2435 resultaten.
Hoe dikwijls stond ik op mijn wandelingen
gedicht
2.5 met 76 stemmen
17.671 Op zich misschien niet eens zoveel biezonders
maar toch niet zo makkelijk weg te denken
uit het landschap als het lijkt;
een boom staat ergens op de achtergrond
altijd wel ter beschikking
om een vermolmde plank te vervangen door een nieuwe.…
Aftakking richting paradijs
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.049 schittering
in felle stralen
strepen metaal evenwijdig
richting woestijn
haast
een donkere eenzaamheid
verdwijnt
in schone schijn
recht vooruit
niet afdwalen
linten slingeren stromen
op en door
akkers
oevers
richting spoor
en weer
als onzichtbaar
tranen vleugen grijs
aftakking
richting paradijs…
Poldermarieke
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
1.492 Het landschap verandert, een onweer dreigt
snel weg hier voor de regen plenst
en de bliksem ons te pakken krijgt.
We rennen verder en lachend kijk jij
me aan, en ik weet wat jij wenst...
wij waren nog nooit samen zo vrij.…
Holland
poëzie
4.4 met 7 stemmen
2.893 Wat zijt gij klein Holland
Met al uw velden en vlakke wegen,
Met uw rampzalige aardappellanden,
En uw vreeslijk droefgeestige regen,
En uw lage goedaardige stranden - -
Maar groot toch is de zee Holland,
Waaraan gij langzaam zijt verschenen,
Waaruit ge als een schelp zijt geboren,
Die zingt door uw hele land henen,
Dat elk in zijn ziel haar…
Strandschap
gedicht
2.9 met 16 stemmen
10.183 Achter de duinen het overbodige landschap.
Geronselde wolkenhorden. Strand dat
langzaam zichzelf schept.
In ouderwetse rieten strandstoelen
zitten mensen te sterven, tatoes
op hun geloken oogleden.
Een enkel sigarettenrokend lijk
lost op in rook.
Een beroepshond met een bijbaantje
snuffelt langs de vloedlijn.…
aan de waterkant
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
939 ik zit hier aan de waterkant
me echt niet te vervelen
mijn lange rok kreukt in het gras
maar dat kan mij niet schelen
waar geen geluid meer wordt gehoord
wat kan er mooier wezen
dan daar te zijn en ongestoord
een heerlijk boek te lezen…
Normandië
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
944 wee haar gebeente
ijzer in verhemelte -
gaten vullen nu haar huid -
haar barstensvolle gezicht
trotseert de eeuwen
--------------------------------------
© Jan Bontje 1998/2003…
Monumenten
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.079 Ze zijn als beeld van het landschap van historische waarde;
symbool van de strijd tussen water en land.
Ambassadeurs van ons land tot aan het eind van de aarde;
met de polder verbonden, zoals de zee met het strand.…
Een zonnestraal
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.145 Een zonnestraal,
het begin van een glimp licht.
Een heldere gloed,
straalt over het land,
over de zee.
Een afbuigend licht,
weerkaatst op het water.
Terug naar de hemel,
waar de zonnestraal begon.…
Majestueus
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
1.141 Als 'tafelkleed' nestelde zich een grote wolk
Op de Tafelberg van 't Kaapse volk
Een gedekte tafel voor zowel blank als zwart
Jaren achtereen heeft dit Afrikaners verward
Staand voor de afgrond, een diepe kolk…
Witte vergezichten
netgedicht
2.1 met 15 stemmen
1.515 laten we gaan slapen
de wind die langs de ramen raast
brengt witte vergezichten
in vroege uren zal het tuinpad
spoorloos zijn en moeten ogen
wennen aan een ander licht
een smetteloze droom
(gedempt)
ligt morgen voor het rapen…
Skyline
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
568 De Brug als verbinding
Tussen Zuid en Noord
Met de Toren als peiler en
Vervolgens 't Slot
De Toren als bruggenbouwer
Tussen hemel en
Aard'. Daar je nooit echt weet of de
Ander bestaat
Zowel Brug, Torens als
't Slot bestaan; skyline
Zaltbommel, hoog uittorenend
Boven die soms woeste Waal
>>>
Fictie kan herstellen
Dus rechtzetten…
Herfstberk
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
1.232 Toen ik in de trein voorbij reed en je zag, tussen oorverdovend stil
geluid, de wind verlaten wit tussen de takken, zó breekbaar.
