5364 resultaten.
Wolkenland
hartenkreet
4.6 met 55 stemmen
2.132 De ochtend ontwaakt
door nevelig licht ben ik aangeraakt
mijn blik is gericht op het wolkenland
waarachter ik mijn schepen verbrand
kleine deeltjes as,door de wind verjaagd,
stukjes verleden verdwijnen vertraagd,
tot zwarte stipjes... aan de horizon
als in een film die langzaam vervaagd nu
ik zie ze nog staan
maar kom ze denk ik nooit meer…
geesten
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
644 geesten die in knopen waaien
en uitbreken uit de gevangenis
van huid en haar
zichzelf tekort doen
slingeren tussen de klippen
van liefde en dood
struinen knarsetandend straten af
reizend in verloren tijd
al tastend en roerend
als dirigent in hun verleden
troost vinden in
de ogen van eeuwen…
Een deur.
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
813 Een dichte deur naar mijn verleden
die ik zolang al had gemeden.
Langzaam heb ik hem opengedaan
totdat ik ineens binnen kwam te staan.
Herinneringen die me overspoelden
mooie en verdrietige momenten die ik voelde.
Beelden uit mijn jeugd kwam ik er tegen.
waarom heb ik ze toch zolang vermeden?…
In mijn herinnering.
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
614 In mijn herinnering komen er
steeds weer beelden voorbij
met een blik uit mijn verleden.
Sommige zijn nog steeds scherp
andere werden vager raakte ik
langzaam kwijt in de tijd.
Beelden van fijne herinneringen
van verdriet en pijn voel
dan ook weer het eenzaam zijn.…
Kwam je tegen.
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
600 Jij liet mij weer lachen
leerde me, kijk vooruit
vergeet toch dat verleden.
Mijn ogen gingen open
zag de liefde om me heen
verleden werd herinnering.…
Hoezee het is weer dodenherdenking
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
575 het is alsof de klok zich
vierkant gedraagt, de vlakke noordzijde
wankelt vol eeuwenoud zeer en koudt
zich kouder naar gelang de tijd stijgt
het zuiden donkert en flankeert messcherp
richting het oosten, de brijachtige substantie
vloeit de wereld rond en verlegt de evenaar
die wij dragen in onze hand
het westen gedraagt zich als een wesp…
Soms
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
603 Soms was er een schaduw
om mij heen, klein stukje
onverwerkt verleden er
was twijfel en ook angst.
Huilen in stilte van de nacht
het was mijn innerlijke strijd
ik hield het goed verborgen
maar jij las het in mijn ogen.
Jouw liefde verdreef de pijn
gaf mijn leven weer kleur
zal het nooit vergeten maar
het heeft een plaatsje gekregen…
Mildheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
710 Schemer herinnering wordt
verleden opgevuld in een
liefdevolle lijn naar het heden.…
verleden,heden....
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
814 Hoewel al jaren van de aardbodem verdwenen,
kwam ik hem vannacht tegen.
Hij wuifde van ver
in het licht van een ster.
Ik wilde hem een knuffel geven.
Met hem mijn jeugd herbeleven.
Zijn eeuwige glimlach en zijn stem horen
alles inhalen wat wij hadden verloren.
Ik wilde hem vertellen wat de toekomst mij
had gebracht.
Of hij het zelf had…
Echo
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
840 Als ik wandel in het bos
tekenen herinneringen
zich af in de schors
van hoge bomen
in de holte van een
hele oude knoest
klinkt de echo van
een bekende stem
hij kruist mijn pad
ik weet dat jij het
bent nog altijd dat
kleine stukje verleden
roep het een halt toe
wil ontkomen aan
stil weggestopt verdriet
maar de echo luistert niet…
Het gespleten, lange heden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
472 Ben er niet op uit
Op te gaan in een
Nieuw begin, of
Af te stromen uit
Een pas vergaan
Verleden - ik spreek
Niet over mijn toekomst,
Noch over mijn verleden,
Ik schrijf enkel in het nu,
Het tot op de draad gespleten,
Het eeuwig lijkende
Lange heden…
Bakerkamer
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
493 een gewatteerde nacht
tot hier moet mijn schaduw hebben gereikt, onwetend
van annexatie, van wrikkende, schurende tijd
tot hier, in de kamer waar ik het lot van jeugd volbracht
ik zie flakkerende schimmen, geplaveid met vuurtorenlicht
het is al donker maar er zijn geen lampen aan
als teken van verlating zonder tegenbericht
zodra het verleden…
Verleden tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.285 De dood en haar eenzaanheid zijn verleden
men kan eigenlijk niet speken van ontwijden,
maar het blijft hoe dan ook iets delicaats.…
Glas in lood
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
521 kraken hun rimpels
zonder schaamte
hun oren verloren mettertijd
sommige kleuren verschieten
andere weer niet
van verwachting, loden last
gevlogen vogels, wederkeren
naderende dood
met riet begroeide oevers
de vijver waar we schaatsten
gat in het hoofd
ons geschonden aangezicht
de planten die ik water gaf
zijn verdorst
mijn verleden…
Lang geleden
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
906 Is het echt verleden tijd dat we
" bokkensprongen" maakten
Dat lukt nu echt niet meer
De tijd van toen,
komt niet weerom
Toch hunker ik steeds meer
Naar die mooie tijd,
die vroegere tijd
Van weleer!
