1057 resultaten.
Wanneer ?
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
3.040 Nog altijd
tovert zijn beeld een traan
het ontbroken afscheid
drijft mij in een waan
van heldere beelden
die wij samen deelden
Het heengaan
zonder een vaarwel
leidt mij voortaan
door een aardse hel
in een flits zijn licht gedoofd
mijn geluk voorgoed geroofd
Wanneer komt weer die dag
dat uit volle borst ik zingen mag:
‘Weg is nu de…
gevangen
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
1.532 gevangen in een cel van wanen
verliest de rede zijn gezicht.
wat feit is wordt dan fictie
wanneer het brein zijn grip verliest
belaagd door dwalende gedachten
verbleekt het streven bij zijn daad
want dat waar je voor leefde
bleek eens te meer de strijd niet waard.…
Gecastreerde utopieën
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.161 De balans wankelt
als het gedachtegoed
verder reikt dan de kim
en gecastreerde utopieën
vloeibaar de wegen bevuilen
waar het leven tot uiting komt
*
Gekend als een waarheid
zijn de emoties zalig makend
en is het vertoeven erin zo zacht
als het vaginale vlees
De lippen strak en gebalsemd
met slijk is het ongenaakbare
in de stem de troef…
HOVAARDIJ
poëzie
3.9 met 7 stemmen
3.189 Wie zich hovaardig op zijn schat toont, wordt belacht;
Wie ’t op geleerdheid doet, verdient ons mededogen;
Wie op zijn rag of staat zich trots toont, wordt veracht;
Wie ’t op zijn kunst doet, is bespottelijk in elks ogen;
Maar, geestelijke hovaardij
Is de onverdraaglijkste en streeft alle waan voorbij.…
Soms vraag ik nuchter
poëzie
3.8 met 23 stemmen
2.796 I
Soms vraag ik nuchter: Is 't misschien een waan,
Wanneer ik denk, ik ben Brahman's profeet -?
Herleeft in mij, zonder dat 'k zelf het weet,
Een zon- en regentov'rende shamaan?
Of doe ik aan mystiek, noem 'k mij brahmaan,
Omdat het literair staat en gekleed?…
Ziende blind
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
583 Duisternis verschijnt op mijn aarde
door kieren sluipen streepjes avondstond,
woorden die zich in de minne schaarde
ging in vlucht van mond tot mond,
voorbij te glijden als witte zwanen,
ademloos verbeeldt in menig ziel, dor en
doof, verstijven we in onze wanen in
de onleesbaarheid van ons profiel, zijn de
blinden zieners of ben ik een blinde…
Nachtlatijn
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
1.179 Alleen ging hij op pad, floot zich
door het duister, omdat iets in
hem ontstoken was, nog lichter
dan het uitgedoofde avondlicht,
langs wanen, als snoevers in
stijf ornaat, in rusteloos beraad,
op een straatlengte van elkaar.…
Liefdeswaan
hartenkreet
3.2 met 21 stemmen
1.365 Ik denk dat ik van je hou…
langzaam verandert elk figuur
in jouw lachend aangezicht
als ik zit te lezen, kook of gewoon niets
doe, dwaal ik af, verdwijnt het beeld
en wordt een onrealistisch iets.
Ogen, mond en neus… en als ik
me dan in een paar uitgestrekte armen
wil leggen, veranderen al die beelden
weer in een pagina, een lepel of een…
Te gek voor woorden II
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
825 hij tekent vogels, knipt ze uit
ziet ze vliegen
over het hek van de dam
en laat ze landen aan het stalraam
waar alweer een zomer nadert
hij ziet zichzelf, een broekie nog
met bibberbenen, hij hoort
het vegen van de wilg, onophoudelijk
getik van regen op het golfplaten dak
klompen op de stenen komen dichterbij
hij was niet gek, het waren…
Te gek voor woorden III
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
579 hij pakt zijn jas
en naait een binnenzak, ja, hij is handig
met naald en draad
de kleur is verkeerd, het had bruin moeten zijn
karmozijnrood is voor priesters
en hoerenhuizen
regen, alweer die regen
het getik maakt hem gek
hij denkt aan Romana
zij hield van hem, hij zoekt een foto
hoort weer haar stem
mañana mañana
waarom verdomme gingen…
Geheugen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
713 De midzomermiddag bracht een gouden zweem van waan,
ontastbaar, een enkele wankele gelukkige dagdroom,
die als eendagsvlieg, stervend bij schemer is vergaan.
