152 resultaten.
Uitzwaaien
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
609 Daar gaat ze dan
een rode sporttas aan haar schouder
terwijl haar rechterhand een
kleine koffer trekt
ze kijkt niet op of om
loopt vastberaden recht vooruit
met voor een lady eigenlijk
net iets te grote passen
nog geen volwassenheid bereikt
wenst ze haar eigen weg te lopen
advies is niet aan haar besteed
zij claimt de wijsheid van haar…
[ Een foto, zes jaar ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 Een foto, zes jaar
oud begraaf ik in de tuin --
onze geheimen.…
Op de wereld
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
414 jij was
als baby
kind al heel
geïnteresseerd
in bewegende
kleuren
wist al snel
aandacht
van ogen
te trekken
om daarmee
zichzelf kleurig
op de wereld
te zetten in kijken
naar elkaar tot
op het eerste gebaar
een antwoord
was gekomen
in het spel
van ontwikkeling
waarbij geluid
zijn entree maakt
in het begeleiden
van gebaar…
Lijmen zonder pijnen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
495 ik zag
hoe jij
voorzichtig
de bladzijden
gladstreek
hoe woorden
zich keurig
voegden in
zinnen en
alinea’s
zij de inhoud
bepaalden van
stukjes leven
die ik nogmaals
wilde lezen
uit de laatste jaren
van mijn jeugd
waarin normen
en waarden deugd
gingen geven
vol verbazing
las ik hoe de tekst
een eigen leven
was gaan leiden…
Gevangen in daverende stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Ze had je willen foppen op 1 april, opgroeiend
golven uit zee willen horen, desnoods scheelheid
en heuse flaporen om mee weg te zeilen gehad.
Nu is de hond aaibaar liefde naast de poes en rat
maar dat is dan dat, het lot die haar wens vergat.…
hemel lichaam
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.095 Als ik mijn ogen sluit, kijk ik de toekomst in
Kinderen die opgroeien, mensen die ouder worden
Als ik mijn ogen open, stromen mijn emoties
Vreugde, pijn, geluk maar ook verdriet
Als ik mijn armen open, sluit ik ze
Om geliefden vast te nemen, een knuffel te delen
Als ik mijn handen uitsteek, draai ik me
Om dierbaren een hand te schudden…
Mijn hart ontbrandt
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
990 vanmorgen is mijn hart ontwaakt
het laagje eelt op mijn ziel verdwenen
verdriet in het leven vrijgemaakt
daarvoor zijn hoop en geluk verschenen
rode rozen zien bloeien
in een wereld vol zonneschijn
waar kinderen angstloos opgroeien
in hun eigen vertrouwde domein
het lichaam met warmte overspoeld
door smeulend vuur in mijn hart
dit fraais…
Liefde is.....
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
2.081 Liefde is:
Jou veel te snel zien opgroeien
en je met heel veel moeite loslaten.
Liefde is:
In een menigte staan
en je met tranen in de ogen uitzwaaien.
Liefde is:
De dagen afstrepen op de kalender
en het huis versieren voor je komst.
Liefde is:
De dagen willen tegenhouden,
ze gaan te vlug voorbij.…
Zelfs al hun liefde
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.308 liefde als leidraad
versterkte hun partnerschap
het verlangen oh zo intens
tot groei naar meer
uitbreiding van hun gezin
bekronen met nieuw leven
hopend om kinderen van ver
hier te laten opgroeien
omringd door genegenheid
was het wachten lang
werd het paar op de proef gesteld
maar toen was het moment daar
vlogen ze hen tegemoet…
Het leven kan zo mooi zijn
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
946 Het leven kan zo mooi zijn
Als je je kinderen mag zien opgroeien
En de kleinkinderen je blijven boeien
Het leven kan zo mooi zijn
Als alles in je leven naar wens gaat
En je dat mag zien als een weldaad.
Het leven kan zo mooi zijn
Als je je vertrouwen stelt op de Heer
Hij wil ons het goede geven, steeds weer.…
Geluk..
hartenkreet
3.2 met 19 stemmen
4.320 opgroeien verdraagzaam in zonnegloren.
