2426 resultaten.
Yesterday
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
617 soms, als mijn hoofd
naar niemandsland verhuist,
van te veel jij, of te weinig
en ik je toch niet missen kan,
zeg je soms dat je me kwijtraakt
aan dat vreemde huis
dat ‘vroeger’ heet en dat ik koester
als mijn lieflijke wereld
vaak verhuld in mistgewaden
die ik breken mag
en in kamers kom
net zo oud als mijn dromen.…
MOEDER VAN VER AL 3.
gedicht
4.5 met 2 stemmen
4.196 Sinds mocht ik veel vernemen nopens volken
verovering verval, maar weinig over
de dingen die mij toen hebben betoverd.…
Leve de vrijheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Zijn baas gunt hem dat
waarschijnlijk, het mooie
is dat er weinig of geen
mensen zijn.
In vrijheid kan de hond
over het strand rennen.
Je gunt het zo'n dier
toch, wij hebben ook
veel vrijheid, en al is het
nu geheel anders dan
voor de coronatijd, we
moeten het ermee doen.…
troostgedicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
629 dichten is gedachten rijgen
beschrijven wat je denkt en voelt
van de inhoud kippenvel krijgen
nu 't geluksgevoel bekoelt
troosten is met weinig woorden
steunen, luisteren, meelevend zijn
begrijpen al hetgeen je hoorde
over onzekerheid en pijn
troostend dichten is niet verhelen
dat je om die ander geeft
het verdriet samen wilt delen…
De mist
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
594 Een dichte mist
veroorzaakt
weinig zicht.
De mist lijkt zich
langzaam
op te lossen.
Het pad waar je je
op begeeft
blijft beperkt.
Er is dauw
om de velden,
het lijkt erop
dat niets leeft.
Een waas, een geluid,
is het enige
wat je ziet en hoort.
Je bevindt je in een
nieuwe dag
met enig zonlicht
in de verte.…
Inkeer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
794 het perspectief
had ik lief
in het leven
orde regelmaat en planning
gaven mijn leven
zo dacht ik
een goede bestemming
het bestaan zo
was niet verkeerd
echter het heeft mij
maar weinig geleerd
vandaag is de dag
dat alles weer mag
uur minuut en seconde
genieten is echt geen zonde
nu is leven kun je
liefde en aandacht…
Futon
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
276 bed zonder poten
zweeft net boven
de grond alsof
het weigert
de zwaarte van
dagen, het dragen
van lichamen te
erkennen als wet
hier ligt men
niet neer maar
hangt tussen
vallen en rust
tussen zijn
en verdwijnen
de vloer blijft,
wachten
op wat nooit
meer neerkomt,
alleen het
lichaam weet
hoe weinig nodig
is om te blijven…
De Kalenberg
hartenkreet
4.5 met 19 stemmen
3.906 Mij liet hij weinig na,
Tenzij de plaatsnaam
Van dit steile stukje straat,
De Kalenberg.…
Mission statement
gedicht
3.2 met 252 stemmen
36.090 Klein en geslepen wil ik leven,
een moerasplant die slechts groeit
op weinig licht en zieke lucht.
Ik wens geen verantwoordelijk werk
maar wel kantines vol kroketten
die mij statig uit doen dijen.
En koffie. Liters slappe koffie
tot ik bleek zie als een vis
en nodig op vakantie moet.…
angst in het ontwaken
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
985 waar maanlicht mij laat dromen
sterren zacht bekoren
het duister niet laat schrikken
de nacht verlossing brengt
ligt er angst in het ontwaken
schenkt de morgen weinig hoop
kan de zon dit hart niet raken
bloeien wensen langzaam dood
van een wereld zonder pijn
dageraad in dromen
waar ontwaken uit de nacht
verlossing naar mij bracht…
Overwegingen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.979 Jij zit dan met de gebakken peren,
Daar kan je niks anders van leren
Dan dat het boter bij de vis is,
Tis zo weinig je ’t niet mist.
Maar zit niet bij de pakken neer,
Want wat je er wel van leert,
Is dat er altijd wel wat te kiezen valt,
Alleen de vraag of dat je bevalt.…
Van man tot man
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.060 zeg boom,
hoe is dat nou
om op grote voet te leven
nee zeg maar niets,
ik zie het al
je hebt erg lange tenen
en ik wil niet dat
je door mij uit je bast knalt
toch boom,
is er weinig verschil
tussen jou en mij
doorgewinterde rimpels
een droevig gezicht
met een kale kruin
en als het lente wordt
zien wij weer het licht
kijken onze ogen…
En dat was het dan?
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
2.633 Hij heeft er nooit
iets over gezegd
Hij heeft het leven
achter zich gelaten,
zal nooit zijn
weinige woorden
meer praten
En dat was het dan?…
Mijn Russische buurvrouw van boven
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
748 Van het verdriet dat haar verteert
begrijp ik natuurlijk maar weinig.
Maar als ze met vakantie gaat, zal ik beloven
haar Russische planten water te geven.
En stiekem op zoek gaan naar
haar geheime schrift, waar
ze avond aan avond uit citeert.…
Tijdsholte
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
497 De tijd liep te over, te
weinig of geen, de
heelte werd een holte,
alles stond op of viel uiteen,
ik acht mij gewonnen, aan
de dag en nacht gesponnen,
minacht de middernacht,
de draad van eindigheid,
in zuiver bloed geronnen,
zonder een gemis, zal niets
ontstaan, alles heeft een
eigen weg te gaan, de macht
te wegen zonder gewicht,…
Sporen van mijn ziel
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
568 De waterkant, met spiegel van de zomer
bood weinig soelaas tegen de innerlijke onrust
die zomermiddag op het adolescentenkamp
voelde ik de heimwee dieper dan ooit
naar het land waar ik geboren was
als klein kind verkocht aan Hollanders
maar door ‘t Indische bloed in mijn aders
stroomde rivieren van weemoed
voeren zielenboten tegen de wind…
Sloper
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 Honderd kilo dynamiet bleek te weinig te zijn om ook de liftschacht naar beneden te halen.
