1642 resultaten.
Bio-logisch
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
626 Tikt als een klok door alle seizoenen.
Net zoals het ritme van de mensheid dat doet.
Wij passen ons aan,
aan het licht, aan het donker.
Actief overdag, passief in de nacht.
Onze biologische klok houdt over ons de wacht.
Soms brengen we hem uit balans,
als we waken tot diep in de nacht.
Dan krijgt onze biologische klok niet de kans.…
Lentekou
gedicht
3.2 met 48 stemmen
24.179 Er is niets dan de wind.
De tuinen zijn doorzichtig,
men ziet hun achterkanten leven.
Geen mist, geen regen,
alleen de wind, een dunne strakke wind
aanhoudend over door jong gras omhooggetilde,
omvergegroeide dorre bladeren.
De bomen zijn nog zonder glinstering,
oud, zonder knop.
Herinneringen weggestreken,
een voorhoofd onder pas gewassen…
December haiku
gedicht
3.8 met 250 stemmen
29.200 op de kortste dag
zijn je dromen het langste
over zomertijd
bij kale takken
werken piepkleine knoppen
aan een nieuw begin
de noordenwind raast,
keukenramen klapperen,
het laatste blad valt…
Zo'n dag
gedicht
3.5 met 12 stemmen
6.614 Zo'n dag,
waarop de lucht vol luchtigheid is,
lentewind plagerig achterom sluipt,
van zoveel niet benoembaars bol staat,
Parijs vlakbij is, Granada om de hoek.
Zo'n dag,
waarop het frisgerokte meisje
van de buren hoog moet reiken
naar knoppen in hun kersenboom,
wind de verleiding niet weerstaat.
Zo'n dag,
waarop ik gebukt…
'n Droë wit seisoen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
463 Samen toen met Breytenbach
op barricade
met woorden werd gestreden
tegen een zo vilein bewind
Vervolgens ver-
filmd, leerde de rest van de wereld
wat wreedheid is
als vanwege slechts een diep-donkere huid
'n beperkt aantal blanken zich ergert
zich stoort aan opkomst
van gerechtigheid voor gekleurden
vanaf de jaren '90 van de vorige eeuw…
Winterwende
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
723 Naalden prikken aan,
trage uitlopers
dekken toe,
beslaan pad en land.
Water in vaste vorm
verloor het verzet,
kristalliserend
kruipt winter
langzaam dichter.
De zon verliest terrein,
maakt plaats
in het seizoenaal spel,
waar dagen niet langer lengen
maar korten,
gelijk mijn adem
gestokt in wolkjes
langend naar lichter.…
Cumulus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
378 De slakjes ontwaken
na een frisse regenbui
en als je goed kijkt
zijn de wolken
nu ze breken
met helium
gevulde
schaapjes
in de rui…
Lente en zomerbruin
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
486 wolken
langs zien razen
het witte boven
om de hemel
te behagen
het donkere
onder door het
frequent gedonder
van ontlading
pas in het
universum
ontdekte ik zon
in leeftijd
en liefde ging
jij voor de
eerste opgang
ik zag jouw
licht voelde
eindelijk warmte
teder heb jij
mijn huid belicht
met lente en
zomerbruin
in jouw seizoen…
Die nare dag
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
1.999 De seizoenen baren sferen
Terwijl klokken tijden keren
Bleek waarheid slechts een waanidee
En brak de liefde van lieverlee
Was het soms de sleur die sloopte
Houden van waar ik op hoopte
Of sloeg de leugen mij toen lam
Die nare dag dat jij afscheid nam
Ik herwaak uit jouw hypnose
Jouw pracht was daar slechts een pose
Maar koud werd mijn…
Herfstige ogen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.023 Dit seizoen brandt pasgeboren klanken
in mijn herkennende ogen,
ze strijkt langs mijn lippen geduldige sporen .…
judaskus
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
990 In een hoge samenzwering
met priester en tempelier
is het vonnis geveld
Zijn mirakels zijn zo goed als uitgeteld
Voor een schrale buidel
verraadt hij de Zoon
Voor de prijs van een galeislaaf
het zure loon van één seizoen
gaat de uitverkorene onder de hamer
De schatbewaarder graait in de kist
Hij heeft zich van meester vergist
Al…
Pizza
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.248 En soms wel een seizoen of vier,
ansjovis, uien of makreel.
