3181 resultaten.
Oud Antiek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
653 Men weet het present, waardig, maar in wezen niet daar
Die ziel zoekt een uitweg in het breken van oude grenzen
Ze stijgt omhoog, klapt schokkend tegen ‘t ronde hemelruim
Tuurt omlaag, valt in een diepe zee, angstig, grijs en grauw
Zijwaarts tuurt grijnzend een blik in cynische toverspiegels
Vanaf de overkant, puur en lonkend, oog in oog met…
Uit mistig grijze morgenstrepen
poëzie
3.6 met 18 stemmen
3.960 Gezegend licht, uit nacht gestegen,
Zo vriendlijk lacht uw oog mij aan;
Ik sta op 't kruispunt van veel wegen -
O, zeg mij welke kant te gaan!…
Mijn leven een zeepbel
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
3.300 Een zeepbel zo mooi
Een zeepbel zo als het verlangen
Van een mens, alle mens
Ieder de er zjn oog op laat vallen
ziet het anders
Ieder zijn andere verlangen
Het verlangen, de droom, het ideaal
Zo kostbaar beschouwd
Ook gelijk breekbaar
De nieuwe wind waait en een nieuwe
Ideaal zeepbel is mooier dan eerst
Door die ene persoon
Springt…
Avondrood
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
1.633 Want wie een ander ooit begraaft,
staat oog in oog met eigen dood;
in rouwkleding snel opgedraafd,
verschijnt het laatste avondrood.
Terwijl ik naar beneden tuur
naar het hout dat dieper daalt,
voorvoel ik al mijn laatste uur
dat hier eens wordt herhaald.…
kruimellicht
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
565 in oog
misschien zou ik jouw gedicht uit het hoofd
moeten kennen maar ik durf niet langer kijken
uit angst om de metaforische verwondering
te verliezen, op vleugels naar het onbekende…
Mijn huisgenoot
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.502 Die de regels aan zijn laars lapt,
Die alleen oog voor eten had
Die stinkt omdat ie piest waar je bij bent
Die je de hele dag achterna rent
Die eet met opengesperde mond
Die smakt dat het een lieve lust is
Een zooitje maakt van de omgeving
Neen het is niet mis!…
oogappels reiken
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
632 hand in hand
oog in oog
laat ons dromen
rivieren vol
met wilde stromen
laat onze lippen laven
drinkend uit de blauwe bron
mijmeringen
zo zoet
tot in ons diepste wezen
door te dringen
helder als een melodie
geëtst uit ebbenhout
klinkt de dwarsfluit
door het dal
van beloftevolle dromen
in stille maneschijn
wachten lotusbloemen…
Als een litteken aan de wand
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
926 in oog met de Bouwer/Vernietiger II ", 2011
Kunstenaar: Irmlinda de Vries…
De regenboog
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
850 de zon breekt door de wolken, nog niet zichtbaar voor het oog
grijs en grauw nog overheersend, staat daar plots een regenboog
langzaam wordt een glimlach zichtbaar om de mond van een kind
en de regenboog strekt zich verder als een oneindig kleurend lint
zo kwam jij in mijn grijze leven, onaangekondigd net als het lint
ik was er totaal niet op…
"ik hou van je"
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.009 Het antwoord "ja" uit volle borst
was eenmalig, de vier woorden
IK HOU VAN JE
zou je elke dag moeten horen
en niet zomaar,
zittend op de wc,
niet zomaar staande in de douche,
niet zomaar wegkijkend,
maar oog in oog,
zijn die vier woorden duidelijker
dan alles wat er verder
nog komen gaat!…
Ante Bellum
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
493 Doordringend in een oerlandschap van bos
En dichte jungle die ze met kapmessen doorkruizen
Staat de expeditie op visite waar gorillas lopen los
Nu oog in oog met hun vredig luizepluizen
Naar een pleistoceen van vis a vis vuur nog onverzoend
Ver voor een belijd van "in het zweet uwer aanschijns"
Voeren deze bamboesen terug, sterk denken doend…
Afgehakte kopjes
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
500 Het was een prachtig gezicht, zover het oog reikte
alle kleuren van de regenboog en meer,
een ware lust voor het oog, of beide ogen dan
nu is de kleur verdwenen, weg is de pracht.…
Woestenij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
522 Oog in oog sta je nu met een onmetelijk uitzicht.
Er gebeurt hier niks. Slechts bedoeïenen weten het,
hoe je hier in leven blijft. Veel stilzitten, thee drinken,
en niks doen. In het Oosten zouden ze taoïsten heten.
Eerst was er niemand, maar waren er overal mensen.
