379 resultaten.
Venus van Fleringen
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
190 Jouw goddelijk lichaam
uit Parisch marmer gehouwen
eenzaam in het zonlicht
die lange verstilde jaren
verdicht smachtend en
wachtende lippen
ontvang mijn kus
mijn omhelzing
de warmte van leven
Jouw verstening zal verjaren
als wij vertrouwen op onze liefde
blijft ook jouw schoonheid behouden…
verlies
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.341 zo stil was je nooit
als in de blankhouten kist
verstoken van elk levensteken
nog net herkenbaar
alsof er iets is weggegrist
waarop je niet raakt uitgekeken
verbleekt tot marmer
bekende trekken uitgewist
elke kans op terugkeer geweken
onomkeerbaar dood
alsof God zich heeft vergist
en je zo weer zult gaan spreken…
Beeld
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
945 In een hoek staat een oude zeis,
op een marmeren bank zit de Dood.…
ONVERHOEDS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
565 waarschijnlijk achter het toilet
onder de marmeren wastafel
achter het douchegordijn
Het ging allemaal wat laks
doch kwam er toch wel uit
voortaan noem ik mijzelf wel MAX…
Griekenland
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.553 tussen sokkels en gebroken zuilen
die klagen in de wind
stoeien witte vlinders
op de handen van een kind
marmer glanst koelbloedig
onkruid groeit gezwind
een geur van wilde tijm
bloost op de wangen van het kind
naar een land om van te dromen
ben ik amoureus teruggekomen
om tussen druiven en olijven
ook wat weemoed te verdrijven.…
Ga niet door start
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
1.741 Geef me een hart van marmer
en ik geef je het bloed van
vers gesneden bloemen!
Al zal er geen as waaien
over de Straat van Gibraltar
en al zal er geen hout in de
aarde van Granada rotten,
wanneer ik nu vertrek
zal het voor altijd zijn.…
Symbolen van geven
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
792 Stil loop ik tussen
wit marmeren kruizen
van jongens die
hier zijn geland
achter mij de zee
het uitgestrekte
Normandische strand
onder elk van deze
symbolen van geven
ligt een mens
die vocht
voor ons leven
met een ziel
en een gezicht
denkend terwijl
ik daar loop
aan mijn leven
zijn dood
weet ik nog beter
waarom een kruis…
Het museum
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
581 wensrode strepen als ballast
op het marmeren papier, hier
en daar ontlast door blote
genitaliën, geheel onverwacht
niet dat we schrikken
want dit is wat we willen
geen soberheden in het zwart-wit
maar de schoonheid op het markante
gelaat van zij die op haar hurken zit
het leeft op twee etages, ongemeubileerd
terwijl de lege nis toch vele…
Het gouden masker
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
614 nog staat de piramide trots
maar tussen marmer en
de rots zijn graven leeg
geroofd geplunderd
door barbaren en de wetenschap
we weten nu wie toetanchamon was
een ziek mismaakte
jongeling die ooit als pas
benoemde farao de dood in ging
het gouden masker toont
zijn gaaf gezicht heeft weten
of geschiedenis ons opgelicht…
Het bloed kruipt…
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
391 De zon likt aan graven,
gezichten zijn verdwenen,
bloed kruipt over marmer.
Waar het licht voor staat,
vertrekken boze schaduwen
uit de hangmat van de haat.
Wie z’n sterren telt
draagt het licht in de ogen
van aardkinderen.