Italië, voor jouw primeur
bleek ras je zonnig land te klein.
Men bakt hem dus nu overal,
van Istrië tot Portugal.
De gast, hij wacht en nipt zijn wijn,
alvast genietend van de geur.…
VERANDERINGEN IN DE NATUUR
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.781 opgeslokt door terreurbestrijding
vergeten we het klimaat,
van elk nieuw seizoen...
Je wordt er echt niet vrolijk van
en liever stop je het weg
we zitten onze tijd wel uit
en als het gebeurt, dan hebben we pech?…
Tijd van leven
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.612 haar hoofd
rust zacht op mijn herfst
droomt van een lange zomer
waar ik nog jaag,
ren langs het strand
en om een glimlach vraag,
zij om een reikende hand
de afstand lijkt steeds groter
het slapen dieper dan ooit
seizoenen nerven mijn vel
jonkheid verdwijnt,
mijn toekomst dooit
haar wang
verraadt verte
de ogen spiegelen
mijn hart…
In scheppingskwaliteit
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
482 kom wandel
met mij mee
de lege bossen in
en vind jezelf terug
fluister met bomen
zie hoe zij hun
plaats verdedigen
naar lichter dromen
proef de
zomergeur die
warm doorstoofd
hangt in donker loof
weet je een
met leven zonder tijd
alleen seizoenen tellen
tot het oogsten is bereikt
dan geeft
de kou respijt
na rust en reparatie…
een zee vol zomerrozen
hartenkreet
4.3 met 43 stemmen
10.912 van de branding
als vluchtige sluiers over het strand
waar zandkorrels jullie harten
in een tintelende beweging
voortdurend omhelzen
verenigen zielen zich op het ritme
van hooggewelfde woorden
en vlechten dagen zich
in een beminde gloed
laat de bindende klank
van eeuwige trouw weerklinken
in de spiegeling van
ieder beloftevol seizoen…
Het diepste zuiden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
499 ik wist dat
jij zou komen
zag de horizon
oplichtten door
fantastische
bloemen
in je handen en
je lach straalde
al van verre
jouw warmte
in je ogen
sprankelden
ondeugende
beloftes om
ooit in dat
geluk te mogen
spiegelen want
uit het diepste
zuiden komen altijd
de mooiste bruiden
we leven in
seizoenen
vol records de
een nog…
Eeuwigheid
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
697 jouw blaadjes fris en appelgroen
beschut door grote sterke takken
blaken nog van levenslust, terwijl
mijn bladeren geel met rood omrand
zich eerdaags zullen voegen bij het bladerdek,
dat als een warme zachte deken nestelt
rondom de witgevlekte stam van mijn ziel
graag zou ik jou beschermen, beschutten
en behoeden voor het wisselen der seizoenen…
Eeuwigheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
760 jouw blaadjes fris en appelgroen
beschut door grote sterke takken
blaken nog van levenslust, terwijl
mijn bladeren geel met rood omrand
zich eerdaags zullen voegen bij het bladerdek,
dat als een warme zachte deken nestelt
rondom de witgevlekte stam van mijn ziel
graag zou ik jou beschermen, beschutten
en behoeden voor het wisselen der seizoenen…
Het wolkje schaduw
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
506 was het verwarring
die ik in je ogen zag
licht contrasterend
met je open lach
het wolkje schaduw
dat je blik verwijdde
tot voorbij de horizon
gaf jou wat schrik
een eerst besef
dat liefde ook
seizoenen kent en
niet alleen aan lente went
in perspectief vergroten
hebben we van samen
zomerslang genoten en nu
de eerste oogst misschien…
Geurige stemmen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
913 ik heb de
meeste bloemen
zien groeien ook onder
een minder gunstig getij
in slechte seizoenen
vertraagde het leven
konden zij amper
vruchten en zaden geven
de nazomer
brak alle records
de kleuren bestreken