Je stam een zachte, zoete zuurstok, maar niemand proefde je; behalve ik –
ik heb jouw alleenzijn verbrand in de haard en
samen zitten kijken naar gezelligheid.…
Rivier
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
2.000 Levend helder in schimmig blauw
stromend door ongeziene velden
zoekend naar lager gelegen oorden
verplaatsing van geërodeerde elementen
voeding voor vruchtbare flora
Aan de einder evaporerend met de zee…
molen " de Hoop"
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.745 Blakend is je wit gezicht
of druipend van de regen
trek je aan mensen
jong en oud
zij voelen 't kraken van jouw hout
en de schaduw van jouw stenen
Je wieken reiken naar de lucht
vangen onze toekomstdromen
toch sta je stevig en rotsvast
laat je niet imponeren
door geld of macht en evenmin
de pijn van het verleden
Het gaat je niet om…
Ik, gewoon ik
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.189 Een wolk
Fijngestampte druppeltjes
Water in zijn dampende zelf
Golvend als de zee
Deinend onder de zon en
Spelend met het morgenlicht
Een berg
Opeengepakte stukjes aarde
De wereld in zijn reusachtige zelf
Standvastig als een sterke wil
Krachtig onder de lucht en
Overvloeiend in het bos
Een vuur
Regenende gouden vonkjes
Stille warmte…
vlakken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
936 wolken hoog gestapeld
tegen de blauwe koepel
daaronder het weidse land
mondriaans vervlakt
spiegeling in strakke vaarten
met statige roze zwanebloemen
siddering in de zomerwind
hooi in groen plastic gehuld
ontheemde koeien vergroten de stilte
in een levensgrote schildering
zijn de vissende kinderen
in de strakke natuur
die ons nog rest…
Over wegen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
907 Aan het einde van de middag,
als de zon langzaam verdwijnt
harmonieus kleuren vervagen
en mijn horizon verkleint,
sta ik dichter bij het leven
en lijkt het of dat de tijd,
die ons is gegeven,
overgaat in eeuwigheid.
Dan loop ik met jou over wegen.
Praten zachtjes, hand in hand
over liefde, over leven
tot de maan de zon vervangt.…
ijsland
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
824 gletsjers stoom en zwavel
een donkere dreiging
van verre sombere vulkanen en
traag gloeiend lavageweld
rokende watervallen
eeuwig beukt wit schuim
op zwarte basaltstranden
onder wolken krijsende vogels
op ongenaakbare rotsen
bloeien kleine bloemen
fel rood en paars
op de troosteloze aarde
eens gloeiend en trillend
nu koud en wachtend…
schemering
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
862 grauwe avondlucht
zwanger van regen
donkere dennen
kraaien krassen
de dag nog tot weemoed
vlokken roet
die de grijze avond
proberen te rekken
met hun ontheemd geroep
enkele vinden een plek
de rest zal wel
blijven vliegen
in de zwarte nacht…
hoogmoed voor de val
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.016 hortende tonnen grijs,
slenterend op trompetgeschal
slepen hun aangeslagen tanden
naar een nakend einde toe
de Alpen rijzen – sneeuwig nog, sereen –
en bergen hun stijgende lijnen in dalen,
weidse valleien; hopen op het ijs en steen
een bevroren vloed van weggeëbde dieptes
blauw als de blakende einder
het gekrompen harnas kraakwit;…
Valkenburg
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.616 Waar Nederland ophoudt
en Bourgondië begint
en bronsgroen hout
zachte heuvelruggen tint,
waar de Geul zich schuurde
door het mergelmassief
en men bokkeriejers hellevuurde
om hun vermeende brandbrief,
waar Neanderthalers
vuurstenen houwden
en vroege feodalers
het betere bier brouwden,
daar kerfde ik haar naam
in de gele mergelrots…
Mijn Holland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2 Wolken drijven hoog boven mij,
Dartelen als schaapjes in
Weide van blauw firmament,
Ontelbaar vele, rij aan rij.
