1066 resultaten.
Droom van een boom
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.034 Men haalde mij neer, voor mij geen hoop,
ik moest het veld ruimen voor sloop.
Mijn vrienden aan de overkant
zijn al lang vermalen,
ik lig hier nog bibberend op mijn zij
verschrikkelijk te balen.
Wat gaat er gebeuren, wat is mijn lot,
ik wil echt niet zeuren terwijl ik verrot.…
- Het plaatsje in ons hart -
hartenkreet
4.5 met 32 stemmen
1.646 Ik weet dat plaats ruim genoeg is
voel de les van universele liefde,
de manier om open te begrijpen,
toch nog vol zonde deze hartenplaats.
Ik geloof, dat "mens zijn" ons
toevertrouwd is, vol verwachting
...klopt het kleine plekje in ons hart.…
Zachte dagen
poëzie
2.9 met 7 stemmen
1.399 schemer mijmervol
Zich allerwegen oop'nen; nu het riet
In fluisterbeving zoetlijk neigt,
De vijver waai'rend met zijn schucht're koelt',
De vijver zelf in roerloosheid gestrekt
Zijn lange waat'ren rekt,
Gesust door stille zomerzoelt';
Nu 't donk'rend luchtblauw in de avond prijkt
Met milde sterrentooi,
En 't slepend gaan des nachts zijn ruim…
- Zwevend lijk een adelaar -
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 een adelaar
begrijpt er niets meer van,
van hangende avonturen
onverbiddelijk de scherpe blik
ziet hij de aarde in het geheel
mijn adelaar, hij zweeft
herleefd
besneeuwd over droge vlakten
opgeschmukt representant
op vleugels volle veren
essentie, ruim van geest
vleugels zijn gemetamorfoseerd
in deze droom
reis ik sneller dan het…
ZACHTE DAGEN.
poëzie
4.0 met 4 stemmen
932 schemer mijmervol
Zich allerwegen oop'nen; nu het riet
In fluisterbeving zoetlijk neigt,
De vijver waai'rend met zijn schucht're koelt',
De vijver zelf in roerloosheid gestrekt
Zijn lange waat'ren rekt,
Gesust door stille zomerzoelt';
Nu 't donk'rend luchtblauw in de avond prijkt
Met milde starrentooi,
En 't slepend gaan des nachts zijn ruim…
ZorgverzekeRAAR VGZ
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
579 Voor wat tandsteen verwijderen wordt ruim
honderd euro gevraagd, de verhoudingen zijn dol,
de rijke rakkers houden ons vals onder de duim
met een domme pennelikker en een holle tuttebol.…
Deze foto’s, het is een onverteld verhaal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
469 Hij zit nu al ruim twee jaar in dat kamp,
zij mag alleen binnen dat oude terrein
pal naast de barak en het prikkeldraad
haar voeten en amper rechte rug plaatsen.…
Coronavirus / Covid-19
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Op ruime afstand, was je handen goed,
met (gehamsterde) onschuldzeep. Bevend.…
Oeverbank
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
617 Een boot naar waterstand geladen en stroomopwaarts vaart
maakt weinig haast, de vracht ligt veilig in de ruimen
het roer en koers al jaren in vertrouwde handen.…
The Peanuts
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
587 Ze waren al ruim tien jaar in ons land
Die 'elckerlyck', licht gefrustreerd maar lief
Aandoenlijk, hulpeloos en sensitief
Ik leerde ze pas kennen uit de krant
Die hond maakt volgens mij nog steeds furore
Hij 's wijzer dan de kinderen in de stad
Al droomt hij van de roem die hij nooit had
Zijn naam gaat in 't hiernumaals niet verloren…
ONBEZONNEN OORLOG
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Het trotse rijk Oekraïne
lijdt onder de geweldige buur
dat uitgestrekte Rusland
bommen suizen kwaadwillend
sterke gebouwen van de hoofdstad
branden weerloos tot puin en as
mensen vluchten angstig weg
of schuilen vol klamme angst
in ondergrondse ruimtes
wil de machtige heerser
van het ruime Oosten
een dwingeland wezen
gelijk de tsaar…
Mijn moeder is een influenzer
