2105 resultaten.
Papieren bootjes
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
891 kinderkopjes onder mijn voeten
mossig omkaderd in het zand
glazen ogen ruimen mijn blikveld
in de verte dampt het grazig land
groene golven deinen langs water
van een kroosrijke poldersloot
mijn oren vangen gesnater
de honger van een snoek is groot
daar, waar herinneringen spelen
met pluizen van een paardenbloem
en ik papieren bootjes…
lachen tegen de wolken
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
450 Ik kijk hem na geamuseerd
het is net een spelend kind
onwillekeurig lach ik terug
en zwaaide zelfs heel even,
maar mijn geestekind was veel te vlug
in de lege verte weggedreven…
Lachen tegen de wolken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
532 een grote boom
de ergste hitte wat ontvlucht
leg ik mij neer en tuur wat loom
naar de bijna oneindig lege lucht,
waar net een wolkje de zon passeert
meegedreven op een zachte wind
ik kijk hem na geamuseerd
het is net een spelend kind,
onwillekeurig lach ik terug
en zwaaide zelfs heel even
maar mijn geesteskind was veel te vlug
in de lege verte…
Verzuring?
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
479 Open veld vol zuring, het
groene rood, het rode groen
de bittere smaak van toen,
bood ze me in alle wijdte,
de verte, de tijd in armen
verstrengelt, kon wat
haar verwijten, die weide
waar je de deugd in legt, in
de schoot van jeugd, een
smaak tot aan onze horizon,
een onvoorspelbaar hurken
in de wind van een ongelijke
bloeiwijze van beider…
Mijn onschuldig kind
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
492 Ik tuur in de verte
En hoor de wentelwieken
De adelaar waarschuwt met zijn schaduw
Voor een apocalyptische eclips
Onvoorbereid op jouw naaktheid
Zien mijn ogen mijn pupil
Een groot zwart gat vreet aan het licht
Dat zwicht voor vergetelheid
Het vuurwerk spat de zon aan sterren
En rotsen brokkelen tot zandsculpturen
Bekend, beschermd en onbereikbaar…
het vergaan van schepen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
763 Praat me niet
van
het vergaan van schepen
Praat me niet
van
zandbank,rif of klip
Menig schepeling
kent wel een dip
het roer gaat om
De zeilen bollen
de verte lonkt
en dat klinkt stom:
Een schipper zal
met de zee
niet dwepen
Elke golf
z'n eigen hoogte
daarna z'n eigen dal
Er is een kerkhof
in de diepste diepte
want…
Koude schoonheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 Een maagdelijk witte nacht
geschilderd door van Gogh
met duizenden stippen
in reflecterende verf
geluiden dempen hoorbaar zacht
en in de verte bast een hond
wind streelt het dorre hout
langs contouren van boerenerf
van zilver schijnt de grond
in licht van wassende maan
die glans gaat in verstijfde water door
alsof alle leven stil blijft…
ik dwaal soms
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
730 ik dwaal soms
stap voor stap
op zoek naar
verleden verten
of betreed de trap
waar nog meer
doodse vuren wachten;
op welke wenk moet ik letten
ik schuif muren voor me uit
ben gekleed in ijzeren tralies
mijn ogen bereiken doven
die mijn stijve lippen
van geluid beroven;
of is het zo
dat ik ongevraagd voor
onzichtbaarheid…
In tegenbeeld
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
500 heb mijn ziel
verpand aan de zee
loop genietend met haar mee
tot in de verte
de stormvogel nadert
en golven hun ankers gaan lichten
opgetuigd met kuif
rollen zij razend voorbij
overslaande massa’s springen op tij
immens is de kracht
die onverwacht hoogte kiest
gaten in dijken en weringen spiest
tot zij rimpelloos
de zon laat ondergaan…
Ijstijd
gedicht
3.0 met 3 stemmen
9.015 Die avond vertrok een auto
richting snelweg
en de honden blaften niet
het dashbordvak was leeg
op een kaart van west-europa na
een pak tissues
een aangebroken rol pepermunt
er woedde koude
oorlog in mijn hoofd
we reden zwaar weer tegemoet
tegenliggers voerden groot
