595 resultaten.
in spiegelschrift
hartenkreet
2.9 met 29 stemmen
4.102 je zet mij
buiten de tijd
je letters lopen
uit het park
je woorden
schuiven wind
ik vind je
aan de vijver
je schrijft
in spiegelschrift
alleen wie
op je verliefd wordt
kan het lezen…
lange adem
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
956 vlinder de vijver
en strooi moerasvergeet-mij-nietjes
op de zonzijde van de waterkant
verdwijn daarna ongezien in liefde
onder golven van geduld
alleen de rimpels weten…
HET IS TIJD
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
3.150 het grijze ledikant verbleekt
twee ogen turen van verleden
vragen niets dan stervend keren
van de tijd
tijd, verloochent tijd;
bedekt het gaan van ‘t leven
ontbindt verdoken onder dekens
eenzaamheid
het blanke ledikant verstijft
tien ogen turen van verlaten
zeggen niets dan lekkend staren
naar de tijd…
De waterlelie
poëzie
3.9 met 190 stemmen
20.512 Ik heb de witte water-lelie lief,
daar die zo blank is en zo stil haar kroon
uitplooit in 't licht.
Rijzend uit donker-koele vijvergrond,
heeft zij het licht gevonden en ontsloot
toen blij het gouden hart.
Nu rust zij peinzend op het watervlak
en wenst niet meer...…
Tuinman
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.084 Tussen geum en aronskelk
staat de tuinman met zijn net.
Hij schept en schept de vliezen weg,
bij oevergras
en waterblad.
Aanslag en afval aangegroeid,
takken en blaadjes aangewaaid,
van hier en daar en overal.
Van overal
uit het heelal...…
Maanloos
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
686 En op de spiegelgladde duistervijver
schaatsdansen de schuldeloze zwervers
dakloos dronken onder een onverlicht bestaan
rondjes, leger, van bijna dood naar heftig leven
wanend, verlangend, maar steeds geen maan
geen hemelplaneet of uitzicht uit het bordeelraam
de halfgesloten gordijnen, erg ver van liefde vandaan
achter het schimmenrijk van…
Herfst
poëzie
2.5 met 11 stemmen
5.010 En het groene blad doorzichtig
En veel eed'ler maakt van stof,
Dat het windje in de twijgen
Zo behoedzaam gaat te werk
En alleen wat blaadjes zijgen
Doet op 't pad en 't bloemenperk,
Zonder 't wazig diep te raken
Waar de groene schemer blauwt,
Of de goudglans schuw te maken
In het ijlbebladerd hout,
Of te roeren aan de vijver…
Zwaan
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.608 De vijver glinstert van de zon
de stralen verzinken in het zilte nat.
Een zwaan drijft mij voorbij
zo’n grote witte, trotse zwaan.
Langzaam zweeft zij over het water
richting de horizon waar de stralen
van de zon in de diepte verdwijnen.
Eenden kijken trots de zwaan na
“het is er één van ons,” zie je ze denken.…
Natuur bemind
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
605 Die avond nam zij
mijn hart bij de vijver
en lispelde libellen
rakend een rivier
bogen bomen eerbied
streelde wind onze haren
onze lijven wit en wild
die avond nam zij
mijn ziel bij de rivier
begeerte van forellen
aan oever van het water
vlogen vreemde insecten.…
Prinsjesdag
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
814 Onze opperkikker Balkenende roept in zijn ijver
'Daar gaan we wat aan doen, hier is ons plan'
voorgelezen door onze Koningin
In onze Haagse vijver.…
Onzichtbaar kikkerorkest
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
546 In een Amsterdams park waar ik graag kom
ligt een vijvertje met in en rondom
begroeiing van planten die water minnen
en waterbewoners beschutten daarbinnen
Lopende richting dit lieflijk geheel
hoor ik helder gekwaak uit menige keel,
en gelokt door dit monter orkestgeluid
wil ik meteen op onderzoek uit
Maar dichtbij het poeltje aangeland,
voorzichtig…
Eenden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
742 komt de zomer weer
en hun parken lopen vol met
tomen van mensen
zij vragen niet
hoe het is om mens te wezen
en te denken hoe het voelt
om eend te zijn
zij weten niet
hoe ze in elegante eenvoud
windstil het water scheiden
en vertellen niet
met arrogant gesnater
dat water H2O is
maar tonen ons stilzwijgend
de diepte van hun vijvers…
Landschapvriend
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
870 Het silhouet van blauwe bergen
tekent de verheffing van jouw eenvoud
in diepte van jouw groene ogen
verstillen vijvers in herinneringen
dwalen boeken naar mening en betekenis
aan jouw hoofd zit een vergankelijk lijf
jouw handen dragen schroevendraaiers
licht gaat vrolijk aan en somber uit
schemering begint weemoedig
wanneer beekjes dalen…
Beste vriend
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.249 Als jij een visser zou zijn
ben ik misschien de vijver
die in de winter bevriest
om te bezinnen met jouw ijver
als jij een schrijver zou zijn
ben ik de literaire ganzenveer
waarmee je streelt over het papier
op het landschap tot aan mijn tenen
schrijf je over toekomstig verlangen
als jij een geleerde dokter zou zijn
ben ik jouw zeldzaamste…
vol verwachting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
653 hij heeft me laten weten te wachten op mij
om middernacht bij de lotusvijver
oh, ik verlang naar hem maar heb hem
laten gissen naar mijn gevoelens
tot nu toe
In een doorschijnend gewaad die de
contouren van mijn lichaam laten zien
kom ik zachtjes in de maneschijn
dichterbij.
ik zie hem baden, naakt als was hij pasgeboren
ik laat mijn…
DE BEZITTING
poëzie
2.7 met 3 stemmen
1.213 De vijver ligt begroeid, het water is doorweven
met slierten groen en bruin, een voetstuk puilt,
waarop geen beeld, grauw cement, zwart bevuild.
