10120 resultaten.
Hart en kruin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 Kruin uit die
Prachtige wilg
Voor jullie huis
Weggeslagen door
De najaarsstorm
Die over ons land
Trok toen het
Daar de tijd
Voor was -
En het hart
Uit jullie midden
Weggerukt door niets
Ontziend verkeersgeweld…
Tussendoor koffie en cake
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
530 In liefde opgedragen aan Hennie
Dagenlang had ik je hand vastgehouden,
Om je tot in de eeuwigheid niet meer los te laten
- Ik weet, het was tegen beter weten in,
Zoals je weet geeft liefde niet zoveel
Om het verstand -
Want bij het ingaan van de vijfde dag
Moest ik je loslaten, je toch laten gaan,
Naar je eigen horizon…
pijnlijk gedenken
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
680 10 jaar na dato
hebben wij samen
geen geschiedenis gemaakt
kunnen we samen
niet achteromkijken
naar ons…
Pianolampje
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
559 Zo veel jaren zonder
Ook maar een probleem
Het levendig licht
Verschaft over ons
Sprankelende pianospel,
De noten zuiverder
Te voorschijn doen komen
Dan ooit voor mogelijk
Werd gehouden - en nu
Is het draadje in je diepste
Kern gesmolten,
Het licht gestorven
Boven het toetsenbord -
Muziek die zonder dit
Licht, zonder dit…
In Memoriam Remco Campert
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 vandaag verliet een dichter de aarde
zijn woorden blijven hier
nu is het aan ons om ze verder
de tijd in te lezen of ze geluidloos
als een traan op het mos te laten vallen…
Diepzeeduikster
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
615 (voor Lieke Marsman)
Wat ik ook probeer, het gaat mij niet lukken
om jouw leven in een gedicht te doorgronden,
de porceleinen vaas viel in stukken
en ik luisterde naar engelenmonden.
Dezelfde, bekende plaatsen zonder jouw gezicht
of diep in mij op zielsniveau,
de tedere connectie lijkt ontwricht,
maar ook dat is deel van de show.
Jouw…
Haiku
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
408 De herinnering
voedt en verlicht de toekomst.
Elk jaar weer Pasen.…
In Memoriam Anni Domini MMXVIII
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
537 Twintig Eeuwen zien nu op ons neer
van Vredesprotocol, Zinloos geweld
Gedane zaken nemen heus geen keer
Neem gauw een foto voor het nageslacht -
In Memoriam is Op herhaling, deze keer...
4-11-2018…
Spreeuwendans
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
544 Terwijl stadionlampen
Hun licht in aanvankelijke
Fletsheid op betonnen
Muren werpen
Zwermt anderhalf uur
Voor het treffen een
Golf van tienduizenden
Spreeuwen in de
Avondschemering
Die voor alles het
Afscheid in zich draagt,
Vormen aannemend
Die bol en rond zijn
Maar ook langwerpig
Als een zandloper uitgezakt
Legt ze…
Gebroken sperziebonen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
576 De glimlach die je
Door het leven heeft
Gedragen, ogen vol liefde
Voor hen die jullie samen kregen,
Is opgegaan in de eeuwigheid -
Sperziebonen uit eigen tuin,
In liefde verbouwd,
In dankbaarheid geplukt,
Liggen door jou gebroken
Op schoot, je ogen gebroken
Zonder dat je er erg in had…
Cocon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
912 In je cocon als onberoerd van vele vragen
slaapdronken wiegend in de armen van de dood
nog mooi steeds met je haren zacht
om je wasbleke gelaat
verglijd je langzaam in zijn koele schoot
Versluierd in je ogen die me eens zoveel bewaarden
rust je nu verstild in je gebaren
alsof nooit je lichaam me had toebehoord
verlaat je me
berustend, zonder…
kus mijn tranen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 Kus mijn tranen:
Hoezeer heeft het leven mij geschonden,
En toch bleef de mens in mij verbonden,
Vooral met die, die ik zo lief had,
Met wie ik bijna alles deelde wat ik bezat.
