398 resultaten.
Stoer!
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
671 zal ik eens het leven
bij de lurven vatten
en nagels met koppen slaan?
of zal ik wat zoden zetten
aan de dijk
en het ijzer smeden
nu het heet is?
en zal ik de koe
bij de horens grijpen
en alle bruggen verbranden?
......
zou je dan misschien, heel even,
mijn handschoenen willen geven?
ja? o, dank je!…
Kernfy-zieken
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.216 Kern
de pit van ons bestaan
Kernenergie
het begin van de hitte
Kernproef
proberen of je vuurvreter bent
Kerndeling
hersensplitsing
Kernfusie
van twee gekken een superidioot maken
Kernreactie
klap op je kop
Kernreactor
uitlaatplaats voor gespleten koppen
Kernbom
verdelgingsinstrument
Kerngezond
of toch niet?…
De storm en wij.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
582 Donderend rollen
de golven
met schuimende
koppen
over elkaar.
Kussen de kust
en stuivend zand
met schelpen
dwarrelen
door de lucht.
Een zilte geur
vermengt zich
met vlagen
van mist
over het strand.
Ik wandel met jou
hand in hand.
De storm
heerst
over het land!…
razende hoogte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
501 om het huis een trein vol loden zand
het spoor verwaaid, de daken gedicht
in de lucht een blauwe spiegel
glanzend op het heetst van de dag
het verstand steekt zijn koppen bij elkaar
schaduwrijk, het is geen gezicht
nu nog 'n hongerdorst, geurend naar
het lijf dat ik niet omhelzen mag…
Daden
hartenkreet
4.3 met 33 stemmen
3.420 Vandaag wordt een dag van
grootse daden
op straat trotseer ik de
dwaze koppen
niemand ontziend en
bij mijn doel
aangekomen ken ik geen
genade
ik wil alles alles
of niets
maar even later thuis terug
van m’n strooptocht
moe, trots en voldaan
bleek ik dan toch weer ’t toiletpapier
vergeten te zijn.…
vogelgriep bedreigt WK-voetbal
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
876 de vogelgriep bedreigt zelfs het WK
het virus valt in Duitsland niet te stoppen
supporters zijn als kippen zonder koppen
en vallen aan het front in ongena
de Schwalbe kan besmetting niet vermijden
de adelaar bezwijkt na hevig lijden
------------------------------------------------
In Duitsland is men bang dat de vogelgriep een bedreiging…
zoveel schapen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.041 tegen het zwart van de nacht
spreidt zij haar regenboog
wijd opent zij haar ogen
om er sterren in te vangen
dan ziet zij schapen zich haastend
langs het kleurenspectrum
botweg elkaars koppen volgen
naar onherroepelijk zwart
zoveel schapen
dat zij de tel is kwijt geraakt
Marije Hendrikx ©…
Botte bijl
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
1.190 Nederland verwordt tot een groot gekkenhuis
zelfs redacteuren is het in hun bol geslagen
hoe kun je anders sommige koppen verklaren
en oliedomme uitspraken op net en buis
ach nuchter verstand keer terug van vakantie
en strooi nuances waar ik nu Zalms oorlog zie…
Het opgefokt plezier
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
613 kale koppen
bikkelden in spel
van harde lach en bier
alleen wat verder
uit de kring verliep
het opgefokt plezier
daar werd gewacht
op stilte voor
een snedig woord
voor acceptatie
door de maten
deden ze een moord
nooit ergens bij gehoord
het was alsof de warmte van
de kring de moederschoot verving…
juttekop
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 zoveel meer zie ik
boven het maaiveld
met mijn hoofd
dan in zand gestoken
boven alles uit
niet klein te krijgen
steek ik steeds
daarom mijn kruin
de rug recht ik
met groeiende wil
bij iedere maaislag
die mij steeds treft
waar anderen hoofs
de koppen buigen
ben ik zo van jut
de altijd gemaaide kop…
zeeën
hartenkreet
1.7 met 13 stemmen
1.795 Terwijl brakende golven,
bronzen plekken op de wanden van stenen,
genialer dan de schuimende koppen
hun te stevige handdruk achter laten.
smeert het zout zich in oude kieren
en mergt de zeegronden uit
die de weg naar vaste dijken lijdt
kotst de rots het zoete uit
om wilde golven te doen breken.…
Fluister zandkorrels .....
