Alle inzendingen over moeizaam

430 resultaten.

Sorteren op:

De hybride ruimte

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 510
nat bewogen de luxe transparante gordijnen in de hybride ruimte tussen nevel en mist waar stilte gekist lijkt te zijn omdat er druppels memoriam met afwaterende geluiden stromend afscheid namen zoals ook het grijs van het moeizaam tot ontplooiing komend ochtendlicht dat al door zon vaal werd uitgelicht…
wil melker27 september 2022Lees meer >

Zielsbelofte

hartenkreet
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.287
In dromen vloog ik tegen glazen hemelnachten, zelf geen vrijheid in gedachten altijd op reis, onvoltooid moeizame vluchten tot in mijn ziel gebonden! Als je in je droom Niet dromen kunt... Dan is het tijd om uit te breken!…

herboren

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.079
ik vul de kuip tot aan de rand schuif schoorvoetend in het hete water zoek in mijn hoofd het laatste woord van een moeizaam gedicht laat mijn gedachten stilaan varen, dobber en drijf weer als een golvend schip geniet van het pure moment waarin het spelend kind met rust wordt gelaten…

Je wordt ouder papa...

netgedicht
2.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.022
De vormen van je lichaam, de ronding van je billen, al loop je al wat moeizaam, ik zou het niet anders willen. Stilaan word je ouder, al voel jij je nog achttien; je wordt me steeds vertrouwder, en ik blijf je steeds graag zien.…

bloemenkrans

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 589
op de prinselijke ruiker rozen die hij liet bezorgen voor haar verjaardag volgde slechts stilte de mededeling "bloemen noch kransen" in de doodsbrief las zij wellicht letterlijk of misschien belandde hij -ongeopend- in de schuif bij de brieven die hij moeizaam spelde in de lange weken ziekenhuisverblijf, wachtend op het eindelijke…

Maan boven Transsylvanië

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.101
Moeizaam hangt de nevel en ademt traag een kleur. De nacht ligt in de welving van een lichtblauw rookgordijn, Er klimt of hangt een maan in stilte, er smeult. O schoonheid van het land rondom het dorp dat heet Bikafalva.…

lichaamstaal duikt in een ongewisse duisternis

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 449
dagen trekken aan mij voorbij moeizaam tikken alle raden ze trekken diepe groeven het huidige moment Jouw lach in mijn gezichtsveld toont nu slechts dofheid geen zicht op het wagenpark zo alleen onderweg Ik zwijg de dagen voorbij wat spreekt is mijn gezicht lichaamstaal duikt in een ongewisse duisternis…

Tsjechië

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 578
mijn hoofd is vol van alles wat ik zag vooral de mirabellen zie ik in bomen langs de weg dorpjes in aardetinten tussen lieflijke heuvels pas als ik stop bij een kerk zie ik verval, het moeizaam leven verborgen geschiedenis wordt veelal verzwegen een toon van mineur zweeft over de Moldau bij een verlaten klooster .…

Onkruid schoffelen of wieden

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
Op Engelse kerkhoven moet met de hand worden geplukt lastig karwei voor wie zich uren na elkaar moeizaam bukt.…
Greta Casier12 september 2021Lees meer >

Heroïsche strijd

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 443
er zitten lacunes in de lucht waardoor ademen moeilijker is en horen bijna onmogelijk is geworden daar waar emoties altijd jeugdig vleugden lijkt het ontbreken van jouw aanwezigheid te resulteren in moeizaam gehijg jij was al eten en drinken voor mij maar zonder jouw adem voelt je afwezigheid als het einde na een onverwachte…
wil melker18 december 2022Lees meer >

Driftig wippend

netgedicht
4.3 met 122 stemmen aantal keer bekeken 410
ik was vandaag te lang in het witte walhalla met bestudeerde haast passeert drukbezig elkaar doktersjas op de nonchalante toer stethoscoop en snoer paardenstaartjes driftig wippend de knot zich moeizaam schikkend het uniforme heeft gelukkig afgedaan accessoires geven naam schoeisel heeft nog een persoonlijk touch de zweedse…
wil melker18 februari 2020Lees meer >

Vuile voeten

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.403
." dan glinsteren haar ogen richt zij zich moeizaam op haar gekrijs verscheurt de stilte met een, "Val dood jij penozekop!"…
erik6 december 2006Lees meer >

geleidelijk

netgedicht
3.6 met 23 stemmen aantal keer bekeken 696
geleidelijk verandert er veel het tij zit tegen de karige oogst wordt moeizaam ingehaald waar de wind waait zo hij wil met slagregens die het licht breken naast de resten op de akker -van wat eens vrucht droeg- lijken de wegen in staat van de verwording zonder houvast raken wielen versplinterd glijdt alles voorbij de rand…
klaes20 augustus 2007Lees meer >

naakt in het blootje

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.171
of zij nog van hem hield na zijn solodebuut waarbij hij moeizame zin na onwennig woord zijn liefde voor haar de wereld in ze keek alsof ze toen pas voor het eerst en toch ze wist het al zo lang zijn kermen, zijn kramen zijn wezenlijke zijn toen hij sprak over naakt niet het bloot van hun gedeelde baden waarna een handdoek ze droogt…

ik

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.947
haast een geval apart zo voel ik mij zo hèèl veel heb ik meegemaakt ik ging door menig dal van pech en verdriet zo uitzichtloos niets in het verschiet moeizaam en heel alleen worstelde ik overal doorheen ik zie het als een leerproces een jarenlange levensles die mij gevormd heeft tot wie ik ben en ervoor zorgt dat ik mijzelf…
gerda6 juni 2009Lees meer >

