1730 resultaten.
iets over niets en iets
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
805 een woord vermoord
een zin vergaat
het verhaal staakt
er is geen regel
die overleeft
deze leegte is gemaakt
voor dromen, visioenen
hoe je het beleeft
en de illusie doorzeeft
een hoofdstuk zonder hoofd
onzichtbare punten
mijn pennenvuur uitgedoofd
de gevulde leegte
vol van niets
ruim van ruimte
vol van gedachten
over iets…
hou van haar
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
707 staat geschreven
dat zij de ware brengster is
van het enig echte leven
voor wie weet hoe te vragen
naar de sleutel van haar hart
verblind door haar schoonheid
niet aan de verweerde buitenkant
maar uit een beproefd innerlijk
aanbidt hij dat lieftallig schepsel
met heel zijn ontroerde ziel
vingers volgen de sporen van haar naam
in onzichtbare…
Witte vleugels
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.914 hoe voelbaar stil
zijn onze woorden
wanneer het licht
over hemel en aarde
huilt in vele nachten
en het verdriet
in de armen sluit,
borst en buik
verzwakt door
het moeizame geschuifel
van onze tranen
hoe onzichtbaar
vertraagt het handschrift
van witgedrukte letters
ver van elkaar
in een avond zonder ochtend
en morgen…
Dat kouwe vlees van een ander
poëzie
2.8 met 8 stemmen
3.098 Dat kouwe vlees van een ander
tegen m'n droge handen
en mijn ogen onzichtbaar in de nacht -
dat koele sappige vlees - en al de kracht
van me de nacht in - 't is als dood,
alles zwart, geen wit, geen rood -
mijn hele hoofd lijkt wel koel,
er is nergens een doel -
zo lekker zwart is de nacht,
zonder ogen, zonder gedacht,
dat natte…
Gewassen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
416 met
her en der wat
ontluikend onkruid
in de verte snelt
een haas langs
een lodderogende koe
net niet gevangen
paarden staan op
hun achterste benen
wapperende manen
dansen in vrijheid
gierende geur geeft
bleke neusjes vleugels
bramen binnen handbereik
soppen nog niet plukrijp
in vochtige grond
waar onze passen dansen
onzichtbaar…
Grond van bestaan
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
933 jij zaaide het zaad
in de omgewoelde grond
met vlakke handen
dekte ik behoedzaam de wond
water en licht baarden leven
onzichtbaar onder het zand
de spruit liet zich bewegen
in het bezwangerde land
het jonge groen zou ontluiken
uit de bevallige schoot
wij mochten haar vrucht gebruiken
van aardse wortels ontbloot
het recht op bestaan…
Het dal
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
695 Een onzichtbare wereld
van oorzaken en motieven
de waarheid slechts een idee
als een dagroom bij wijle
die gedachten beheerst
Wijlend in het trage dal
blijf ik kijken naar de zon
die zich nu en dan laat zien
tussen overhellende rotsen
wat is het klam hier benee
geen warmte om te klampen
Maar oponthoud
voedt de twijfel
verloren woorden…
migraine
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.400 Onzichtbaar,
maar pijnlijk voelbaar
chaos en pijn in m'n hoofd
veroorzaakt door het monster
dat migraine heet
die me danig van m'n
bestaan heeft beroofd
en ik dagen niet eet
in duisternis gevangen
rijg ik de dagen aan elkaar
aan bed gebonden
als een kluizenaar
met bizarre gedachten
en slapeloze nachten
Maar dan opeens...…
Dood en begraven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.415 te snel en als altoos
ontmoet een mens de dood
die zet het sein op rood
breekt alle botten broos
het eindelijk gelaat
dat schedelt scherp en strak
de levenswil nog zwak
bij laatste ademstaat
onzichtbaar voor de rest
begint finaal de reis
bij't snijden van de zeis
wordt doodman’s dorst gelest
wat achter blijft is leed
soms ironie in…
In zinsbegoocheling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
470 het donker geeft onzichtbaarheid
de rode draad ten spijt verdwenen
zielen uit ketens van het lijf
in zinsbegoocheling
verbraken zij de banden
die hen bonden aan het aards bestaan
transformeerden snel
van driedimensionaal naar energie
vervlakten in materie tot onmeetbaar niets
kozen ruimte zonder tijd maar
verloren zich in communiceren…
Was het soms de zee ?