hemel als nooit te voor
ik mocht vandaag jullie
bloeien aanschouwen
heb de geurige stemmen
van vele harten gehoord
dank…
Zweefde heel even
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
515 ik wilde nog
een keertje dansen
na het groenen van
seizoenen in de boom
lichtte mijn kleuren
droogde het blad
sprak met de wind en
wachtte het gebeuren af
in een heldere hemel
zeilden wolken langs blauw
lucht bood het draagvlak
vlaagde mijn dag
nam losjes afscheid
dwarrelde omlaag
zweefde heel even
voor de landing paraat
ik…
Voelde zijn hart
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
502 ik aaide hem zacht
voelde het hart
keek in zijn ogen maar
wist nooit wat hij dacht
zijn wereld
had ooit vrijheid
planning en bestaan
in iedere dag ervoor gaan
door geur en kleur
volgde hij seizoenen
intuïtief in eten en
het verzamelen van buit
huid en vacht
volledig aangepast
zo ook het paargedrag
met zorg voor de kleinen…
Wintergevoel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
576 het werd ietsjes kouder
de hemel betrok
de herfst werd ouder
hier viel de eerste vlok
een wit tapijt
bedekte de aarde
zonder enig respijt
of de hemel opklaarde
sneeuw bedekt de grond
vriesman houdt de hand
wij gaan de seizoenen rond
biologisch zo gepland
sneeuw zal terug verdwijnen
herhaling valt ons te beurt
de zon zal wederom schijnen…
jij kent de woorden
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
703 jij kent de woorden van seizoenen
in de aardse schoonheid van leven
drijvend als orchideeën op het water
in poeslieve geluiden van speelse echo
kruipend en bewegend in een ragfijn spel
een meesterwerk gevuld met jouw verhaal
overgebleven bladeren ritselen continu
in het binnenste van poëtisch geluk
dromend loop ik onder portieken
tussen…
ode
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
586 van vuur
uit duizend vogelkelen
trilt een ochtendgroet
de zon
is een moeder
zij koestert en warmt
doet leven en groeien
zij voedt en maakt vrolijk
de zon wordt bemind
de zon
kent geen grenzen
geen wetten geen maat
zij brandt ongenadig
schroeit akkers en huid
de zon
is zich bewust
van haar onmisbaarheid
ze bepaalt tijd en seizoenen…
Herfst
poëzie
3.8 met 17 stemmen
5.575 Maar ’t was later seizoen dan ik dacht; de koude
Bergwind trok dampen over de dalen,
Grijs werd alle kleur.
Ik dacht dat ik nooit meer van ene zou houden
En zag beneên door een nevelscheur
Het rood van de laatste mispels vallen.…
Faalangstig bang
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
445 de dagen zijn
voorbijgegaan in
vele lagen van bestaan
natuurlijk was er groei
de grond geploegd
geschoond van stronk en steen
langs elkaar heen
in een verdeling die
seizoen en rol gebonden was
tot eigenheid
wat ruimte kreeg
en verder woekeren bleef
het samen schouwen
leek op houden van
liefde bleef faalangstig bang
tijd rijgt…
De dag deelt prima open
hartenkreet
2.5 met 17 stemmen
1.984 wat jij van mij weg liet
in draaiende seizoenen
van het levenspad
dat verraste mij nog het meest
jij ging weg in stappen verder
voorbij muren/deuren
toch blijven er raakvlakken bestaan
tussen jou en mij
biedt deze ruimte duidelijkheid
is dit niet het einde
het pad loopt alsmaar verder
de dag deelt prima open
als je ‘s morgens wakker…
poëtisch geluk
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
881 jij kent de woorden van seizoenen
in de aardse schoonheid van leven
drijvend als orchideeën op het water
in suikerzoete geluiden van speelse echo
kruipend en bewegend in een ragfijn spel
een meesterwerk gevuld met jouw verhaal
overgebleven bladeren ritselen continu
in het binnenste van poëtisch geluk
dromend loop ik onder portieken
tussen…