Alle inzendingen over schimmig

166 resultaten.

Sorteren op:

transparant

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.052
ik weet niet ik weet niet wat of wie ik weet niet of ik ben ben ik een slordig silhouet bestaand uit louter vegen haastig schimmig opgezet moet ik in contouren leven?…
hannah18 juli 2006Lees meer >

Op zijn laatste benen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 549
hij beent schimmig op zijn laatst weet zich weldra knallend opgebaard in muizenissen verlost van vrome nageboorte te hoop lopen tafels vol als door biecht verschoond leggen groots geloften af bij tijd getaande tempels ontknoopt knallen kurken los vrij van ooit gefleste geesten roepen heil en zegen af over koppige nevelvelden terwijl…
Maanjuweel1 januari 2009Lees meer >

Wat niet was

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 720
Als het leven mooi is Waarom voelt het dan oud En als de zon toch warm is Hoe is de dag dan koud Waarom toch die leegte Die spijt En het verdriet Waarom dat verlangen Naar wat ik achterliet Pijnlijke herinnering Aan wat had kunnen zijn Hoe kan de toekomst zeer doen Die niet en nooit geweest is Een schimmig droombeeld slechts nog Een…

De geur van hel

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 499
ik speelde met schaduw om de zon te ontlopen het rechtstreeks contact was mij voor even verboden zag licht in vele stralen traag neerdalen in het schimmig koel bos ik zocht het donkere op verbaasd over de vele verschillen in flora en fauna waande ik mij al gauw in een totaal andere wereld waar duister zonlicht als standaard verving…

Zonder in pijnen te baren

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 471
net tussen de lijnen zij zullen nooit verdwijnen maar wij wilden meer cirkels en lussen draaien wenden en keren alles in ruimte uitproberen kiezen en voelen met oog voor de juiste kleuren harmonie en contrast inspiratie vonkte op volle toeren wij smeedden goud volgens alchemistische wetten doorbraken tradities en jengelden schimmige…
wil melker14 januari 2018Lees meer >

Mamma mia memo!

snelsonnet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 564
‘Formatietafel is gedekt, schuif aan! Ruim baan voor Unilever en voor Shell We spelen ook ’t bekende memo-spel Waardoor geen mens meer weet hoe ’t is gegaan O ja, ik zou het bijna nog vergeten… Dit drankje is afkomstig van de Lethe!’…

Mist

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 578
Nog even en de zon neemt alles mee het schimmig beeld, vlammend gewist voor een schilderij van koeien aan een plas.…

Wolk van een Man

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 623
Hij die als een gedreven boei Wars door de schimmige ondergroei Van ons bliksemschichtig bestaan Zijn pantergang is gegaan Wiens dwarse vlerken zich ontvouwden Tot een zinslijpend gevaarte Van vliesvleugelig aangrijpende Verlichtheid en klaarte Hij de introspectieve extravert Eigenhandig, gevoelig en ad rem Die krachtens zijn bronstig…
Henk Jonker25 december 2015Lees meer >

Parel

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 594
Banjerend langs de straten Op een bankje met een fles Diepdoordachte ogen Bedrogen in de steek gelaten Of gewoon alleen gebleven Je moet overleven Overeind blijven in je verdriet Je anonimiteit Is je realiteit Je lach is schimmig Je leven ijzig De winden waaien Vanuit alle kanten Diep kijk je bij mij naar binnen Net of je weet van het…
ebba30 mei 2017Lees meer >

Levensmist

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 545
Loop door paden tussen schimmig nevelspel Benieuwd wat ik zal zien aan het eind Terwijl wind in dorre hout klinkt als harpspel En achter mij bij iedere pas de tijd verdwijnt Vol jeugd, voorjaar en zomerzon Maar in elke boom groeit nu herinnering En alles herleeft als toen ’t jaar begon Kleurt duizendvoudig deze schemering Doch voor en achter…

Peperstraat

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 554
Schuinonder zat een wijnhandel en verder op zat een pottenbakkerij en een schimmig bordeel, waar ik de burgemeester eens heb betrapt. Onder mij woonde een Freud-expert van in de vijftig, die ik hevig wantrouwde, waardoor ik nauwelijks onder de douche durfde.…