Iedere verjaardag mag je intens beleven,
een feest voor jou, met anderen omgeven.
Heel de wereld mag zachtjes stralen,
ik zal jou op deze dag bijzonder aanhalen.
Het geluk in jouw leven mag worden herdacht,
je geboortedag, in ons samenzijn bekracht.…
Mijn dochter begrijpt me niet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
800 Opgroeien zonder problemen
je zou ze de kost moeten geven
mensen die menen
de normaalste zaak
het gaat vanzelf
het hoort toch bij het leven
Je dochter
nu nog elf
lijkt zonder dat ze ziet
een ontwikkeling door te maken
met sprongen van plezier
en vallen vol verdriet
Helpen
kan je haar
niet zonder de gedachten
hulp
leidt tot achterdocht…
Van huis uit
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
541 Ja zeggen tegen leven maar wat weten
mensen van mensen, van dat wat kinderen
wel weten met hun frisse en jonge gevoel,
juist buiten het feit dat ze opgroeiend mens
met geduld voor zich zelf van nature al zijn.…
Kerkhof van de kleine vlaggen
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
38 Hoe vreemd is de menselijke aard:
we koesteren het leven in onze handen,
zien het opgroeien,
om vervolgens onze eigen kinderen uit handen te geven
aan de stille wreedheid van andermans hoogmoed.
Een kind wordt geboren onder een vlag,
maar geen enkel kind
wordt geboren om voor een vlag te sterven.…
[ Goddelijke hulp ]
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
482 Goddelijke hulp
is voor jongelui, daarna --
moet je het zelf doen.…
Geleidelijk
gedicht
3.1 met 28 stemmen
13.426 Geleidelijk
en onopgemerkt door de grenswachten
zijn woorden binnengekomen
waarin dood verscholen
geen tranen of grote gebaren
op een dag wakker worden en erkennen
een onontwijkbare eigenschap van leven
------------------------------------------------------------------------------------------------
uit: 'Groeiende onwil om ooit nog ergens…
Winterspiegel
gedicht
2.7 met 19 stemmen
14.906 Zo'n eerste dag dat water
geen water meer is maar meer.
Het kind met beide voeten gestrand
vraagt naar ijs - glad - ijs.
Zo vraagt ze naar de chemie
van het simpele, gladde, volmaakte
waarin ze haar doorzichtige drie jaren ziet.
De schelle schaatsers flitsen voorbij
tekenen in de wind.
Het kind beweegt, schaduwloos
ze knielt, buigt voorover…
Bianca's eerste kunsten
gedicht
2.7 met 42 stemmen
19.245 De grenzen van de beeldende kunst
zijn verlegd:
een schoen is een kunstvoorwerp
De grenzen van muziek
zijn verlegd:
schoengekraak is muziek
De grenzen van ballet
zijn verlegd:
lopen is dans
De grenzen van poëzie
zijn verlegd:
de maat in een kinderschoen is een gedicht
Bianca - 1½
loopt op haar eerste schoenen
door de kamer
-…
[ Als kind zwierf ik rond ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Als kind zwierf ik rond,
liep blootsvoets door de plassen --
wat ik nog steeds doe.…
Brandende jeugdverhalen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
466 het was
een bedeesd
klein mensje
met een grote
rugzak in de vorm
van een strakke
vlakke vulkaan
witte rook uit
zwarte as
geblust
door duizend
vergote tranen
uit haar brandende
jeugdverhalen
vroeger rookten
en smeulden zij
omdat ze niet de
woorden had om
een verhaal te maken
het schermpje
vroeg en antwoordde
zonder haar…
De ster verschoot
netgedicht
5.0 met 46 stemmen
496 daar waar
de ster verschoot
de hemel even
open flitste
was de ziel op weg
naar een mensenkind
in geboortenood
de bezieling
van het babylijf
uit de wereld
van prematuren
zal altijd even duren
waarbij het leven
op weg gaat
uit mystieke
verbintenissen
naar het delen
van wereld en
maatschappij