Het is echt lang geleden,
maar niets van toen is
vergelijkbaar met nu!…
Thuiskinderen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
471 treur niet lief wanneer je amper iets ziet
een boek opent en een potlood pakt
het is de regen die het land verliet
terwijl de vloer langzaam aan verzakt
je gaf genoeg om het ouderlijk huis
waar de vloer bij elke voetstap kraakte
en wij als kinderen bij het fornuis
niet over elkaar uitgepraat raakte
we hadden vrijheid en een stukje drop…
Vrij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
655 ik heb de banden doorgeknipt
zo is er geen verleden
het brak mijn weten
en mijn zijn
gaf mij angst
en gaf mij pijn
gaf slechte raad
en geen vergiffenis
regeerde heel mijn leven
nu ben ik los
zie mijn vrijheid
zie mijn geest
ik ben niet meer
wat is geweest…
van de wolf en het lam
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
584 In grauw beslapen lakens lig ik mijmerend te wachten
op de merel die z'n ochtendlied zal brengen,
hoe lieflijk toch, dat haperen in hetzelfde refrein
zo ken ik zijn routine, de klacht, de vrome pijn.
Het ochtendzwerk breekt open nu de vroege bus
zich suizend door de malse voorjaarsregen trekt.
Een morsige man schurkt zich tegen me aan,
hoe…
Verleden, heden en....
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
737 Hoewel al jaren van de aardbodem verdwenen,
kwam ik hem vannacht tegen.
Hij wuifde van ver
in het licht van een ster.
Ik wilde hem een knuffel geven.
Met hem mijn jeugd herbeleven.
Zijn eeuwige glimlach en zijn stem horen
alles inhalen wat wij hadden verloren.
Ik wilde hem vertellen wat de toekomst mij
had gebracht.
Of hij het zelf had…
Het Stift bij Weerselo
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
547 ik zie ze lopen door
de eeuwenoude beukenlaan
Benedictijnen brevierden hier
verzonken in gebed
adellijke ongehuwde dames
woonden in de Renaissance
tot hun levenseinde
op deze kostelijke plek
verwaaide eruditie zweemt
vanuit een ver verleden…
raamblindheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
444 het verhaal gaat dat we de kamer in
betreedbare vlakken hebben verdeeld
om iedereen welkom te heten
geboortedagen af te strepen
met Sport in Beeld en bord op schoot
er zijn nog blinde vlekken (min of meer)
de onzichtbare poten van de kast wijzen
naar beneden, naar binnen als een
luchtledige vulkaan, de muur
vreest nog steeds de
spijker…
Echo
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
486 Waar mijn sporen zijn onverdiend
Waar mijn daden zijn ongezien
Ongehoord
laat ik er mijn echo achter
Luister goed
Misschien dat je hem dan hoort
Een restant van mijn gedachten
Een restant van mijn weemoed
Een resterend laatste woord…
[ Dat heb ik bereikt ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
349 Dat heb ik bereikt:
dat jij niet kunt geloven --
hoe erg het toen was.…
alles met jou
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 de rivieren volgen
uit koers raken
steil naar beneden
vliegen wou ik met jou
dwars over de grote
oceaan loodrecht naar
beneden storten kijken
naar zon en sterren
met jou vlak voor de
grond te raken weer
steil optrekken hoog
en laag vliegen wou ik
als gevleugelde paarden
de wereld verkennen
de zwaartekracht opheffen
de aarde…
Vossiusgymnasium
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
488 vredig in een kalme wijk
ontwaart zich onze oude school
statig maar ook glorierijk
sereen monumentaal symbool
is de klok zo snel gegaan?
unieke jaren zijn voorbij
stil vervaagd uit mijn bestaan
gezonken in het wassend tij
yuppenschool in deftig zuid
mijn plaats onder de zon
nog heug ik mij het belgeluid
als 't eerste uur begon
stemmen…
[ Achteraf zie je ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 Achteraf zie je
wat er is gebeurd en hoe --
voorspelbaar het was.…
Het stof der eeuwen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
439 Hetzelfde soort stof
haal ik weg dat al
viel over het verleden.
Het stof der eeuwen
neem ik af, zo blijft
alles bij het heden.…
Met de ogen dicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
639 Ik ontwaak met mijn ogen dicht
Ik zie een levensgroot licht
Omgeven door heerlijkheden
Mensen en herinneringen uit het verleden
Ik weet niet wat ik zie, alles is zo onecht
Maar het komt hier allemaal tot zijn recht
Hierboven, hierboven hoog in de lucht
Waar alles straalt en geen mens zucht
Ik zie eindelijk de dingen
Die ik op aarde…
BRUNSSUM EN OMSTREKEN
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
493 Er is een mijnstreek weggevaagd
Een levenswijze afgerond
Waarbinnen men elkaar verstond
Kompaan was, aan elkaar gewaagd
Bevreesd en tevens onversaagd
Die delvers diep onder de grond
Er is een mijnstreek weggevaagd
Een levenswijze afgerond
Aan Sinte-Berb werd daags gevraagd
Om hulp en bijstand, ongezond
Het houwen, menig koempel vond
De…
Dit zou een ochtend zijn
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
218 Dit zou een ochtend zijn
geweest als zovelen
waar jij nog even bleef
liggen in onze warmte
jouw gevoel langzaam
uitgloeien moest
en ik alweer zocht
naar juiste woorden
Dit kon zo’n dag worden
die heel anders liep
daar jij niet opstond
maar verhit liggen bleef
de adem vertraagd
uitblazen zou
toen ik nog zocht
naar een goede zin…