3465 resultaten.
Jonge Nacht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
510 de nacht sluipt
voorzichtig naderbij
de zon geeft haar
nu de ruimte
het licht wordt
diffuus en dun
de bomen worden
zwarte dreigende personen
ze lijken mij aarzelend
te willen grijpen
en spreiden hun takken
en het besef groeit dat
ik moet zien weg te komen
de nacht behoort hun…
glans
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
496 in dit rode
vulkaanlandschap
op de diepste bodem
in het leegste landschap
de genadeloze hitte
wezenloze stilte
alleen maar vlakte
en in de verre
verte bergtoppen
deze genadeloze
ruimte
zo diep zo leeg
zij bood hem
een nieuw begin
de stille maan
was getuige van
de glans van zijn
ziel…
Vuurtje
snelsonnet
4.5 met 6 stemmen
908 Ik had een kouwe neus en kouwe handen,
Dus zette ik een bloempot op z’n kop,
Al vrij gauw warmde heel de ruimte op,
Dankzij de lichtjes die daaronder brandden.
De gloed werd heel intens, zo merkte ik…
Te laat! m’n hele huis stond in de fik!…
Blijven
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
524 De raaf zal je in kneedbare ruimte en tijd beschermen.
Hij koestert de herinneringen en gedachten.
Als niets meer vanzelf spreekt, niets meer hetzelfde is.
Als ik je het meeste mis.…
dekmantel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
203 het is mogelijk plaats te nemen
op lege plekken
in het gras, aan het strand
op land dat is gescheiden van land
door zee
dicht bij uiteinden van ruimte
waar vergezichten samenvloeien
het blijft lastig een grensvlak
te ontlopen
met binnenlijf dat voortduurt
in lichamen die zijn gescheiden van
elkaar te omvatten…
Dag Lief
hartenkreet
4.2 met 58 stemmen
4.014 Je sluit je ogen, vult de ruimte met sereniteit;
jouw tijd verleden in je laatste ogenblik.
De tijd biedt ruimte aan het scheiden,
waar jouw pijn eindigt, start mijn lijden,
maar...ik zal voor eeuwig van je houden!…
Voelen, dromen, zijn
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.320 Een beeld of een mooi geluid
Het raakt me, daagt me uit
Een mooie zangstem, een ernstig ziek kind
Een oude vrouw die nóg door de hare wordt bemind
Waar ooit een betonnen muur was geplaveid
is nu ruimte voor treurigheid.…
Gewichten
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
769 Ziels speleoloog was mijn spel
in de ruimte zonder tijd
en tijd, zonder ruimte, bracht jou
uit mijn duisternis naar boven en
nu, jij steigert in mijn schoot als
wereld voor en na zondvloed
mijn man, zei ik gisteren, ik hou van jou…
maar met ochtend bedacht ik me ineens
hoe heb ik jou van mijn geribde dromen
gebouwd en toen jouw adem in de…
telescoop
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
549 je had je oren opengezet
dat lukte goed (je hebt grote
oren) en luisterde naar de
ruimte om je heen.
wat hoorde je allemaal?…
Perpetuum
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
2.300 Aan geeft de klok
een twee en een drie
digitaal gezien
een elf
nog een jaar
met menig volle maan
dan ben ik daar
dan ben ik terug
terug naar mezelf
drie keer elf
dubbel drie
wie o wie
is nummer vier
aan tafel geschoven
nooit geweten
altijd bedrogen
door het toeval en het lot
hier
en daar
geen ruimte zonder tijd
geen tijd in…
Zorg voor mijzelf
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
601 Corona tijd
Ik hoor
Heel vaak
Zeggen
Let een beetje
Op elkaar
Zorg een beetje
Voor elkaar
Maar ik bedenk me:
Zorg ik wel
Goed voor
Mijzelf
Mag ik wel
Ruimte nemen
Voor mijzelf
Ben ik wel lief
Voor mezelf
Zie ik
Mezelf wel
Waardeer ik
Mezelf wel
Troost ik
Mezelf
Als ik dat
Nodig heb
Vergeef
Ik mezelf…
Paletpalaver
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
476 'Je ruimte omarm je met kleur'
bezweert ons de blauwgele reus
uit het land der midzomernachtzon
illusoir, overdreven, niet waar
Waar waart hij met zijn geestesoog
was het haveloos, vaal, minder goed
toen in 't peilloos diep van zijn gemoed
iets in hem ontstak, 't boze oog?…
Rond
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
338 wanneer het lichaam
zich vastzet en
de ruimte kleiner wordt
begint de vorm te spreken
een cirkel kan niet ronder
worden dan rond
hij sluit,
voltooit zichzelf
tot er
geen uitgang meer is
zij draait rond
een kringetje dat zichzelf
herhaalt
groen- even adem
rood- weer stilstaan
dan weer rood
de cirkel trekt zich dichter
om…
muren zonder kamers
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
756 waai mijn blosjes weg
bevries de glimlach
breek mijn lippen
is er meer
ijzig is je adem
je kille stem
verschraalt mijn lijf
de verliezer thuis
muren zonder kamers
handen afgekapt
ogen die verbouwden
alles wat ik was
je ruimte stond me aan
ze liet me gaan
ik droom niet meer
om koud te wonen…
DE PIJN GEVOELD
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.042 De pijn, gevoeld
tot in de nerven van het zijn
heeft alle cellen uitgehold
tot lege kamers zonder ruimte
voor liefde noch voor haat
het legt de klanken in een mond
die niet meer spreken wil
de onmacht machteloos verwond
tot zinnen zonder taal
En zo gedreven door hetgeen
wat niet meer eigen is
stoot het meer af
dan het behouden laat…
HOLLAND
poëzie
3.6 met 18 stemmen
6.545 dit is mijn land, mijn volk;
dit is de ruimte waarin ik wil klinken.