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.178 Was het soms de zee
die diep van binnen iets verried
wanneer zij met haar wilde lijf
haar zoute sporen achterliet
wanneer ik wegliep van haar lach
en van het strand haar ogen schiep
als duizend parels van geluk
waar ik getijdenlang in liep
Ik wist het niet waaraan het lag
maar sliep van haar de koele nacht
wanneer onzichtbaar zij haar adem…
Blowtjes en wat pep
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
484 ik ben door
wolken wiet gelopen
onzichtbaar voor de jongelui
een roze zon
spon met liefde en een bui
talloze regenbogen
maar hun ogen waren
van het feest verdwenen
doelloos zwervend zonder benen
ik las de trips
van hun gezicht
toen de angsten kwamen
onbegrepen in bestaan
niet wetend hoe nu verder
met de toekomst om te gaan…
Vloekende tranen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.774 Onzichtbaar word je aangevallen,
beetje bij beetje groeit het.
Het leven wordt langzaam
uit je gezogen, je bent op.
Dan komt het moment
dat de dood, je ergste vijand,
zich ontpopt als een vriend,
waarnaar je intens verlangt.
Onze vloekende tranen
zullen ooit drogen.
Maar onuitwisbaar zijn de
dierbare herinneringen.…
Eenzaam enigma
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
636 Liefhebber, omdat woorden bij de vijver
waarin jouw spiegelbeeld verdronk
nog naklinken in mijn geest
leef je met mij mee
we blijven dromen
zullen nogmaals onzichtbaar vrijen
of gaan eindelijk samen slapen
in dat zachte bed van stilte
dat dichterlijk genoegen heet
er hangt een mist over mijn leeftijd
een geheimzinnig gevoel van eenzaamheid…
"Gewichtig" onderwerp !
hartenkreet
4.4 met 28 stemmen
1.519 Waardoor is onzichtbaar,
die lijfelijke pijn
van je minderwaardig voelen als mens ?
Ben ik daarvoor te zwaar ?
Waarmee kan ik jou
eindelijk duidelijk maken,
dat je hiermee écht moet stoppen
zónder gemaar ?
Of blijf ánderen,
maar níet mij,
maar "plezieren"
met ongevraagd commentaar .
IK heb namelijk een spiegel !…
Bij de indianenboom
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
563 hebt genomen
mij terug te vinden
in die vertrouwde wereld
het kwam ook uit mijn jeugd
die taal van treurig dromen
en jij in die indianenboom
nog dwazer in dromen geklommen
bleef bij me
maar deze schaduw is een wereld
en alle woorden zijn verzameld
rond de meest eenzame droom
ik val jou niet in woordgebaren lastig
ik blijf onzichtbaar…
gedachten in de winter
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
594 en weer gaat de storm liggen
schuiven wolken voorbij
het spiegelbeeld van oceanen
neemt regen mee naar verder
hoe zie jij wind
zie je letters zie je bomen of
zie je bladeren door
onzichtbare handen voortgeduwd
waar zal je over schrijven
als de straat koud en grijs
van grauwe regenwolken
geen schuilplaats meer biedt
als op winteravonden…
Volbloed
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
517 vliegers doet -
onder grote voorzichtigheid binnen
Nog dansen de schaduwkegels
over het zandloze strand
tot ze achter de stammen wegsterven
Het oude land geeft de stralen door
aan het teruggewonnen prille polderland
dat achter de dijk rijpt in de tijd
Water sluimert in de laatste winterstand
de eerste zomerzeilen ontwaken
veraf en onzichtbaar…
in mijn muze
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
547 dichterbij niet komen
omdat de lucht onzichtbaar is
alleen maar
voelbaar
voel maar
als een zuchtje wind
en het stopt waar het begint
tikken op tik tak gewoon
op m`n gemak
onderweg in dit leven
ik neem niks weg
en zal niets geven
omdat alles nooit stopt
en niks helemaal
eindigt…
Ruw strijken
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
571 In de laatste zomerdampen
bruisen buiten de herfstbuien
hemelwater stroomt traag
-zoals het bloed van Abel-
schijnbaar achteloos het lege land in
kreunende kruinen buigen diep
ritselen kleedt zich in het geraas
van een onzichtbare hand
die meedogenloos het land ruw strijkt
het fladderen sterft in bulderen weg
totdat een schijnsel alles…
Wolkenveld
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
554 Wolkenveld, ik trek mijn handen
uit jouw grijze olieverf
verplaats mijn blanke blik
naar zwarte horizonnen
niet minder armoedig dan ik
met mijn sombere heimweeblos
open ik geen lentewegen
knip ik geen lintjes
van de volmondige maan
en in de vragen blijf ik wonen
zonder antwoord of postzegel
voor de onzichtbare brief
die ik je nooit…
Op zoek
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
525 raad niet mijn gedachten
als ik naar buiten tuur
vaak is het ook voor mij wachten
zwijgen lijkt dan mijn beste buur
overbruggen van diepte
naar een heldere klank
is meestentijds afhankelijk
van een onzichtbare kracht
meestal wordt het beheerst
door eenvoud op zoek naar macht
of chaos die door aderen jaagt
en hard wil vertalen naar…
Wat blijft komt nooit terug
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.428 Nevelverscheurend
kraait een haan
vanuit onzichtbare tuin
achter vage huizen,
het rozerood van de dageraad
al in top.
