158 resultaten.
Padde
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.248 Hij is zo mooi, zo droog, zacht leer,
een zaak voor goud, een voor de ouderlingen
op tafel neergelegde wel-
gevulde, dungesleten kerkezak.
De dood is een omhelzing van de wind
waarachter van nature niets dan onbruik
en dor geraamte zich bevindt.
Een pad misschien, hij is zo oud
zijn vleugels zijn vergaan, een plant
als steen teruggevonden…
Gewijde tijd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
492 nog donkert
niet de lucht
de ondergaande
zon schijnt alle
schaapjes rood
intense drukte
van de dag
neemt langzaam af
de stille schemering
draagt sporen nacht
gewijde tijd
in terugblik naar
het volle licht
een mijmering over
de dagelijkse plicht
in ontspanning rust
de avond vol vermaak
die in voldane moeheid
wordt genoten…
litanie
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
473 spreek mij
lees mij
blader in mijn
innerlijk bloot
droom mijn dromen
met open ogen
ervaar mij als de vluchtige
de immer reizende
die zijn nalatenschap
aan papier heeft toevertrouwd
lees mijn geschriften
tussen de regels
en weet de essentie
in al dat wit
dat zich lezen laat
door het begrip…
Resonans
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
492 het is een levenskunst
om bij het ouder worden
in je hart kind te blijven
waar werelden elkaar raken
verbeelding schaduw tekent
in onderlinge samenhang
tot ze je uiteindelijk
naar de zilte oevers brengen
van eigen spiegelbeeld
hunkerend naakt en onbedorven
in de ziel van een stilleven…
Zelfanalyse
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.164 Een grauwsluier
omgeeft golven
van emoties
een woeste zee
splijt mijn
gedachten
Lopen door het water
de horizon onbegrensd
waar mijn eigen ik
verdwijnt in de verte
en het denken
de macht bezit
Het rijzen en dalen
van mijn gedachten
het zuigen naar
het diepste diepere
van de zee
verdringt mijn pijn
Overpeinzing doet
met schuimende…
Verscheurend
netgedicht
3.8 met 36 stemmen
1.439 Smartelijke pijn van ’t zijn
Niet bij machte te veranderen
Het onlosmakelijke festijn
Wat “leven” heet voor anderen
Verwrongen verwachtingen
Verdwenen levensidealen
Keer op keer overpeinzingen
Doorlopen of verdwalen
Verloren geraakt in de tijd
Moe gestreden geest
Lichaam verliest de strijd
Verlaat te vroeg het feest
Tijd glijdt…
Met Noorderslag
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
520 in overpeinzing
terwijl gedachten beuken
met noorderslag
botsen dukdalven verbittering en spijt
vonden verspilde woorden toch
hun weg in vrijheid
in tragiek van leven
lach na lach
traan na traan
het kan me niet schelen
zolang ik jou maar heb
want gisteren bestaat niet meer
alleen nog maar de morgen
nu de herfst door onze haren speelt…
Strand kiest de zee
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
572 Nu zorgen zand en de kust
voor overpeinzing en tweestrijd
zieners tussen liefde en gevoelens
wanneer men sloft in mulheid
op het meest onjuiste moment
als voetstappen uit elkaar gaan
armen niet weten van omhelzen
zand in ogen waait
zout van aanstormende tranen
vermengen zich met de woeste zee
die geen toegang geeft tot wegebben
verdwijnt…
De reiziger
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 ik onteigen mijn verleden waar alles begon
verdwaal in de wildernis van mijn bloed
ontsterf eigenlijk, in een ontkooide horizon
in iets dat mijn rivier rusteloos stromen doet
eenmaal ten ruste gelegd in overpeinzing
klinken naden van de rails als het hart
met vluchtige tikken, een gedempte siddering
kloppend in vleesgeworden, zachte smart…
Anne met haar eros
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
554 Haar dagelijkse overpeinzingen
als een meisje van veertien jaar;
beschreef zij in het Achterhuis
met een altijd aanwezig gevaar;
dat zij zou worden weggevoerd
naar de werkkampen in het buitenland.