laat mij één avond in de plassen blinken,
daarna mag ik verdampen als een wolk.…
Bokito
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
1.518 wat kijken ze toch naar mij
die apen achter het raam
wat dragen ze voor stoffen
zie waarin hun voeten staan
kijk eens naar die ruimte
wat is hun wereld groot
zal ik de sprong eens wagen
dat moet lukken met die sloot
ik zal ze eens flink op stang jagen
"de boom in" zogezegd
heb geduld mijn apenvrienden
wat ik denk meen ik echt…
LOT
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
2.288 Ik zit in mijn rolstoel
en blik verwonderd
zo zonder een doel
de ruimte voor mij in.
Ze strelen nu mijn haar
vragen of ik goed zit
ik zit gewoon daar.
In mij is er een kracht
die met mij mee leeft
elke dag de pijn verzacht
dat is het geloof in God
eens zal ik zeker sterven
niemand die het overleefd
daarom berust ik in mijn lot.…
verlangen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
769 we verlangden naar het zomerlicht
de grijze grauwe dagen verdreven ons
als vanzelf naar een witte winterslaap
geluidloze vergeten dromen waarin
tijd en ruimte waren uitgeteld
geschenken uit de hemel
vergeten zijn het benarde grijs en grauw
de eindeloze ijskoude nachten
het verlangen naar het zomerlicht…
Ik weet je groter
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
797 je hebt je
kleiner gemaakt
waardoor het leek
dat ik kon groeien
maar wel in onbalans
de ruimte die
jij gaf bleek ik
te moeten delen met
velen zo voelde dat omdat
jij geen eigen plaats bezat
ik weet je groter dan
dat je zelf ooit hebt
gedacht accepteer toch die
talenten het zijn geschenken
die je altijd al in je had…
Hemels
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
2.860 de smaak van speelse liefde
trompettert in mijn mond
ik voel de stem van engelen
daar beneden op de grond
mijn weten is vergeten
als hartstocht ontvlamt
de hitte is niet te meten
het denken is verlamd
het nu van alle woorden
in ruimte en in tijd
het mooiste der akkoorden
ben jij in liefdes strijd.
1973.…
Beijing 2008
snelsonnet
2.0 met 1 stemmen
692 …Chinese burgers zijn uit hun huis gezet om ruimte
te maken voor de Olympische Spelen……
Inzicht
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
1.762 het werkelijke licht is lichter
dan wat de mens ziet
het licht in de open ruimte
waar de vrede heerst
het lokt in eenzame stralen
maar verschijnt niet in ogen
het gezicht is zwak
het pakt niet uit
schud het uit haar harnas
niet meer afwenden
laat het musiceren in je gelaat
meer inzicht verbetert de wereld…
regenboogkleur
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
798 hoe woorden kunnen warmen
dansen gedachten tijdloos
vlamt mijn ziel naar buiten
en geef mijn hart de ruimte
-het is zo anders-
waar paden elkaar kruisen
verdwijnt soms de kou
door warme zonnengloed
het kan wel eens regenen
maar wat kan ons dat schelen
want die regenboog
geeft kleur aan ons leven...…
Wind en water
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.409 Ruimte, olie
en een strenge wind
zijn de eerste ingrediënten
op weg naar niets.
Ik waai verdwaasd mee
vergeet het jaar
de vangst van uitvaren
met de boten van alle dag
kijk in de spiegel
die de middag knipoogt
tot een hoger niveau.
Op de voorplecht
kleurt een droom
het water naar een regenboog.…
de rode spiegel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
734 achteloos alwetend
zijn ogen grijs nietsziend
stapt hij door de spiegel heen
het blinde kind van licht
maar juist in zijn gesloten blik
ligt wat wij niet weten
als spookstad uitgestorven stil
die ruimten van herinnering
langs het bevroren dromensnoer
wordt nu de nacht zacht afgeteld…
duizelend bellen blazen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
766 in haar smalle gezicht
het teken van de vogel
of het vermoeden van vleugels
dat wonderen verricht
zoals het ontspringen
van de dans
in bleke dagen
het logen
van woorden
in de witte kamer
van de avonden
het duizelend
bellen blazen
in de blauwe ruimte
van de nacht
waar wij de lakens uitdelen…
en de zee zweeg
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
869 nu mijn adem zo sterk
de jouwe wordt
moet ik
wat uit mij geboren is
verlaten
nog eenmaal
zal ik slapen in de duinen
en de nacht
laten kijken
naar de golvende dansers
op een wolkenrij
uit mijn ogen
zal ruimte fluisteren
naar de zeewind
waarin jij bent gekomen
nu mijn stem moet zwijgen
zal ik nog eenmaal slapen
in de onverwisselbare…
Taalmuziek
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
475 Hoe ver kon hij daarin gaan,
om opgefrist iets opzienbarends
de ruimte te geven; buitenaardse
wartaal uitslaand, als een
ongetemd beest. Hij wou het
leven ontraadselen, benoembaar
maken, wat onbenoembaar was,
zonder de dans te ontspringen.…
Sprankel
hartenkreet
3.3 met 21 stemmen
3.257 Een lege blik staart door de ruimte
Groot houden wordt overleven
Ondertussen ziet iedereen de moeite
Ik trek, maak me zorgen, zorg
Je laat me niet toe, keert af
Samen gaat over in alleen
Ik droom van de sprankel
Die jou tot het mooiste jou maakt…