Alle inzendingen over verte

2105 resultaten.

Sorteren op:

Papieren bootjes

netgedicht
4.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 891
kinderkopjes onder mijn voeten mossig omkaderd in het zand glazen ogen ruimen mijn blikveld in de verte dampt het grazig land groene golven deinen langs water van een kroosrijke poldersloot mijn oren vangen gesnater de honger van een snoek is groot daar, waar herinneringen spelen met pluizen van een paardenbloem en ik papieren bootjes…
Hanny11 augustus 2009Lees meer >

lachen tegen de wolken

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 450
Ik kijk hem na geamuseerd het is net een spelend kind onwillekeurig lach ik terug en zwaaide zelfs heel even, maar mijn geestekind was veel te vlug in de lege verte weggedreven…
H.J Breuren16 januari 2010Lees meer >

Lachen tegen de wolken

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 532
een grote boom de ergste hitte wat ontvlucht leg ik mij neer en tuur wat loom naar de bijna oneindig lege lucht, waar net een wolkje de zon passeert meegedreven op een zachte wind ik kijk hem na geamuseerd het is net een spelend kind, onwillekeurig lach ik terug en zwaaide zelfs heel even maar mijn geesteskind was veel te vlug in de lege verte…
H.J.Breuren29 januari 2010Lees meer >

Verzuring?

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 479
Open veld vol zuring, het groene rood, het rode groen de bittere smaak van toen, bood ze me in alle wijdte, de verte, de tijd in armen verstrengelt, kon wat haar verwijten, die weide waar je de deugd in legt, in de schoot van jeugd, een smaak tot aan onze horizon, een onvoorspelbaar hurken in de wind van een ongelijke bloeiwijze van beider…
pama18 maart 2010Lees meer >

Mijn onschuldig kind

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 492
Ik tuur in de verte En hoor de wentelwieken De adelaar waarschuwt met zijn schaduw Voor een apocalyptische eclips Onvoorbereid op jouw naaktheid Zien mijn ogen mijn pupil Een groot zwart gat vreet aan het licht Dat zwicht voor vergetelheid Het vuurwerk spat de zon aan sterren En rotsen brokkelen tot zandsculpturen Bekend, beschermd en onbereikbaar…
Marco B.18 april 2010Lees meer >

het vergaan van schepen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 763
Praat me niet van het vergaan van schepen Praat me niet van zandbank,rif of klip Menig schepeling kent wel een dip het roer gaat om De zeilen bollen de verte lonkt en dat klinkt stom: Een schipper zal met de zee niet dwepen Elke golf z'n eigen hoogte daarna z'n eigen dal Er is een kerkhof in de diepste diepte want…

Koude schoonheid

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 464
Een maagdelijk witte nacht geschilderd door van Gogh met duizenden stippen in reflecterende verf geluiden dempen hoorbaar zacht en in de verte bast een hond wind streelt het dorre hout langs contouren van boerenerf van zilver schijnt de grond in licht van wassende maan die glans gaat in verstijfde water door alsof alle leven stil blijft…

ik dwaal soms

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 730
ik dwaal soms stap voor stap op zoek naar verleden verten of betreed de trap waar nog meer doodse vuren wachten; op welke wenk moet ik letten ik schuif muren voor me uit ben gekleed in ijzeren tralies mijn ogen bereiken doven die mijn stijve lippen van geluid beroven; of is het zo dat ik ongevraagd voor onzichtbaarheid…

In tegenbeeld

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
heb mijn ziel verpand aan de zee loop genietend met haar mee tot in de verte de stormvogel nadert en golven hun ankers gaan lichten opgetuigd met kuif rollen zij razend voorbij overslaande massa’s springen op tij immens is de kracht die onverwacht hoogte kiest gaten in dijken en weringen spiest tot zij rimpelloos de zon laat ondergaan…
wil melker4 januari 2014Lees meer >