licht in de verte
wij naderden
de interzone
niemandsland
het…
Levenslicht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
566 lichaam en geest,
Harde winterzon die gevoelloos
Het binnentafereel beschijnt -
Schoongewassen lakens liggen
Stijfgestreken gestapeld in de kast;
Vader die allang weer aan het werk is,
Zich van de prins geen kwaad bewust;
Moeder met gesloten ogen,
Dromend van het kind dat naast haar ligt,
Kinderoog dat niets ziend
In een onbestemde verte…
KEER WEEROM
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
661 Je voetstappen
door de stille
verlaten straten
waar sommige ramen
streepjes lamplicht
doorlaten
het geluid van de stilte
neemt met je gedachten
een loop
je indruk achtergelaten
hoop
plaveisel tot kiezels en zand
groots naar klein
neemt mij bij de hand
in de verte het geluid
van een voortgaande trein
die zijn eigen spoor…
NAT UUR
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
825 wilt
de wijk nemen
uit binnenshuis
en nauwelijks bewegen
Je kent de wegen
van en naar
de brokken
en klonten modder
Er is een rijk
aan vogels
die zwemmen of
in vlucht overvliegen
Met een kijker
kun je ze volgen
niet met
het blote oog
We houden het
niet droog
beloven
donkere wolken
Het dreigt
een nat uur
in de te verre verte…
reis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 toen ik uit onschuld bestond
liep ik soms
het paradijs in en uit
voor me lag het grasveld
oneindig groot
en aan de overkant
dat ongekende
verre vreemde land
hollend wilde ik
daar naar toe
na lange tijd bereikte ik
het vreemde oord
in de verre verte zag ik
de kinderen
ze waren zo klein ineens
net als hun stemmen
mijn duizelend hoofd…
opeens dood
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
777 stel
je valt dood
van je fiets
en niemand
die dat weet
of ziet
langzaam groeien
de planten
over je heen
en je wordt
opgenomen in
ja, in wat
laten we zeggen
het bos
iedereen die je mist
in de verte wat tranen
geen kist of toespraken
niemand weet waar je bent
je ligt ontbindend
onder mos en varens
maar niemand
die…
De melodie van het ijs
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
548 vaak als ik
in de polder verblijf
hoor ik in de verte
de melodie van het ijs
staande achter
geel groene kragen
zingt het glijden in
de wissels van slagen
gedragen komt
die muziek dichterbij
in een rij stoere
gasten en meiden
een kleurige sliert
die lichtjes dansend
de ijsvloer versiert met
vrolijke lijnen en krullen
nog is…
afgeleide
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 we waren elk een reflectie
ingebonden, verdonkeremaand
samen weken we af van
gangbare vergezichten
in de verte nog niet
zodat het leek of niemand bewoog
bij dit schijnsel bleef ieder
voor zich, elkaar wanende
daar speelden we nog verstoppertje
zonder te vinden
alleen en geleidelijk verdwenen
met cement
tussen muurstenen
de…
De afwezige ouder
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
630 De Vader- en de Moederwonden
Door velen van ons opgelopen
Zij laten zoeken, zwerven, hopen
Op kussen die gemis afronden
Dan, in de verte - een oase
Omringd door bomen in de wind
Wij vinden er ons eigen kind
Doorlopen elke levensfase
Weer in het heden aangeland
Wacht daar het weten van de schade
Al generaties aangericht
Het snakken…
een harde kop
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
452 geconserveerd
muurvast weet het geen
raad met bewegen
kan het niet over zichzelf
struikelen komt het niet
voorbij de grenspalen
van het ongelijk
in de jaszak van de dode
vindt iemand een recept
voor de apotheek: zeven
maal grootverpakking
voor de stelping van
het bloed en alle tranen
onbewogen staart het
fossiel in zijn verte…
Journal de guerre
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
452 in Parijs kwam ik iemand
tegen die me verbond met
de wereld van vóór de oorlog
de punaises vielen uit zijn
hand toen hij de ramen
voorzag van blauw papier
