1730 resultaten.
groen blaadje
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
819 niet aan mijn
dovemansoren gericht
doch enige rijpheid
van het groeiend zaadje
verhoogt de smaak wellicht
niet dat ik zou weigeren
bij het naderen
van mijn aangezicht
toch zal ik het wassen niet laten
het is niet iets
waar ik vaak over zal praten
maar ik maak me zorgen
over de onbevlektheid
toch voor het oog althans
vaak onzichtbaar…
Pijnlijk vermoeiend
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
614 Het proces van
Aftakeling is onzichtbaar voor de
Wereld om je heen.
Met pijn vermoeit reuma zich door
De dag. Geen dagje zonder, geen
Vrijwaring van die pijnlijke lach.…
komma
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
619 bij de oerknal
(dat was me er eentje)
denk je aan iets als
een vuurwerkshow maar
er was niets te zien en
even weinig was er te horen
het moet geweest zijn
als een plotselinge
onhoorbare en onzichtbare
uitdijing van niets
inmiddels staan we er
met onze verrekijkersoren bovenop
en hoe meer we er van zienhoren
reiken we naar het onhaalbare…
Je daagde uit
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
768 ontmoette warm
de zon in blauw
langs witte wolken
haar stralen gaven
licht voor even weer
het zomerse gezicht
ik spon een web om
jou te vangen onzichtbaar
in wat schaduw neer gehangen
je landde in
bekend oranjegeel
en spon geen draad te veel
je daagde uit
ik hoekte nog mijn
trekdraad vol met dromen
maar jij hebt mij genomen…
Nu je dood bent
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
598 Maar je bent onzichtbaar geworden.
De vogel zingt niet meer.
Ze heeft haar vleugels uitgeslagen
en is het onbekende tegemoet gevlogen.
Dat daar boeit je blijkbaar oneindig veel meer
dan dat er hier lentegroen aan de bomen zit
en alles trilt van leven.
Je zwijgt in alle talen, je luistert niet eens
naar ons, je bent verdampt.…
breek ik transparanten
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
658 geef mij wat glas
dan breek ik transparanten
vervaag ik licht tot mat
verstrooid naar alle kanten
wil onzichtbaar zijn
in niets gevat
beelden die ik bouw vandaag
verkleuren in het perspectief van morgen
schaduw vouwt zijn lijnen voor de nacht
als de zon in ondergaan zijn rust geniet
en de maan gewassen
in zijn spiegel ziet
ik speel…
dan breek ik transparanten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
760 geef mij wat glas
dan breek ik transparanten
vervaag ik licht tot mat
verstrooid naar alle kanten
ik wil onzichtbaar zijn in niets gevat
beelden die ik bouw vandaag
verkleuren in het perspectief van morgen
schaduw vouwt zijn lijnen voor de nacht
als de zon in ondergaande rust geniet
en maan gewassen als zijn spiegel ziet
ik speel…
Haiku 5#1
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
565 De achtste dag
Na zeven dagen
zei god de achtste dag
ik ben onzichtbaar.…
Wonen in het bos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Als ik een reus was, zou ik
zeker in het bos gaan wonen
omdat bomen nog groter zijn
en dan heb ik meteen familie
want ze wonen ook in het bos
Verder woont daar niemand
misschien kabouters, onzichtbaar
omdat ze achter de bomen blijven
Ik kom graag in het grote bos
de bomen staan op mij te wachten
en ze lopen altijd met me mee
totdat…
Onderweg
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
587 liefde overwint de dood
wat ook dat moge zijn
het blijkt, zo lijkt,
terugkerend en voedend
soms al meer dan rouw en gemis
met verdriet of het gemoed,
woedend
liefde overstijgt soms de grens
van het bestaan
en vervangt al maar meer
in stilte, een mensen wens
ik wil met de onzichtbare
afstand leren omgaan
langs een duidend hart…
Die dag
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
404 ik wil die dag terug
die dag