Gat in de Melkweg,
waardoor oneindigheid schijnt,
verlicht zere plekken,
worden niet door ons gedicht.…
Branding
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.270 Tussen bevochtigde zandkorrels
loopt een liefdevol tenenspoor
dat zonder enige bedoeling
zandkastelen en andere illusies
heeft vertrapt
ik volg met een glimlach
die vastgeroest en krampachtig
lijkt te zijn vereeuwigd
in een uit marmer
opgetrokken gelaat
langzaam nemen de golven
op natuurlijke wijze en kracht
hun rechtmatig gebied weer…
Rozenschrift
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
657 jij zag hoe mijn jurk versmalde
samen met het uitzicht van
een zwart omrande boord
ik keek naar rood gekraste ogen
kleedde me met schaduwen en
verborg zo mijn magere lijf
bloemen waren er in overvloed
die dag dat ik mijn mond bedekte
met een marmeren rozenblad
jij hebt me begraven gezien
toen alles zwijgend werd en
ik het liefhebben…
Tabernakel
gedicht
2.9 met 37 stemmen
11.958 Waar marmer niet is
sta ik, waar water niet staat
loop ik, en voel
aan de duur van mijn verlangen
hoe ik hoor, hier
aan deze rivier
waar ik midden in mist,
in schotsen wandel.
Het is niet vreemd
dat in deze kou mijn adem
komt: want ik kom
om de wind te warmen.
-------------------------
uit: 'Formosa', 2005.…
N. sterft
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
728 Zijn bovenlijf uit het meest blanke marmer gehouwen
met tepels groot en hard
zijn billen als van draadstaal
blonde lokken die wuifden in de wind
in zijn hele postuur wat onbehouwen
ontegenzeggelijk was hij het godenkind
hij overtrof ons allemaal
wij huilden dan ook brutaal
alsof wij streden om wie de grootste smart
totdat zijn dood werd…
Haar tijd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
48 De Westminsterklok
breedarmig
op een marmeren schouw
uren schuiven verder
op houten ellebogen
over gerimpelde handen valt middaglicht
een whodunit op haar schoot
Agatha Christie
Hercule Poirot
traag slaat ze de bladzijden om
licht schuift van dag naar schemer
zij schuift mee
met de wijzers van de klok
en soms, heel soms
is ze er nog.…
SPREKEND
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
445 ik heb je in
marmer uitgehouwen
in hout deed ik het
snee na snee
op een doek uitgestreken
dat allemaal levensecht
vele woorden heb ik aan jou
weten te besteden
daarbij ieder cliché vermeden
je kwam volledig tot je recht
maar voorlopig zeg ik toch
even weg ermee
want niets voelt meer echt
dan dat ik jou
stevig in mijn armen hou…
Zeven eeuwen Dante
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
491 MCCCXXI ¤
Die datum moet vandaag
gememoreerd
Daar Dante Aleghieri
wordt geëerd
Als dichter van de Hel
en 't Paradijs
Niet in 't Latijn maar
- een primeur, heel wijs -
In taal door 't volk
gesproken in Toscane
Men ciseleert in marmer
uit Carrara
Het meesterwerk Divina Commedia
Van Dante Aleghieri uit Florence…
Lesbos en Lisboa
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
541 *
Corinthische zuilen
uit marmer gehouwen
getooid met acanthus
heel stevig en rank
steunen de architraaf
sterk en eendrachtig
statig, subliem van
gestalte en slank
Uit marmer gehouwen
ontmoeten twee zuilen
in eenheid verbonden
als hendiadys
in een sereen
trait d'union op niveau
voor een pikant
rendez-vous vis-à-vis…
VAST
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.835 "Net marmer" zei je,
"Aderen van het leven."
En ik zat daar. Vast.
