2838 resultaten.
Ochtendstemming
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
863 Aardverwarmende orkestleider houdt zijn adem
even in laat twee altijd maar versterkende luchtaanvallen
de vallei van de niet voor niets nietsvermoedende stilte
in gang zwengelen
imponeert de natuur met een strengbedirigeerde triomfmars
Snaren klapperen van de smeltende kou
door een fletse of te gespannen nevel
wrijft hen de slaap uit de haren…
Weer in de war
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
1.257 een sneeuwbui in de zomer
draait mijn wereld om
nauwelijks van de schrik bekomen
voel ik het bevriezen
van mijn verbrande huid
bekogel ik strandgasten
die vluchten van het strand
met verse ballen van sneeuw
het ijs smelt op de blaren
en koeling helpt niet meer
mijn zomer is bevroren
het strand slechts binnenbrand
laat nu de voorjaarsregen…
Loslaten (Eerste sneeuw)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
679 Misschien laat het zich vermoeden,
Nu het zover is, verse sneeuw,
Vage sporen van bestaan.
Niets hoeft te worden uitgesproken;
Het ligt daar zoals het ligt, wit in
De wereld, nog stil van gedachten.
Valt hier iets te verzwijgen? Dit leest
Zich als een boek, wist letters in
Een oogwenk uit.…
Romantisch Rusland
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
674 Ja ik laat mezelf spreken
Niemand houdt me tegen
ik ben trots op de eeuwigheid
een eenzame rots in de bergen
Wat de Brit in zijn parketten hal voelt
bij tea time kan ik
maar ervaren wanneer ik
buiten ben, niet meer kan voelen
finesse met een warme kant
gewoon sec, zonder melk of honing
daarvan genieten is een kunst grand cru
zelfs…
Sneeuwballen
poëzie
3.4 met 18 stemmen
3.006 Sneeuw bedekt de landen:
Was de kille handen
Dat ze tintlend branden,
Kneed de sneeuwbal vast;
Krachtig d'arm geheven,
Fiks de bal gedreven:
Ha! dat is een leven,
Dat aan jongens past!
Koudkleum mag zich warmen
In zijn Moeders armen,
Schreien om erbarmen,
Als de bal hem raakt;
Laat de kachel gloeien,....…
In ontdooien
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
763 je sneeuwde
in winterswit
met vlagen
mag ik nu ook
de druppels dragen
van jouw regenbui
de warme adem vragen
van de wind die in
ontdooien onze lente vindt…
Natuurkundige les
poëzie
2.5 met 6 stemmen
2.473 Veel kleine handen schrapen, in de rokjes
Vers uit de lucht, sneeuw op een grote schaal.
Dan gaan ze er mee naar binnen in de zaal….…
Stille witte blinkesneeuw
poëzie
3.8 met 6 stemmen
3.857 Gij zijt een stille witte blinkesneeuw,
gij zijt een blinke zee tintelzee
Gij zijt een schemerwitte leliemeid,
gij zijt een wijde vlindereluwheid.
Gij zijt een opene, het witte, ‘t willende,
het wachtend, straalvlammend, lichtlillende.…
winterwereld van toen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
578 het is de sneeuw waar ik op wacht, die zachte
pracht die als altijd een verlangen in me
wakker maakt en weer even raakt aan die wereld
van toen, de wereld van mijn kindertijd;
vanachter het raam volgden je ogen het jagen
van de vlokken, en het naar buiten mogen zo
snel het maar ging ondanks de heerlijke sfeer
die er binnen al hing door het…
Winterwandeling
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
613 Kom lief
laten ons hand in hand
voorbij de winter gaan
waar geen afgebeten dag
de leegte schrijnen zal
of gedachten vult met woorden
in het onbekende
rust wellicht de stilte
en herkenning van onszelf…
In lichtende kristallen
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.397 ik zag je
al van verre
in glanzend onderscheid
je duikt en danst
zweeft wollig lang
in winters vrije val
komt met velen
zacht dalend
op de dwarrelwind
ik vang je schoonheid
op mijn hand
in lichtende kristallen
je gloeit nog één keer aan
en langs mijn huid traant
nu jouw kort bestaan…
Ontsporen
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
895 in café De Posthoorn te Beetsterzwaag
lagen twee bestuurders uit Den Haag
met een geweldig stuk in hun kraag
verdronken in luidruchtig weegeklaag
mijn hemel, wat is er toch aan de hand
als je door een beetje sneeuw in het land
elke keer op een dood spoor belandt
en dan in de middle-of-nowhere strandt
kom op nou jongens, loop niet zo te klagen…
vanochtend vroeg
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.247 de hemel sneeuwt
het land weer wit
straks als wij ontwaken
en aan de kerststol gaan
zal het land langzaam ontdooien
en komen kleuren weer tevoorschijn
ik plakkraak nog even lekker een stukje verder met de hond…
Sneeuwboswandeling
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
803 Sneeuwlicht rondom overal op gevallen
geluid word witgedempt doffig
onze stappen sporen door het witbos
enge kale takken worden vriendelijk
door sneeuw hun contouren verzacht
diepe schaduwholen lijken knusse schuiling
voor wild, kleindieren en vogels….…
Winterlandschap
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
721 Enkele vlokjes, dwarrelend, aarzelend
schijnbaar bang de grond te raken
dansen in de ijle januarilucht
als een wilde vlindervlucht
tussen takken, over daken
voor het nog onbekende beducht.