Een kerkklok beiert het noen,
Zachtjes suizen wieken ener molen,
Koeien hoor je in de verte loeien,
Leeuweriken zomer begroeten.
Ik begroet de bruid mijner dromen,
Hollands schone dreven,
Haar eindeloos stromende rivieren.…
waden in beelden
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
1.054 het bed is een polderland
molens draaien op volle toeren
lakens worden vermalen
en te bleken gelegd
sloten vallen droog en lopen
over het matras het zakt in
op een, soms twee plaatsen
ik trek mijn laarzen aan
de molens zijn gestopt en
de regen blijft komen maar
ik kijk omhoog en baad
in weelde…
verstoorde stilte
hartenkreet
4.4 met 59 stemmen
1.972 Nevel ligt als een fijn zijden laken op de struiken
De schemer verliest onnavolgbaar het gevecht
De zwangere lucht van bloemen beroert het ruiken
De natuur houdt zijn adem in, voordat het iets zegt
Het leven ontwaakt in zijn allerdiepste pracht
De zon schijnt glinsterend op ruggen van druppels
Langzaam verdwijnt het duister van de nacht
Het…
Eemnes
netgedicht
3.8 met 44 stemmen
1.666 van Eemnes binnen
tot Eemnes buiten
liggen nog steeds
in zondagse rust
langs de dijk
weilanden
vierkante eilanden
monotone schoonheid
tot de einder herhaald
polderwegen vallen
samen op een punt
en ik die niet wist
dat je er verder kunt
boerderijen wachten
in slagorde
erven geharkt, rustdagklaar…
Zomer aan het Winschoterdiep
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.053 In het lange en vooral rechte, kalme kanaal,
rimpelt het water rustig voor de scherpe boeg uit,
soepel snijdt honderd meter zwart/wit geverfd staal
het water in de lengte doormidden, zonder geluid.
De golfjes knabbelen aan de houtbeschoeide dijken
in een loze poging het lage bouw- en weideland
aan beide zijden van het hoge waterlint te bereiken…
tijdloze wachter
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
999 onder vluchtige
wolken en meeuwen
dwalen zijn trouwe
juttersogen
over golvende duinen
zee en strand
ademt zijn roestige
huid het zilte water
als een vurig baken
voor wie hem zoeken
zo tijdloos verbeeld
en verzonken
in pure klei
en ruisend avondland…
tastbare eeuwigheid
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.098 de zonovergoten polder scheen
al dagen in diepe verstilling
elke boom leek onbewogen
het blad in lome zondagsrust
langs de dijken stonden schapen
peinzend voor zich uit te staren
akkers luierden in aardse kleuren
vogels hingen roerloos in de lucht
in de verte dommelde een vrome
toren tussen eenzame boerderijen
weerklonk in het stille…
De Blauwe Stad (2)
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.175 De troosteloosheid regent mij tegemoet,
als ik de Zuiderringdijk op rijd. De huizen
laten mij moedeloos met neergeslagen
ogen passeren, de lege schoolserre doet
schrijnend aan. De manege is een oase
in deze grijze woestijn. De Volvo ploegt
zich een route door de modder op wat
onzichtbaar de Clingeweg heet. Grazen
gebeurt hier niet, tankachtige…