173 resultaten.
Als intiem moment
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
569 het was niet
het spel van jouw vingers
op mijn huid
het waren de letters
die jij schreef
op de deur van mijn huis
met het licht
van de maan
in een woordloos begroeten
jij nam de nacht
en sterrenpracht mee
in je zomeravond entree
wij donkerden
omarmden stilte
als intiem moment
in dicht bij elkaar
schreef ik op je huid
wanneer…
Malenka Kochana
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
494 Geniet niet zomaar zonder mij
een zwoele zomeravond
waar ook maar, te land, ter zee
in een helder fata morgana
een imaginaire wereld
o dear malenka mijn kochana…
de dag gedoogd
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
601 de dag verglijdt mij niet
voelt als een schilderij
dat ik niet vatten kan
het zoekend licht niet speuren
van kille ochtend zonder zon
tot koesterende zomeravond
geen vroege vogels horen kan
't laat verkeer nog in de verte
sensatie van de wind
die opsteekt bij het krieken
en zich na het schemeren
tenslotte neerlegt bij de feiten…
Het milieu
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
537 O zoele zoete zomeravond
in juli, geurt weelderig de
rozenstruik zoet
sensueel
Toen wij in het gras,
tussen
klavers en bloemen,verkoeling zochten
In
de rivieren, olieachtige drijflagen
van blauwwieren
Na de brug een gistend krot, schimmelt
blauw de paddestoel grauw,
een nijpend moment
waarin we alleen maar
konden hopen.…
Vierdimensionale zomeravond
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
826 Aan de oostelijke horizon
- ver weg -
dansen geluidloze bliksemstralen
als de dunne poten van een spin.
Waar ik sta
bestaat de wereld
uit wuivend grasland
en het lied van krekels.
In het westen
koestert de ondergaande zon
roodgewangde wolkenkinderen
aan haar borst.
Tijd vertraagt,
rekt zich geeuwend uit
en legt zich te slapen…
zomeravond in een haven
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.148 meeuwen knopen tapijten
uit lachen en nevelsluiers
liggen vermoeid op de pier
terwijl de geur van hete koffie
nog door steegjes drijft
aan flessenpost hangt zeeluigaren
en de bakstenen van de mansardestad
kleuren rood als een roestige dag
de zweetnaad tussen horizon en zee
is lekgeslagen en laat de zonnestralen
diep oranje in de…
Zomeravond- verlangen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
596 De oranje gloed achter de bomen
kondigt de avond aan
door geruisloos zachte schemer
is geen donker of licht
Witte zwanen statig
vergrijzen in het niets
het water met lange stroom
vloeit naar de einder
De kelken dichten hun hart
wat blijft is de geur
stemmend geroezemoes
verstomt, de stilte valt
de schakering regenboog
tinten, als…
na een mooie zomeravond
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
608 op ’t randje
van de nacht
leun ik nog even
lekker achterover
tegen de aangename gloed
van de avondzon
rozig van de wijn
en jouw dieprode glimlach
wens ik me even niets anders
dan dat heerlijk gevoel
ogen wiegen mij…
Grijze zomeravonden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
594 Overgeleverd aan de luie warmte van het haardvuur
flakkert het schimmenspel als obscuren
op late druilerige avonduren,
doodse meren van sissende zielen tegen een klaagmuur.
Een mijmerend zuchten van vale gezichten,
uitgeleefd, vergeten en vergaan.
Bedwelmende gedachten, waar ze neerslaan:
jeugdige vrienden betoverd tot dwaallichten.
Een…
Op een mooie zomeravond
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
493 Kijken naar boven
de lucht schildert vol vurigheid
een nieuwe schemer.
Hoe ik geheel en waanzinnig in vervoering raak
door de veranderende kleuren en het geleidelijk donkerder
worden van de lucht waar intense patronen en vormen van licht branden
op mijn netvlies op hetzelfde moment laat verstrooiing diepe sporen na in het hart.
