1727 resultaten.
Wandeling
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
543 Mijn gemoed werd lichter,
energie voor een fikse wandeling
in het drooggelegde Breeven.
In de middag
haperde het hart
van een vriend,
onheil trof de oma
van mijn kleinkind.
Nevelsluiers legden zich
over de weiden van het ven.
Het licht deemsterde weg.
Vrieskou werd voelbaar.
Met moeizame tred
liep ik de laatste kilometer.…
Wandelen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
455 Ik wandel
door het bos
De wind
speelt
met mijn haar
en raakt zacht
mijn gezicht
Het voelt
als een troostende
streling bijgestaan
door de zachte
zonnestralen
Kom
ik weer
een beetje
tot mezelf
Natuurlijk
dat is
mijn weg…
Wandeling
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
558 Het is eenzaam wandelen
Zonder zon
Zonder maan
Overdag is het mistig
In de nacht koud en grijs
De boom laat zijn takken hangen
Hij weet waar jullie zijn
Niet bij mij
Niet meer bij mij
Kwispel nog één keer mijn wandeling
Kwispel al mijn wandelingen
Zoals jullie altijd hebben gedaan
Loop mee met mij
Voor altijd aan mijn zij…
Een wandeling
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
502 Ik loop
door de duinen
Kronkel
wegen
door
de duinen
Grote gedeelte
zandgrond
wat stevig
is geworden
door de
vele regen
van de
afgelopen
tijd
Het loopt fijn
alsof ik
op een
zacht
stevig
tapijt loop
Ik wentel
me diep
in de heerlijke
energie van
de natuur
die loslaat
met al zijn
kleuren
en pracht
Een…
Wandeling
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
476 ik ben voor eeuwig
denk je zo nu en dan
misschien
ik zie de knoestige
omhelzingen van je
imponerende armen
hef het hoofd naar
het alom van jouw kroon
je vertakkende voeten
verankerd in zwarte
genereuze aarde
ik adem ohhhhh
zucht eens diep…
Wandeling
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
422 Slenteren over het rulle zandpad
langs de opgedroogde bedding
van wat ooit in andere tijden
het bruisend blonde beekje was
slingerend richting zandheuvels
waar een enkele knoestige boom
de stoere groeikunst der natuur
door echte eenzaamheid verstaat
laat in de zwoele zomeravond
bij een ondergaande zon
wandelen tot het donker is
silhouet…
Wandelen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
333 immers tegen
daarbij kon ik alles en overal
ergens ooit en bovenal
ben ik succesvol en zo rijk
als ik thuis veilig neerstrijk
na een uurtje wandelen…
op pad
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
4 dit is wat we zien
dit is wat we willen bedoelen
daar zullen we het mee moeten doen
vandaag geen wonderen
niemand die jonger wordt
geen doden die ontsterven
geen oorlog die stopt
nergens gouden bergen
hier langs dit pad
met begroeiing van honderden
van duizenden voorgangers
vertrokken naar een ouder verleden
dat steeds wijkt…
Het lopen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
490 De verlichte ophaalbrug
van Ossenzijl,
ons eind die dag en dan terug
met belbus en jij die zei
hoe goed ‘t ov
we langs eindeloos verlichte bomen,
kassen in Marknesse komen
Ja daar toch vergeefs op bus
een wachten in de kou
En hoe ‘n andere chauffeur ons mee
en ja beaamde de weldaad van
het wandelen
We s avonds laat
en onder warme…
als de zon rijst
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
135 ik wandel rond, ofwel heen en weer
over een stoep, langs het zand en tenten
het is nog vroeg maar adem nog de schaduwsfeer
van de late voorgaande uren in deze durende zomerse lente
.…
op de wei
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
508 gele boterbloempjes
madeliefjes en wat rode klaprozen
blauwe korenbloemen
tezamen op een groene wei
een palet met vele kleuren
mijn hart wordt danig blij
een schilderijtje wordt geboren
aquarel in al zijn vormen
liefhebbers zullen dit bekoren
ja, op zo’n plaatsen wil ik komen
een rustig leventje in ongerepte natuur
mijn ogen sluiten…
Als de stilte roept
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.165 En toen de stilte riep
herkende ik haar stem
zij fluisterend, ik luisterend
naar een melodie zo zacht en fijn
het zou zomaar hemels kunnen zijn
het klonk als een aria uit La traviata
wind verwaaide elke gedachte
uit het roerige brein, daar werd het stil
hoorde enkel fluisterzachte muziek
en nauwelijks horen kon
want zelfs diepste stilte…
Opluchting, een kortstondige luwte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 Gaat het wel goed met jou?
Vroeg je mij onverwachts
Op dat bankje in het Vondelpark -
Jij die overduidelijk zag dat
Het niet goed met me ging
Hoewel ik dat natuurlijk
Geen woord wilde hebben;
Aan mijn ogen zag je het,
Aan mijn hele lichaamstaal
Kon je zien dat ik, wat niemand wist,
Coke gebruikte,
Aan je oogopslag zag ik dat…
KLEINE STAPJES
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
920 Vele kleine stapjes
vormen een lange wandel
maar een lange wandel
garandeert nog geen
grote stap…
Mijn leven is maar een wandeling
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
717 Mijn leven is maar een wandeling,
een rusteloze reisverhandeling.
Ik surf op wilde emo-baren van liefheid
maar mijn jeugdliefde echoot in reinheid.
Ik wandel en zoek immer naar haar om,
eens alleen en dan eenzaam, hyperdom
speuren naar een nieuw begin.