In mijn jeugd droomde ik van grote daden,
Nee, niet in weelde baden,
Maar, die de wereld leefbaar wilden houden,
Een samenleving waar we samen aan bouwden.
Ik…
Plagiaat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
786 Van je bed, trein en boterham, alles zit vast.
Wat zijn we anders dan een specht in de bast.
Welk mens is anders. Ontworsteld de structuur.
Leeft van eigen waarde, authentiek en puur.
We zitten vast, onder de plak van het leven.
Weg. De wijde verbeelding in. Gaan zonder te beven.
Er is geen vluchtweg, het lijkt vanaf de eerste dag te laat…
In Memoriam Matris (Obiit 1.III.95)
gedicht
2.4 met 82 stemmen
33.188 Ze was al heel erg oud. Daar riep een meisje:
'Kijk, oma, het is winter!' En zij zei:
'Ik zou zo graag gaan spelen, weer spelen
in de sneeuw.' De lente kwam, een lente
later zou ze sterven. Maar ze zei:
'Ik zou zo graag gaan lopen, lopen door
de regen, al die druppels op mijn gezicht.'
De zomer was voorbij, voorbij. Ze zei:
'Die appeltjes…
Loslaten als vorm van blijven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
757 Jij droeg het met je mee Hagenaar te zijn
indrukken bewaard om later te gebruiken
jij voelde eigenlijk al een gedicht ontluiken
de stad, het groen, de zee zo groot, jij zo klein
Voortdurend spel van aantrekken, loslaten
er was een beeld en er was een woord
het laat zich zien zoals het is en hoort
in luisteren, kijken, voorlezen en praten…
In memoriam Herman de Coninck (+ Lissabon 1997)
netgedicht
3.9 met 30 stemmen
3.033 Hoe taal verrassing werd
een woord
inzicht gaf
zo simpel als een deur
die opengaat
op een weids heerlijk landschap
of op een stad.
Lissabon bijvoorbeeld
Het allerlaatste woord geschrapt.…
De misthoorn.
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.655 De misthoorn loeit, het geluid is bekend
Zodat je er eerst onverschillig voor bent
Maar dan ontaardt het geluid in 'n beklemmende kreet
Dan voel je, dat je alles nog zo goed weet
Je regelmatige gang op die misthoorn af
Tot 't huis waar de GELIEFDE woonde...
Nu rust ze in haar graf
De misthoorn blijft pal op zijn post
De mist van het verdriet…
Memoriam op Vaderdag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
6.495 juni 1993 - juni 2003
palet van gemengde kleur
terpentine, schilderslinnengeur
tabak, as, Old Spice en bier
flessen leeg, chaosrommel alweer
een goed glas gevuld met gebruikte penselen
ik verstop me want verfvingers
op de smetteloze moeder
deur, wij hebben allen aparte kamers en
jij een minnares om de hartstocht te delen.
ik lijk op jou…
Jij in mei ( In memoriam )
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
2.186 morgen zal zijn als wind
stampvoetend
tegen licht
en zomer
immer koel
fluitend op vingers
als een scherpe noordenwind
snijdend door tranen
koude lucht
zal me plooien
naar het graf van dode mensen
met zachte beelden in mijn hand
ver weg en dicht bij mijn ogen
waar ik onafgebroken regen plant
morgen zal zijn als wind
een laatste…
In Memoriam
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.521 Verdoemd!
Allen zijn klein,
Geen is er groot.
Beter weg in de dood
Dan verdoemd met het kleine te zijn.…
Aar Noordam
snelsonnet
4.3 met 25 stemmen
1.368 Normaal had hier Aar Noordam moeten staan,
De plichtsgetrouwe vaste ‘zondagsdichter’.
Ons land is een bevlogen Rijmer lichter,
Aar is op zijn verjaardag heengegaan.