Met een brok in mijn keel,
vechtend tegen de woede
van daarvóór.…
In memoriam Jan Eijkelboom
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
951 Je had Soekarno nog zien lopen
in het paleis bij Bogor
op zijn blote voeten
het koele marmer koesterde
in dat land waar het altijd
zomer is en vulkanen roken
Over hoe dingen kunnen lopen
gaf je raad en soms knarste
het in een gedicht van mij
"Leven houdt je jong" zei jij
"Heb het goed waar je bent
ketimoe lagi toean Jan"…
De tijd in een korenschoof
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
478 in deze marmeren wind waait
het leven telkens één klokslag
terug in tijd waar de nagalm
het restant tracht te bewaren
heel diep in mijn hand
raast het geweten, nietszeggend
is de allerlaatste strohalm van
deze opgeheven schoof
we hebben geluid, de theorie gesplitst
in woorden, maar tenslotte
verdwenen ze en kwamen
we nergens uit…
De dood bruuskerend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
514 de sater grijnst
later klatert haar lach
de dood bruuskerend het marmer af
de zwarte weduwe
verlaat voldaan het levenloze vod
na hun intens gepaard genot
er is geen graf
voor hen die levend van de roem
ten onder gaan
pracht en praal kleurt slechts
de buitenkant terwijl hun geesten
naamloos dansen in het schimmenland…
Nooitgedacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 Geef mij een penseel en
ik schilder je in woorden
geef mij een beitel en
ik hak je uit op een doek
geef mij een pen en
ik kalligrafeer je in marmer
Nooitgedacht dat het kan
geen echte vrouw geen echte man
zal zich aan zoiets wagen
geef mij slechts mijn fluit en
ik zet het voor u op muziek
spits uw oren en luister
want echt het kan
in…
een gang naar binnen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
939 schuifelend peins ik
door de schier
eindeloze gang
zie schaarse
houten beelden
de schepping danken
het marmeren plavuis
hier dof door schaduw
elders nog plooiend
naar de dalende zon
vormt de hemelse weg
naar latijnse klanken
de hoge bogen
met eeuwigheid gevuld
laten de stilte zingen
over alles dat
de mens niet weet…
Het leven.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
852 In het noordelijkste dorp op aarde
In het graf van een stad
De gerafelde brand van de woestijnen
Waar niemand kan leven besta ik
En besta ik alleen
Mijn voedsel maak ik uit niets
Water uit marmer, vuur uit een rots
Gebrand, verhard, gelooid
In het lege blazoen van de wereld
Besta ik, het leven.…
Ansicht
gedicht
3.1 met 26 stemmen
8.891 Ik geloof niet dat ik mij te goed voel
om te toeven tussen oorzaak en gevolg,
maar ik kan slecht zonder wonderen van gratie,
zon die meer mag maken
dan van beton na marmer goud,
onverdiende glans in den blinde,
overvloed die de adem neemt
en over de eeuwen stuwt.…
Zwaarte
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
902 Doorgebogen berken
treuren samen met wilgen
over letters in het marmer
die vervaagd spreken over
zacht rustende geliefden
Maar zwaarte omhult ons
als een stenen mantel
wanneer wij hen zoeken
bezwaard sluipen we
op loden tenen weg
We zoeken jullie wel
op je geliefde plaatsen
daar vinden we zelf
ook meer de rust…
Zelfportret in een schilderij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
583 Een houten paneel
kern, noest en groeiringen
marmerende structuren.
Sepia, zacht geel en bruinen.
Blond zand, strand
duin aardetinten en wind.
Glooiende keerkringen,
mijn schaduw lag
als bevestiging van de zon in mij.
*landschappen van Frank Dekkers, een oorverdovende stilte.
Galerie Milic Bozana, Zutphen…
Masker
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.891 waarom schuil je achter een masker
je ogen glinsteren van verlangen en genot
je kunt je gevoelens niet verbergen
naast mij, tot het ochtend wordt
waarom zwijg je onder dit masker
je mond om te kussen zo zacht
waarom zou je mijn lippen onthouden
ze zijn de jouwe mijn liefste, deze nacht
wat draag je onder je mantel
is het een hart van marmer…
Stilte
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.155 Stilte in de straat
stilte plakt op de muur
op de glimmende steentjes
in de stoel met de kussens
op de marmeren tafel
onder de autobanden zelfs
stil is de vochtige volle maan
de spaken van de fiets
de druppel in de kolk
de dichte jalouzieën
de stilte geurt in geel en groen
de stilte zoemt de stilte suist
de stilte houdt de adem in…