2313 resultaten.
Het punt (Michelangelo Antonioni)
gedicht
3.6 met 84 stemmen
21.315 Streef
naar een minzaam vergelijk
laat het slot
weerklinken
en stijg
neem je schaduw op
voer het naar de hoogste top
en neig dan
naar opzij
achterom
een kwartdraai
rond
het vlak dan af
maak de strop goed strak
trek de draad snel na
loop ook langs de flank en
sta
verstomd van het zicht
ontdaan van je plicht
Zweef moeizaam…
Mankes 2
gedicht
2.9 met 21 stemmen
9.636 Mijn vaders tronie vult het schilderij
een sloot loopt uit zijn pols naar horizon
waarop zijn kin rechtstaat een heldere lijn
omgeeft zijn kale wezen en de zon
nergens zichtbaar natuurlijk plakt hem gauw
tussen kleine wolken en het blauw
ik meen hoewel van zorg de verf haast breekt
dat er iets vrolijks uit mijn vader spreekt.
-----------…
We kristalden snel
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
697 ik blies
ons glas tot zomer
sloot met warme lente af
we kristalden snel
als dromers in de
bol die onze hemel was
jij kleurde licht
in regenbogen ik groende
in extase meer dan opgetogen
toch moeten we
gaan scherven om onze oogst
weer ongeschonden te beërven
zij is volrijp en kan
de winter aan laten we nu
samen voor een nieuwe…
Het vuur deed open
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
855 ik klopte aan
de hellepoort
het vuur deed open
verbrandde insgelijks
onschuld en wat knopen
die bonden het bestaan
ik ben gegaan
op een levenspad
vol sloten zij gingen
nooit vanzelf open
versleutelde
de mogelijkheden
die ik had helaas
nooit paste wat
tot ik jouw deuren zag
jij was niet gesloten
stond altijd open
ik heb me…
Verstoppertje
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
822 Misschien mag ik met poppen dollen
of kleuren kladden op papier
naar buiten voor het speelkwartier
met in mijn hand twee krentenbollen
Misschien lach ik wel om de regen
die vrolijk spettert in een sloot
en voer aan eendjes stukjes brood
die ik van moeder heb gekregen
Misschien vind ik mezelf verdwaald
in levensechte dromen
waar jaren…
Bede boven Wierum
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
872 Binnen klinkt het gezang devoot
over zee, aarde en de wolken
buiten zwerven als zigeunervolken
de zwermen over plas en sloot
Onder de gouden haan galmt het gebed
‘Uw wil geschiede en geef ons heden’
de vogels vluchten naar het verleden
over hoeves, kerken en een torenflat
Een dijk waakt over Wierums weiden
God over mensen, vogels…
Naak ik iedere morgen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
868 ze braken in
hoorde de sloten kraken
van mijn afgeschermde dagen
in het leven hier
had de muren
zelf gesteend
gehouwen uit gevoel dat
daglicht niet kon dragen
want spoken uit de nacht
wisten het stollen
van de specie jarenlang
nog te vertragen
ik fundeerde
met mijn twijfels en
een veel te grote mond die
constructie bleek ook…
Impressionist
netgedicht
1.2 met 6 stemmen
988 Wat hij ziet zegt hij weer te geven
Een kleurenmix en wazige mist
Met een bepaalde tint doorweven
Ook dat de realist zich vergist
Mensen zien geen heldere beelden
Illusie maakt het zichtbare compleet
Badend in zelf bedachte weelde
Viert men het leven dat zichzelf vergeet
Hij heeft zich ten slotte verscholen
In impressies, op het schilderij…
reiken
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
965 Ten slotte blijft dit blijken:
wat te vaak buigt, zal breken,
is het voor tranen al te laat.
Als je dan met lege handen staat,
is dan dus dit gebleken:
tot zover zal zij reiken.…
kostbaar goud
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
992 het regent
ik lepel tranen
van nieuw geluk
spreid ze uit
als geurig balsem
over je
gekwetste huid
van wonderdadige
zachte klei
vorm ik nieuwe
lichte deuren
zonder sloten
en sleutels
met verroeste
verleden kleuren
je kan weer kijken
en langzaam voelen
alsof het was verholen
je hoeft niet meer
in je labyrint te…
Exit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
599 Rotte geuren uit de
sloot, eeuwig brandende
bermen, de geur van
verse mest op het land.
