1749 resultaten.
Stof in de wind
hartenkreet
2.8 met 17 stemmen
2.516 Je weet nu alles beter
Omdat je alles beter weet
Je denkt te kunnen weten
Kunt benoemen hoe het heet
Je denkt dat alles simpel is
Omdat je niet kunt weten
Hoe het leeft met een gemis
Je kent geen tegenslagen
Geen ziektes, niets is stuk
Je kan alleen maar putten
Uit een leven vol geluk
Nu sta je te stralen
Draait de wereld om je heen
Ooit…
Aan stof ontschoten
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
569 uit vlieringduister
diep ik lichtpuntjes op
en zie weer
waar mijn zaaigoed is gebleven
ik had het achteloos weggestopt
uit het oog en verder verloren
op dikke lagen trage stof
herneemt zich nu gestaag
een kleurrijker leven
met de achterhaalde sporen
het kan mij weer bekoren…
Tot stof vergaan
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
611 Schrijf mijn stille woorden
In spijkerschrift op
De kristallen glazen
Van de toekomst
Raap eeuwen later
De scherven bijeen
Die verspreid onder de grond
Contextrijk zijn gebleven
Alleen mijn geest
Is vervlogen sinds
Het moment
Dat ik als stof uiteenviel…
onder stof / romance
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
915 de voordeur half uit het hengsel
klappert droefgeestig heen en weer
binnen hangt een lichte kamfergeur
en een vleugje lavendel, van ,,heur''
op zolder waar de planken kraken
staan wat dozen onder stof
en er ligt zo maar in de kijk
een bundeltje brieven
terwijl ik erover strijk
knapt het rose strikje
de enveloppen droog en vergeeld
zijn…
Stof tot opwaaien
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
456 een gerenommeerd man
van herhaalde naam
als het ware
zodoende niet van vrouwelijk geslacht
deed jurken lichten
en spoorslags ogen verblinden
zonder aanzien van jaartal
tot aan het
einde bericht…
Niet alleen stof.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
493 Het maakt het komend afscheid mild,
losgemaakt van kwetsbaarheid, nadat
ik me tussen je borsten heb gevlijd
tot alle geluiden in de wereld zijn
verstomd, dat is meer dan stof alleen,
het vertrek komt nooit op tijd, maar
verstilt de angst onbemind te zijn.…
Door het stof der aarde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
657 Ik zal kruipen door het zand,
stof der aarde omdat men
mij niet naar de waarde schat.
Ik zal lijden.
Ik wil offeren, geven, weggeven,
zonder enig hebben en houden.
Alleen maar
omdat ik geloof!…
Te lang van stof geweest
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
606 ik zoek
waarheid uit
de sprookjes van vandaag
in spelletjes
van gisteren de stukjes
leven van het afgelopen jaar
waar is mijn testament
het werk dat voort blijft
leven als ik er niet meer ben
heb ik wel
iets te geven
waardoor men mij nog kent
of ben ik te lang van stof
geweest zal niemand het
doen opwaaien hooguit nog mijn…
Tot stof weergekeerd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
550 Speldenknopjes
Begon, het een
Zacht als de
Dooier van een
Pas gelegd ei
Het andere speels
En levendig, vol
Beweging
Die in een
Wonderlijk spel
Van geven en nemen
Het leven doorgeven
Aan iemand die
Nu nog niet weet
Dat hij er
Ooit zal zijn -
En na tachtig
Jaar of zo
Na een rijk
En zorgzaam leven
Weerkeert tot
Stof…
Het opgewaaide stof
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
519 waar glas
de wereld buitensloot
bracht terreur in scherven dood
inferno’s brandden
door beton bewapend
met geloof dat alles kon
haat heeft de aarde
met geweld gelijk gemaakt
ground zero in oorspronkelijke staat
het opgewaaide stof
is weer gaan liggen hoe vaak zal
een aanslag de wereld nog ontwrichten
wil melker
11/09/2010…
Van onder as en stof
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
528 Tenslotte is de teerling geworpen
en is hij er overheen gesprongen
om uiteindelijk te kiezen voor zichzelf
de schepen nu echt te verbranden
te wentelen in de resten puin en as
de restanten van zijn wereld
ziet hij in de spiegel achter zich
geen kleur dan zwart en wit en grijs
een keuze voor jezelf
is nog maar het begin
jezelf terug te…
Stof tot nadenken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
524 zo voelt dat dus, leeg zijn
alsof de aarde sneller draait
harder aan je trekt
je nooit meer los zal laten
alsof de muren zuigen
en hoeken gevangenissen worden
ramen je wegduwen naar de schaduw
om er volledig in op te gaan
zo voelt dat dus, te vervagen
in stukjes en beetjes
jezelf te verliezen
aan de eeuwigheid van stof
al je gedachten…
Stof tot denken
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
866 Het vroege morgenlicht dat schoon en warm
het grote raam bescheen,
mij koesterde in stilte, wij als één
versmolten in dit gunstbewijs, voor deze dag alleen.