Mijn leven blijft een wandeling.…
Ik was weer mens
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
611 Het ik gevoelloos
Zo lang, te lang,
Emoties die zich
Niet meer lieten
Kennen -
Afgevlakt gevoel
In een mens die zichzelf
Verliest aan een wereld
Verloren in schuld
Asgrauwe hemel overdag
Ondoordringbare nacht
Een lange tunnel
Zonder vluchtstrook
Onbewust biddend
Dat er aan het eind
Van de tunnel weer
Licht mag zijn…
Vers gemaaid gras
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
657 De geur van vers gemaaid gras
doet me dronken even drinken
van een aroma van nieuw, van groen,
van hergeboorte en morgen, zomer.
Hoe kan je dit vertolken in
kreupele zinnen, in een scheef beeld
dat maar niet recht geraakt, dat
voorbij de woorden ademt.
De sprietjes richten zich alweer op,
en vertellen een nieuw verhaal.…
Wandelen is een sport voor een heel leven
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
614 Het wandelen zit zijn leden in
het bloed. Wandelen in een tempo
naar eigen vermogen.
Het wandeltempo houdt hun leven
pas voor pas met een liefde voor
de natuur bewogen.
Wandelvereniging 'Houdt Er De
Moed Maar is'. Oefening baart
kunst geeft een leven zin.
Wandelen is wat in levenslust
met elkaar verbindt.…
Tussentijd
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
950 Laat ons wandelen
Door een woud van dromen
langs kaal geworden bomen
op een met bladeren bedekte bodem
Laat ons wandelen
Door geel gekleurde luchten
Waarheen nevelslierten vluchten
Langs droog geworden vruchten
Laat ons wandelen
Door herinneringen aan wat was
Langs een opgedroogde plas
Op de kleur van stervend gras
Laat ons wandelen…
Nu bijna zomer
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
501 De witte schermen van de vlier,
in geur en kleur naar 't licht geheven
vertellen mij 't geheim van 't leven:
't is enkel nu, 't is enkel hier!
Maar dwars doorheen die kleine bloemen
in duizendvoud ontloken, klinkt
een roep, een zucht, een stem die zingt
en zoveel dat ik niet kan noemen.
Er trilt een snaar die 'k lang al stil
en niet bespeeld…
Weer sneeuwklokjes
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
379 Er bloeien al sneeuwklokjes. Ze staan fier opgericht,
tegen alle negatieve weersvoorspellingen in. Groen en wit,
heel feestelijk, al moeten de bomen nog eerst even
rusten eer ze gaan juichen in hun bloesempracht.
De sneeuwklokjes werkten al hard om hun tere
blaadjes en bloempjes naar boven te krijgen, maar
ze deden het toch maar, ook weer dit…
Zo langzaam als een slak
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
597 Wandel ik over straat.
Ik loop op mijn gemak.
En niets dat mij ontgaat.
Iedereen raast mij voorbij.
Druk met de dingen van de dag.
Kijkend naar hen voel ik mij vrij.
En blij dat ik iets langzamer lopen mag.
Want ik wandel als een slak.
Ik kijk om mij heen en geniet.
Ik wandel op mij gemak.…
Grensland Lauwersoog
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
592 Lauwe lentebries verwarmt mijn gezicht,
Wangen die gloeien gaan van zoveel buitenzijn
Waddengolfjes die kabbelend
Tegen de zeedijk van onze late jeugd
Zachtjes hoorbaar in stukjes slaan;
De grilk die stiekem met ons meeloopt
Onderaan de dijk, en wel goed uitkijkt
Dat hij niet te dicht bij ons komt,
Maar die ons ook voor geen goud…
hunebed
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
621 oudste monument
de gestapelde stenen
keigoed hunebed…
Zomers
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
505 De frêle vlinder
rust op een gele bloem, zo dun
als een speelkaart
Omgeven door duizend-en-een fonkelingetjes
wordt de zon vroeg wakker en begint haar opkomend licht te
werpen over gevarieerd landschap met ongerepte natuur vol afwisseling
Zowaar nemen haar stralen mijn inkt evenals in beslag en inspireren mij tot schrijven.
Welkom terug…
Codicil
snelsonnet
2.9 met 27 stemmen
3.404 Ik vrees dat ik geen mens meer kan plezieren
Daar straks mijn ogen uitgekeken zijn
En ook mijn lever bol staat van de wijn;
Ik heb alleen twee wandelende nieren
Die ik als donor af zou kunnen staan
Als ze toch later aan de wandel gaan.…
Texel
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.026 die wandelingen op Texel
met de hond
een mooie herinnering
verworden tot gemis
om wat was en nooit meer komt
gestorven is in ruzie
de echo van vroeger klinkt
en van later
of het ooit weer wordt als toen
de wandelingen met de hond
op Texel…
Strand
hartenkreet
5.0 met 21 stemmen
506 Wandelend over het strand
Mijn haren in de wind
Naast mij diegene die mij bemind
Jij legt jouw hand in mijn hand.
Wandelend over het strand
Mijn schouders hangen moedeloos
Mijn gedachten zijn troosteloos
Jouw bemoedigende hand in mijn hand.…
simpel lentegedicht
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
736 Ik wandel met je hand in hand
door het herboren lenteland
de kleuren van de bladeren aan de bomen
zijn als die van je ogen zachtgroen
de kleur van je huid
is lichtbruin als van de oude herfstbladeren
alles straalt in de zonneschijn
ik wandel met je hand in hand
in het herboren lenteland.…
Ik wandel door Lysogory
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.736 ik wandel door Lysogory
de behoefte altijd terug te keren
naar jou op zoek te gaan
waarom zou dat deel
daar ooit geeindigd zijn?
ik wandel door Lysogory
waar stapt men uit en in?
ik besluit dat ik
eerst even je gezicht nodig heb
net als toen…