5774 resultaten.
Gebed
poëzie
3.0 met 6 stemmen
1.540 O Heer, hoe vreeslijk zijn de dagen,
Nu heel de wereld schreeuwt van nood,
Naar uwe hemel waaien vlagen
Kreten om bloed, klachten om brood.
Gij geeft, en men verdelgt uw spijze,
Verwekt kunstmatig hongersnood,
En stilt op uitgezochte wijze
Wanhopigen met lust en dood.
De vlakten liggen braak en bloedig,
't Zaad en de zaaier sloeg terneer…
De donderbui
poëzie
4.0 met 2 stemmen
937 De lucht betrekt, het zand stuift op,
Hoog torent zich de donderkop,
Die blauw als lei, en koperrood,
Dreigt met vernieling en met dood.
De bliksem, kort en lang van lijn,
Gelijk een zenuwachtig sein,
Meldt ademloos: wie vloeke of kniel',
Gedenk uw zonden, red uw ziel!
Een windstoot, water, vlam, een knal,
Alsof de hemel barsten zal…
WINTERAVOND
poëzie
3.5 met 2 stemmen
819 Ook nu het avond wordt,
Heer blijven we op U hopen,
Het winterdaglicht kort,
Hoe traag de dagen kropen.
Het water is zo diep
En donker, de lantaren
Beschampt de oeroude baren,
Waarin de wereld sliep.
En als de smalle boot,
Waarin ik word gedrongen,
Van levens wal afstoot,
Hoe hoog de golven sprongen,
Van u komt heil en heul…
Troon van iedereen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
181 Struiken beschutten de achterdeur
gespierde portiers sluiten de grendels
Wij wonen verborgen in het midden
rondom het vierkant van de hemel
boven de put op de binnenplaats
Soms hupt er een mus op mijn hand
Allemaal tellen we de jaren af
We zijn vrouw geworden
zonder het te mogen zijn
voor iedereen die knielt
voor het vuur van de aarde…
Maan
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
316 In haar stille gloed leren wij
dat duisternis geen einde is,
maar een plaats van worden.
Zoals de maan mogen wij rusten,
afnemen, opnieuw beginnen.
Zelfs wanneer we onzichtbaar zijn,
blijft ons licht bestaan—
wachtend op het juiste moment
om op te staan.…
Onoverbrugbaar
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
174 Onoverbrugbaar lijkt de afstand
tussen toen en onze liefdesaffaires
onafhankelijk
van elkaar diep
in het moeras van de rode namen
en telkens wanneer je een slok neemt
van de liefdesdrank die voor je staat
denk je terug
aan mijn armen
die in het matte van duisternis
jouw stille ziel omhelsden
met alles wat ik niet in bezit had
en…
Delen
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
3.194 het licht in de duisternis
zal zich niet meer herhalen…
Kans
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
3.631 Ik weet dat een kans
vaak het leven van een eendagsvlieg leeft
en uit de eeuwigheid niet meer terug te halen is
als de duisternis van de dag je gegroet heeft.…
lampionnen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.024 de duisternis voor
de dieproze hemel die zich langzaam
vult met kleurige lampionnen…
EENZAAM KLONK MIJN LIED
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.161 Toen duisternis mij in het hart gleed
zong de nacht mij naarstig zijn lied
De eenzaamheid voelde kil en wreed
en in mijn hart schreide het verdriet
Wijl ‘t stille mij de keel dichtkneep
zat ‘t duister vol van met onbekend
Van de nacht gloeide de wurggreep
waaraan ’t verlaten mens nooit went
Waar klokgeluid het stille verbrak
restte mij…
Testament
hartenkreet
3.6 met 33 stemmen
3.791 Wanneer ik heen zal gaan,
wil ik geen duisternis in je ogen.
Denk aan de fluisterende nachten
die ik heb gedicht,
open mijn stille woorden
ook al verlang ik naar het witte licht.
Wanneer ik morgen heen zal gaan,
wil ik geen kransen in je armen.…
Van dorp naar verre stad
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
545 De avond valt in duisternis
op aardse zwarte gronden
er ligt een diep verlangen
in het nabije landschap
een stille hunkering
in dorst naar regen
sobere onbestemde nuchterheid
tekent zich af met het donkere
silhouetten van bomen
begrenzen zoete fantasieën
jouw lucide dromen reizen
met raven, wolven en vleermuizen
in vertrouwd…
Afgesloten van de wereld
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
334 De stille druk van de winter,
de zon lijkt te sterven;
na de schoot van het begin
keert de donkere diepte weer.