Vermoeden

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 477
Jouw aangezegd scheiden, genadeloos en plompverloren Heenvliedende weken, traagzaam, tergend treuzelend razendsnel Gestadig slaapgebrek Spaarzaam sluimerend verpozen Gradueel schrikbeelden verdragen, loochenen als non-existent Door het krijten is mijn zicht beloken Langzaam vervagend schimmig bestaan Gedachtenflarden…

Tweezaamheid

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.159
Wanneer vochtige nevel zacht schimmig de dageraad begroet terwijl vroege zonnestralen licht lachend zoute zandkorrels verwarmen, aanschouwt zij spiegelend een nieuwe morgen vingertoppen raken zwijgende handen terwijl vurige lippen passievol eenzaamheid, even bezield in tweezaamheid, deze zwoele nacht sprakeloos achter laat in verbazend…
metha11 november 2005Lees meer >

Mommespel

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 394
taal van twee gezichten fluistert woorden als ontbijt en beschuit danst en huppelt met oude gewrichten zwierig een wals, haar lippen getuit zij luistert niet naar aardse zinnen draait haar rondje iedere dag weer weet van vroeger hoe te beminnen hunkert naar mannen keer op keer laat blauwe ogen rollen en draaien geeft donkere wimpers schimmig…
metha7 april 2009Lees meer >

Son-net

gedicht
2.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 10.595
haar licht in 't lichaam stort, blind van gestolde glans, met bevende transgressie naar zijn trans, doch voelt door bijstere nacht zijn blik gericht op zijn in zich verzengd eigen gezicht weerkaatsend hun oorspronkelijk dubbelnaakt, of 't oog gesperd de waterspiegel raakt waar de beminde knaap verdronken ligt, dan duikt hij naar haar schimmige…

Het Heilig Thuis

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 552
Heilig Kruis maakte zo smerig al het fijne gaf een ander woord voor thuis Hij streelde intens zacht mijn handen bracht mijn hemel spontaan naar een hel liet mij smerig in modder landen speelde reine onschuld na het spel Hij deed mij zwijgen onder dwang speelde glimlachend duveltje ik verlos vanaf die dag kreeg ik levenslang hij besteeg schimmig…
metha9 december 2010Lees meer >

WAT KOMT ?

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.282
Schuilt onder zwarte dennen een schimmig beest, dat mensen aanspreekt, naar het moeras leidt? Weldra dwalen in dit wonderlijke woud... Mochten we dan op een lichtje bouwen, een kaarsvlam, welke voor ons uit wil zweven, echter niemands bezit is, zichzelf behoudt.…
Han Messie15 november 2011Lees meer >

VORSTLOZE WINTER

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 483
Hun geboetseerde stammen zijn bebloed met verleden, dat zich nòg wil geven aan des adels gestorven bevelen, slechts droevig verzinkt, maar steeds schimmig woedt... De hoge takken, dicht op elkaar gekromd, omvatten leegte, kil onbewogen, waarin verslagen geest neerslachtig bromt: "Wat mag dit oord in de toekomst pogen?…
Han Messie2 januari 2012Lees meer >

't GESCHIEDDE

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 664
In de angstwekkende, bewogen nacht wordt het sterke schip Titanic verslagen door een schimmig spel van nevelvlagen met drijvend ijs vol onnozele kracht. Als herten, verward door grote drijfjacht, rennen reizigers rond, vloeken, klagen. Voor sommige zwemmers mag hulp dagen, honderden mensen zijn prooi der boze macht.…
Han Messie20 februari 2012Lees meer >

VERVAL

hartenkreet
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.480
Nachtwind fluistert om de schimmige bouwval. Zuchtende takken, droeve uilenkreten gedenken de tijd die dit oord roem ontstal. Want nog mag het wijze duister weten hoe vlammen hier laaiden bij kasteelbal, waar feestangst steeds "trots der burcht" zou heten.…
Han Messie29 februari 2012Lees meer >

