Alle inzendingen over landschap

2435 resultaten.

Sorteren op:

Hoe dikwijls stond ik op mijn wandelingen

gedicht
2.5 met 76 stemmen aantal keer bekeken 17.671
Op zich misschien niet eens zoveel biezonders maar toch niet zo makkelijk weg te denken uit het landschap als het lijkt; een boom staat ergens op de achtergrond altijd wel ter beschikking om een vermolmde plank te vervangen door een nieuwe.…
Gerrit Bakker10 november 2003Lees meer >

Aftakking richting paradijs

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.049
schittering in felle stralen strepen metaal evenwijdig richting woestijn haast een donkere eenzaamheid verdwijnt in schone schijn recht vooruit niet afdwalen linten slingeren stromen op en door akkers oevers richting spoor en weer als onzichtbaar tranen vleugen grijs aftakking richting paradijs…

Poldermarieke

netgedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.492
Het landschap verandert, een onweer dreigt snel weg hier voor de regen plenst en de bliksem ons te pakken krijgt. We rennen verder en lachend kijk jij me aan, en ik weet wat jij wenst... wij waren nog nooit samen zo vrij.…
Ditheke18 augustus 2003Lees meer >

Holland

poëzie
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.893
Wat zijt gij klein Holland Met al uw velden en vlakke wegen, Met uw rampzalige aardappellanden, En uw vreeslijk droefgeestige regen, En uw lage goedaardige stranden - - Maar groot toch is de zee Holland, Waaraan gij langzaam zijt verschenen, Waaruit ge als een schelp zijt geboren, Die zingt door uw hele land henen, Dat elk in zijn ziel haar…

Strandschap

gedicht
2.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 10.183
Achter de duinen het overbodige landschap. Geronselde wolkenhorden. Strand dat langzaam zichzelf schept. In ouderwetse rieten strandstoelen zitten mensen te sterven, tatoes op hun geloken oogleden. Een enkel sigarettenrokend lijk lost op in rook. Een beroepshond met een bijbaantje snuffelt langs de vloedlijn.…

aan de waterkant

hartenkreet
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 939
ik zit hier aan de waterkant me echt niet te vervelen mijn lange rok kreukt in het gras maar dat kan mij niet schelen waar geen geluid meer wordt gehoord wat kan er mooier wezen dan daar te zijn en ongestoord een heerlijk boek te lezen…
klaasje28 september 2003Lees meer >

Normandië

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 944
wee haar gebeente ijzer in verhemelte - gaten vullen nu haar huid - haar barstensvolle gezicht trotseert de eeuwen -------------------------------------- © Jan Bontje 1998/2003…
Jan Bontje14 november 2003Lees meer >

Monumenten

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.079
Ze zijn als beeld van het landschap van historische waarde; symbool van de strijd tussen water en land. Ambassadeurs van ons land tot aan het eind van de aarde; met de polder verbonden, zoals de zee met het strand.…
Schiwo15 november 2003Lees meer >

Een zonnestraal

hartenkreet
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.145
Een zonnestraal, het begin van een glimp licht. Een heldere gloed, straalt over het land, over de zee. Een afbuigend licht, weerkaatst op het water. Terug naar de hemel, waar de zonnestraal begon.…
Irma Vrolijks20 november 2003Lees meer >

Majestueus

hartenkreet
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.141
Als 'tafelkleed' nestelde zich een grote wolk Op de Tafelberg van 't Kaapse volk Een gedekte tafel voor zowel blank als zwart Jaren achtereen heeft dit Afrikaners verward Staand voor de afgrond, een diepe kolk…

Witte vergezichten

netgedicht
2.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.515
laten we gaan slapen de wind die langs de ramen raast brengt witte vergezichten in vroege uren zal het tuinpad spoorloos zijn en moeten ogen wennen aan een ander licht een smetteloze droom (gedempt) ligt morgen voor het rapen…