Ijstijd

gedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 9.015
Die avond vertrok een auto richting snelweg en de honden blaften niet het dashbordvak was leeg op een kaart van west-europa na een pak tissues een aangebroken rol pepermunt er woedde koude oorlog in mijn hoofd we reden zwaar weer tegemoet tegenliggers voerden groot licht in de verte wij naderden de interzone niemandsland het…

Levenslicht

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 566
lichaam en geest, Harde winterzon die gevoelloos Het binnentafereel beschijnt - Schoongewassen lakens liggen Stijfgestreken gestapeld in de kast; Vader die allang weer aan het werk is, Zich van de prins geen kwaad bewust; Moeder met gesloten ogen, Dromend van het kind dat naast haar ligt, Kinderoog dat niets ziend In een onbestemde verte…

KEER WEEROM

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 661
Je voetstappen door de stille verlaten straten waar sommige ramen streepjes lamplicht doorlaten het geluid van de stilte neemt met je gedachten een loop je indruk achtergelaten hoop plaveisel tot kiezels en zand groots naar klein neemt mij bij de hand in de verte het geluid van een voortgaande trein die zijn eigen spoor…

NAT UUR

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 825
wilt de wijk nemen uit binnenshuis en nauwelijks bewegen Je kent de wegen van en naar de brokken en klonten modder Er is een rijk aan vogels die zwemmen of in vlucht overvliegen Met een kijker kun je ze volgen niet met het blote oog We houden het niet droog beloven donkere wolken Het dreigt een nat uur in de te verre verte…

reis

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 517
toen ik uit onschuld bestond liep ik soms het paradijs in en uit voor me lag het grasveld oneindig groot en aan de overkant dat ongekende verre vreemde land hollend wilde ik daar naar toe na lange tijd bereikte ik het vreemde oord in de verre verte zag ik de kinderen ze waren zo klein ineens net als hun stemmen mijn duizelend hoofd…
J.Bakx26 juni 2015Lees meer >

opeens dood

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 777
stel je valt dood van je fiets en niemand die dat weet of ziet langzaam groeien de planten over je heen en je wordt opgenomen in ja, in wat laten we zeggen het bos iedereen die je mist in de verte wat tranen geen kist of toespraken niemand weet waar je bent je ligt ontbindend onder mos en varens maar niemand die…

De melodie van het ijs

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 548
vaak als ik in de polder verblijf hoor ik in de verte de melodie van het ijs staande achter geel groene kragen zingt het glijden in de wissels van slagen gedragen komt die muziek dichterbij in een rij stoere gasten en meiden een kleurige sliert die lichtjes dansend de ijsvloer versiert met vrolijke lijnen en krullen nog is…
wil melker3 december 2017Lees meer >

afgeleide

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 484
we waren elk een reflectie ingebonden, verdonkeremaand samen weken we af van gangbare vergezichten in de verte nog niet zodat het leek of niemand bewoog bij dit schijnsel bleef ieder voor zich, elkaar wanende daar speelden we nog verstoppertje zonder te vinden alleen en geleidelijk verdwenen met cement tussen muurstenen de…
Iniduo16 december 2017Lees meer >

De afwezige ouder

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 630
De Vader- en de Moederwonden Door velen van ons opgelopen Zij laten zoeken, zwerven, hopen Op kussen die gemis afronden Dan, in de verte - een oase Omringd door bomen in de wind Wij vinden er ons eigen kind Doorlopen elke levensfase Weer in het heden aangeland Wacht daar het weten van de schade Al generaties aangericht Het snakken…

een harde kop

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 452
geconserveerd muurvast weet het geen raad met bewegen kan het niet over zichzelf struikelen komt het niet voorbij de grenspalen van het ongelijk in de jaszak van de dode vindt iemand een recept voor de apotheek: zeven maal grootverpakking voor de stelping van het bloed en alle tranen onbewogen staart het fossiel in zijn verte…
J.Bakx7 maart 2022Lees meer >

