35278 resultaten.
Ontvreemd
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
398 Je hebt de woorden
uit mijn mond gestolen
in mijn hart de zinnen uitgerookt
verdreven uit de zinloze gedachten
Het is niet zo gek
dat je achterblijft in mijn verlangen
tot waar de echo woorden draagt
Hoe bouw ik een nieuwe taal
als jij het alfabet hebt meegenomen?…
Een gouden gloed
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
414 sereen wolkt
avondlicht met
lange schaduwen
voorbij de drukte
van een hectische dag
nog speelt
een gouden gloed
door je krullend
haar waar wind zijn
laatste adem blaast
vaag ritselt
wat verdwaald
papier op luwte
plekken in het
definitieve setten
een verre schreeuw
wiekt weg in echo
kaatst de kreet het is
voor vandaag wel…
er zij licht
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
980 diep zinken
is naar leegte dalen
treden overslaan
blindelings dralen
op één been hinken
nog minder dan dat
zal verdwalen zijn
in wat al verborgen is
roepen naar
gesloten oren
met minstens een
dikke laag vernis
de zwarte echo bekoren
geluiden die weerkaatsen
tegen gedeukte dromen
in de adem haasten
dat een bonkend hart
moet…
Lentefluister, ik noem haar liefde
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
692 met in haar ogen
de glimlach van de lente
stapt ze blootsvoets
de nieuwe morgen tegemoet
met rond haar bedauwde lippen
een warme lieve groet
de echo van haar fluister
gedragen door de wind
zucht als een zacht wiegen
door kruintjes van de bomen
langs tere net ontloken bloemkopjes
met hun prille lentegeur
ik noem haar liefde
kun je…
De nacht ademt
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
724 De nacht ademt de stilte
eenzamer dan ooit
voel ik het verdriet
over jouw droeve dood
vol onvergetelijke woorden
nooit doof geworden
voor voortrazende tijd
zal ik je niet vergeten
in herinnering vervagen,
maar hier naast mij
op 't hoogpolig tapijt
liggen gewaagde zinnen
troosteloos, leeg
hopeloos te zijn
met een echo van stilte
die…
Wat is gebleven
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
2.009 In de schaduw van mijn gedachten
is jouw antwoord
alleen een verdwaalde echo.
De stilte die ik denk is het
afscheid dat blijft.
Waar onze liefde is voorbijgegaan
in een oude droom
van een leeglopend verhaal.…
De Harmonie
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
786 Liep het niet mooi synchroon
de echo door de straten
het geel, het zwart, het blauw
en hoe blonk toch al ons chroom.
Wat is er nog van over
van al die pracht en praal?
Waar is die prijs gebleven
die zilveren bokaal ?
In geld niet uit te drukken
niet in een prijzenkast
de herinnering van klanken
het chroom, het blauw, de kwast.…
Kerkklokken
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
722 Als een echo galmde het ja woord hier op grote afstand.
Kerkklokken klonken ademloos genadeloos passioneel.
Zoals ik mijn zonde zag terwijl het eb werd op het strand.…
Ja, ik ben ik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 Het is rustig beneden in de put
alleen echo's uit mijn hart
die herhalen wie ik ben
tot mijn hoofd zich neerlegt
bij wie ik ben, keer op keer
ja zeggend
zonder mij namen te geven
van Goed, Slecht, Minder
en Vooruit dan maar
ik moet verder
met mijn eigenschappen
die ik nodig had en
die alleen in tegenwoordige tijd
gewogen dienen…
Een bericht van hoop
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
504 Stilte is voor wetenschap
vriendschap slijt oude wonden
liefde baant een nieuwe start
innig verbonden met het leven
er komt meer zuurstof in de lucht
je spreekt over liefde
het ontstaan van puurheid
maar dat is een natuurlijk dwalen
waar het hart spreekt van waarheid
is de laatste echo: trouw
een opnieuw beginnen
in de hartstocht…
spiegelen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
760 de zee bedankt de wind blij
voor de stilte hem gegeven
zodat hij zich kan spiegelen
de wind en de zee
genieten mijn dank
dat ik mijzelf zie
samen wachten de zee en ik
tot de opkomende wind
de spiegeling breekt
lucht wind en zee huilen
druppels vallen op mij
en bespikkelen de rimpels
ik haast me naar jou
in je spiegel bekijk je…
met ogen dieper dan de zee
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.077 Met ogen dieper dan de zee,
ontdek ik bij jou nieuwe wegen.
Ze brengen me een oase
van gelukzaligheid.
Met ogen dieper dan de zee,
ontwaak je in mij een voelen,
zo puur, zo mooi, zo simpel.
