Alle inzendingen over oase

254 resultaten.

Sorteren op:

thuiskomen

hartenkreet
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 672
vermoeid van treinen, werken en beulen kom ik aan op een vertrouwde plaats… mijn huisje de achterdeur draait open… een oase van stilte en rust begroeten mij uitbundig, een warme gloed omhelst innig mijn gezicht, een stille wind fluistert in mijn oren, ik kan nog net haar woordjes horen… vriend, wees welkom thuis!…

evenwicht

hartenkreet
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.407
Ik keek in het duister En vergat het licht Ik keek naar de nacht En vergat de dag Ik zag verdriet En vergat de glimlach Ik droeg haat En vergat vriendschap Ik voelde de koude En vergat de warmte Ik zag de dorre vlakte Maar vergat de oase Ik beleefde oorlog Maar vergat de vrede Ik zag de dood En vergat te leven.…

WAAR DE OASE LOKT

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 707
Moordend heet het brandend zand alles is geel de wind blaast bergen een pad ontbreekt onze leidsman de zon water onze vijand slepen voort met onze gedachten geel wordt toch groen teruggeworpen op ons zelf ontstaan zielenspinsels, die wegvliegen naar verre oorden waar de oase lokt FATA MORGANA…
Hans Uding27 augustus 2010Lees meer >

Onderhuidse emoties

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 586
de wereld staat droog ondanks het stijgende water met een sahara vol onderhuidse emoties gespannen als boog wie schiet het eerst raakt en maakt contact met de ander ogen en handen die feilloos gevoelens ontvangen reageren op wat zij ontberen een arm om de schouder woorden als koele bron in een vruchtbare oase zonder zon…

evenwicht

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 563
Ik zag de dorre vlakte maar vergat de oase. Ik beleefde oorlog maar vergat de vrede. Ik zag de dood en vergat te leven.…

Vrijwillig

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 559
Langzaam telt zij haar laatste zegeningen langs de krijtlijn blijft zij roepen, haast onmenselijk, als eenling in die grote woestijn, waar de wereld even lijkt te hebben stilgestaan In de verte waar warme luchtgolven spiegelend een verfrissende oase duiden gaat zij op zoek naar haar waardigheid mompelend wil zij behouden, vasthouden, maar…
metha25 mei 2013Lees meer >

"Fata Morgana "

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 629
IJl de dunne, versleten maan vergeten in z'n ijver, half vergaan en overdag is blijven staan, maar meer is dan vage herineringen zie ik het koele water blinken een oase begeerlijker dan menige dingen trachten mijn ogen dit te drinken alleen als koeling voor mijn geest is het twijfelachtig of dit geneest.…
pama17 januari 2008Lees meer >

Weet je nog

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.860
Weet je nog, die prachtige oase van windstilte en maneschijn van hunkeringen in extase omdat we bij elkaar konden zijn Weet je nog, onze eigen tijd met indelingen van liefde en rust van bewonderen en begeerlijkheid en op nachtelijke sensatie belust Weet je nog, de liefde verklaard tot in de hemel trouw beloofd zoveel mooie geheimen bewaard…
Ruud Brouwer24 augustus 2004Lees meer >

Laat me verstillen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 747
het maar de eenvoud die me was beloofd – toch splijt ik de neergaande dagen en deel mijn hoop en vrees Neem nu mijn hart en neem wat je wilt, want al wat ik heb is meer van jou – al zijn de lege kamers wel de longen waardoor ik adem – Dus laat mijn leven door de wolken schijnen maar laat me verstillen wanneer een satijnen wind de oase…
elze8 oktober 2008Lees meer >

Web

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 550
De spin zit in het hoofd, verleidt het gekastijde brein, verdoofd in een wonderlijke woestijn, getransformeerd tot schorpioen, z’n angel doopt in potten vol venijn, van bloeiende oase tot verdorde jasmijn, er was te veel beloofd, een web van gesponnen ijzergaren in het groene ooft, vangnet voor een stekend visioen, lief te hebben zonder…
pama16 december 2008Lees meer >

schoonheid van de lente

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 710
De lente heeft ons weer haar schoonheid gebracht met een groene oase en bloemenpracht de vogels die haar bezingen haar gouden regen en het paars van seringen hun aanblik een zegen het gras bezaaid met boterbloem, madelief en fluitekruid haar kleed dragend met gratie als een jonge bruid en weet ze de aarde ieder jaar weer in geuren…

Teveel regen

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 870
Die momenten dragen van een regendans die alles weer laat keren waar de warmte een oase is die geen dromen meer geeft.…
proficiens30 augustus 2011Lees meer >

Lokaal

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
Zo ontstond een heerlijke oase voor levenskunstenaars. Boot brandt hier edele koffie. Hier bakken bakkers zalig brood. Goed nieuws wordt hier gemaakt. Zeg al dat goede voort! Via HET LOKAAL van Amersfoort.…

Intimiteit

hartenkreet
3.6 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.525
Intens verlang ik naar je, ik wil je voelen, mijn tong tegen je huid, het zout van je lichaam, proeven op mijn lippen, het zoete zachte, van je intimiteit, beroeren met mijn tong, mijn vingers al tastend, over je heerlijke lichaam, getekend door het leven, als een oase van verlangen.…
Papilio23 september 2003Lees meer >