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
557 naar benee
M'n moeder is een influenzer
Sinds een dag of drie
Geeft iedereen de raad
Hoe de laatste mode staat
Het de majesteit vergaat
Of waar de mooiste camping staat
in Urk of Middelie
M'n moeder is een influenzer
sinds een dag of vier
deelt hele wijze lessen
Over vorken, lepels, messen
Over jam van blauwe bessen
hoe je thuiskomt ruim…
De eenvoud van het leven
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
317 Zonlicht op de wei
bloem bloeit zacht tussen het gras
rust vult mijn ogen
Ochtend opent zich in
ruime kalmte; ritselen van bladeren
legt een teder ritme neer. Mijn zintuigen drinken de
stilte van dit moment, waar niets meer hoeft te zijn dan wat het is.…
Een spontane eerlijke en vooral open ontmoeting na ruim 10 jaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
447 Dat, het gebeurde gisteren toen ik hem zag
zeer spontaan en zeker na ruim 10 jaar
hij nodigde me hartelijk uit voor gesprek
we wisselden verleden en heden uit
hij zijn zo bijzondere vrouw verloren, overleden
ik mijn donor-dochter (19): zwaar gehandicapt vanaf 1ste jaar
hij nu Opa van een kleinkind (1) via zoon van 40
ik (74) nu OpaPa voor…
Pantheon
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
636 Er woekert een zwarte korst
Hij spreidt een nieuw ontwerp
Te ruim voor de tekentafel
Een bestemming van plundertochten
Een statige prooi voor barbaren
De aardschok schendt het graniet
De zondvloed spoelt de nissen
Een paus graait naar bronsbeslag
Hij laat een kanon smeden voor de engelenburcht
De tempel houdt stand en rust op een ring…
Vijftig jaar...
hartenkreet
3.4 met 22 stemmen
4.578 gevraagd,
Soms merk ik dat collega's mij het zware werk besparen,
Dat doen ze uit respect zonder mitsen en maren,
Ze weten dat ik waar nodig mijn mannetje zal staan,
En dat ik desnoods voor hen door het vuur zal gaan,
Iedereen heeft soms wel eens wat mindere dagen,
Dan vangen anderen dat op zonder te klagen,
Dat heet collegialiteit, waar ik werk ruim…
Jouw gezicht .....
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.891 je kunt er echt alles uithalen
Wanneer ik kijk en een beetje zoek
weet ik hoe ik het moet vertalen
Blij, verdrietig of somber gestemd
't is bij jou geen gok maar een weet
Ben je bang, onzeker of geremd
je straalt het uit zoals dat heet
Laat dit echt nooit verloren gaan
jouw gezichtsuitdrukking verwarmt velen
geef altijd je emoties ruim…
Een muur van glas
hartenkreet
4.2 met 24 stemmen
3.033 Maar woede onrust en pijn
zijn ruim zijn deel
ontredderen ons evenzeer.
Dicht bij elkaar
maar gescheiden
door een muur van glas
waarin geen poort,
gaan hij en wij
onzeker aarzelend,
in onze eigen werelden voort.…
Kantoor-erotiek
hartenkreet
4.2 met 40 stemmen
3.783 invloed was op zijn humeur
terwijl de sollicitante zich meldde
door drie klopjes op zijn deur
Heel even was hij stil
iets wat hem maar weinig overkwam
voor hem stond een mooie vrouw
die hem al zijn adem benam
Ze nam plaats, zoals gevraagd
sierlijk de benen over elkaar
hij kon slechts staren
naar lichaam, borsten en haar
Haar bloes ruim…
mijn zus ging op skiën
hartenkreet
2.2 met 18 stemmen
3.469 ja zei mijn zwager
ik stond gewoon op de ski’s
boven op de top naast haar
we zeiden nog als echt paar
met de hele wereld in ons vizier
staan wij nochtans lief particulier
toen zij vertrok zo zei hij
vertrok zij op caractère
meer vliegend dan glijdend
een stipje snelde toen al
steeds stiller lijdend
naar zij hem later zei
reeds ruim…
Bloemen plukken in de wei
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
2.924 Dunne arm aan blauwe hand
Ruime ring aan stille vinger
Harde lucht aan witte slang
