inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 63760):

van de wolf en het lam

In grauw beslapen lakens lig ik mijmerend te wachten
op de merel die z'n ochtendlied zal brengen,
hoe lieflijk toch, dat haperen in hetzelfde refrein
zo ken ik zijn routine, de klacht, de vrome pijn.

Het ochtendzwerk breekt open nu de vroege bus
zich suizend door de malse voorjaarsregen trekt.
Een morsige man schurkt zich tegen me aan,
hoe kan ik hem zijn oude zweet vergeven ?

Ik zie mijn vader als wolf bij de scheve haag,
vegrijsd en ongevaarlijk nu hij dat liedje
van de oude poortwachter fluit.
Ik was een lam toen en moest nog geweid,
weet ik als ik uitstap en zachtjes met hem meezing
"poortwachter waar zijn de zwaluwen heen"

Schrijver: koen Goovaerts, 14 mrt. 2017


Geplaatst in de categorie: psychologie

3,6 met 5 stemmen 136



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Hanneke van Almelo
Datum:15 mrt. 2017
Bericht:Graag gelezen. Prachtige beelden en associaties roept het op.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)