Idylle van de golfslag

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 801
Vastberaden liep de man een nieuwe oase in, zijn impressie gestempeld in het zand, achterlatend.…

Op de fiets

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 641
De stad is versluierd in een nevel van mist waanzinnig getoeter rijden door plassen ademen longen uitlaatgassen fietsen met een rinkelende bel door een kermis in de hel waar de ziel wordt gepeinigd het hart verbleekt vlucht ik naar de oase van rust door het wiegelied van mozart in slaap gesust ontwaken in hemelse - sferen met hándel…

Een hand

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 854
De aarde wankelt als een dronken danser door de piste van vermaak. ...haar ogen zijn de oasen waar mijn hart in juicht om een hand die mij beroert een hand die mij bemint ver van de bewuste wereld verruil ons niet.…

Mijn liefste, de afgrond

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.225
Staande aan de rand kijk ik langs de punt van mijn schoenen naar de afgrond onder mij In het zwart dat mijn gedachten nadert, een oase van rust wil ik niets liever dan me storten in het onbekende Liefste, vaarwel treur niet treur wel Staande aan de rand schuifel ik dichterbij ik kon het niet want de ware afgrond dat ben…

Gekloofd

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 463
Zo steil is de woestijn zelden terwijl aan de neergang de oase kleeft en daar waar het licht het landschap raakt wordt het vastgeklonken door gewassen zonder vrees Onvindbaar voor smalle briesjes of brede stormen wast - nog onzichtbaar - de toekomst de aarde kiert en dreigt zonder inhoud zoals dood lava doet de horizon reist hier…

Rozenboog

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 500
Zo stekelig ooit Jouw ranken waren, Zo pijnlijk het contact Terwijl ik het overbodige Bij je wegnam, weggenomen Wildgroei die alleen Mijn eigen ik ten goede Kwam waarvan ik geleidelijk Aan vervreemd was, Onthecht van de mens Die ooit ik heette - Ben jij na eeuwen van Onrust een bloeiende oase Van orde en regelmaat Geworden…

Trofee

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 502
Schittert als oase. Mijn eeuwige metafoor. Door dik en dun. Waar wegen scheiden. Besta ik door jou. Laag in het gras. Verkoeld mijn geest. Verfrist door ochtenddauw. Door jouw stilte. Door jouw bezieling. Leef ik mee. Het is een berusting. Onze verbinding. Mijn eeuwige trofee.…

De Rookacademie

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
Een rookacademie is een oase. Waar je tijd neemt en maakt. Ik zie een leerstoel wachten. Abdijbier en bio-sigaren ook.…

werden blind in tegenwind

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 758
het is stil zon maant de sterren om te gaan ik zie je in de ochtendgloed besef me jouw bestaan ik droom de jaren die vergingen, liefde was er diep van binnen tot jij mijn bron veroverde, mij opende ik vloeide overvol we bloeiden als oasen in woestijnen jij werd zo tederzacht de mijne we dwaalden, werden blind in tegenwind…

Stilte voor de storm

netgedicht
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.591
De blauwe lucht Een oase van rust Een vogel zingt zijn prachtigste lied Dat langs de wateren voorbijschiet Onbezorgd Vol goede moed Leven in voorspoed Maar dan opeens vanuit de horizon Een zwarte lucht dient zich aan Woeste golven doemen op vanuit het water En vogels stoppen met het getater Eén moment Het omslagpunt is daar Zijner…

fossiel van een paard

gedicht
3.0 met 45 stemmen aantal keer bekeken 17.652
. --------------------------------- uit: 'Nomade nabij oase', 2001.…
Ron Elshout10 september 2005Lees meer >

manon

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.336
de eerste harttonen een plotse beweging van een nieuw wonder dat zich gereed maakt voor zijn plek op deze wereld de stilte van een oase het drinkende zachte kind een handje met vijf nageltjes zoekt zacht en beslist houvast in de vertrouwde warmte van de zogende moeder haar blik is slechts voor dit kind dat tevreden zuigend de oogjes…

Mijn vlinder

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.354
Ik wil jou altijd om mij heen zelfs als ik jou nooit meer zie zonder jou is mijn hart alleen en leef ik in valse harmonie Jij mag mij altijd wekken zelfs uit mijn mooiste droom met jou wil ik dan vertrekken met pure hartstocht onder stroom Jij bent mijn oase in de woestijn daar waar ik mijn gevoel neerleg jij mag ook altijd mijn vlinder…

van gevoel ontheemd

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 809
indien ik mij slechts ken als schaduw van de dood geen weet heb van een levend ven of gedesemd brood en mijn armen niet kunnen reiken naar de hoop van een nabije oase dan zwem ik in troebel water of vecht mij uit een zuigend moeras er is dan geen later of nieuw groen gras de ander is mij vreemd met telkens weer die angstige…

Houvast

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 670
Een oase van rust die meebeweegt. De basis om handmatig op te bouwen. Jouw sympathie keert mijn zonde. Het fundament steunt evenwichtig. Door een tast en tactvolle houding. Maakt ons transparant en doorzichtig.…

Opleving

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
Een museum is doorgaans een oase, een bron van kennis. Inspiratie doe jij hier op voor eigen en andermaal beleven Kunst; nooit uit de gratie De verrassing schuilt in schoonheid die je niet direct ziet Surprise voor relatie 'At the French Windows' bijvoorbeeld eind negentiende eeuw Wel of niet?…