In een andere tuin
voerde ik grootmoeders kippen
nadat een andere haan
mij had gewekt
op de donkere vliering
die geurde naar appels.
Ik hoor dit nu,
ik zie dat nog.…
VOORTSCHRIJDEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 In de laatste jaren
wellicht afgelopen eeuwen
verdwijnt het noemen van God
langzaamaan
uit het dagelijkse leven
maar
als allerlei onzichtbare
heilzame microben
die leven en werken
binnen geperste druiven
met zijn allen
het edele sap
doen gisten en rijpen
tenslotte
de verlangde wijn scheppen
dringt
Zijn hemelse wil naamloos
door…
Van de wereld los
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
2.429 God weet waar we in gedachten waren
maar net toen we Hem de juiste weg wilden vragen
was het dat wij onzichtbaar geleid
de auto, onze verlossing weer zagen.…
Transplantatie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
788 Ze kijkt beduusd rond
bukt en strekt haar hand
ze wil plukken
maar het lukt haar niet
een onzichtbare macht
verlamt haar hand
de adem vertraagt
en stokt in stuifmeel
ze hoort een gedempte stem
kleurrijk ruisen
de onuitgesproken mare
verbloemt niets
het open veld juicht
lenig vleit ze haar frêle lijf
tussen paradijselijke tinten…
Zoals insecten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
582 Zoals insecten
het ruiken naar de andere sekse
en de tastzin nodig hebben
ook wij mensen
onzichtbaar de geur van de huid
en de weerstand
gepaard aan de wellust
in de basale registraties van neuzen en vingers
die als het ware de ziel aftasten
maar de zo positief weergegeven oergenoten
fata morgana leidt me om de tuin
- met vijver van…
Zijn langzaam verdwijnen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.319 zacht gleed
zijn hand uit de mijne
ik voelde de kou
zijn langzaam verdwijnen
verbonden als kind
voel ik nog zijn knuisten
pas later gebruikte hij
soms ook zijn vuisten
maar in de strijd
om bestaan heeft hij zich
nooit laten gaan relativeerde
en blies dan wat pluizen
het laatste gevecht
heeft hij niet kunnen winnen
het onzichtbaar…
Woordenglans
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
729 zoeken naar
een juist woord
is vaak balanceren op
een onzichtbaar koord
het is kiezen
tussen waarheid
en schemering
uitzicht
en behoudzucht
tussen zwijgen
of deinen in vogelvlucht
daarbij speelt
het gemoed ook een rol en
zal op een onvoorspelbaar
moment mede bepalen:
zijn alle woorden
hard of zoet
levendig of doods
èn weet…
Dingen hebben hun geheim
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
622 daar geraak ik op bospleinen
waar op binnenplaatsen van dakloze vertrekken
kleurig bluswater zich schuilhoudt
daar wacht ik op de oordelen
die vonnissen met zich meeslepen
en als bliksemschichten inslaan
daarbij de vlammenzee verder mijn land opsturend
ik wenk het vocht dat doven kan
het beweegt nauwelijks
blijft verankerd aan de onzichtbare…