Journal de guerre

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 452
in Parijs kwam ik iemand tegen die me verbond met de wereld van vóór de oorlog de punaises vielen uit zijn hand toen hij de ramen voorzag van blauw papier met het gebulder van kanonnen in de verte telde ik de mooie herinneringen van mijn jeugd er waren afstompende gedachten er was gedaver als scheurde de aarde uiteen in de…
J.Bakx2 november 2022Lees meer >

Intonatie

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 485
ik heb je lange vingers vaak met letters zien spelen in passen en meten om de inhoud de juiste vorm te geven je peinsde met de blik in de verte of daar misschien de oplossing stond geschreven en na enig gefrons viel heel voorzichtig een ei uit het dons jij ging voor schoonheid en intonatie waarbij linguïstische verstrengeling…

Wolken donkerden

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 380
luchten pakten samen tot zeer zwaar weer wolken donkerden hun dreigende onderkanten nog scheen er zon maar in de verte brak al een regenboog de horizon de gespannen atmosfeer wilde ontladen maar op bodemniveau was geen geleiding zo ontstond een vurige bol die levensgevaarlijk aan de rol ging in groen licht en sterke ozongeur…
wil melker4 november 2023Lees meer >

Het orkest op de fles

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 426
ik hoorde ze al in de verte gedragen door een vlaagje wind twee verdwaalde noten uit het grote orkest van daarginds zij zijn plotseling het hoekie omgewaaid hebben jan en alleman verlaten niemand had het in de gaten rustig doorgestapt zakten ook de andere tonen door tot een bocht in de weg de valse tonen zijn gestemd…
wil melker12 februari 2024Lees meer >

regen in november

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 256
geen benul van het fluiten veroorzaakt door de wind door de kieren en niet-sluitende kozijnen deze keelschrapende taal verwaait in de striemende vlagen van beklagenswaardige betekenisloosheid totdat de kapstok in de pluggen hangt de angst voor zware regenjassen tot ieders verrassing als sneeuw verdwijnt zonder de zon in de verste verte…
Alghar17 november 2025Lees meer >

Badende Susanna

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 725
als een waterlelie baadde ze omringd door narcissen zich wanende onbespied twee mannen voelden hun vlees en hun bloed met hun hart en hun ziel en hun zaad kwam tussen droom en daad zij waanden de witte waterlelie lief te hebben vals als zwarte kraaien en als rotte appels in de verte bij de grazende weiden klonk een hijgend hert…

De oude zeeman

poëzie
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.321
De verte trok mij henen: De verte met haar toverlach, En al het onbekende; Hoe sloeg mijn hert van ongeduld, Als 't schip zich zeewaarts wendde!…

Nooit meer Babylon I

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 751
nazomeransicht Ik heb zo verlangd naar dit terras onder de Hangende Berk van Babylon het licht dat valt als waterval met liters uit de hemel het rode hout dat stoelen is in tijd, in tijd een ansichtkaart waar niemand nog verblijft de treur zit in de verte van het zitten, kijken, horen niets en niets dan de nazomer in al haar diepten…

Portland ( Oregon)

hartenkreet
5.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.070
Dan Mounthood daar in de verte Als een puntmuts rees hij op, vier duizend meters hoog de lucht in en al die sneeuw daar bovenop... De wereld van sneeuw, een sneeuwsalon, En dat alles mocht ik zien In Amerika, in de staat Oregon...…

verdwaald

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.724
je rijdt in je rolstoel door de gang tot aan de afgesloten deur naar het trappenportaal je wacht op de bus ik geef je een kus je bent verdwaald in jezelf je kijkt me aan met nietszeggende ogen alsof ik in de verte sta woorden die ik zeg zweven schijnbaar hulpeloos zelfs: 'je bent de liefste, ma'.…

je zon bleek slechts te gast

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.194
hoe kan ik spelen met beelden als ik je niet meer voel als je vertrokken bent, je warme lijf mijn koude nog niet kent ik dwaal en roep de schaduwen van samenzijn waaruit de ziel vedwenen is je straalde waar ik nu in duister tast je zon bleek slechts te gast de verte is met jou gevuld, ik weet de plaats waar jij vandaag je…