1691 resultaten.
Nonnen....waar?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
739 op m'n boekenplank
of in de boekenkast
Zelfs
op dit pad
heb ik hen moeten missen:
De nonnen
nonnen met hun kappen
gaan we wissen...?
uit ons collectief geheugen.…
Moeder
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
635 komt het ware woord
dat een bange ziel verklaart
wat is liefde van een kind
voor een missende moeder waard
een vrouw die heeft gedragen
en met haar lichaamsvocht gevoed
zou er zacht voor moeten zorgen
om in liefde haar baby te borgen
die is immers haar eigen bloed
wat kan toch het kind in ons
nog van een moeder vragen
dan niet missen…
Zonder magie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
478 ik liet
mijn bord
vol dromen tot
werkelijkheid
komen maar
het smaakte
mij niet vandaar
dat ik het met
een lichte
mystiek begiet
honger deed
mij schrokken
maar de grote
brokken missen
de verfijnde smaak
dus ben ik
gaan prakken
om de realiteit
in kleine stukjes
te behappen
er waren nog
wat onverteerbare
zaken die niet echt…
Leeg en vol
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
321 Veilig op de stoep
de straten door, rondkijken
en zien wat er is
Het als iets bijzonders zien
Me warmen aan het vuur
en in de vlammen turen
Gedachten laten verteren
zonder ze te missen
Luisteren naar het ruisen
van de waterval, regen
Me schoon wassen
van wat er komt
Cirkelen als een biddende
vogel, alles en niets zien
Tot er een…
Jouw liefdesvlag
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
443 de handen zijn
gestrekt vingers
lang en soepel
het directieve
heel select vrijwel
niet te missen
maar overreding
heeft empathie nodig
om te groeien
tegenspraak blijft
door agressieve
elementen niet boeien
eenheid wordt
gesmeed door
harde woorden
van de menigte
die zich verenigde
onder jouw liefdesvlag
meegaandheid
is elkaar…
paar
gedicht
3.6 met 91 stemmen
18.956 ik wist het niet dat ik
iemand zo kon missen
een vis het water
een vogel de wijde lucht
adem happend naar jou
zwevend op de thermiek
die met jou en mij
opeens ontstond
jouw vingers verknoopt
met die van mij
wie van ons twee
hakt hen het eerste door
en valt als Icarus
in een van god en mens
verlaten zee als eerste
of zullen wij ook…
Je beduusde mij
netgedicht
4.6 met 26 stemmen
428 jij hebt de ogen
die de wereld
kunnen zien
in een direct
empathisch verband
ik zag je in een
eerst ontmoeten
jij beduusde mij
want alles aan me
wilde jou begroeten
omhelzing in
een direct warm
omarmen samen
smelten tot een
complementair
nooit meer gissen
of wij iets missen
het volmaakt zijn
dat de essentie van
eeuwigheid…
Dichter des vaderlands
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
1.259 Wie zou de komende termijn
Geen nationaal gebeuren missen?
Wat zou toch het publiek beslissen?
Het aantal kanshebbers was klein.
De strijd was hard en vol venijn
En ging gepaard met kissebissen.