En zag een stofje zwevend als een ruimteschip
in het onmeetbaar grote licht en kende
zorg noch vrees voor zwaartekracht
te kunnen vallen in zijn macht.
Maar wendde bij de grenzen van…
Leuvense stoof
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
561 Kruip je weer in je nestje?
En dan zat ik er al,
onder de plattebuiskachel,
met poes op schoot,
tegen de voeten
geschaard om de pot
-kelkbladeren rond een zonnebloem-
aan te kijken.
Boven me
op de glanzend geschuurde plaat
wist ik de waterketel
en de zwarte strijkijzers.
Me nooit nog zo geborgen gevoeld.…
van tere stof
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
446 in wegvloeiend licht
is de droom een stil
en roerloos reizen
van tere stof geweven
omringt hij de aankomst
en het vertrek
een jaarring tekent de
voorbije wereld schetst
de toekomstige tijd
we dromen ons vast
in trage kleine
vergankelijkheid
een vluchtige reis met
enkel de bestemming
van de gewisse dood…
stof tot nadenken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
433 tik tik tik
is het geluid dat in me opkomt
als frustratie mij teistert
over de vele herinneringen
die ik mij niet kan heugen
de kleine dingen in mijn leven
die vreugde brachten en pret
moeten mij vaak worden verteld
terwijl mijn geest blijft tikken
natuurlijk herinner ik mij
verjaardagen en grootse feesten
of een tragisch overlijden…
Als stof in de wind
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
597 heerlijk stil
ik kijk naar de lucht
en naar het morgenlicht
ik luister naar het bos
er groeit een gedicht
een gedicht over loslaten
en over eeuwigheid
over afscheid nemen
en leven in geleende tijd
ik leef in mijn later
mijn vroeger is voorbij
alleen herinneringen
wonen nog diep in mij
eens blaast de wind
me naar de horizon
als stof…
Stof genoeg
snelsonnet
4.6 met 11 stemmen
661 1. Middel en kwaal
Europa krijgt weer tien jaar glyfosaat,
het resultaat van keihard lobbyisme
dat zegevierde over scepticisme,
maar fair is fair: het middel werkt probaat.
Met Parkinson afwachtend op de loer
verdelgt het spul het onkruid en de boer.
2. Vrijheid en democratie
U zoekt een democratische partij
waar niet alleen de leider…
Waardigheid onder het stof
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
235 de dag brak niet plotseling
maar schoof langzaam open
als een deur die te lang op slot zat
1 juli
iemand fluistert vrijheid
alsof het woord nog moet leren lopen
ketenen vielen niet tegelijk
sommigen bleven nog jaren hangen
in hoofden
in handen
in hoe een naam werd uitgesproken
maar ergens
diep onder het stof van bevelen en zwepen…
In het stof van de wind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
208 Pa, de week dat jij verdween
werd de lucht ineens een droge zee van stof.
Het leek alsof de tijd zelf over Capelle waaide,
een grauwe storm die alle kleur uit de straten blies.