Nu is er niemand, en er is niemand.…
Negen levens
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
2.086 Het leven duurt zo lang
om jou te ontdekken
Wat weten golven van zijn
wat weet aarde van mijn zicht
een bijziend, tranend oog
Aangetrokken door jouw vuur
beloofde het warmte en licht
In de koude duisternis ligt
sinteling van jou en mij
wachtend om uit elkaar
jij en ik, van ons
besmet te zijn…
Zandkasteel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
635 Dacht sterk genoeg te zijn
maar reeds bij de eerste vloed
verdween het als illusie
in het wilde water
bedolven door de golven
mijn zandkasteel
Wacht nu samen met de wind
op het moment van stilte
tot dan leef ik tijdloos verder
met een half oog
gericht op het teken
van mijn zandloper
om weer te starten met de bouw…
koldermolens
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
742 Ze malen tranen
uit mijn ogen
als ik het
vlakke land bekijk
worden wolken
luchten bedorven
als ik wandel
op de dijk
honderden witte
zenuwlijders
wieken door
mijn vergezicht
ook met zonneschijn
en regen
in het donker
en het licht
nergens heeft
een oog nog rust
straks ook niet
meer op de duinen
en aan hollands
smalle kust.…
bij mij
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
2.489 Plots brak het licht
Dat de ochtend moest vergezellen
Donker zal de dag zijn die volgt
Op de breuk die diep door mij scheurde
Krakende scharnieren liet je achter
In de stilte van de dag
Vreugde was al een tijdje eerder vertrokken
Zonder dat ik er oog in had
Nu hoor ik het in de stilte
Dat alles is vertrokken
Niet eens zo ver weg
Maar…
de aanschouwer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 zo
in het schemer schuifel
ik langs ramen
zie de mensen voor
het pratende oog
waar
kranten worden gevouwen
flessen leeg geschonken
een lied wordt gezongen
‘hij leve hoog, leve hoog’
daar
ben ik de eeuwige aanschouwer
de genieter van het raamkozijn
die vanzelf zal verdwijnen
bij het sluiten van het gordijn…
Negen levens
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.859 Het leven duurt zo lang
om jou te ontdekken
Wat weten golven van zijn
wat weet aarde van mijn zicht
een bijziend, tranend oog
Aangetrokken door jouw vuur
beloofde het warmte en licht
In de koude duisternis ligt
sinteling van jou en mij
wachtend om uit elkaar
jij en ik, van ons
besmet te zijn…
Erf
gedicht
2.4 met 32 stemmen
10.033 Het oog over het rietland
en het ongewisse, te traag
voor iets anders dan stof.
Rimpeling van water
in de donkere, mosgroene
vonten van de avond.
-----------------------
Uit: Tirade 362, 1996.…
't Herteken
poëzie
3.4 met 21 stemmen
3.645 --
Donker-oog staart, óverwijd van grote
jammer gesperd.…
Kameleon
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.354 De kleuren doen er niet meer toe
Jij past je aan, verdwijnt in de achtergrond
van bovengoed en bovengroei
Als je hongert, dan vliegt een dikke
vlinder dichterbij en je tong is sneller
dan het menselijk oog schaduw kan zien
ontsnapt aan de puberende Peter Pan
hap, slik weg, je boert tevredenheid…
Deze traan
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
1.467 Dan komt er weer een traan
uit de diepte van mijn hart gekropen,
Zo uit mijn oog geslopen,
Om over mijn wang te lopen.
Jij bent in mijn hart gekropen
Vandaar is deze traan is gekomen.…
begrip van god
netgedicht
3.5 met 26 stemmen
989 dat je niet weg kunt lopen
van god, hij heeft het alziend oog
dat zich graag amuseert
met een vegetarisch diëet
en dat je hem tegenkomt
in alle werken van de natuur
dus ook elk levend wezen
in de donder en in het vuur
de dood is maar een deur
naar een nieuw begin
een olifant of een mug
helaas komt niemand terug…
Diepgang
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.692 Hoe anders kan het toch zijn
dan het in eerste instantie lijkt
Als je de binnenkant van iemand
met de buitenkant vergelijkt
Op het eerste oog zo anders
dan blijkt in tweede instantie
Een uiterlijk dat straalt
is voor geluk nog geen garantie
Wie dieper kijkt zal ontdekken
dat er meer speelt dan verwacht
en de diepgang ook veel groter is…
tussenspel
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
833 gemurmel van gebeden
weerklinkt in vlugge schreden
gezien door het oog van de nacht
vergaan schuifelend hun stappen
verlangen tekent in geheime kracht
vaag uitgewiste lijnen
laat zachtjes zwijgen verdwijnen
waar levenloos gefluisterd is
komt de dromenman niet wiegen…
Ontwapenen
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
1.387 De lijnen, haast onzichtbaar
voor de lens, de spanning van het lid
een knip-oog te verliezen.
De nagel, onbewogen
met het licht erin geslopen
ik zou je willen houden
maar mijn tanden knarsen weer.
De schaduw, achter de toppen
vingers en het klappen van de zweep
ik wil niet meer maar de verslaving
trekt van leer.…
Nachtroep (duogedicht)
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
987 wieg mij
in één zachte adem, verbind
waarheid met wonden
klevend aan het nachtlicht
van stilte
verschuif mijn verlangen naar
het schitterend oog, in pauwenveren
gestileerd
het zal mijn traan dragen, teder
door de wuivende wind
opgerekt
tot een zoet vlies van troost
duogedicht met: kerima ellouise…
Eenvoud
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.035 Vaak gaat het om de simpele gebaren
het schillen van de aardappels en de dikte
van de schillen in het kritisch oog van een moeder
die het, omdat ze ouder is altijd beter weet
De spetters die je maakte bij het laten vallen
in de met water gevulde, grote, zwarte pan
waarin het heelal zou kunnen passen
omdat er zoveel ruimte in het niets is…
Louter goud
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
554 Het kussen bezet,
gooit dons lachend
vanaf één hoog
zijn oog ziet alles door een kier
keert inzicht naar buiten
zes treden vinden geen thuis
spijlen breken de laatste cirkel
zelfs de sleutel past niet meer
ooit had hij goud in zijn handen…