Naderhand heeft haar dagboek ons over
haar leven geïnformeerd.
Totdat zij naar het buitenland
werd weggevoerd; had zij haar bevindingen
genoteerd.…
Wanneer mijn stilte zwijgen zal
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
617 In mijn stilte bewegen zich geesten
onaardse voorstellingen vol wellust
en intensiviteit van geile begeerte
wanneer ik naast schaduwen dans
in mijn naakte ornaat fluitend
zie ik moeder aarde in verval
in mijn stilte kronkelen zich gedachten
urenlange overpeinzingen met betrekking
tot de dood en de kornuiten van die metgezel
wanneer schaduwen…
Te recht berouw
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
747 Leegbloedend in mijn overpeinzing
Ontwaar ik huilend mijn bedrog
Te laat begon ik waar te nemen
Sleurde je mee in schuimend zog
Hoorde nooit die liefdevolle woorden
Ontkende wars als zijnde vals onecht
Om hen in de kiem grof te vermoorden
Niet ik was verdorven nee jij in en in slecht
Hoe kon ik die serene liefde negeren
Vals als ik was…
Zaterdagmorgen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
549 Overpeinzing. Toen ik hier pas woonde bij de bejaarden.…
alleen in de tuin
gedicht
3.3 met 15 stemmen
6.821 Men zit met zijn schimmen in de tuin, licht
bladert schemer, er ademen oude nalatige vragen
men zwijgt zich tezamen, is sprekend zijn naaste
het is later, onhoorbaar als tijd
men zou dit ingedikt niets willen stillen ontmaken
deze langzame cirkel, dit doodlopend loze moment
willen wissen in scheurende zijde, ontastbare
tastende voeten voorbijgaand…
Introspectie
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
307 Langzaam valt het blad
diep tussen aarde en rust
ademt het seizoen
Vochtige aarde geurt
tussen het blad dat langzaam vergaat;
een lichte nevel hangt laag, en in de verte zakt het
bleke licht als een adem die moe maar aandachtig en zacht blijft.
Mossen spreiden hun
zachte huid over verweerde stenen, het
bos houdt zijn adem in, en elke…
Een magisch realist
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
569 vaag komen beelden langs
ja uit la douce france
met mijn modische baret of
was het weer de eeuwenoude alpinopet
in de schemerige sfeer
van middagzon en te veel wijn
gaat het schilderen mij
zwierig en wat gladjes af
het ochtendlicht verraadt
in een gedegen overpeinzing
dat vorm kleur en opzet hebben gefaald
de toets der kritiek niet…
Vage Vragen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
172 - De mens is slechts een blinde mol in de mallemolen -
Ongeacht alle antwoorden op evenzovele vragen
voorafgegaan door overpeinzingen en bezwaren
begon het hem na decennia toch te dagen:
er restten nog oneindig veel maren
Sommige uitkomsten konden wel behagen
en andere zo nu en dan enigszins bedaren
en enkele ervan voorzagen
zelfs ook in…
Op weg
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
3.769 zij
Me overgevend aan de cadans
Glijdt het landschap aan me voorbij
Een landschap vol herinneringen
Schaamte waar ik nooit aan wen
Dagdromend over vroeger
En wie ik uiteindelijk geworden ben
Mijn eindstation is onbekend
En ik wil het ook niet weten
Maar waar ik ooit vandaan kwam
Dat ben ik niet vergeten
Mijn keuzes overpeinzend…
Verharding
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.896 Het fluisteren was jij al gauw verleerd
Maar had die houding snel aangenomen
Als een vreemde meedogenloos hard
Zomaar op een dag mee thuisgekomen
De aanhaling afgewezen ongewenst
Je blik sprak afschuw in vele delen
Het boek was uit zoals je gruwend zei
Ik zou met jou nooit meer liefde delen
Alles overpeinzend vraag ik mij nu af
Mijn tranen…
Wester Paviljoen
netgedicht
4.9 met 59 stemmen
1.406 Een ongedwongen sfeer maakt weelderig,
laat alles op zijn plek vallen in het onbekende
dat zijn weg vindt in vervagende overpeinzingen,
de wereld snippert vandaag
laat zich delen in het Wester Paviljoen.…
Camera Obscura
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
558 Hier verberg ik mijn overpeinzingen
duistere gedachten en herinneringen
die zich kleden met schemer
geheime bewaarplaats
van verregende strelingen
Ik woon er tussen onleesbare bundels
vol hoekige en hermetische woorden
testamenten van dode dichters
die spelen met wanhoop en liefde
en drentelen achter schuifdeuren
In deze verborgen camera…
Vertrouwen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
824 Generfd blad je handen nu
en bij het late avondlicht
zie ik de overpeinzing
op je zacht gezicht.…
Niks/alles zal verloren gaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
368 Geen slecht gekozen vale pakken
maar verbinding én overpeinzing
door een juistheid in het spreken.