Ik liep door kamers vol stilgevallen spullen,
Jouw bril, jouw pen, jouw jas die nog een schaduw draagt.…
Balans
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
620 als ik het even niet meer zie
klim ik op een laddertje
stof de zwarte wolken af
die rondgaan in mijn hoofd
ik ontdek nieuwe zachtheid
vind bloemen onder 't stof
veertjes van troost stuur ik
naar wat oud verdriet
al heb ik hoogtevrees
ik klim die ladder op
.…
Ik ben zo moe van de stikstof en u?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
494 Ik ben zo moe
Ik ben het zo moe, zat
Soms voel ik alsof ik zelf aan stof toe ben
‘Want tot stof zult gij wederkeren’ (De Bijbel)
Maar dan moet ik wel eerst stikken
Maar soms bij leven
Stik ik de moord:
De boeren, burgermoord in Nederland
Vanwege de stikstofcrisis
WNL brengt leven in die brei met het boek ‘Stikstoffuik’
Ik ben zo blij…
Stofje
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
2.208 blaas het stof
deksel hoog
til eruit
het hele leven
uitgepakt
foto's en wat poëzie
licht vergeeld
bladzijden iets uitgezakt
schrik ik daar
beeld van jou
alles terug
deksel dicht
stof is weg
net als jij…
Stofkop
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
489 Stof heeft zich opgehoopt
in mijn hersenspinsels.
Fossiele gedachten zijn het,
die uit een ver verleden komen.
Het zijn eigenwijze meningen,
die ik niet langer nodig heb.
Aandachtig open ik mijn oren.
Het begint te waaien.
Een storm steekt op.
Frisse gedachten komen binnen.
Stof waait uit mijn kop.…
Daarom, laat af van hoop en wanhoop
poëzie
2.8 met 19 stemmen
2.537 Daarom, laat af van hoop en wanhoop, kom
waar vrouwen lachen en waar om en om
de wijnkan rondgaat, drink voordat uw stof
wordt omgearbeid tot een andre kom.
--------------------------------------------
uit: Uit de Rubaijat - Verzen ( 1913)…
Massahebbers die liefde leren
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
505 De stof,
waaruit leven leeft,
is zichtbare massa.
De energie,
die al wat leeft beweegt,
Iijkt een onzichtbaar niets.
De liefde,
die al wat leeft bezielt,
is heilig.
Liefde wordt zichtbare energie
wanneer we haar leren dienen.
Onbewuste massahebbers
zijn ziende blind.
Bewuste liefhebbers
zijn massaloze kiezers.…
AS HET EFFE KAN
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
496 wanneer ik niet meer ben
ik niemand uit de
stoffelijke wereld
meer herken
als ik ben geweest
terwijl ik langzaam
aan mijn nieuwe wen
na m’n vorige te hebben beleefd
neem dan wat van mij overbleef
in je handen werp me
omhoog in de wind
zodat ik mogelijk
nog eenmaal dan
terwijl ik door de lucht zweef
de weg naar mijn dierbaren vind…
Kauwentaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Witte stenen klokkenklepper,
kloeke gouden torengraal,
wijze oude schaduwschepper,
krijsend nu in kauwentaal,
om 't gegekscheer daar beneden,
't zijn de makers van 't fijn stof.
Vroeger werd alleen gebeden,
was 't enkel de klank van 't lof.
En nu ronkt het in de stegen.…
Kinderen van ons heelal
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
579 Terug tot de stof waaruit ik ontstond.
Verbonden in de geest die we samen zijn.
Daar blijf ik wie ik ben en altijd was.
Een dier zoals alle dieren waren.
Als toeval dat bedoeling werd.
Als kind van ons heelal.…
Liefdevol zijn
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
494 Dat mensen uitdrukkingen zijn,
van zichtbare materialen.
Dat we onbegrepen uitingen zijn,
van onzichtbare energieën.
Dat we zonder onze toestemming,
onze eerste levenslichten zagen.
Dat we zonder onze instemming,
weer terug moeten keren,
naar onze levensbron.
Dat zijn feiten.
Dat we verantwoordelijk,
denken te moeten zijn,
omdat we indien…