De duisternis smaakt naar mos,
geen tijd weegt het oordeel;
dromen hersteld in de wortels,
gescheiden van de wereld.…
aan het water
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
542 vandaag stroomt het water van niets naar niets
het slaapt in de schoot van zwaartekracht
er flitst een zilverwinde als een hinde in het struikgewas
'het komt door de zon', fluistert het water zijdezacht
ik wist dat de rivier praten kon, een koe in het gras
een vogel in de lucht en hier een dikke vlieg
het water herhaalt zijn loop vanuit…
Overal want nergens
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
194 Mager, de handen ruwe huid
Een schorre groet met gaten
tussen mijn zandknarsende tanden:
iemand om van te schrikken
Ik ben overal want nergens
mag ik zijn. Geef me schoenen:
zolang ik loop, leef ik
Noem me Job, ik geloof
niet dat God me zal redden
uit de onderwereld
waar het 's winters warm is
tot midden in de nacht
de deuren sluiten…
Tempelbed
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
204 Ik vier mijn verlangens
op het tempelbed: niets
doen, kijken en ruiken
wat de priester beschrijft
zo is het mij vooraf verteld
Een oefening
mij te ontspannen in een grot
in het wild van de bergen
Zijn woorden zalven mijn zenuwen
en knopen ze los uit het binnenste
van mijn buik, ze spoelen mij af
met warme aandacht, herstellen
mijn spieren…
WEES STIL, KLETS NIET
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 Wees stil, praat niet
ook geen woord
ook geen gezang
geen getik tok
alleen stilte
want stilte is ook muziek
'The sound of silence'
klinkt als muziek in de oren
ik hou van die stilte
het liefste in gebed of meditatie
en dan het liefste met vele mensen in stilte
in kerken en concertzalen
dan voel ik, dan hoop ik
dat het beter mag,…
Kamille in mijn hoofd
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
185 Waar het witte land groen en jong is
maar de liederen nog treuren
om generaties die verdwenen
in de nevels van het wachten
op de bergen aan de overkant
waar het leven hard en oud is
waar de haarden altijd branden
marmotten hun neus opsteken
bij bejaarden die daar zitten
te picknicken en te schilderen
de kruipbrem en de ronde tafel…
RECIDIVIST
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
628 weg kwijt
en leek in de leugen verdwaald
De donkerbruine stilte kreunde
in die donkerblauwe duisternis
Doordat geen hem ondersteunde
herhaalde zich zijn geschiedenis…
De huilende vrouw op de trein
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
698 De vrouw die huilde
op een stille zondagnacht…
Verwachten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
579 Duisternis gedragen
tot bergen van verdriet,
wie kent en ziet het niet?
Duisternis vervlochten
met wanhoop en met pijn
wie hoort en voelt het niet?
Duisternis geroepen
tot licht en vreugdelied
wie wil en droomt dit niet?…
Stille leven
hartenkreet
5.0 met 19 stemmen
1.578 tot leven
duisternis verleden
lichtjes genezen…
Stille tocht......
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
828 En weer is daar een stille tocht
De afschuw golft door het land
Wat is er hier toch aan de hand
Worden er wel oplossingen gezocht ?
Zijn er geen stille tochten genoeg geweest
Wordt het niet eens tijd om de handen ineen te slaan
Of blijven we stilzwijgend leven met deze waan
Treden we nu eens op tegen zo een beest ?…
Hoeveel tóchten?
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.141 Hoeveel tochten, zijn er nodig?
Vraag het mij en ik zeg, geenéén!
Ze zijn totáál overbodig,
behalve voor de lopers alleen!
Zij putten moed, zélfs uit de
steeds kórter wordende stoet!…
Stille bomen
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
903 Ik draag de eenzaamheid naar een bos,
vochtige bladeren in mijn hand,
geurend naar een verloren land.
Langzaam praat ik
tegen zwijgzame bomen,
ik vertel hen
een eeuwenoud verhaal.
Heel bewust haal ik adem
en voel in het ruwhout
van mijn lichaam
oude tranen,
van schors ontdaan…
Stille nacht
netgedicht
2.8 met 15 stemmen
1.450 de stille nacht
omgort mijn mantel
van eenzaamheid
en pijn
van afgesneden zijn
de stille nacht
neemt op mijn tranen
en kleine Beer
kijkt teder
op mijn huilen neer
de stille nacht
luistert geduldig
de nieuwe Maan
is zelfs
zichtbaar aangedaan
de stille nacht
kalmeert mijn twijfel
en grote Beer
maant mij
probeer het mog een keer…
Drijfzand!
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
777 Een stille vlakte
die al velen liet sterven
Door gezichtsbedrog…
Stille waters
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.128 daar waar het water verstilt
in de bodem van mijn gedachten,
waar mijn tranen nooit
de oevers bereiken
daar vind ik jou
in de stroming van de tijd...
daar waar jouw traan mijn land bespoelt
over de akkers van mijn karakter,
waar de stilte nooit
uit ogen verdwijnt
daar vind ik jou
in de onderstroom van mijn verleden…
in brede rivieren…
Stille Vlinder
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
941 ach, mijn lieve, blonde, wonderschone vlinder,
op broze vleugels van papier, dwarrel je in onschuld
door mijn gedachten en verwart mijn hart en zinnen
ik voel me oud en jong tegelijk, terwijl ik
in het trillen van je sterke vleugels voel,
hoe je hevig vlinderend van kelk naar kelk,
je tere onschuld toont, je naakte onschuld
jouw naakte onschuld…
Stille zaterdag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
577 Als was U was in hun handen
en gekerfd hout eeuwen oud
sprokkelden keien
aarzelend blauw
waar tongen smolten
en duistere kelen beklemming
zonder ontzag kreten
gingen grenzen gebukt
onder langzaamaan verlaten
ik hoorde aan
maar sprak Uw taal niet
ik luisterde
maar kon U niet verstaan
genageld
liet ik Uw hand voorbijgaan
opstaan…