3444 resultaten.
Goed in grijs
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
490 je druppelt binnen
met in je ogen een belofte
in je haren de jaren die je koestert
en in je handen de warmte die ik zoek
je voeten dragen je nubiele lijf
het wiegt door de ruimte
als een bootje op zee
ik ben niet meer als vroeger, fluister je
ik kus je krullende lippen en zeg
je bent precies goed…
Over onderste boven.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
703 Het schept meer ruimte in je hoofd
Je komt tot een omgekeerd denken.
Je hebt je weer flink uitgesloofd
Om aandacht te kunnen schenken.
Ook al zie je alles nu onderste boven
Zelf ben je er niet van onderste boven.…
Wolkenformaties stomen op over
gedicht
3.0 met 3 stemmen
2.926 Ze bewegen en als zij een ziel hadden
Zouden zij geroerd zijn
En zo gaan zij voort
Vinden altijd ruimte
Zelfs als ze in botsing komen
Met wat ze zelf verzinnen
-----------------
uit: blog 2012.…
Bittersteen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
392 dwars door het duister ligt een steen
ter hoogte van de afdruk in destijds
deze ruimte bespaart geen zwaarte-
kracht, deze vogel vangt geen kat
zo gaat er een steen aan elke dag
voorbij, die ingesneeuwd en vergeten
daar al lag voor het ochtendgloren
en zal blijven liggen tot na de dood…
Abdij
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
495 In de gewijde ruimte
was het gezang der monniken
huiverende schoonheid.
De liederen ontdaan van franjes
herleid tot de essentie
van vreugde en lofbetuiging
drongen diep in mij
terwijl mijn blik
de handen van de koorleider volgden
die met oneindige tederheid
en schroom zo leek het mij
de melodieën tot leven bracht.…
Plein
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
486 Hier in de ruimte om ons heen
in lege stilte van gebarentaal
een prullenbak met conversatie
de vogel met een oud verhaal
en kale kruimels voor de natie
in laatste regen van de dag
een druppel die om aandacht vraagt
gedachten aan een serene brief
een plein om even alleen te zijn
wat doemgedachten voor de variatie.…
Zoden aan de dijk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
511 dit schiet niet op
de hemel wordt nooit paars
de ruimte herhaalt zich
steeds vaker
de kamer weet zich
raamloos ommuurd
hartslag tikt soms in
blauwe morsecode
alles naamloos zonder
doel maar ademvast
binnen keerkring en rooilijn
onder- en bovengrens
al geweest en best wel
voorspelbaar…
door haar ogen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
540 in het donkere mengsel van
herinnering en verbeelding
ziet ze de vochtige lucht
in volkomen onverwachte
spetters uiteen vallen
roze donkerblauw okergeel
ook de kleuren van de lucht
en het licht waaieren door de ruimte
het lantaarnlicht als reddingsboei
een reddingsboei in
het donkere mengsel van
herinnering en verbeelding…
Het geheim van bloesems
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
550 zij hebben allen
hun geheim bewaard
en spreken toch uitbundig
over het nieuwe
dat te gebeuren staat
dan volgt het geduldig wachten
en intussen trachten
ruimte te reserveren
voor het onverwachte
wat de natuur ons
aan schoonheid openbaart
*…
Verstoffing
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
509 De zwaartekracht van de tijd;
uit de bodemloze zandloper
vloeien de herinneringen weg
de namen onder haar vingers
de ruimte tussen de stenen
en wie ze niet meer is.…
Stilte
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
604 Zo'n niet bestaan dat ruimte
even grenzeloos
als overbrugbaar maken kan
hier en daar tegelijk.
Twee werelden waartussen
zinderende stilte
als in de diepste droom.…
duinwandeling
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
533 we liepen ons tegemoet
passeerden elkaar
deelden een moment, een groet
een kort gebaar
we overschreden 'n ogenblik
om afstanden te gaan
getallen, geheugen,
een gezicht
'n naald in een ruigte,
een bliep in de ruimte van bestaan
eenmalig,
zonder tegenbericht…
de wandeling
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
487 vraagt een onbekende stem
of ik al alle antwoorden weet
het denkbeeldige ontvouwt
zich in heldergrijze vragen
zodat er geen geheugen is
dat herinnering vergeet
bij de eerste lentezoenen
die prille kleuren dragen
op een plek waar iemand
dwarsverbanden vindt
in een roerloze ruimte die
hersenhelften verbindt…
Onrecht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Geef ruimte aan de woede.
Ga maar een stapje opzij.
Alleen aan God is de wraak.