Hoe lang heeft men de tuinman hier geen loon gegeven?
Er moet een tuinman zijn, want er is leven
nog in het park, een verre klop, die spade schuilt
maar half in 't hoge gras ...…
Hofvijver
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
597 Het water van de vijver, glad als ijs
Weerkaatst blijmoedig weelderige wanden
Van hoogbejaarde dommelende panden
De vensters geven geen geheimen prijs
Het zonlicht tart dit stadse paradijs
Waar mist en luwte immer samenspanden
Kastanjes langs de oevers knarsetanden
Hun schaduwen gehuld in stemmig grijs
De vijver geeft aan stemmen geen gehoor…
Grasgebed
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
559 Onder de waterspiegel
krioelt een gehorzel
en ik knijp het uit mijn net
marsmannetjes en bloedzuigers
geeuwen plakkerig in de mazen
en ik zie zoals een eikel
uit de voorhuid glijdt
zo ontbloten zij stekels
en zuigers en de tandwielen
die hen aandrijven
aquatische insecten
priemen een plekje
in mijn weekdier
van een hart…
Zomeravond
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.526 Een zomeravond geurend naar rozen en lavendel
hoog en geel bloeit de dille langs het groene varenblad
op het tuinpad waar ik langs hosta's wandel naar de vijver
drijft een roze nenuphar als stille avondwacht ...…
De witte waterlelie
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
742 In zachte zomernachten
ligt stil te dromen…
de witte waterlelie
op haar groene bed
haar kelk devoot gesloten
die op het eerste zonlicht wacht
wazig schijnt de maan
over de donkere vijvervlakte
stil en heel verwonderd
wacht ze ...
tot de morgen daagt
haar hartje met goud bestraald…
De stilte rond de vijver
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
559 Wat ademt hier de stilte zonder woorden,
met blauwe lucht en groen gewas dat
eenden blij doet leven, soms met sierlijk
drijven op het water, met schrijven zonder
zucht of klagen, stilte ademend en haast devoot.
Straks daalt de zon weer en kleurt het avondrood.…
een zwaan floreert de nacht
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
455 schemering daalt over een vijverpark
alleen de stilte overheerst
alles kleurt nu stilaan donker
vogels fluisteren er nog bevreesd
de maan weerspiegelt op het water
verlicht het midden van de vijver
waar een witte zwaan cirkelt en
rondjes draait met heel veel ijver
ze keek me aan, alsof ze me wilde zeggen:
"ik ben hier nog hoor en ik hou…
Verleiding op het water
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
538 rimpels op het water
nochtans is het windstil
geritsel in de struiken
reeds in de maand april
want een koppel wilde eenden
peddelen vroom en vrij
plonzen in de vijver
ze maken elkander blij
een woerd met groene kop
zwemt naarstig rond zijn wijfje
zo maakt hij haar het hof
en ja …zij vindt dat tof!…
Misschien
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
479 misschien had ik beter moeten weten
maar zo is het niet gegaan
Ik weet niet wat het is, misschien heb ik
in de verkeerde vijver gevist.…
Een liefdesgedicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
491 Ik loop op de zaken teruguit, de tuin in
Er is grof gezegd helemaal niets te vergeven
Nu de dans gedanst aan de weg staat
Bekoelen de handen aan de vraag wat het was
Ik weet mijn blik te doorkruisen
De vijver is
uitgedist door een gekende. iemand
Die hield van witte- zuiver witte lelies
De grashalmen omarmen
Het klein blauw bloemetje dat…
Vijverkoning
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
586 Stille koning van de vijver,
je rivalen zijn verjaagd en
triomfantelijk trek je kringen
door het spiegelende zilver...
het duurt nog geen seconde, dan
doorklieft de dolk het water,
en treft je midden in het hart,
tot koningsmaal van een blauwe rover.…
dromen
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
733 in zonlicht
zelfs de schaduw straalt
onder sterrenhemel
het licht van de maan
weerspiegelt in vijver
kleurt alles zilver
maakt dromen zichtbaar…
smoorheet
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
5.211 waterlelies
zieltogen versaaid
op de vijver
amechtig
snikt de fontein
zich dood
de zon krult lood
de stilte stolt
geen kikvors kwaakt
het water smoort.…
je ontgaat mij niet
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
2.670 je ontgaat mij niet
ik zag je weer
van heel nabij
ik keek je aan
en zo deed jij
in je ogen
zag ik vijvers
vogels vlogen uit het riet
alleen de reiger
bewoog zich niet…
Verwaterd
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
569 jouw vijver is een modderpoel
vissen kijken dood in je ogen
aan de rand vangt nog net
een straatgebonden kat
de schellen van een kikkerwicht
uit het blauw beneveld nat…