dat ik schuldloos
genoot van het nietsdoen
die dag
dat volle blocnotevellen
met lijstjes nog-doen-klussen
onzichtbaar waren opgeborgen
achter dichte deuren
geen doe-eens-wat-geschreeuw
te horen
die dag
dat ik de maatschappij
vakantie gaf
mezelf wentelde
in een leegte zonder moeten
die dag
dat…
Tao
netgedicht
2.4 met 25 stemmen
457 Het gaat des anderendaags
gelijk voorheen
maar vormt zich anders in metamorfosen
gedachten die ik zelf niet heb gekozen
wat eerst echt leek is toch niet
wat het scheen
En vraag je wat het is dan
is het weg
nog voor het zich aan mij laat openbaren
in meditatie noch in
navelstaren
een vlindervleugelvlucht
achter de heg
Onzichtbaar…
Avondrood
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
435 De witte vredesduiven
hebben de hoop opgegeven
ze vliegen niet langer
naar de zilveren hemel
bodemloze antwoorden
door niemand gegeven
ondergaan het verwoestende
duister van de ondergang
de dag een fiasco
zwarte bladzijden
onzichtbare zinnen
nooit meer beminnen
uit vergeten boeken
zonder persoonlijkheid
donkere wolkenbedden
in…
Droefenis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
378 Mijn eenzaam hart weent stille,
Niemand die ’t voelt noch ziet,
Dwarrelt neer als blaadren van bomen,
Onzichtbaar voor wie niet ziet.
Weemoed over tijden uit ver verleden,
Toen ik nog vol in ’t leven stond,
Geen gedacht had aan herinneringen,
Louter leefde in het hier en nu.…
Portret van een vernietiging
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
904 de sluwe, slinkse, begaafde verteller
verstaat de kunst van vermomming
als geen ander
hij bindt de lezer vast met verleiding
houdt hen gevangen achter de
tralies van onweerstaanbare taal
spin die de onwetende lokt in
een onzichtbaar kleverig web waar
welluidende leugens parasiteren
eloquente, onbetrouwbare verteller
je spijkert een…
Zuidparadijs
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
116 de steekmuggen, de steekvliegen
en het hoge water over de akkers
die lange maanden
waarin ze zullen moeten ploeteren
om stenen te hakken of te bakken
voor het Grote Huis
Ze weten niets
van de gezinnen in hun hutten
die stierven aan mazelen en pokken
niets van de honger
door hagel en sprinkhanen
Iedereen is er welkom
binnen de onzichtbare…
WAT ZIJ BEDOELEN
gedicht
3.5 met 129 stemmen
129.557 maar ik die niet speel
kan mij niet laten horen
Anderen zijn er die fijn kunnen spreken
en schalks en levendig wat zij bedoelen
kunnen vertellen
ik kan 't alleen voelen
Want mij werd tot nu toe het lot slechts beschoren
om ver van je weg en in somber verlangen
met onzichtbare…
Waarom
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.712 een niet-begrijpen
een koppig zwijgen
je laat de pijn ontwaken
en verft een landschap
waarin ik alleen
nog maar wil slapen
je steelt mijn dagdromen
onzichtbaar gevuld met
een stamelend hopen
maar met elke hartslag
sterft mijn ademhalen
in een zwellend wanhopen
met één vingertop
beroer je mijn koude lippen
die koortsig tasten
naar…
de Nacht
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.346 de Nacht is gevallen
mensen drinken hun laatste glas
komen op de rand van het bed
tot inkeer
tot zelfverminking
leven wordt onzichtbaar
gaat schuilen voor zichzelf.
want het is oorlog
winden rukken bomen aan flarden
met hen de stilte
van dromen in olie gedrenkt
vliegtuigen slaan op hol
scheren langs kerken en moskeeën.…
Mijn draaiboek
netgedicht
5.0 met 47 stemmen
463 van tevoren
aangekondigd
ogenblik
mijn draaiboek
miste wat luttele
seconden voordat
ik mij had hervonden
na een kleine
fysieke test
de voorhoofdsbuil
en het nog niet
goed te traceren
blauw maakte zijn
opwachting in een
ongekend snel gauw
mijn aangezicht
is geschonden
maar het corona
mondkapje heeft het
bijna onzichtbaar…
Kanker op !