NACHTELIJK ZUYLEN

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 574
Lampen vol glanzend groen bemoedigen hard het verlegen roze, dat teer wil branden naast lage schimmige loverranden. Helder blauw schijnt verspreid: een verblijd hart. De fraaie opwekkende verlichting tussen zerken is een plechtig afscheid van ieders verlopen aardse levensstrijd.…

VAN LAAT NAAR VROEG

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 379
Het duister heeft kunstzinnig verstand, schept schimmige beelden uit stille dromen. De nacht wenst dit houwwerk in te tomen, wacht af, door zegenrijke geest overmand. Zonneglans bekleedt de omringende haag vol jonge, opgewekte uitstraling, die nodend ritselt, ofschoon ongekend, vaag...…

GEVLEI LOERT EN VLUCHT

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 574
Vanachter diepzwarte reuzebomen en schimmige ritselstruiken komen gedaantes nader, maken me benauwd. Lokkend gefluister vult het bladerhout. Zijn die verleidingen in te tomen? Mijn huid moet bang, veranderlijk stomen: tergend heet, vragend lauw, radeloos koud.…
Han Messie5 december 2024Lees meer >

MOEDER

netgedicht
3.5 met 24 stemmen aantal keer bekeken 5.064
Een schimmig spook vol stilte stolt in klamme kilte tegen het behang. Beverig, leunend op een stoel. IJl en licht, zonder gevoel wordt er frêle gekucht. En dan een lange, lange zucht--- Een doodse, stille lach. Haar zachte hondenblik streelt mijn ogen; ik slik.…
ORFO4 mei 2004Lees meer >

Eiland

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 562
Flarden van verlangen hinken op een gedachte van leven oeverloos verder niet ziend Spoelen grondzeeèn de bodem los van bestaan het wit slechts als schuimkoppen Op grauwe golven doet monotoon motorisch geweld het scheepsdek verlangend trillen Patrijspoorten kijken schimmig van binnen naar buiten slechts achter druilerige regengordijnen…
frans schuit10 september 2011Lees meer >

SCHEMERTAAL

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
Schimmige armen zwaaien met lichte zucht; verlangen ruist voort, tot het vredig daalt. Lang verdwenen tijd wordt teruggehaald door het duister, dat schuchter hierheen vlucht. Mensen uit aarden hutten leven weer, stellen het heelal tezamen een vraag. Sterren laten hun woord op bloemen neer.…

Binnenzak

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.320
Bespaar me het troebel gedaas De lappendeken waarin je danst Het schimmig spel, de luie blaas Waarmee je naar de pot strompelt Door een waas van wijn Van verdoken pijn waarin je mij Gniffelend van genoegen onderdompelt Stap voor één keer uit de spiegel Die je me voorhoudt als een blikkerend schild En vul mijn geheugen met heimwee Naar de…
Wim Veen28 maart 2005Lees meer >

Vaak, als 'k aan mijn verleden troost wil vragen

poëzie
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.875
Vaak, als 'k aan mijn verleden troost wil vragen En, vlucht'ling, binnentreed herinn'ring's zalen, Loop 'k wezenloos, afwezig, rond te dwalen, Schimmige herinn'ring zelf uit vroeger dagen: Muzeum, koud en stil, van sarkophagen - Vergeten dienst van vrome wierookschalen - En marmerpuin of leegte op piedestalen, Die eenmaal Godenschoonheid…

Door blauwe gaatjes valt uit beukenbogen

poëzie
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.651
Door blauwe gaatjes valt uit beukenbogen Op dood blad spikk'ling van roodkop'ren vlekken; Als soms, schuivend, ze elkaar schimmig bedekken, Is 't, of ze levend uit zich zelf bewogen.…

veteranen

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 942
Wageningen Nog een warme dag en de terrasjes vol muziek lawaai en metalen klanken veroorzaakt door buizen van tribunes, op een hoop gegooid, afbraak is in volle gang de zwanenzang van Feestgedruis 2000 Weg spanningsboog die dagenlang de harten bijna barsten deed herinnering en tranen om het vele oorlogsleed de beelden scherp of schimmig…