Skyline

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
De Brug als verbinding Tussen Zuid en Noord Met de Toren als peiler en Vervolgens 't Slot De Toren als bruggenbouwer Tussen hemel en Aard'. Daar je nooit echt weet of de Ander bestaat Zowel Brug, Torens als 't Slot bestaan; skyline Zaltbommel, hoog uittorenend Boven die soms woeste Waal >>> Fictie kan herstellen Dus rechtzetten…

Herfstberk

hartenkreet
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.232
Toen ik in de trein voorbij reed en je zag, tussen oorverdovend stil geluid, de wind verlaten wit tussen de takken, zó breekbaar. Je stam een zachte, zoete zuurstok, maar niemand proefde je; behalve ik – ik heb jouw alleenzijn verbrand in de haard en samen zitten kijken naar gezelligheid.…

Rivier

netgedicht
3.6 met 24 stemmen aantal keer bekeken 2.000
Levend helder in schimmig blauw stromend door ongeziene velden zoekend naar lager gelegen oorden verplaatsing van geërodeerde elementen voeding voor vruchtbare flora Aan de einder evaporerend met de zee…
Zeeman4 februari 2003Lees meer >

molen " de Hoop"

hartenkreet
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.745
Blakend is je wit gezicht of druipend van de regen trek je aan mensen jong en oud zij voelen 't kraken van jouw hout en de schaduw van jouw stenen Je wieken reiken naar de lucht vangen onze toekomstdromen toch sta je stevig en rotsvast laat je niet imponeren door geld of macht en evenmin de pijn van het verleden Het gaat je niet om…

Ik, gewoon ik

hartenkreet
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.189
Een wolk Fijngestampte druppeltjes Water in zijn dampende zelf Golvend als de zee Deinend onder de zon en Spelend met het morgenlicht Een berg Opeengepakte stukjes aarde De wereld in zijn reusachtige zelf Standvastig als een sterke wil Krachtig onder de lucht en Overvloeiend in het bos Een vuur Regenende gouden vonkjes Stille warmte…

vlakken

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 936
wolken hoog gestapeld tegen de blauwe koepel daaronder het weidse land mondriaans vervlakt spiegeling in strakke vaarten met statige roze zwanebloemen siddering in de zomerwind hooi in groen plastic gehuld ontheemde koeien vergroten de stilte in een levensgrote schildering zijn de vissende kinderen in de strakke natuur die ons nog rest…

Over wegen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 907
Aan het einde van de middag, als de zon langzaam verdwijnt harmonieus kleuren vervagen en mijn horizon verkleint, sta ik dichter bij het leven en lijkt het of dat de tijd, die ons is gegeven, overgaat in eeuwigheid. Dan loop ik met jou over wegen. Praten zachtjes, hand in hand over liefde, over leven tot de maan de zon vervangt.…

ijsland

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 824
gletsjers stoom en zwavel een donkere dreiging van verre sombere vulkanen en traag gloeiend lavageweld rokende watervallen eeuwig beukt wit schuim op zwarte basaltstranden onder wolken krijsende vogels op ongenaakbare rotsen bloeien kleine bloemen fel rood en paars op de troosteloze aarde eens gloeiend en trillend nu koud en wachtend…

schemering

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 862
grauwe avondlucht zwanger van regen donkere dennen kraaien krassen de dag nog tot weemoed vlokken roet die de grijze avond proberen te rekken met hun ontheemd geroep enkele vinden een plek de rest zal wel blijven vliegen in de zwarte nacht…

hoogmoed voor de val

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.016
hortende tonnen grijs, slenterend op trompetgeschal slepen hun aangeslagen tanden naar een nakend einde toe de Alpen rijzen – sneeuwig nog, sereen – en bergen hun stijgende lijnen in dalen, weidse valleien; hopen op het ijs en steen een bevroren vloed van weggeëbde dieptes blauw als de blakende einder het gekrompen harnas kraakwit;…
kuirinck23 december 2005Lees meer >