Woorden zullen wij altijd afsteken
pijlen op elk volgelogen strijdtoneel
wat wij echter het meest verachten
dat moet toch de wel vogelkers zijn.…
Corona pieken, peinzen, puzzelen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 kleurrijke afbeeldingen zijn
'een wit paard in een gekleurde herfst'
en een 'angstaanjagende tijgerkop'
niet geschikt voor kinderen onder de 4
niet vanwege de tijger maar de stukjes
kunnen verstikkingsgevaar opleveren
voor mij geldt dat ook door Corona
maar door te puzzelen
moet ik ook wel piekeren
maar dat is veel meer peinzen
overpeinzen…
Gebaar
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.413 pijnlijk om te lezen
de stilte van: het weten
scherven in het gras
vuistjes, die nooit vergeten
hij groet : Gluckauf
menige kool gedolven
zijn treffende zondagspraatjes
als woordenschat op golven
een enkeling verward
twijfelend aan eigen geest
pakkend ook de zinnen
over Advent en Het Feest
anderen glijden af
verliezen hun evenwicht…
mijmering
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.104 gisteren stond geborgenheid
in blokletters op de schoorsteenmantel
alsof de tijd geen naam mocht hebben
vandaag de laatste dag van het jaar
drinken bange mensen zich moed in
voor weerom een nieuwe ronde
om vijf voor twaalf schuift men alles
wat tegenzat terzijde...
straks knalt men voor even
de angst aan flarden…
Rachida
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.578 De was is stijf bevrozen.
't Is zeker weer min tien.
'k Moet zien da'k er geen stukken afbreek.
Da's hier zijn schoonste hemd.
Ik was er nog zo fier op
toen ik het gekocht heb in de solden.
Min zeventig procent, 't is gene prijs,
dan kan 'ne mens
zich een folieke permitteren.
Amai, het is hier koud,
koud in dat windgat hier.
Die handdoeken…
Bladstil
gedicht
4.0 met 2 stemmen
7.651 Een vallend blad
op een gelaat
dat ik eens liefhad
Zachtjes glijden vingers
door verleden heen
tranen ach ik ween
Stil, het is goed
je hebt geboet
bent nu bevrijd
Lachend dansend blad
op een gelaat
dat eens werd gehaat
-------------------------------
uit: 'Woordkunstwoord', 2010.…
Verborgen geschiedenis
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
703 En in een waas van
wanstaltige weemoed
versneed hij de realiteit
in een dubbelledige overpeinzing.
Sperma is het verval
te verschieten, dacht hij
en het lichaam cumuleert
naar verzadiging om zichzelf
in de finaliteit te verliezen.…
De onverbiddelijke tijd
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
2.183 heuvellandschap van rode tumoren op zijn magere hoofd
Gieren wachten in kale bomen op het onvermijdelijke
Hoog boven de heuvels spreidt een adelaar zijn vleugels
Gevlekte hyena’s kruipen onderdanig naar voren
Maar mijn vader voelt nog steeds de leeuw in zich brullen
Samen kijken we naar de oneindigheid van het rivierwater
Ieder met zijn eigen overpeinzingen…