Het wijkt, raakt langzaam
op de achtergrond.
Stadjes verblijven weer
verankerd in hun
star verleden.
Jij fluistert hoe
voorbij dit is.
Ik zal dit nu beamen.…
Sappho
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
846 vrouwelijk duister
met verstilde dromen
van bitterzoete liefde
waaruit zij haar leven leefde
zij sloot de ogen
van haar minnend hart niet op
in parelachtig zwijgen
terwijl de tijd verder schreed
openbaarde zij
wat achter haar ogen leefde
vrouwvriendelijk
op poëtische wijze
deels op papyrus
onderwees zij die ruimtelijkheid
over…
vandaag zal ik
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
710 ik staak vandaag mijn zinnen
en neem de bus naar de overkant
van de oceaan ook in het echte leven
bega ik geen doodzondes dan toch
stommiteiten of struikel ik weer
nog voordat ik kan beginnen,
mijn levenspad is een vluchten
voor dingen zo ziet mijn leven
er nu eenmaal uit, tot slot van dit
stukje wil ik nog een lied voor u
zingen…
Handen.
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.440 Jouw warme handen
Sloten zich teder om die van mij.
Ze streelden mij zacht,
Ze maakten mij blij.
Jouw warme handen,
Streelden zachtjes mijn wang.
Vol liefde en voorzichtig,
Dat is iets waar ik naar verlang.
Jouw warme handen,
Nu vol vriendschap maar ook verdriet.
Dat voelde ik in mijn hartje,
Op het moment dat je mij verliet.…
Gemoed
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
733 Vluchtige, schuwe schaduwen
waardoor de nacht de ogen sloot,
glinstert verse sneeuw op zerken
van hen die leefden en er boven
wier gemoed in aarde slaapt, het
licht heeft z’n baan verlaten, de
tijd waait nieuwe dromen schoon
op de hoofden rust de keizerkroon,
het zicht op de kortste dag is dood.…
Licht in oude dromen
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
556 Wat in tegenstelling tot
heldere beken in boeren
sloten te zien, kroos
verbindt voorbijgaande
oevers, spiegelend om de
aardse adem te beliegen,
stromend met troebel water
mee, waar stilte vleugels
krijgt van witte zwanen
over de ruggen van de wind,
zijn het mensen die betalen
wat bijgeloof verzwijgt, een
vanzelfsprekende maan…
Waterkrachten
netgedicht
4.7 met 39 stemmen
1.379 Bezweken aan omfloerste stemmen
graven wij sloten in gedachten
bevreesd voor voetangels en klemmen
op wallenkant van waterkrachten
verleid door half geloken ogen
in visioen van ijzervlechters
verglijden wij langs erebogen
in maalstromen van trage trechters
bevrijd van valse spiegelbeelden
aan hete hangmatten verklonken
zijn wij, armlastige…
Zij, die waren
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
600 zijn zij vermisten binnen kaders van het raamwerk
of schimmige figuren die vitrage draperen
achter gebarsten glas in uitgewoonde kamers
waar zij woorden graveren met lange nagels
en klagend krijten in holle klanken
die betonmuren impregneren
deuren slaan als vanzelf in ‘t slot
en sluiten wezens met ogen van licht buiten
het zicht op uurglazen…
Bolletje...
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
877 Bolletje, een kater, die zich altijd opgejaagd voelde,
met niemand echt vriendschap sloot.
Wel lekker warm wilde slapen op het bed van zijn vrouwtje,
hij is niet meer en heeft een tuin op z'n buik.
Als z'n vrouwtje er een rozenstruik laat groeien,
is Roos (ons vriendinnetje) toch een beetje bij hem.
Rust zacht lief katertje!…
Hermitage
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
420 Huis met een demonisch lot,
gesloten deuren, gesloten luiken,
van binnen en buiten op slot.
Vesting van verbeten smart,
zonder licht of leven prijs te geven.
Zelfs de leegte verdwijnt in het zwart,
zwelt aan tot ontilbaar gemoed.