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
2.795 grijpt het leven
bij de strot
weer dat zuigen
in het heden
snijdt hij morgen
finaal aan go(r)t
weer die dagen
van verwachten
hoop en einde
loos de pijn
weer die woorden
zonder zinnen
hoe lang zal
leven leven zijn
niet de bommen
in de metro
noch het geloof
in een eigen god
nee de rugzak gevuld
met kanker maakt
onzichtbaar…
Dementie
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
2.443 Ooit was ze een dame
met grote allure
Nu zit ze stil voor
zich uit te turen
Haar blik gericht op
iets onzichtbaars
Ooit sprak ze de meest
wijze woorden
Maar sinds haar denken
ernstig verstoorde
Mummelt haar mond
onverstaanbare klanken
Ooit wist ze dat ze niet
zo zou willen leven
We moesten haar desnoods
een spuitje geven
Maar …
spinnetje
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.470 mozaïeken met je spinnentouw
Je web zo fijntjes en met zorg verkregen
Met kleine insecten en vliegjes behangen
Met je prachtige kunstwerk tussen de struiken
Weet jij zorgvuldig je prooi te vangen
Klein grappig spinnetje werk maar rustig door
Onbegrijpelijk dat er mensen bang voor je zijn
Je bent een wonder van de natuur
Met je draden zo onzichtbaar…
Liefdesverdriet
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
480 Waarom doet liefdesverdriet zo pijn
Steeds onzichtbaar voor het blote oog
Verbergen voor de buitenwereld terwijl je
emotionele binnenkant zwaar beschadigd is.
Herinneringen dwarrelen door het hoofd
terwijl traandruppels vloeien langs de wang
Brokstukken van het lichaam liggen verspreid
over een wereld van onbegrip en onwetendheid.…
LEVENSWEG
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
2.217 Maar als de tijd niet meer je voorhoofd kust,
zal ouderdom onzichtbaar rimpels kerven
en je herinneringen grijzer verven.
Is het dan echt je leven en je lust
om zonder einder rusteloos te zwerven
en nooit het zalig niet-zijn te beërven?…
De Vlieger
gedicht
3.2 met 54 stemmen
28.450 Om de illusie te beamen, springt hij nu
en dan in de lucht, leunt op een onzichtbaar kussen
dat ik betoveren wil en keert terug
naar zijn eigen striemen in het zand.
Mijn vader ziet toe. Hij beheerst de wind.…
De verrijzenis
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
2.866 het lijkt alsof je graf wat
open gaat jij duidelijk weer
op mijn netvlies staat
niet het moment waarop ik
jouw door ziekte weggevreten
lijf de botten zwaar het
lichaam stijf omarmde zei
ik ga een stukje met je mee
op reis
-------------nee-----------
wat ik vandaag onzichtbaar zie
is die blik waarmee je daags
daarvoor een poging ondernam…
Verglijdende kansen
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.333 genieten
versperren sombere wolken
de weg richting zonlicht
Terwijl ik keuzes zou moeten maken
twijfel ik constant over de eerste stap
zodat ondertussen de kansen verglijden
Terwijl ik voluit zou moeten gaan
leef ik als surrogaat voor morgen
omdat gisteren de toekomst bepaalt
Terwijl ik het zou moeten uitschreeuwen
staar ik naar onzichtbare…
HET EINDJE TOUW
poëzie
3.4 met 12 stemmen
3.188 Maar zo van ’t bovenaardse
Hij soms al iets verrast,
Toch houdt ’t onzichtbaar touwtje
Hem hierbeneden vast.…
oud verlangen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.849 Lieve gedachten die ik bijeen zoek, raap -en
haar stuur met onzichtbare vlagen.
Door zeeën, rivieren en wolken opzoek
Naar haar, de prinses, godin
Van mijn ongeschreven boek.
In haar ogen herken ik god -In
Haar pracht raak ik verloren.
Zij is boven de hemel verheven,
uit schoonheid geboren.…