210 resultaten.
horizon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
455 toen je hart
maatloos klopte
je met je lippen
alle brieven las
jij de lege
hemel vulde
vlammen in
zonnebloemen zag
jouw vingers het licht
konden vangen toen je
een weiland maakte
om te slapen
je met een teveel
aan verlangen
achter de horizon
wilde kijken
toen je zag
dat je daar al was…
voorstelling geschorst
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
621 is een boom dan niet genoeg
om de tijd te tonen
het onbeschrijflijke wachten
op oneindigheid
zoals de schaduw
in woorden van een dichter
die in zijn stilste zinnen huid lostrekt
schrijft dat wijzers
op zonnebloemen wonden helen
van vroeg tot later
en dat cirkelrond, het voorbijgaan
de bestemming is
onbegrepen
op het moment van…
Voorafspiegeling 5
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
635 En de schilder boetseert
oneindig en gebroken
de zonnebloemen die zich
wenden naar het licht
Koortsdromen spoken
door aaneengeregen dagen
niemand hoort de klop van zijn hart
hij weet het komt nooit meer goed
Het is voorbij
boven hem gakken de ganzen
zij weten waar ze gaan
een cirkelende buizerd
de voorafspiegeling van de dood…
Het is allemaal eenvoudig
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
782 Eigenlijk weten we niet veel
maar genoeg om van dit bestaan
een glans achter te laten, een
klein vermoeden van licht
en wat woorden
uit een gedicht
dat weinigen verstaan
maar dat doet glimlachen
naar de zonnebloem en de kleuter.…
Mijn heerlijk lief
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.414 Bloemen ben jij
Zonnebloemen
in zinderende zomerglans
waarin het licht schittert
van alle harten
van alle sterren…
Vergeefs
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.065 Sylvia Sylvia, open je ogen
jij schone deerne
jouw lijf zo geknokt
toch heeft het je bedrogen
Sylvia Sylvia, sta nou op
veertig jaren jong
in de bloei van je leven
gebroken in de knop
Sylvia Sylvia, moegestreden
omringd door een zee
van zonnebloemen
en geliefden zachtjes uitgetreden…
Waar je schaduw blijft
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
494 Zonnebloem, schitterend licht
Dat deze zomer alle kanten op
Spat, het licht doet schijnen
Op de donkerste plekken,
Zelfs je schaduw is mooi -
Als de zomertijd voorbij is
Zullen je gele veertjes
Roemloos in het vooronder
Verdwijnen, maar je schaduw
Blijft, en landt rechtstreeks
In mijn hart, verlicht mijn
Allerzwartste nacht…
Impressie
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.135 Ik hoor
de zonnebloemen dansen
voor het venster in het nachtcafé.
De sterrennacht is opgestaan.
Ik verlaat mijn plaats
en bewonder het landschap in de regen.…
grip op het hier en nu
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
517 het meisje met de zonnebloempitten
kreeg zojuist een zaadlozing
gelukkig had ze nog potgrond
wat een aardse liefkozing
wachtend op de zonnebloemen
en de volgende lading zaad
groeide het meisje belopend mee
ze spinde in haar spinneweb nog een draad
al de herinneringen in vakjes
zie de foto's ingelijst aan de wand
van al wat is en wat was…
Haar ludieke intrige
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
446 zag op
het wiegen
van de wind
de gele schicht
van een verre bloem
zo op de
grens van
horizon en
opgeschoten
weidegroen
zij markeerde
in haar ludieke
intrige het einde
van de nog
zichtbare wereld
haar grootsheid
dwong mij in
gepaste eerbied
dichterbij te komen
haar droomgrens
te raken om van
van wind en wiegen
met zonnebloem…
Verlichte nacht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
3.055 Met haastig weggedraaid gelaat
schuilen de zonnebloemen voor het poollicht
Het geluid van hoog afgestemde harpen
sterft weg over de juichende steppen van weleer
een schrale wind, een jammerlijk knarpen
omlijst de schepping van de vroegste Ambachtsheer
De engelen, ze zijn wat verlaat
zo dachten de grijzen onder het oostenlicht
Voor een…
Vergankelijkheid
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
843 Mijn leven is vergankelijk
Elke dag een beetje sterven
Maar morgen leef ik nog
Om de stand bij te houden
Hoog jubelend beklim ik de zonnebloem
Licht geworden door de barometer
Bezin ik helemaal te loor
Zak ik af naar de goudsbloem
Passeer de metafoor
Ik schat mijn kansen in
Haal ik deze lente
Of bak ik zo bruin
Dat men mij begraaft
Onder…
[Tussen de wieren]
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
546 Tussen de wieren
bleke zonnebloempitten -
ik begraaf ze thuis…
Zonne-bloem
poëzie
3.4 met 14 stemmen
3.738 Ik ken een plant, niet fraai van loof
niet schoon, niet rank gesteeld.