Mijn slopende proces

hartenkreet
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.788
Je mooie lichaam, Je lieve lach, Nu gaat het moeizaam, Je kruipt door de dag. Het gaat heel langzaam, Nu pak ik je stem, Ik heb een naam, Nog even en je hart zit klem. Ik stel me voor, Dit is mijn proces, Tot het einde ga ik door, Aangenaam, ik heet MS.…

Zonsverduistering

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 503
Doods het erf Het licht vergeeld Vogels die moeizaam De dag bezingen En hakk'lend slechts Hun woorden zingen Om in 't donk're avondrood Zwanger van zwaarte Ongerust slapen te gaan Een lome nazomerdag In september Thema: zonsverduistering, september 1961 Bron: I. van der Wal, docent geografie…
Bert Weggemans18 september 2012Lees meer >

Op haar manier

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 539
Van mij Ik weet Dat ze dat doet Ze zegt het niet Met woorden Ze weet niet Hoe dat moet Geboren in een tijd Waar diepgang Niet bestaat Gevoel wordt weggestopt Alsof het Niet bestaat Hoe kan je Iets verwijten Wat niet Verwijtbaar is Emotioneel gesloten In haar jeugdgevangenis En toch Op haar manier Doet ze haar best Heel moeizaam…

Kinderen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 722
Nog lang niet die moeizame omhelzing zoals later wanneer je van zo ver naar elkaar moet reiken.…

Vader en kind

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
De vader vaak een doornenhaag Vol met scherpgepunte stekels Onvermogend tot met liefde kijken Naar het kind dat hij zo heel hoog al zag Onvermogend tot horen van het woord Van die hem steeds zo nader stond Stak hij tot op de allerlaatste dag Het kind moeizaam zoekend naar de grond Zag hoe hij met geloken ogen Heenging in de tere…
Peter Toll17 februari 2026Lees meer >

Neuschwanstein

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.200
Wie nu de berg opgaat is als een oude pelgrim: de weg is lang en zwaar, maar 't loon na moeizaam zwoegen is een hemels visioen!…

ZELFTUCHT

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
Een beeldschone vrouw kijkt moeizaam onderzoekend naar haar innerlijk. Het drukke denken vol strijdlustige vragen geeft de geest vleugels. Het zwevende brein maakt draaiend licht en duister om het lichaam heen: wijd en verrassend, eindeloos geheimzinnig, gelijk het heelal...…

Leven loslaten

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 573
Leven dat onverdiende geschenk waar je voor knokken moet soms zo moeizaam investeren zonder voelbare opbrengst maar gedreven door verlangende kracht ben je bereid een kloof te overbruggen groter dan jezelf daar aan de overkant weet je dat loslaten de hoogste vorm van liefde is omdat jij die kunst verstaat krijgen die je lief zijn…
Cor van Vliet20 november 2015Lees meer >

Gedoofd vuur

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 722
in liefde wil ik nog geloven al mijn hoop zit binnen brandend als een moeizaam vuur dat door sterke winden lijkt te doven verheerlijkt in alleen herinnering wordt het als het aardse goed te bang in een ondeelbaar hart gehuld in een wolk van schemering zolang de wind niet gaat liggen speelt het duister in mijn hoofd totdat het…

Als epiloog

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 477
ontluisterend is de klap als er wordt gezegd dat je niet meer past in haar bestaan je valt pardoes van eigen trap die je uit vage beelden in elkaar geknutseld had de doos met dromen kan weer dicht slechts een enkeling is moeizaam uitgekomen en dan nog in het verkeerde licht want haar gezicht heeft altijd boekdelen gesproken…

Dat sierlijk rankt

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 505
ik ken het breekpunt van glas dat sierlijk rankt op slanke voet maar meer nog de verleiding van warme schijn het vloeibare geluk maakt alles stuk want verlangen heeft een dorst die nooit te lessen is ook als het ach en wee al moeizaam wordt geslist aangeschoten zijn herbergt groot venijn juist op de roze wolk knapt het glas…

Loslaten

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 656
Dat onverdiende geschenk waar je voor knokken moet soms zo moeizaam investeren zonder voelbare opbrengst. Maar gedreven door die sterke lieve kracht ben je bereid een kloof te overbruggen groter dan jezelf.…

Rijden naar het licht

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.141
Terwijl de ochtend moeizaam Geboren wordt uit een te Donkere nacht die hoogzwanger is Van het nieuwe morgenlicht, Een amorfe massa zich gapend Een weg door de file baant, Begint de hemel in het oosten Langzaam blauw en rood te kleuren Een geweldig schouwspel dat tot leven komt En dat alle somberte overstijgt - Leven is er, leven…

Zo eenvoudig

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 6.352
Zo eenvoudig als een waterdruppel, zo helder als een splinter berkenhout, Omdat het veulen geduldig en voorzichtig uit het paard valt en kan staan, De vis als een metalen traan ontluikt en kan vliegen, de mens after all Moeizaam leert zwijgen en wegzijn tussen zijn gewapend steenslag, Zo eenvoudig, zo helder is het niet wat ik overhoud…

Waardeloos

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 565
Het meubilair vraagt om vervanging het behang is volkomen verweerd de hal is leeg in de keuken rennen kakkerlakken elkaar achterna langzaam leven is er wel sprake van stromend bloed niets schijnt zich te bewegen niet voor of achteruit de lucht is stil en zwaar ademhalen gaat moeizaam is leven moeilijk daar waar mensen zichzelf vergiftigd…