inloggen
dichtwoordenboek

tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 2182):

Winterspiegel

Zo'n eerste dag dat water
geen water meer is maar meer.
Het kind met beide voeten gestrand
vraagt naar ijs - glad - ijs.
Zo vraagt ze naar de chemie
van het simpele, gladde, volmaakte
waarin ze haar doorzichtige drie jaren ziet.

De schelle schaatsers flitsen voorbij
tekenen in de wind.

Het kind beweegt, schaduwloos
ze knielt, buigt voorover.
Een vis bloedt dood onder het ijs.
Ze wil hem redden, klopt en roept.
Het bloed sijpelt, kleurt.
De vis ademt een verdriet
dat zij daar in die winterspiegel ziet.
Niet zeggen, niet doen, niet.

---------------------------------
uit: 'Het feestmaal', 1997.

Schrijver: Judith Mok
Inzender: avdo, 1 feb. 2007


Geplaatst in de categorie: jaargetijden

1,3 met 28 stemmen 12.689



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)