Haar vorm is lomp, haar bloem is grof,
Geen dichter zingt er ooit zijn lof
of nam haar tot zijn beeld.
Toch heeft zij iets wat mij behaagt.
Zij keert zich naar het licht,
van af het eerste morgen-uur
wendt zij naar 't vrolijk zonnevuur
haar groot en geel gezicht.
Ik…
Regen, regen in de tuin
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.303 Regen, regen in de tuin,
- o gestild begeren, -
zonne-bloemen, schoon en schuin,
die hun loom-gekroonde kruin
naar geen zon en keren;
nieuwe blanke glanzen aan
zware en matte vruchten;
- vroom herleven van mijn waan
door een zacht-gerezen traan,
door mijn zoete zuchten;
- heel het huis is warm en toe;
buiten ruist de regen;...
- vrezig-blij…
Zonneblom
poëzie
2.7 met 3 stemmen
1.512 Hoogopstrevende zonneblom,
Uw sterke stralenschijven
Wendt gij naar de hemel om,
Weet zon en bloem te blijven.
Zonneblom in zonneschijn,
Zal mijn ziel ooit anders zijn?…
Ik Vincent
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
605 Droomde dat ik
in een diepe put gegleden was
als ezel met een frame
vergeeld overspannen canvas
ergens ver van thuis
op een heel breed akkerland
omringd door irissen en zonnebloemen
aardappeleters
ingesmeerd met kolengruis
blèrend omheen de rand:
wij zullen jou verdoemen
betweters applaudisseerden:
jij schildert je onkundig regelrecht…
Een open hart in zongebed
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
519 de heuvels
waren rond en vriendelijk
de beek al wat bejaard
een trage stroom
in lichtend zand
cipressen aan de oeverkant
ik vond je
in de warme wind
eenzaam tussen rank en druif
jij zonnebloemde
als een kind
voorover in een lome wuif
bloeide
waar de tijd was stilgezet
een open hart in zongebed…
Zonaanbidders
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
448 Ze bewonderen de zon
reiken hun lange nekken
hun kopjes draaien mee
om al het licht te volgen…
Geen titel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
572 in te lezen en ik probeer
er niets in uit te leggen
want veel te snel geven we namen
aan iets wat dat niet mag hebben
veel te vaak menen we
dat teksten iets waardevols zeggen
menen we iets nietszeggend
als diepzinnig uit te moeten leggen
vage geschiedkundige verhalen
doen de waarde van beelden
en schilderijen bepalen
waardoor zonnebloemen…
Droom ons blij
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.356 droom mijn gedachten
gedichten zo prachtig
de woordjes zo lief
voor jou hartendief
zonnebloemen violen
emoties die dolen
zoentjes verdwalen
in de dalen
van emoties zo lieflijk
huppelend verblijven
verwarmt onze lijven
voel hoe gerieflijk
je ogen behagen
de vonk kruipt in mij
het vuur verwarmt
we voelen ons blij…
zonnewit
netgedicht
3.7 met 30 stemmen
1.002 dat ik verdwaal
in poëzie
en stemmen hoor in woorden
vragen aan de dag
dat je dan glanst
vast aan het licht
en zonnebloemen
als een lentedorp
in strohoedgeel
diep in oneindigheid
de groet aan bogen
- zonder schaduw -
en aan gekleurde krekels in geknotte bomen
die gezichten naar de deuren
dragen
dat ik verstil
uit verte…
Gevogelte van divers pluimage
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
431 Allerlei verschillende
