo klein en onwetend Maar dapper en fel Hoe je ook bent Innemend is het wel Als jij later Zo groot bent als mij En jij dan naar mij kijkt Terwijl ik praat En lach Dan kan het…
Jylo18 augustus 2023Lees meer >

Onderduik

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 462
Verscholen achter luiken woont een ondergeschoven leven in de holte van zijn kindertijd. Diep in de kinderborst dwalen zeven huizen woelen verzwegen namen. In de schaduw achter het gefluister van grote mensen gaan bange geheimen schuil. Het daglicht botst tegen bemoste groene blinden de wollen bal in de kleine hand geklemd.…
J.Bakx5 oktober 2023Lees meer >

Ik schop wel

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 568
laat me effe kind zijn, met grote ogen en een boek dat ik nog niet begrijp. laat me leren lezen. leren kijken. laat me. laat me met rust. ik schop wel wanneer ik eruit wil.…
jacob h19 juni 2025Lees meer >

Het kleine spel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 387
Kijk: een kind werpt de bal omhoog alsof hij de middag zelf wil vangen, en even hangt alles stil — de hemel, het stof, de adem — in dat ene, gouden ogenblik waarin het spel de wereld nog niet heeft verlaten.…

Onbegrensd

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 362
De jongen, Kind nog zonder verleden, Denkt vader God te zijn, Zonnetje altijd schijnt, Beren altijd uit de weg geruimd Toekomst lijkt ’n eeuwig heden, Verdriet door moeder weggekust, Pijn in ’n oogwenk weggetoverd, De hele wereld in één oogopslag, Zijn bedachte wereldbeeld, Waar bergen tot de hemel reiken, In badkuip oceanen oversteken…
Joris Olivier16 februari 2026Lees meer >

Dromend van zulk blauw

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 182
Ach, wat een diepzinnig kind ben ik gebleven. Wat een held.…

Het kindeke aan den drempel

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 14
Kindeke, ge staat zoo stil aan den ouden dorpelsteen; ge mist den nieuwen trede en gij wilt en gij wilt niet heen. Gelijk een kwarteltje van kwik loopt ge den gangsken rond; ge mist den hoogen trede en stoot uw knie tegen den grond. De wind gaat liggen. Ge durft den drempel niet. Nog één oogopslag terug.…

GEDAANTE (1)

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 519
De eerste waarin hij verscheen Was die van een God hoogverheven Het kind leerde met Hem te leven Tot Hij uit haar blikveld verdween De tweede was minder sereen Gebruind en sportief en bedreven In liefde en het zich begeven Op weg naar zijn doel; nummer een De derde was die van poëet Die zij lange tijd adoreerde De vierde persoon, vagebond…

Pijn

hartenkreet
4.4 met 73 stemmen aantal keer bekeken 1.562
Is er ook een medicijn tegen innerlijke pijn? Leeft men dan ook met je mee met een bloemetje? Welnee! Raak je in je ziel gewond dan lijk je uiterlijk gezond en voer je je genezingsstrijd in gelaten eenzaamheid.…

Passiviteit

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.225
Passiviteit kijkt me recht in de ogen: “Vertrouw je me niet, denk je dat ze mij niet mogen?” Ellendig stuk verdriet, naar de Mokerhei, ik wil je kwijt! Passiviteit loopt me voor de voeten: “Stop! Ik hou je gezelschap, blijf nog even…” Ik beheers me, kook inwendig, bal mijn vuisten, gereed voor de strijd. Passiviteit kruipt in mijn zere huid…

De visser

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 635
Hij laat zijn dobber dansen, werpt alle schroom van zich af want hij is een echte liefhebber. Dromen doet hij zijn vissersleven lang, diffuus nog de contouren in scharlaken van de vooruitgeworpen schaduw langs zijn vermetele recordvangst.. Hij weet het is een kwestie van tijd om de talmende schemering te bedwingen met zijn scherpe haak.…

Haar stille stem

netgedicht
3.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.380
Wie is zij die mij ooit zo na was, zachte woorden fluistert zij Ze draagt mij over rotsige heuvels wier toppen mijn vleugels kneusden Wie is zij toch van wie ik in mijn doofheid ben vervreemd In het verlangen haar weer te kennen wil ik luisteren naar haar stille stem…

sprekende delen

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 637
Hoe hij levenloos wordt met elke stap dichter aan de mensenkant en het zijwaarts blikken alsof hij de huid draagt van het beest hoe hij trekt om gezien te worden slepend met gewicht alsof hij boekdelen uitdeelt en zij vluchtend in een wegwimpelen op haar bovenbalkon het omfloersen omringd met ijsgladiolen haar glazen beschutting het…

Indepedentie

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 504
Open de cel waarin mijn ziel gevangen zit neem muren weg die mijn brein het zien beletten zuiver de lucht waar mijn hart ademt. Schenk mij vrijheid mijn leden te strekken woorden te spreken mijn brein ontlasten van zorg en pijn en zuiver het licht waar mijn oog ziet.…

AUTOMUTILATIE VERSLAAFD

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 752
Snij maar, snij nu maar sprak ‘t innerlijk geluid Je voelt je immers naar je houdt ’t tòch niet uit Bezeer je maar meteen het geeft echt niet, hoe Je arm, je buik, je been het doet er toch niet toe Beschadig je huid toch je voelt dan éven beter Pleeg geen zelfbedrog de pijn is je graadmeter Snij maar, snij nu maar je houdt ’t toch…

Als Bloembol

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 555
Ik ben een mens, maar tevens een bloem alles groeit bij mij uit mijn bolletje. Nee, ik lig niet begraven... diep in de grond, maar leef vrijuit in het licht. Ja ik ben een bloem en ik groei en ik bloei. De natuur is in mij op haar mooist... ik ontpop mij tot kracht van dit zalige zijn, geef me vrij, voor een ieder te zien. Ja ik ben een…

Recept

netgedicht
3.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.012
Drie eetlepels tranen een snufje verdriet klein beetje woede (maar dat proef je niet) Neem het flesje innerlijke strijd Voeg twee kleine druppels toe Meng het met wat eenzaamheid (wat ik altijd doe) Laat alles zo lang stoven tot je eindelijk iets hebt Iets, om in te geloven (dat is mijn recept)…
Hans15 mei 2003Lees meer >

pijn

hartenkreet
4.8 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.785
Is er ook een medicijn tegen innerlijke pijn? Leeft men dan ook met je mee? met een bloemetje welnee! Raak je in je ziel gewond dan lijk je uiterlijk gezond. En voer je je genezingsstrijd in volslagen eenzaamheid!…
Broekmans10 januari 2005Lees meer >

Vincero

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 746
Ik bezit een innerlijke kracht waarvan ik zelf geen weet heb een gedrevenheid zonder vragen die alle twijfel wegneemt. Ieder wezen is uniek in het leven dat het waagt geen verstand kan doorgronden hoe groot die overwinning is.…

Waar stilte je toelacht

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 741
countdown onder impuls een zuigkracht laat je meevoeren verrast door de muze innerlijk zonder woorden gaan klanken mee die begrijpt wat bekend is voor alles wat het leven biedt in bewogen luister waar stilte je toelacht tot diepe blikken die niet gauw gaan vervelen vlak bij je ogen……