met het gebulder van kanonnen
in de verte telde ik de mooie
herinneringen van mijn jeugd
er waren afstompende
gedachten er was gedaver
als scheurde de aarde uiteen
in de…
Intonatie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
485 ik heb je
lange vingers
vaak met letters
zien spelen in
passen en meten
om de inhoud
de juiste vorm
te geven
je peinsde met
de blik in de verte
of daar misschien
de oplossing stond
geschreven en
na enig gefrons
viel heel voorzichtig
een ei uit het dons
jij ging voor
schoonheid en
intonatie waarbij
linguïstische
verstrengeling…
Wolken donkerden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
380 luchten pakten
samen tot
zeer zwaar weer
wolken donkerden
hun dreigende
onderkanten
nog scheen
er zon maar
in de verte
brak al een
regenboog
de horizon
de gespannen
atmosfeer
wilde ontladen
maar op
bodemniveau
was geen geleiding
zo ontstond
een vurige bol
die levensgevaarlijk
aan de rol ging
in groen licht en
sterke ozongeur…
Het orkest op de fles
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
426 ik hoorde ze
al in de verte
gedragen door
een vlaagje wind
twee verdwaalde
noten uit het
grote orkest
van daarginds
zij zijn
plotseling
het hoekie
omgewaaid
hebben jan
en alleman
verlaten niemand
had het in de gaten
rustig doorgestapt
zakten ook de
andere tonen door tot
een bocht in de weg
de valse tonen
zijn gestemd…
regen in november
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
256 geen benul van het fluiten
veroorzaakt door de wind
door de kieren en niet-sluitende kozijnen
deze keelschrapende taal verwaait
in de striemende vlagen
van beklagenswaardige betekenisloosheid
totdat de kapstok in de pluggen hangt
de angst voor zware regenjassen
tot ieders verrassing als sneeuw verdwijnt
zonder de zon
in de verste verte…
Badende Susanna
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
725 als een waterlelie baadde ze
omringd door narcissen zich
wanende onbespied
twee mannen voelden hun vlees
en hun bloed met hun hart
en hun ziel
en hun zaad kwam tussen droom
en daad
zij waanden de witte waterlelie lief
te hebben vals
als zwarte kraaien en
als rotte appels
in de verte bij de grazende weiden
klonk een hijgend hert…
De oude zeeman
poëzie
3.9 met 10 stemmen
4.321 De verte trok mij henen:
De verte met haar toverlach,
En al het onbekende;
Hoe sloeg mijn hert van ongeduld,
Als 't schip zich zeewaarts wendde!…
Nooit meer Babylon I
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
751 nazomeransicht
Ik heb zo verlangd naar dit terras onder de
Hangende Berk van Babylon het
licht dat valt als waterval met liters uit
de hemel het rode hout dat stoelen is in
tijd, in tijd
een ansichtkaart waar niemand nog verblijft
de treur zit in de verte van het zitten, kijken,
horen niets en niets dan de nazomer in
al haar diepten…
Portland ( Oregon)
hartenkreet
5.0 met 7 stemmen
1.070 Dan Mounthood daar in de verte
Als een puntmuts rees hij op,
vier duizend meters hoog de lucht in
en al die sneeuw daar bovenop...
De wereld van sneeuw,
een sneeuwsalon,
En dat alles mocht ik zien
In Amerika, in de
staat Oregon...…
verdwaald
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.724 je rijdt in je rolstoel
door de gang
tot aan de afgesloten deur
naar het trappenportaal
je wacht op de bus
ik geef je een kus
je bent verdwaald in jezelf
je kijkt me aan
met nietszeggende ogen
alsof ik in de verte sta
woorden die ik zeg
zweven schijnbaar hulpeloos
zelfs: 'je bent de liefste, ma'.…
je zon bleek slechts te gast
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.194 hoe kan ik
spelen met beelden als
ik je niet meer voel
als je vertrokken
bent, je warme lijf
mijn koude nog niet kent
ik dwaal en roep de
schaduwen van samenzijn
waaruit de ziel vedwenen is
je straalde waar
ik nu in duister tast
je zon bleek slechts te gast
de verte is met jou
gevuld, ik weet de plaats
waar jij vandaag je…