Toch was die strijd in wezen schijn:
Niet lang bleef in het ongewisse
Wie winnaar werd van dit festijn.…
Grote verandering
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.178 Een omgeving vol met nieuwe elementen
je kunt ze haast niet missen
er is een grote verandering aan de gang
het is waar, of ik moet mij vergissen.…
De vaderzegen
poëzie
3.0 met 8 stemmen
2.648 Moest ik 't missen om mijn stoutheid,
O, wat weende ik van verdriet!…
knagende herinnering
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.472 onschuldig wit
de lente was
pas nog
broeiend heet
en om te steunen
de tijd daartussen
behoorde ’t frisse groen
en ‘t kiemende verlangen
van beloofde bloei
nu verbleekt reeds weerspiegeling
in plassen herinnering
rimpelen vervagende beelden
pijnvolle ontgoocheling
en elke avond
knaagt het herinneren
en het missen…
onmogelijk verlangen
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
2.370 Die dood zijn door de kou
Hoe moet het in het leven
Hoe moet het zonder jou
Hoelang gaat dit duren
Dit gevoel zonder gevoel
Morgen wordt het beter
Morgen is alles Cool
Waarom blijf ik nou denken
Waarom doet dit zo’n pijn
Je weet ik hou van je
Ik wil altijd bij je zijn
Het mocht niet gebeuren
Het mocht ook niet zo zijn
Ik zal je missen…
’T IS KUNST TE LEVEN
poëzie
3.7 met 25 stemmen
9.880 Zie, hoe de wereld gaat: waar twee gezellen vissen:
Heeft dikmaal een het nut, en d’ander moet het missen:
Een lacht er in de vuist, gans blijde met de vang,
En d’ander schreit er om, en jammert uren lang;
Daar is een zeker greep om dit en gint te raken,
Niet ieder is bekwaam tot allerhande zaken;
Wat dezen heeft verrijkt, heeft genen uitgeput…
Je laatste letters
hartenkreet
3.2 met 33 stemmen
1.964 Je schreef me
dat je van me hield
maar dat ik los moest laten
Je schreef me
dat je me ging missen,
dat we niet meer konden praten
Je schreef me
dat jij door moest gaan,
immers hoorde jij bij háár
Je schreef me
"ook jij moet doorgaan schat,
ondanks onze liefde voor elkaar"
Je schrijft nooit meer,
dat snap ik wel ...…
Selectief
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
837 ."
Ja, als het een jongen is
dan is er helemaal niets mis,
Maar 't kan heel goed een dochter zijn
die later, krimpend van de pijn
een borst moet missen en veel meer,
dankt u dan ook de lieve Heer?…
Is dit jouw warme lach?
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
727 Mijn lijntje met hierboven
draadloos
ons contact
ik babbel heel wat met je af
zie en voel je glimlach
in mijn hart en ogen
je stem fluistert naar me
in de wind
Willemientje, pleegmoeke
hoe moeilijk was het om je te moeten missen
al zijn de scherpe randjes
er nu wel wat van af
je bent zo vaak dicht bij me
er is een bloem voor jou
nu…
Weg wijzer
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
627 omdat het pad dat voor haar ligt
grauw en donker
grillig en eenzaam lijkt
haalt ze diep adem
draait zich om
begint heuvelopwaarts te klauteren
haar haren speels lokkend
in de wind
een andere route volgend
in haar oren en op haar netvlies
de fluister
om juist elk moment
van de dag te plukken
geen seconde te hoeven missen
hoog boven haar…
Doodlopend
netgedicht
4.0 met 26 stemmen
887 je gaat niet zomaar
als je wordt bemind
bij een glimlach
van een geliefde
en sprekende ogen
van een kind
soms blijkt de aarde
te groot
of de hemel
eindeloos ver weg
een ziel is dan
in diepe nood
het gevoel
geestesdood
denken kent
heg noch steg
je gaat niet zomaar
als missen huilt
in het donker
waarin de zon
is verdronken…
Kneus
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
988 Kneus dat ik er ben
dat ik me zo laat gaan
Je zomaar weer opbel
wat doe ik mezelf aan
Loslaten is zo lastig
je zit nog in mijn hart
Hoe dom kan ik zijn
dat ik mezelf weer tart
Ik mis je geur je lichaam
het gevoel van samenzijn
Het geluid van je stem
jou missen doet zo,n pijn
Maar jouw liefde is te klein
want jij bent liever vrij…
de kus
netgedicht
3.7 met 25 stemmen
777 oneindige golven
wanneer dan ook
geen enkel woord
draagt de eeuwigheid, aan beide zijden