De televisie was erbij gehaald:
“Kijk hoe vakkundig wij de boel vernielen”,
Maar het kantoor ging voor de helft ter ziele,
In zijn beroep heeft hij dit keer gefaald.…
Liefde op een hoger plan
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
596 heb de aarde
keer op keer
de helling opgedragen
met blote handen
uit het dal gehaald en
om de wortels heen gevlijd
jouw koude regen
gaf het hechten in
de bodem veel te weinig tijd
jij plaatste liefde op
een hoger plan maar op de
stenen kam wilde niets groeien
sta nu met lege handen
de zon zal onze wortels
een voor een verbranden…
Hitte-haiku's
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
628 De zon
brandt een gat in de dag
te weinig schaduw.
Het is zo droog
water bereikt
de lippen niet meer.
Bloedhete zomerdag
de middenstand zegt:
'vrouwen bloot, handel dood'.
De zee rekt zich uit
een rode bikini
deint op de golven.
De hitte
verschroeit de aarde
geur van bosbrand.…
Een bijna volmaakte vriendschap
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
657 Hij heeft je leven
kleur gegeven,
het grijs een
weinig rood geschetst.
De losgemaakte zijde
spoort je tot actie aan,
bewogen in
je ingeslagen weg
zet iets zich in beweging
na het dodend niets.
Uit je cocon,
je oude ik
ontpopt in ’t bijzijn
van ontknoopte zijde
een gekleurde Vlinderstrik.…
herfstig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
500 het bos valt in zijn bladeren,
schuift paden voor zich uit
gistende aarde met open poriën,
kloppend als vertrouwde adem
aan takken hangen ongeruimde
tijdperken te wachten
op verlossing, genade, nachtschade,
aanharking zelfs
het weinige is ongerijmd, meestal
nadat iemand struikelt
monotoner dan een kettingzaag,
voorspelbare namen…
in kleine munt
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
676 ik ben er niet
mijn vriend
van weinig woorden
je telt het wisselgeld
dat over is gebleven en koopt
daarmee wat dagen nog te leven
in kleine munt
rek jij de tijd
met uren en seconden
wij haasten ons
want ik wil bij je zijn
ongezien doet afscheid teveel pijn
wij zien elkaar in liefde en
vertrouwen dood maakt geen verschil…
Foto
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
630 Er staan boeken in de kast
nooit gelezen, niemand tot last
een roestige rommelstoel in de ruimte
niemand die daarin nog past
zijn levensradar staat op nul
en helt over naar negatief
hij vindt alles maar gelul
heeft het leven nog maar weinig lief
dan ziet hij een vergeelde foto staan
hij herkent niet veel maar ziet vaag zijn lief
het was…
Zijn we op zicht?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
530 Wij komen van ver,
om weinig te begrijpen,
blijven we op zicht?…
Boezemvriend
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
340 Tot ik verliefd word
op precies die ene
vertrouw ik me geregeld
toe aan een vriend
zo mooi als Apollo
en Ogma is hij
Lakshmi en Isis ben ik
en een en al vervulling
van onszelf zijn wij dan
Hoe vaak, hoe weinig
gunnen mensen zich dat
gevoel van heelheid
in de buik van Moeder Aarde?…
LAIS CCCXVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
474 meewarig de zwijgende dolfijnen
gebaren: weinig vin en veel venijn. en
zout legt de zon van de zee op zijn huid,
en roepende scheepshoorn, zeemeeuwgeluid.
wonden die gutsen, golven die lonken
gieten twijfel in een vaststaand besluit:
het moet hier uit, dit schip is gezonken.…
in het park
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 gebogen en stram
leun ik op mijn wandelstok
en zie vanonder mijn wenkbrauwen naar haar
de grijze duif die nog kan vliegen door mij heen
het ontmoeten is een fantasie voor twee
doch gedragen door een speelse lok
even vangen we elkaar in een ooggebaar
schalks wordt weer een glimlach geboren
iedere dag kent zo een hoogtepunt
door een weinig…
bewogen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
492 met weinig middelen verbeeld:
een paar flarden van huizen
karrensporen in de sneeuw
een heuveltje met paaltjes
en mensen die geschrokken
opkijken als de grote komeet
zijn licht op hen schijnt
verbeelding angst ontzag
vallen in één ogenblik samen
rakelings passeert
de komeet de aarde
de hemel komt even dichtbij
het beweegt de mensen…
Straatnieuwsnieuws
snelsonnet
4.4 met 10 stemmen
789 Het ging ze maar een beetje om het geld
Maar meer nog om het menselijk-sociale
Men wil of kan er niet meer voor betalen
De dagen van het Straatnieuws zijn geteld
We weten al precies hoe of dat gaat:
De dakloze staat morgen weer op straat…
Godswonder
snelsonnet
4.7 met 6 stemmen
922 De vaccinatiegraad is er bijzonder laag
Wil daar dat virus ze niet infecteren
Kan heel ons volk hier misschien wat van leren
Maar hoe het komt blijft toch de grote vraag
Hoe Urk dat doet daar kan men slechts naar gissen
Vertrouw op God maar eet per dag drie vissen…