Flora vouwt…
Wandeling
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
422 Slenteren over het rulle zandpad
langs de opgedroogde bedding
van wat ooit in andere tijden
het bruisend blonde beekje was
slingerend richting zandheuvels
waar een enkele knoestige boom
de stoere groeikunst der natuur
door echte eenzaamheid verstaat
laat in de zwoele zomeravond
bij een ondergaande zon
wandelen tot het donker is
silhouet…
Zwarte bladzijden
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
365 De heldere rode zon gaat onder
in de nevel van de late zomeravond
een vriend schrijft een haiku
over liefde en verval
vriendschap en vrede
oneindig lief onder het maanlicht
een minnaar schrijft een gedicht
over liefde op onleesbare bladzijden
nu het leven begint met aanvaarden
dat de stilte vreemde vragen kent
brengt hij het dieptepunt…
Zomerschemering
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
580 Hemel bevangt mij
haar mooi neemt mijn adem in
mindful momentje.
Hoe ik geheel en waanzinnig in vervoering raak
door de veranderende kleuren en het geleidelijk donkerder
worden van de lucht waar intense patronen en vormen van licht branden
op mijn netvlies op hetzelfde moment laat verstrooiing diepe sporen na in het hart.
Flora vouwt ieder…
Dochter
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
2.581 Een zomeravond en wij naakt tot aan de gordel.
Het huis nog hoogzwanger van een slopende warmte.
Het zicht op de stroom en haar loom gefluister.
Een zilvermeeuw glijdt naar de monding
waar ze nipt van een waterrimpel.
Populieren werpen hun schaduw naar de overkant.
Ik draag mijn dochter naar haar nest.…
Verwachting
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
571 Laten we er zijn
als er sneeuw ligt
Laten we er zijn
bij de eerste lentedag
de eerste bloem
het vroege ochtendlicht
Laten we onder de bomen gaan liggen
Laten we er zijn
op een zomeravond
aan zee
Laten we gekleurde bladeren zien vallen
Laten we in de wind gaan staan
en in de regen
Alles stroomt
Alles uit de tijd gelicht
en vol betekenis…
Afscheid
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
967 Afscheid van de zomervakantie, terug naar school
Dag luieren, dag vrije tijd
Adieu lange zomeravonden, wil dat gevoel nog niet kwijt
Terwijl ik op de afdeling schoolspullen ronddool
Hallo nieuwe agenda en boekenlijst
Kaftpapier en lijntjesschriften, alles bij de hand
Nog een nieuwe ringband in mijn winkelmand
Alles wat naar een nieuw…
Denken
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
995 Grijs
denken
aan het water
en wilgen treuren
geel
De verre wind
vangt
hoge toppen
Voeten
pletten
eikenfruit
Het lage licht
grijpt
met tentakels
spinnemaaksels
vast
Het dorre
notenbomenblad
kwispelt
en overstemt
steeds meer
de mijmeringen
in m’n hoofd
van zomeravond-
zijn
De herfst
zit in de lucht
en loutert
zwoel…
de Eusebius.
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
426 het blijft indrukwekkend
de kerk buiten het raam
nog geen kilometer hier-
vandaan. gewoon nu
op deze zomeravond
gelig verlicht, ik zie
het aan, als een uitge-
stoken telescoop, in
drie delen, eindigend
in de donkere spits,
god is heilig, de punt
wijst naar boven. ik
zie de haan niet, niet
in het donker, de maan
staat…
Het gerucht
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
674 Zo'n zomeravond, uithijgend
klam en nauwelijks gekleed nog
wegvloeiend naar nachtkoelte
waarin het trillen boven akkers
en velden wegsterft
de leeuweriken wegvleugelen
een maan aanzwelt
dralende slaap zich schuchter aandient
In die sluipende schemering
verschijnt ze, sluimerend
zonder uithalen of grootse gebaren
spreekt fluisterend woorden…
Stad bij nacht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
552 Zwoele zomeravond
in de binnenstad.
Decor van rollerskaters.
Jongeren die onbesuisd
over asfalt scheren.
Verbannen, brullend verkeer.
Neergeslagen is het stinkende beest,
dat al jaren het centrum teistert.