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
847 Neem mijn gewonde hart mee
fluister zandkorrels
zachtjes in mijn lange
blonde haren en proef
het leven in verwoestende
golven, die koppen tegen
de wind in naar het duister
als deze nacht voorbij is
wandel ik door de duinen
naar het licht en wacht daar
op de zon die mij roept en
samen met haar ga ik op in
vergetelheid, geen zandkorrel…
Donker boven de zee (tientje)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
253 Donkere
wolken koppen
boven woeste golven
drijven naar de duinen
staande op het lege strand
zie ik ze komen boze luchten
word ik nu de schaduw van mezelf?
Of laat ik nu gebeuren wat er komt?
De wind trekt aan mij en word ik gegrepen
door de ontembare natuur en verliest nu mijn eigen overmoed…
In dwars gebogen koppen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 kilte beet onbegrip
in zongekleurde sluiers
rafelde verwachting tot angst
gebed ontwarde
geen knopen met
het vouwen van de handen
gezang weerkaatste demonisch
de vervalste melodie van
naastenliefde en toegewijd zijn
toch daalde
voortvarendheid
in dwars gebogen koppen
hun tongen spraken
de talen van elkaar
in het opgaan van de…
Koppen gelooid en weerbarstig
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
492 kurken
komen de dolende ridders bijeen
voor het grote oktoberfeest
moe van het oogsten
willen zij net als vroeger verpozen
in de koele kelders van het kasteel
te midden van fusten die liggen te rusten
geen paarden en maliënkolders
maar op de tafels de glazen
en kleurrijke folders met de trots
en geneugten van deze prachtige streek
koppen…
Zeedromen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
775 Een zilte wind
streelt haren
in vergezicht
Het zand knispert
tussen schelpen
in fel zonlicht
Een schaduw slentert
warmte geniet
in druppels zweet
Wolken waaien
blauwe lucht
hemelsbreed
Spiegelend water
door koppen wit
verslonden
En ik droom mee
in het moment
verbonden…
voorbij de liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
981 Achter elke boom weet hij
een schaduw
en ziet hij bloemen
met fletse koppen
boos buigen naar
bijen die door hun
giftig sap
ter aarde storten.
Geen dienaren van de liefde
maar haar demonen
zijn het die zijn hart
bezitten
en zijn wereld bewonen.…
vanaf het strand
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.207 verder kan ik niet gaan
in achtergelaten land
ben ik hier gestrand
gevoelig golft de branding
ik schuim in witte koppen
de vraag, ga ik naar de knoppen
of ben ik de wederopstanding
drukkend laag
hangt boven het zoute water
een loden lucht
verzuchtend de zee
opluchtend geeft de zon
een gouden streep mee…
Spiegeling
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.292 De leegte die aanspoelt
op het stille strand
in de vorm van golven
met schuimende koppen
Laat steeds weer een restje
achter van wat ooit
in het verschiet heeft gelegen
al wat rest is wit
Helmgras schudt het hoofd
hoor de wind fluisteren
zoals grijze wolken de zee kussen
voorspellen zij niet veel goeds…
standvastig (2)
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
532 Het tandenknarsen van de tijd
het wassende water
de tartende zeewind
weten niet van wijken
ze maken je gestaalde hoofd
koppen kleiner.
Een albatros landt zwijgend
op je hoofd.
Niets en alles beroert je.…
Woede ...
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.831 Woeste golven
overspoelen verstand
schuimende koppen
hoofd in brand
Gevoelens op en neer
golvend door lijf en geest
't stormt in mij
het maakt me bevreesd
Geknepen vingers
klauwende hand
waarom neemt emotie
toch telkens de overhand ?