ieder op eigen
magische wijze…
EENJARIGE REE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
537 Hij verlaat zijn moeder
ondervindt de dwang
van plotselinge vrijheid
zoekt overal rent lukraak
vindt nergens een tehuis
slaapt soms onder dichte struiken
dan weer in korenvelden
wordt door reebokken verjaagd
hij besnuffelt een jong vrouwtje
maar weet hiermee geen raad
opnieuw de drang tot wegsnellen
beide harde spitsen
op zijn kopje…
Met lieflijke vocalen
netgedicht
4.1 met 30 stemmen
290 haar klein dikke
vingertjes hadden
van nature al een
heerlijk hoge pool
haar wereld was
warm en zacht
alleen al de kleuren
van haar voorkeuren
waren volgepakt
met het zachtste
epitheel uit het
hele bloemenrijk
het ultiem
dat haar bereikte
was al maximaal
gedempt in haar kleur
haar wereld was
een grote glimlach
van…
Beertje
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
445 Toen ik voor het eerst
De ogen opende
Was jij daar
Met het prijskaartje er nog aan
143 dagen nadien
Had je een groot deel van de wereld gezien
Onder mijn armen
Een plek om je op te warmen
Samen zouden we ver raken
We versloegen alle draken
Lieten andere monsters niet aan zet
En veroverden de wereld met ons ballet
Theepartijtjes wanneer…
In het zoeven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 Als kind leer je zoveel:
van slagroom tot franjestaarten
ziek te zijn en beter te worden
wat stoer is, wat vies
waar de vaste plekjes
zijn in het zoeven
van de grote mensen
en het speelgoed op te ruimen
dat je morgen weer nodig hebt
hoelang een jaar duurt (negen keer
je haar knippen), en dat je moet niezen
van haren en mandarijnen…
Puberteit
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
116 Op school leerde ik van alles
zonder idee of ik daar ooit
iets mee zou doen
De lessen waren duidelijke
stukjes voor een wazige toekomst
met onbekende bezigheden
en nu is het omgekeerd, nu
is mijn kennis een vaag soort
achtergrond bij wat ik doe
een brij
waar ik erg op moet turen
om er iets in te onderscheiden
Puberteit: weinig
geleerd…
in de ogen van mijn kind
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
2.059 kleine wonder waar ik nu naar kijk
zij maakt dat ik sterk ben in mijn zwakte
en volgens haar heb ik altijd gelijk
als zij haar hand in de mijne legt
verdwijnen al mijn diepe zorgen
in mijn hart verschijnt een glimlach
en ik ben niet bang meer voor de morgen
in haar ogen kan ik zien
hoeveel geluk dit kleine mens me geeft
en ze zal ooit opgroeien…
Sunny Joy
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
2.211 Klein en verwrongen
uit mij geboren
huilend van frustratie
de eerste dagen
om daarna
je naam
vol overtuiging
te leven
zingend en dansend
dartel
je de dagen
een vrouw in de dop
zomaar ineens
de spiegel
van mijn jongere ik
dat ben jij
mijn grote griet…
GEWENST PERSOON
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.050 degene die ik ben is helaas niet
degene die ik graag had willen zijn
(want kinderen die wat wilden
kregen ongenadig voor hun billen)
de burgerman genietend van
comfortabel huis met ruime tuin
koos liever het ruime sop plakte
Angolaposters ’s nachts en stickers
met rood doorstreepte dictatuur
van Griekse militairen zag lede toe
dat Amsterdams…
Overpeinzing
gedicht
4.2 met 4 stemmen
3.122 Vanmorgen was ik nog een spelend kind
in een tuin vol beelden, vanmiddag een
jongleur met toverballen op een marktplein,
in de schemering een hemellichaam aan een
trapeze zonder net, maar met de avond viel
ik uit mijn luchtig leven in het vlees terug
van een schouwer, zijn twee handen om mijn
kop gevouwen, overdenkend hoe het kind
dat…