Met ogen dieper dan de zee,
spin je een cocon van tederheid,
waarin ik kan wonen,
veilig, vredig.…
de zee zingt
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.156 de zee zingt
zacht haar lied
het heeft geen
coupletten
slechts refrein
eerst rollen
dan sissen
de zee zingt
hard haar lied
met bonken
en klappen
veel lawaai
aanzwellen
schuimbekken
een applaus
waterballet
eindeloos
doorgaan
hard of zacht
de zee zingt
zo haar lied…
eiland
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
778 De aarde is een eiland
die drijft in de zee van materie
zij drijft
cirkel rond mysterie
in de oceaan van dit geheel
heelal zee van het bestaan
binnenzee de melkweg
en wij liften mee
als stokers op zee
de eeuwige rivier
zwem of verzuip
het is een oneindig
oud gebruik…
Ik heb de zee gekust
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
694 Ik heb de zee
gekust
Elke zilte druppel
met mijn lippen
proevend
Ik heb de zee gekust
zag de branding
golven
Maakte
die
tot de mijne…
Balans
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
494 De zee wordt pas zee
als je de branding door bent
daar ontmoet je
zonder oppervlakkig te zijn
de éénheid in een
rustig golvende perspectief
een mens is pas mens als …………………
een lege lijst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 in de vroege morgen
geurde de jasmijn
toen zij
naar het water liep
ze klemde een lege lijst
onder de arm
haar ogen verfden
de zee met de zee…
de zee geeft, de zee neemt
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
858 hij heeft op wrede wijze wraak genomen
de druppel was het zoveelste cliché
hij vloog de prulpoëten naar de keel
de springvloed viel door niemand in te tomen
er drijven dode dichters in de zee…
De zee geeft, de zee neemt
gedicht
4.2 met 4 stemmen
4.612 te veel
hij heeft op wrede wijze wraak genomen
de druppel was het zoveelste cliché
hij vloog het dichtersvolkje naar de keel
de springvloed viel door niemand in te tomen
er drijven dode dichters in de zee
----------------------------------
uit: Oude Nozem, 2009…
NA ZONSONDERGANG AAN ZEE.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.611 Zonne stervend zonk in zee,
en een wijde wade spreidde
op de brede kimme neer
't wolkenheer.
Eenzaam ruist de duistre zee,
langs der duinen ruigje kruinen,
als met droeve dodenklacht
zucht de nacht.
Eenzaam.,eenzaam ruist de zee,
slaat de kuste zonder ruste,
moeder aarde ligt alom
doods en stom.…
De zeester
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
590 Er is een zeester diep in de zee
Je zult hem af toe zien
Als die komt boven drijven
Eerst durfde hij zichzelf niet te laten tonen
Aan de oppervlakte van de zee
Het was daar voor hem te heftig en te druk
Door de golven die langs hem heen gingen
Te diep in de zee was hij verborgen
Door een storm was hij bijna zichzelf verloren
Dat hij dacht…
voortleven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
556 nam de tijd jou veel te vroeg
te snel een leegte achterlatend
de herinnering echter blijft
ze fluistert zachtjes
soms in verdriet
jouw lach en jouw stem
ze blijven altijd bij ons
in elke traan en in ons hart
veel te jong nog
was ons afscheid toen
maar jouw liefde blijft
ons dagelijks nog schitteren
voor eeuwig en altijd
als een echo…
Doorgetrokken lijnen
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
1.377 drijven in het midden
Gelaten met het lot
getart in eenzaamheid
verlaten zelfs door god
onzichtbaar leed verzwaard
trekt in het bodemloze
putten echo`s wensen woest
golvend brullend uit den boze
kreten treffen doven
kaarsen blikken als blinden
dicht druip ik er mijn tijd voorbij
en jij mag er jouw wegen vinden…
Adoptie
gedicht
2.6 met 134 stemmen
71.456 In de herhaling van klankloze
dagen de woorden verwezen
verweesd
blijft slechts het haperen
van de stem
echo's van verwarring
erosie van het zwijgen.…
Breken
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
999 in een macaber niemandsland
waar oktober zich laat horen
en duisternis in zwermen neerstrijkt
binnen beweegt hij door de kamer
alsof hij kan weglopen van een gedachte
maar de beelden klampen zich vast
en beuken zingend in zijn rug
angstig hoort hij zijn leven breken
beent nog dieper naar voren
en denkt iets als: ik ben verloren
de echo…
Stemmen in steen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
969 Maar hun echo's als juwelen,
die schonken ze aan mij.
Ik bouwde mijn dromen van fonkelstenen,
mijn enige bezit.
En danste onder de witte boom
met engelen als ik.…
non met bronzen schedel (3)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
990 5
Als het aan de minnaar lag
Was het getouwtrek lang niet over
Dus schetst hij haar grillig pad
Bekladt het blank
Vertelt over haar afkomst
Het bastaardkind in een vondelingenschuif
Over haar gevaarlijke tong
Over het roetspoor, de rookpluim
De doffe echo na haar wuivende hand
In de kier van een deur die dichtwaait
6
Sinds gisteren zwijgen…
Thuis!
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
8.688 De stille ruimte
Waar zonder mensen
Geen warmte te vinden is
De stille ruimte
Waar zonder muziek
De stilte de vloeren bekleed
De stille ruimte
Waar zonder meubels
De echo je angstvallig toespreekt
Maar als ik in de stille ruimte
De lichten weer ontsteek
me nestel op mijn fijnste plekje
en het me weer even eigen maak
Dan voel ik me…
daarna
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
612 de klap van de deur
ogen dicht zodat stilte
klonk zonder echo van vloeken
wat er bleef
behalve stapels onbetaalde rekeningen
en verstopte leidingen
een jongen van acht
die ongevraagd naar buiten zeulde
zakken vol verdriet
elk weekend als verdwaasde japanners
op toeristische trektocht
zien dat er meer was
geen tijd voor gemis
regisseur…
Avondgeluk
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.084 oude schaduwen die fluisteren
in de slapende stilte
heb ik liefde in woorden verloren,gedachten gevonden en kleuren verzameld om elk spoor van rouw
weg te tekenen in een droom
waar schimmen hun cocon verliezen
en geboren schaduwen blijven glimlachen
wannneer de avond mij omarmt als een
minnares die haar mijn liefde schenkt
in elke echo…