Herinneren wij Aar zoals dat hoort:
Aar leeft in zijn totale oeuvre voort.…
Wat er was
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
418 Er wordt niets
Meer rondgepompt
Alle beweging is
Overgegaan in
Slechts stille
Aanwezigheid
Wat er was
Is niet meer…
IN MEMORIAM
gedicht
4.2 met 51 stemmen
32.697 De blaren vallen in de gele grachten;
Weer keert het najaar en het najaarsweer
Op de aarde, waar de donkre harten smachten
Der levenden. Hij ziet het nimmermeer.
Hoe had hij dit bemind, die duistre straten,
Die atmosfeer van mist en zaligheid,
Wanneer het avond wordt en het verlaten
Plaveisel vochtig is en vreemd en wijd.
Hij was geboren…
In memoriam.
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
1.333 Mijn hart gaat dood,
het verliest deze strijd.
Het gaf zichzelf bloot
aan deze buitengewone meid.
Haar liefde was oprecht,
nog niet eerder vertoond.
Maar voor dit gevecht
werd ze niet beloond.
Eerlijkheid en oprechte trouw,
het mocht niet baten.
Zielsverliefd op deze vrouw,
sterf ik nu verlaten.
Mijn hart voorgoed gebroken…
In memoriam
gedicht
2.3 met 132 stemmen
60.958 Vanmorgen zag ik Van der Z in zijn Mercedes
Op het plein staan wachten voor het stoplicht.
Stak mijn hand op, maar geen teken van leven.
Vreemd, ik keek toch recht in zijn gezicht.
Daarna bedacht ik dat hij al weet ik hoe lang
dood is, van de weg geraakt bij regen
en dat ik geen gevolg had gegeven
aan de uitnodiging het cremeren bij te wonen…
In Memoriam
hartenkreet
2.8 met 14 stemmen
3.133 Hij was haast 20 jaar mijn maat,
Ik gaf hem voer en water.
Zijn kop was mooi en lang zijn staart,
Ja, Karel was mijn kater.
Karel, in zijn jongens tijd,
Ving hij heel vaak een muis.
Maar toen hij hier en daar wat sleet,
Bleef hij het liefste thuis.
Hij lag dan spinnend op mijn schoot,
Probeerde me te paaien,
Met een tikje van zijn poot…
In memoriam
gedicht
3.0 met 103 stemmen
30.260 voor mijn blinde buurman
Hij stond daar zomaar voor het raam.
Ik dacht - naar mij te staren -
Ontzet trok ik de blinden strakker aan,
Heb hem voor wie of wat hij was gelaten.
Niet in de zon, in het teken van de koude maan
Moet zijn gesternte zijn gevallen
Toen het bijtend zuur hem naar de ogen greep,
Hem in hem sloeg, hem dichtte in het…
In memoriam
poëzie
3.3 met 9 stemmen
1.940 Hoe schijnt van avondstrand
Doods overkant
Lichter dan heel dit land van leven:
Zo twee jonge ogen sterrestom
Zien klaargeheven,
Dood, uit uw schemer om.
Gij hebt in blind bestaan
Uw oud geheim verraên:
Geen kan meer in uw duisternis geloven,
Nu ge die helle lampen stal,
Die heel de reis door schaduwdal
Niet zijn te doven.
O ik dacht…
In memoriam
netgedicht
2.8 met 116 stemmen
48.549 als de leegte zich vult
met stervend geklater
van wegebbend water
in vogelzang gehuld…
als ‘t Avé Maria gestreeld
van de harpsnaren glijdt
en gevoelig openrijt
wat nog niet was geheeld…
Als de stilte schreeuwt
en niets anders kan..,
omarm me,
…………………
omarm me dan…
In memoriam
poëzie
3.9 met 21 stemmen
5.417 'k Heb bij uw sterven niet geschreid,
Het was de tijd,
Voor u om heen te gaan,
Maar 't weten, dat gij niet meer zijt
Doet toch weemoedig aan.
Ik heb uw stil gelaat bestaard,
Van 't geen gij waart
De dode, lege vorm,
Die gij gelaten hebt op aard
Ten prooi aan made en worm.
Ik weende niet toen ik u zag,
Hetgeen daar lag,
Het scheen…