Hoopvol wachtend op het herleven van dit roze wonder,
elk ochtendgloren brengt opnieuw een schitterende belofte,
helaas gelijk de avondzon gaat ook die telkens weer ten onder.…
Zin vol waan
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
567 aanvankelijk onbestemd
verspreidt zich als een virus
opgelucht wordt opgelost
in bezorgdheid vol met weifel
de ruimte die de vrijheid meebrengt
om te proeven van onzekerheid
wordt beperkt door opgelegde grenzen
waarin het ideaal verdrinkt
in te veel perfectie
nagejaagd tot in absurd
in de schemer gloort nog grijs
waarin afdrukken van waan…
Radeloos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
489 Tussen waken en slapen in
waant hij zich in een wereld
van gebroken glas.…
Gedicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
599 onder een korst van
aangepastheid
wemelen de wanen
ongehoorde stemmen
geven
tegenstrijdige bevelen
in een onderhuidse hel
van onbenoemde angsten
heerst de zwarte chaos
uit de krater van de
hersenpan erupteert
de gloeiend hete woordenbrij
gestolde hersenspinsels:
het gedicht…
OPSPEUR
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
425 waar zijn de parolen
waar ik niet bij kan komen
door een stremming
liggen zij verscholen
achter een ontastbare muur
die zorgt voor struikeling
of moet ik zoeken
binnen een duistere stagnatie
van een luchtkasteel?
achter iets vaags
waar zo’n gebied sprankelt
en van alles toezegt
ik bereik geen beloofd land
komt het misschien omdat…
weer de herfst
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
717 de herfst gaat op
aan vallend blad
't seizoen vergrijst
in koude nevel
het geeft de dichter
iets van wrevel
te weten hoe
de tijd verstrijkt
maar ach de kleuren
inspireren en geven
zin aan het bestaan
dus rest het leven
met de waan...
het zal ooit weer
ten goede keren…
een plekje bij het raam
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
538 even in mijzelf
verzonken
denk ik zomaar
nergens aan
door het landschap
van mijn dromen
reis ik wars
van elke waan
doch in mijn hoofd
strijden gedachten
om een plekje
bij het raam…
statiegeld
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
502 mooie woorden fraaie zinnen
om een vers mee te beginnen
dat zichzelf zou moeten schrijven
en een eeuwigheid beklijven
doch dit alles blijkt een droom
en voor de dichter louter hoon
niets blijft eeuwig in dit leven
op alles wat ons is gegeven
ook al is het maar voor even
staat vooralsnog statiegeld…
Waanzin
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
603 Het regent
woorden in zijn hoofd
hij laat ze vallen
maar niemand wil ze horen
hij heeft ze eruit gelaten
terwijl de wind langs het venster giert
water vliegt en ogen schuilen
in het donker
drift poëzie langs morsige muren.…
Dan wenken zij
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
510 zijn niet van mij
maar passeren zonder
ooit terug te keren
verdwijnen uit zicht
in het gaan en toch komt
altijd de volgende eraan
hun lichtbron heb ik
nooit kunnen traceren
in een frequent proberen
vorm en lengte
verschillen soms wenken zij
alsof ze iets van mij willen
dan versnel ik mijn stap
met hen op de hielen
loopt mijn waan…
dronken dichter
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
535 je ziel te grabbel
voor de hele stoet
zelf ben je ogenschijnlijk
in gepeins verzonken
je geeft je bloot
als in een openhartig boek
en ziet de dames
naar je lonken
je waant je in een roes
doch weet maar al te goed
je hebt gewoon teveel gedronken…
Het oude boek
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
503 Een oud boek staat als een huis,
waarin een oude lezer wonen kan.
Waarin een overleden schrijver leeft.…
In Scheveningse armen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
499 mijn gedachten
zijn zo helder
als deze sterrennacht
rimpelingen in het water
nemen af
evenals zorgen
gekoesterd door het
vuurtorenlicht
waan ik me veilig…
Ontsnapping
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
994 Gedachten die verdwalen in een fantasie
Dromen die zich tot vlinders ontpoppen
Gevoelens die zich in de wolken wanen
Geweten dat de moed ontbreekt een luchtbel door te prikken…
Wat deert me nieuwe liefdes-tijd
poëzie
3.7 met 9 stemmen
1.832 Wat deert me nieuwe liefdes-tijd;
wat deren waan'ge dagen?
'k Heb mij in bedden neer-geleid
waar vreemde doden lagen...
Wat schade aan hergenoten waan?
Misschien zal ik vergeten
hoe doornen langs een liefde-laan
mijn lede' aan stukken reten...…
is kunst illusie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
856 kunstenaar
is kunst illusie
fusie van de waan
en faam verworven
in de vele ruzies
over werk
met je kompaan
je naam is al
vergeten faam
aan het verbleken
waan aan het
verworden tot kunst
van witte boorden
kunst
jouw magistraal product
is visitekaartje van het
clubje elitairen
het onderscheid dat
ruik je al van verre
nooit…
geloof
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.033 overgave
mooi
doch zwaar
aan het ritme
van het leven
kent geen maar
slechts beleven
als ik daar op
kan vertrouwen
en niet
door de waan
word bestoven
pas dan
ben ik in staat
te geloven…
Licht schetsend
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
483 Niets tussen mijn zinnen
kan woorden beminnen
niemand anders dan jij
met lichtschetsende
wanen, verdwalen
van dwalen
deze nacht in bewondering
van een woordloos bestaan.…
jouw magistraal product
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
707 is jouw kunst illusie
fusie van de waan
en faam verworven
in de vele ruzies
over kunst
met je kompaan
je naam is al vergeten
de faam aan
het verbleken
je waan is verworden
tot kunstbezit van
enkele witte boorden
kunst was eens
jouw magistraal product
visitekaartje van
de club van elitairen
het onderscheid dat
rook je…
Gedenk te sterven.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.204 ô Nooitvernoegde mens, door dwaze waan gevleid,
Door blinkend goud bekoord, door zucht tot eer misleid!…