Valkenburg

hartenkreet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.616
Waar Nederland ophoudt en Bourgondië begint en bronsgroen hout zachte heuvelruggen tint, waar de Geul zich schuurde door het mergelmassief en men bokkeriejers hellevuurde om hun vermeende brandbrief, waar Neanderthalers vuurstenen houwden en vroege feodalers het betere bier brouwden, daar kerfde ik haar naam in de gele mergelrots…
Aramis26 december 2005Lees meer >

Mijn Holland

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2
Wolken drijven hoog boven mij, Dartelen als schaapjes in Weide van blauw firmament, Ontelbaar vele, rij aan rij. Een kerkklok beiert het noen, Zachtjes suizen wieken ener molen, Koeien hoor je in de verte loeien, Leeuweriken zomer begroeten. Ik begroet de bruid mijner dromen, Hollands schone dreven, Haar eindeloos stromende rivieren.…
Joris Olivier21 november 2026Lees meer >

waden in beelden

netgedicht
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.054
het bed is een polderland molens draaien op volle toeren lakens worden vermalen en te bleken gelegd sloten vallen droog en lopen over het matras het zakt in op een, soms twee plaatsen ik trek mijn laarzen aan de molens zijn gestopt en de regen blijft komen maar ik kijk omhoog en baad in weelde…

verstoorde stilte

hartenkreet
4.4 met 59 stemmen aantal keer bekeken 1.972
Nevel ligt als een fijn zijden laken op de struiken De schemer verliest onnavolgbaar het gevecht De zwangere lucht van bloemen beroert het ruiken De natuur houdt zijn adem in, voordat het iets zegt Het leven ontwaakt in zijn allerdiepste pracht De zon schijnt glinsterend op ruggen van druppels Langzaam verdwijnt het duister van de nacht Het…

Eemnes

netgedicht
3.8 met 44 stemmen aantal keer bekeken 1.666
van Eemnes binnen tot Eemnes buiten liggen nog steeds in zondagse rust langs de dijk weilanden vierkante eilanden monotone schoonheid tot de einder herhaald polderwegen vallen samen op een punt en ik die niet wist dat je er verder kunt boerderijen wachten in slagorde erven geharkt, rustdagklaar…

Zomer aan het Winschoterdiep

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.053
In het lange en vooral rechte, kalme kanaal, rimpelt het water rustig voor de scherpe boeg uit, soepel snijdt honderd meter zwart/wit geverfd staal het water in de lengte doormidden, zonder geluid. De golfjes knabbelen aan de houtbeschoeide dijken in een loze poging het lage bouw- en weideland aan beide zijden van het hoge waterlint te bereiken…

tijdloze wachter

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 999
onder vluchtige wolken en meeuwen dwalen zijn trouwe juttersogen over golvende duinen zee en strand ademt zijn roestige huid het zilte water als een vurig baken voor wie hem zoeken zo tijdloos verbeeld en verzonken in pure klei en ruisend avondland…

tastbare eeuwigheid

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.098
de zonovergoten polder scheen al dagen in diepe verstilling elke boom leek onbewogen het blad in lome zondagsrust langs de dijken stonden schapen peinzend voor zich uit te staren akkers luierden in aardse kleuren vogels hingen roerloos in de lucht in de verte dommelde een vrome toren tussen eenzame boerderijen weerklonk in het stille…

De Blauwe Stad (2)

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.175
De troosteloosheid regent mij tegemoet, als ik de Zuiderringdijk op rijd. De huizen laten mij moedeloos met neergeslagen ogen passeren, de lege schoolserre doet schrijnend aan. De manege is een oase in deze grijze woestijn. De Volvo ploegt zich een route door de modder op wat onzichtbaar de Clingeweg heet. Grazen gebeurt hier niet, tankachtige…