Geborrel; zuurstof in een bakje water
Een kus, een streel
Vocht deppen op de lippen
Praten aan het witte bed
Langzaam wordt het later
- Klein nog, daar ging je
Van niets een besef
Het alles werd alles
Van jaren aaneen
Van oorlog tot sterven
Van geven…
Sporen in Buitenveldert
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
703 gespuis
en ze lachen het amstelpark ging naar ons
sindsdien paren we tussen de rododendrons
waarbij de zon schijnt in het Glazen Huis
Een enkeling raakt wel eens van de wijs
zoals die steeds maffia op de Oude Rijn
ziet afzakken richting Gelderlandplein -
Soprano’s die schieten voor elke prijs
Moet kunnen zeggen de senioren
ze denken ruim…
Het regent in de Beethovenstraat
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
693 uit liet
de man zocht door beslagen ruiten
naar stapels zo wankel en topzwaar
dat vaste klanten gewaar van gevaar
pas buiten de winkel neuzen snuiten
dat is Van Rossum's handel in boeken
ooit kwam je na ruil uit als koning
De Toverberg te rijk ter bekroning
nu met raamannonce 'kom gauw zoeken
in onze geheime kamer op één hoog
ruimen…
Brachystonicum
gedicht
3.5 met 14 stemmen
8.581 Zwarte gemalen malen het zwaarste graan
Sterren verdwijnen in negatief licht
Fantomen van duisternis krijgen ruim baan
En de korenbloemen gaan eraan de
Zachte blauwe bloemen gaan eraan
Zwetend wacht hij op een uitweg
Als op de krampen die in de morgen komen
Zwanger marmer aan zijn marmelade voeten
Baart een schelp die hem voor eeuwig omsluit…
Vragen en nog eens vragen.
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
2.731 Hoef je je kamer niet meer op te ruimen, dat doen anderen
voor je en durf je niet meer naar buiten, bang om te verdwalen,
dus te laat thuiskomen is er ook niet meer bij.
Je hoeft niets meer, je vraagt niets meer, je wil niks meer,
maar ik denk, vróeg je nou maar wat!…
myn mûle
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
605 rykdom boppe alle gewin
vertaling :
mijn mond
mijn mond in liefde steeds op jacht
in moeilijkheid van leven
in vermoeidheid van tijd
zij is mijn kracht in bezinnen
toch spaar ik mijn woorden niet
ik giet mijn woorden uit
in vloed van poëzie
ik liever mijn taal
laat mij maar in mijn zijn
ik ruim…
Kom, Volken, nader!
poëzie
3.5 met 6 stemmen
2.116 Zijt gij het kunstglas, dat u voert door 't ruim der hemelen,
Waardoor ge Orions ziet in melk- bij melkweg wemelen,
Uit d'afgrond van het niet kometen scheurt in 't licht,
Niet Drebber, Jansen, niet aan Metius verplicht?
En Galileï had zich nooit zo hoog verheven,
Had Neêrlands kunstglas niet zijn eedle vaart gesteven.…
- Harde woorden hebben honger -
hartenkreet
3.0 met 29 stemmen
855 Respect, begint het puin te ruimen
en smeekt met vragende blik
"Neem hun levens niet", nu het
tekort aan sprankelend bronwater nijpend wordt.
Harde woorden hebben honger,
maken een bitter einde aan weinig geluk.…
winterhaiku
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
620 opa laat even
de bankbiljetten knisperen
bij het geven
een duifje
koerend in het kozijn
overstemt de preek
de golfbaan ziet zwart
van uitvreters die pikken
in wat nog leeft
'Veldzicht' is ruim zicht
op automobielen
en dealerhangaars
mijn voet verdwijnt
ondoorgrondelijk zijn mij
der mollen wegen
1 – 20 januari 2010…
MATROZEN
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
624 matrozen
en vissers van weleer
zij nemen
wederom hun keer
in de vroege morgenstond
gaan zij aan boord
hun blikken gaan noord
daar ligt hun verlangen
ik sta op de kade
en
als ik omkijk één minuut later
gaan de wolken als
huizen voorbij de brug
keren zij de trossen
de horizon lost op
dan zie ik het hart van de zeeman
kiezen schepen het ruime…