“Ik zal vergelden,” zegt hij.…
schreeuw maar
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
970 je hebt de muren
weer hoog opgetrokken
het goud van tralies
slaat zwart uit
de open ruimte kan
je niet meer lokken
je cel weerkaatst
zelfs geen geluid
schreeuw maar
zonder woorden
jank je tranenloos
verdriet
alleen zijn pleegt
zijn eigen moorden
er is niemand
die het ziet…
diep donkerblauw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
458 vannacht hebben we gelopen
in de diepblauwe nacht
donkere tinten omringden je gezicht
de ruimte was oneindig
we konden ons niet hechten
aan de verdwenen grond
er was angst
er was verlangen
groter dan we zelf konden zijn
in het felle gele licht
ben ik ontwaakt
ik was opnieuw alleen…
Jonge Nacht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
510 de nacht sluipt
voorzichtig naderbij
de zon geeft haar
nu de ruimte
het licht wordt
diffuus en dun
de bomen worden
zwarte dreigende personen
ze lijken mij aarzelend
te willen grijpen
en spreiden hun takken
en het besef groeit dat
ik moet zien weg te komen
de nacht behoort hun…
glans
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
496 in dit rode
vulkaanlandschap
op de diepste bodem
in het leegste landschap
de genadeloze hitte
wezenloze stilte
alleen maar vlakte
en in de verre
verte bergtoppen
deze genadeloze
ruimte
zo diep zo leeg
zij bood hem
een nieuw begin
de stille maan
was getuige van
de glans van zijn
ziel…
Vuurtje
snelsonnet
4.5 met 6 stemmen
908 Ik had een kouwe neus en kouwe handen,
Dus zette ik een bloempot op z’n kop,
Al vrij gauw warmde heel de ruimte op,
Dankzij de lichtjes die daaronder brandden.
De gloed werd heel intens, zo merkte ik…
Te laat! m’n hele huis stond in de fik!…
Blijven
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
524 De raaf zal je in kneedbare ruimte en tijd beschermen.
Hij koestert de herinneringen en gedachten.
Als niets meer vanzelf spreekt, niets meer hetzelfde is.
Als ik je het meeste mis.…
dekmantel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
203 het is mogelijk plaats te nemen
op lege plekken
in het gras, aan het strand
op land dat is gescheiden van land
door zee
dicht bij uiteinden van ruimte
waar vergezichten samenvloeien
het blijft lastig een grensvlak
te ontlopen
met binnenlijf dat voortduurt
in lichamen die zijn gescheiden van
elkaar te omvatten…
MEMENTO MORI
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
531 niet door hun bestaan ontledigd,
hun pijn niet op onmeetbare wijze
de ruimte-tijd verbogen heeft
als een droom vergeten in de morgen
is het leven van ieder levend wezen
alles begint en eindigt
in een cirkel van dansende energie
memento mori
memento mori…
DE PIJN GEVOELD
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.042 De pijn, gevoeld
tot in de nerven van het zijn
heeft alle cellen uitgehold
tot lege kamers zonder ruimte
voor liefde noch voor haat
het legt de klanken in een mond
die niet meer spreken wil
de onmacht machteloos verwond
tot zinnen zonder taal
En zo gedreven door hetgeen
wat niet meer eigen is
stoot het meer af
dan het behouden laat…
Wind en water
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.409 Ruimte, olie
en een strenge wind
zijn de eerste ingrediënten
op weg naar niets.
Ik waai verdwaasd mee
vergeet het jaar
de vangst van uitvaren
met de boten van alle dag
kijk in de spiegel
die de middag knipoogt
tot een hoger niveau.
Op de voorplecht
kleurt een droom
het water naar een regenboog.…
regenboogkleur
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
798 hoe woorden kunnen warmen
dansen gedachten tijdloos
vlamt mijn ziel naar buiten
en geef mijn hart de ruimte
-het is zo anders-
waar paden elkaar kruisen
verdwijnt soms de kou
door warme zonnengloed
het kan wel eens regenen
maar wat kan ons dat schelen
want die regenboog
geeft kleur aan ons leven...…
Een veeg van een duim
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
19 Twee seconden lachen,
een nieuw beeld vult de ruimte.
Een klein lief poesje,
een kind met een geweer.
Geen tijd om te voelen,
het scherm vraagt om meer.
Het beeld vervaagt,
nog voor het ons raak
Waar is onze moraal
in dit verhaal?…
de rode spiegel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
734 achteloos alwetend
zijn ogen grijs nietsziend
stapt hij door de spiegel heen
het blinde kind van licht
maar juist in zijn gesloten blik
ligt wat wij niet weten
als spookstad uitgestorven stil
die ruimten van herinnering
langs het bevroren dromensnoer
wordt nu de nacht zacht afgeteld…
en de zee zweeg
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
869 nu mijn adem zo sterk
de jouwe wordt
moet ik
wat uit mij geboren is
verlaten
nog eenmaal
zal ik slapen in de duinen
en de nacht
laten kijken
naar de golvende dansers
op een wolkenrij
uit mijn ogen
zal ruimte fluisteren
naar de zeewind
waarin jij bent gekomen
nu mijn stem moet zwijgen
zal ik nog eenmaal slapen
in de onverwisselbare…
Inzicht
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
1.762 het werkelijke licht is lichter
dan wat de mens ziet
het licht in de open ruimte
waar de vrede heerst
het lokt in eenzame stralen
maar verschijnt niet in ogen
het gezicht is zwak
het pakt niet uit
schud het uit haar harnas
niet meer afwenden
laat het musiceren in je gelaat
meer inzicht verbetert de wereld…
HOLLAND
poëzie
3.6 met 18 stemmen
6.544 dit is mijn land, mijn volk;
dit is de ruimte waarin ik wil klinken.
laat mij één avond in de plassen blinken,
daarna mag ik verdampen als een wolk.…