Huis van de versteende bewoner
en muren van vlees en bloed.…
Liefde is
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
950 zich een weg baant
door je schoot
het lichaam nog na praat van ijver
schaduw je van je naaktheid beroofd
gerieflijk bloot de dadelijkheid verpakt
wat de gelegenheid bood
mij ter aarde smakt
als m'n zaad zich een weg baant
door je schoot
cellen als verborgen goden
aan je lippen
het fluwelen zand van warme kussen
jouw hand in de mijne sloot…
De rode zomerjurk
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
812 nog zie ik aan de wand
een verschoten beeld
van het meisje met de
rode zomerjurk
was ik weer kind
ik sloot mijn ogen
duizendmaal
telde de treden die
steeds luider kraakten
oorverdovend
dan stil
alleen
de zwijgende boom
die met koude handen
wonden groef
ijzig, zoals
het laatste licht
door mijn vingers glipte
ik voelde…
Canossa
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
499 …
alle vier de kamers van je hart
zijn op slot
mijn Canossa
moet ik zeven maal omlopen?
op de hoorn blazen?
smeken voor één ziel?
ik klop aan!
deze dag, is geen goede dag……
Verlangen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.252 Ik laat dit uitzichtloos bestaan
Nu maar gaan
Ik wil nu echt weer leven
Ik heb zoveel liefde te geven
Waar ik kan zijn zoals ik ben
Bij wie ik ben zoals ik ben
Grenzen zoeken en weer terug
Ik wil soms echt veel te vlug
Ik voel me openbloeien
Voel mijn lichaam gloeien
Hunkerend naar ultiem genot
Gevoelens niet op slot
Verlangend naar de golven…
het jaartal slaapt nooit
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
861 langs de spoorweg
vijftien kinderen, beschreven
in boeken
het kan niet anders dan oorlog zijn
zijn vermoeide hoofd
knikt naar het bruine water, rimpelt
maar kan geen vergeving beloven; de sloten uitgegraven
gedempt is het geweten
op vaderlandse grond
hij leest verder de dodengang in
sluipt onder prikkeldraad, trapt op de einder
met…
naamloos
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
577 ik kan niet wennen
aan poëten met een liefdesgedicht
in hun hand
het zachte geluid aan het slot
dat je haast niet kan horen
alsof ze het verhaal maar één keer
vertellen kunnen
en enkele minuten later beweren
dat ze niet van liefde houden
weet je wel
zo'n zwarte dag waar de ware toedracht
verborgen blijft in een monoloogvers
en…
Herinneringen zullen bloeien
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
893 ondanks snel verwelken
wilden jouw kelken
nog een keer de wereld zien
maar de herfst
was daar en het oogsten
al grotendeels klaar
ongemerkt was hij
naderbij geslopen
sloot onverwacht de zomer af
woordloos is er
afscheid genomen en ging jij
naar de wereld van jouw dromen
maar herinneringen
zullen blijven bloeien in kelken
die nooit…
Hollandse bloemen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
543 ik heb de
hollandse bloemen
in de wei zien verschralen
het speelse palet
van vroeger kunnen zij
al lang niet meer halen
ook in de sloten
zijn vele exoten bezig
aan hun vraatzuchtige mars
het lokale leven wordt
door import uit subtropische
streken ernstig verzwakt
diversiteit in mensen leek
ooit een winst die je ook
op zwarte…
Onmacht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
575 Per slot van rekening ben ik maar een
kwetsbaar liefheersbeestje en kan ik
amper nog met mijn vliesvleugeltjes
opstijgen.
Natuurlijk hou ik het lijntje met de
Godenwereld intact, maar hoezeer ik
ook smeek, er blijft zoveel stilte,
onvermogen en leegte achter.…
LAIS CCIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 't mengsel mens wil van zijn vrijheid blijven
dromen, en morrelen aan de sloten,
wijl elk ander dier van schrik verstijven
zou, omdat heel klaar de dood besloten
ligt in waar het in leek opgesloten.
't kille lot heeft in de mensillusie
met de tijd catastrofaal een fusie
aangegaan, en zijn zou al 't bedachte.…