alsof er wind zou waaien, heen en weer
laat het zijn het voorjaar dat komt
twee vogels onvolmaakt
zichzelf
in het vinden en almaar
mooier
beschrijf me niet
maar laat ons
het strand als licht een lelieblad
en een beetje niet meer willen missen…
Hen die ik heb gekend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
458 In het zwakke schijnsel
dat nachtelijke vlakte vult
zie ik dromerig de velden
met donkere silhouetten
en wacht zonder te weten
wie mij licht zal brengen
om het pad niet te missen
dat ik niet vind zonder flambouw
zie tussen de bomen
schimmen van verleden
hoor ook hun stemmen
door de kruinen reeds gaan
voel hun ademzachte streling
reik…
Herinneren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
575 Zou je me missen
zoals ik jou
Zeker
op bepaalde uren
of als ik in de buurt ben
en dan omhoog kijk
Zo dichtbij
Zou je eens per week
nog aan me denken, of twee keer
als iets jou herinnert aan mij
Misschien als het
stortregent en je iemand
doorweekt ziet fietsen
Ik zal me je stem herinneren
en warme hand, zo vertrouwd
om die van…
Herinner je (niet)
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
608 missen zal ik je (niet)
herinner je (niet) wat wij hadden
sluit je ogen (niet) om te zien hoe wij kusten
denk (niet) aan mij als je mijn parfum ruikt
proef mij (niet) wanneer jij je lippen
op een ander zet
kijk je naar de hemel,
zie hoe groot het werkelijk was
dat (zo men zegt)
zelfs daar grenzen bestaan
en wanneer je over je vinger…
Jongensspel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
889 De zon
beschijnt hun spel
drie jongens
aan het vissen
Ze zitten
lekker in hun vel
drie jongens
aan de waterkant
Geen vis
groot of klein
willen ze
op deze middag missen
Hun dromerige blikken
gericht op
dobber en lijn
hengelen in stilte
De zon
weeft
schaduw van wolken
in deze waterplas
Het is
een jongensspel
waarin vader…
expeditie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
648 de tijd loopt
op voeten van lood
de knagende pijn
jou te moeten missen
snijdt als ijzerdraad
dwars door mijn ziel
zie, de zon verrijst
rood en omfloerst
boven het lege landschap
van mijn dromen waar
ik jou hoop te ontmoeten
daar ergens moet jij zijn
jij bent aanwezig
in iedere vezel
van mijn gedachten
daar krijg ik jou, als ik dat…
Paul
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
588 Zo'n man waarvan je denkt dat hij er altijd wel zal zijn
Hij schitterde op planken maar was wars van schone schijn
Zijn typetjes verschenen regelmatig op de buis
Ze werden nationaal bekend bij menig kijker thuis
Naast koning van de lach was hij een dienaar van het kind
Zijn inzet wereldwijd was groot en was wat mensen bindt
We missen…
Voor mijn lieve zus Libby
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.704 Waarom moest het nou gebeuren
Waarom liet je mij nou in de steek
Ik wou je nog zoveel zeggen
Maar het is nu te laat
Daar lig je dan zo koud en kil
Je bent niet zoals vroeger
Je bent zo stil
Waarom moest jij t zijn?
Waarom doet het zoveel pijn?
Bij de vele vragen die ik heb
Weet jij de antwoorden.......
Maar jij bent er nu niet meer…
Nee
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
599 Nee
ik ben je niet vergeten
zat niet om woorden verlegen, nee
opgeslokt door de tijd
om te zorgen
maakte dat mijn zinnen
stil vielen
wel heb ik je opgezocht
nog altijd vlinder
jij door mijn
gedachten
ik beeld me in
hoe je nu in
het leven zou
hebben gestaan
als tijd je een
boeket aan
mogelijkheden
had voorgehouden
waaruit jij kracht…
dag lief
hartenkreet
1.3 met 14 stemmen
2.399 en we dromen en praten
alsof alles nog zo is
zoals het was
en het hart stuwt tranen…
Geografie
gedicht
3.7 met 26 stemmen
14.811 Dit heimwee blijft nu wel voorgoed,
naar een landschap onderweg gemist
waarvoor je juist gekomen was
over de geysers van ijsland,
de gebroken glasvlakten van de poolzee.
Na dagen wachten in een onwennige ankerplaats
de zon zien rijzen over de grote oceaan.
Belanden in narita, het veld der vleugelen,
en een stad zo onheimelijk als de gebeeldhouwde…