En ook de tram en fiets zijn opgelost
in het grote zwarte niets.…
Zomermaan
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
1.077 maar in gedachten is er een verlaten land
waar burgers uit gevlucht zijn door oorlogen
mensenkennis in armoede moest leven
een zuchtend zomers landschap
strekt zich uit in groen zwijgen
het liefdeshart wordt onrustig
onder helder licht van de zomermaan
de geur van takken witte rozen
afscheid van een wereld vol illusies
een laatste zomeravond…
Het rode rimpelde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
481 ik dacht
de appels rood
in het samen plukken
waar lente was gezien
moest ons dat toch in lange
zomeravonden gaan lukken
een oogst vol
zonnewarmte van
onze koesterende handen
hij verloor heel langzaam
al zijn fruitigheid
bleef in hoge kronen hangen
het rode rimpelde
verfletste ver voor tijd in
kleur en herfstige vitaliteit…
Lichtstraal
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
575 Zomeravond in de winter
voelde als onsterfelijk fluweel.
De nachten waren
vier seizoenen gekleed in satijn.
Jij blijft mijn eerste lichtstraal
die duurzaam zal schitteren.
Met de ambiance
van de mysterie door jouw jasmijn.…
Avondrood
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
435 verwoestende
duister van de ondergang
de dag een fiasco
zwarte bladzijden
onzichtbare zinnen
nooit meer beminnen
uit vergeten boeken
zonder persoonlijkheid
donkere wolkenbedden
in een onbestemd land
wollige gedachten
ondankbare dromen
herinneren leegte
zonder werkelijkheid
de zon gaat onder
in de verre horizon
van de zomeravond…
De weg terug
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.500 De zomeravond zingt zichzelf in slaap
de demonen dansen als muggen
boven het water waar
ons spiegelbeeld gezonken is.
In de zacht zuigende modder
lig jij lig ik
omarmd door de troostende
ranken van een waterplant.
Opnieuw gooi ik een steen
- zag jij hoe sterk ik was? -
minder verder zinkt hij
doelloos naar de bodem.…
Een afscheidsavond
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.344 Zomaar een zomeravond nog voor de zomer begon
Heb ik jouw warme, lieve blik
Op mijn netvlies gezet
Die ogen waar ik 6 weken van dromen kon
Straks zie ik jou daar weer
Vragend zullen mijn ogen
De jouwe gaan ontmoeten
Ze zullen vragen naar meer
Zal jij al open staan voor nieuw leven
Gekwetst bedrogen geknakt bezeerd
Heeft zij jou achter…
levensavond
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
970 ik omhels je met de warmte
van een zachte zomeravond
strijk de rimpels glad die
de tijd tekende in je gezicht
de kleur van de herfst reeds
in je ogen te zien stemt droef
het wordt later en later en ik
zou de tijd willen stoppen nu
hulpeloos zie ik je bladeren
vallen en winter sluipt nader
kou zal je wortels bereiken in
de avond en je…
De nachtegaal zingt
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
942 een late zomeravond – een open raam
een zoete jasmijngeur stroomt naar binnen
in het bos is de nachtegaal aan het zingen
hij zingt en zingt : gezegend is Zijn naam!…
schoonheid beschrijven
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
728 eigenlijk is schoonheid het fraaiste
dat er in jouw ogen kan bestaan
momenten van verrukking wellicht
waar je zó aan gehecht bent geraakt
louter en alleen omdat ze ontroeren
een vorm van tederheid op het gelaat
van je geliefde bijvoorbeeld
of het puur romantische landschap
in de laatste gulden zonnestralen
van een zoele zomeravond zomaar…
schoonheid beschrijven
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
623 eigenlijk is schoonheid het fraaiste
dat er in jouw ogen kan bestaan
momenten van verrukking wellicht
waar je zó aan gehecht bent geraakt
louter en alleen omdat ze ontroeren
een vorm van tederheid op het gelaat
van je geliefde bijvoorbeeld
of het puur romantische landschap
in de laatste gulden zonnestralen
van een zoele zomeravond zomaar…