onder andere:
'waarondermeer'
was iets speciaals
dat veel te raden overliet
zwarte
en ook vliegende
welke de lucht ingingen
bij heftige rukwinden
oorschelpen
bloempotten met boemen:
madeliefjes
zonnebloemen
rozen
orchideeën
er waren volières
met pauwen en paradijssoorten
vreemde vogels met hanenkammen…
jaargetijde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
895 nu nog schaduw in de tuin
tien zonnebloemen blinken zwaar
de kat strijkt en vogels zoeken naar
een enkel evenwicht
perzikkruid verzoekt een wilde bij
om toch ook een vlinder
toe te staan
in haar gaan ging zomer mee
ze stierf aan armoe en het vallen van
de nacht
ik heb gewacht, geschreeuwd, gebeden
maar het heden biedt niets meer…
Ik leef.
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
637 Ik leef, want ik zie
groen gevulde velden
zonnebloemen, die wuiven
op golven van de wind.
Ik leef, want ik zie
mijn tranen en twijfel
maar ik sta op, vlieg verder
op vleugels van hoop.
Ik leef, want ik zie
de liefde van mijn leven
hier altijd om me heen
gewoon, samen gelukkig zijn.…
schilder je huis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
544 ik zie
je lichtblond vlassig haar
de bleekgele kleur van het paard
de geel gevlekte velden
de zonnebloem in je hand
het suurlemoengeel van de sterren
het amarillo van de wilde bloemen
ik voel
het okergeel waarmee
je ons lijven schildert
in doffe goudgele tinten
ik proef
de honingsmaak
van het gele saffraan
de gele kleur van zwavel…
zonnewijzers
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
824 geen schaduw of boodschap
verstoort hun vreugde van bevestiging
ik beloof
ze nog meer blauw en vraag
of ze mijn gedicht willen binnentreden
zodat ik het schateren kan horen
als kinderen onstuimig op het zandstrand
fladderend in wind en rode
zomerwolkjes
op blosjes van scheppend ongeduld
ik zwaai naar hen
en droom weg, op zonnebloemen…
Als een schilderij van Vincent van Gogh
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 Voort voort, ik word gek
van alles tegelijk zien
een totaalbeeld vanaf hier
en daar en van boven en opzij
de wereld, mijn kamer
het veld vol zonnebloemen
in een vaas en nog een vaas
alles bij elkaar geplakt
tot fictieve gezichtspunten
die in elkaar overlopen
zoals mijn hersenen dat doen
met alles
dat de zenuwen meedogenloos…
De geur van herinnering
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
937 Zij reden over de zwarte grond
licht en bloemig aten gepocheerd
dronken pinot gris langs de cote
in het restaurant schoof zij haar
voet tussen zijn benen en hij
plukte zonnebloemen en schelpen
ze neukten ontelbaar in die tijd
tussen branding en afscheid
tussen liefde en spijt
tijd verstrijken en nergens oevers
Zij reden voorbij lavendelvelden…
ze geeft niet op
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
854 hoe ze steevast zonnebloemen plant
in haar verlangen naar een zomer
aardbeien plukt en vereeuwigt in gelei
die nooit stroperig genoeg lijkt
ze houdt van Vivaldi en nog enkele
anderen die dood of levend zijn gegaan
zoals regenbogen die nooit blijven
en toch blijft ze kijken
ze draagt altijd een cardigan
tegen het rillerige van de avonden…