Ik wil gewoon rust
niet denken, niet doen
terug naar wat ?
misschien terug naar toen ?…
Vergankelijkheid-2
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
504 Koeien met halve poten
beroeren traag de nieuwe dag
bij het grazen in onzichtbaar gras
verdwijnen ook hun koppen
in een dunne grijze deken
die net boven de velden hangt
de dag lijkt nog even uitgesteld
maar reeds onder het kijken
verliest het beeld langzaam
steeds meer van haar mysterie
terwijl de zon alles oplost…
de diepte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
495 dat wij hier zitten
met lompen bedekt
groezelige verbanden
om onze koppen
samen hier zitten
elkaar nog net in de
ogen kunnen kijken
en dat we dan lachen
lachen om de sleutel
van ons weggeblazen huis
dat wij hier zitten
samen met de sleutel
bedekt met lompen
groezelige verbanden
met stromende tranen
de diepte van het ravijn…
Een berenklus
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
592 Eerst boter, daarna honing uit een pot
Ook ik zag ooit in Artis die twee beren,
hun bruine koppen glommen van genot.
Eerst boter, daarna honing uit een pot
Mijn lieve deugd dat was wel heel bijzonder,
hun bruine koppen glommen van genot.
‘k Ervoer het schouwspel als een wereldwonder.
Mijn lieve deugd dat was wel heel bijzonder.…
Winterdag aan zee
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
819 Aanrollende golven
met schuimende koppen
de strandtent kraakt
Koffie en schrijfblok
achter door zilte wind
gestraald vensterglas
Zilveren meeuwen
leven zich uit tegen
staalblauwe hemel
Contrast tussen toorn
der zee en m'n lichaam
scherpt 't bewustzijn
Gewoon gelukkig
op 'n koude winterdag
aan de Noordzee…
Overvloed
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
884 zie toch hoe fraai zij glooit
maar als gehaaide kaper
zand in de ogen strooit
van waker en slaper
hoor toch ‘t woeste grommen
schuim koppen metershoog
de rug weerbarstig krommen
klokken luiden droog
meeuwen krijsen zonverloren
vluchten voor de overvloed
en zij verslindt de sporen
van menig voet en goed…
Verdraagzaam, draagt zichtbaar lentelicht
netgedicht
4.9 met 56 stemmen
2.052 De aanloop niet langer houdbaar
alleen het uitgestelde moment bedwong
het verlichten nog van de verwachtingen,
onschuldig, vrolijk en minzaam,
verdragen meer dan onstilbare honger
naar het wollige witte melk,
koppen steken reikhalzend bijeen
het verlangen naar het schrale zoet
van de vroege lente.…
waar het zetelt
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
690 't is voor knappe koppen
niet zo moeilijk, zeg je,
de plek te vinden
in je brein
waar het heimwee ligt
na analyse van je tranen
kunnen ze vast en zeker
het verlangen situeren
en de verliefdheid
het verdriet
onwijs natuurlijk
ik voel nog steeds
't gebroken hart, de vlinders
gevoel vertaalt zich 't allermeest
in mijn vergeten lijf…
een hol ei
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
570 je was er niet, dus bleef
de koekdoos dicht en ook
de glazen bleven in hun hoge kast
vanuit mijn laagte greep ik naar
de resten van vandaag
er werd geproefd volgens een langbeproefde
receptuur- maar toch
een goede daad was duur
en lege koppen stonden hol
hun zwaargewicht te wegen
buiten, in de lichte regen
buitelde mijn levenslust…
De roeier
gedicht
3.6 met 8 stemmen
10.485 Vanavond trok de mist over de wei
alsof de aarde zich opende en
het grondwater buiten zijn oevers trad
paarden en koeien raakten vlot en
als in een moeras uit de oertijd
dreven tenslotte alleen nog koppen
en ruggen voorbij
van het geboomte aan de overkant
maakte zich iets los waarvan ik dacht
dat het een roeier was die overstak voor mij…