Maar dra komen ze met velen
doelbewuster, vastberaden
om van bossen, velden, daken
onze dromen, ons ontwaken
van ons denken, onze daden
een breughelschilderij…
winter in Twente
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
586 januari 2010
met oostenwind
over de
Deldeneresch...
bevroren tranen
in de bedding
van mijn wangen…
uitgewit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
763 Het wit strekt zich
over de wereld der mensen
de meningsverschillen uitvlakkend
van het eigenste einde beginnend
tot over de daken van je vrienden heen
alsof de aarde haar mantel aantrekt
en zich op haar kinderen wil verlaten
nu ze nog eens van huis is
de adem onttrokken, verstoken van warmte
de bundels hout wachtend onder hun ijshutten…
jou elegantie meegegeven
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
572 in ijs
heb ik je
vormen bevroren
geen natte
vingerwerk maar
zagen en grof boren
met branders
heb ik de details verfijnd
jou elegantie meegegeven
je transparant gelaat
gedecoreerd met haar
uit sneeuwkristallen
jij bent het mooist van allen
ontdooien als de lente komt
zal je dan ook heel zwaar vallen…
Ont popt
netgedicht
1.9 met 13 stemmen
1.211 De sneeuwpret had zich
ontpopt in sneeuwverdriet
voor onze kleine meid
jongens uit de straat
hadden hem omgeschopt
zo maar uit balorigheid
zoiets verdiend haar
sneeuwpop niet
maak dan maar een nieuwe
zei ik nadat ik haar
had ingestopt
morgen ligt er verse sneeuw
echt waar heel veel
nee opa zei ze huilend
ik maak hem wel weer heel…
Storm
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.084 De wind waait om me heen
koud, gurig, met kracht
jij verwarmt me meteen
al klinkt je stem zacht.…
Kristal in dwarrelwoord
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
482 je sneeuwde
in het afscheid nemen
vlokte kristal
in dwarrelwoord
stapelde in
wit bedekken
wat onze oren iets
te vaak hadden gehoord
in vlagen vervaagden
je stappen naar de trein
de sporen dubbelden
omdat ik bij jou wilde zijn
de laatste kus
smolt op je lippen
jij vertrok en ik bleef buiten
zwaaide naar besneeuwde ruiten…
In bevroren geesten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
587 weer sneeuwt het
in bevroren geesten
de klaarheid van
de maan heeft afgedaan
bedekkend wit
effent de streken
waar cultuur de
bakens uit heeft staan
je winterslaapt
in hart en nieren
freewheelt door
de dagen heen
maar als gedachten
gaan ontdooien zal
lente zich na sneeuwruim
gaan ontplooien…
Handen die meer mochten
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
620 er vroren
bloemen op het raam
groeiend uit de hoeken
ademen sloeg aan
bloeide in een
vroegere herinnering
waar straatlantaarns
lichte plekken
gloeiden in de sneeuw
en wij in vrije val
de vlokken volgden
elkaars ogen zochten
warme handen die
meer mochten op de
afgeschermde plaats
de intimiteit van dat
moment bloemde op het…
Winter
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
840 Het ijs wil maar niet dooien
De sneeuw valt steeds maar weer
De winter duurt nog even
Dus geniet ik nog een keer
Van het mooie witte landschap
Dat zo sprookjesachtig is
Bestrooid met een laagje mysterie
Zo zacht, zo wit en fris
Het roodborstje kijkt naar binnen
De winter is haar tijd
Moeder Natuur heeft het goed gedaan
Dit seizoen wil…
Lac Pavin
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.008 Het uitzicht schittert
tussen de smeltende eiken.
Het roerloze donkerblauwe tapijt
wordt slechts verstoord
door fluisterende sneeuwkristallen
vallend in de peilloze diepte.
De zon priemt aan de horizon.
Voor het eerst in lange tijd
horen de wolken haar aan
en varen eerbiedig uiteen.
De aarde zuigt aan onze voeten.
Hoger, op de berg…
Herfst
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
686 Het sneeuwt blaadjes
Bomen worden kaal
Het asfalt kleurt oranje
Het sneeuwt blaadjes
De kou lijkt normaal
De lucht gooit kastanjes
Het sneeuwt blaadjes
Oranje wordt een taal
De boom verliest zijn franjes
Het sneeuwt blaadjes
Maar voor sneeuw is het te vroeg…
Gehouwen in steen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
532 koud is de muziek
die in wind sneeuw
door de herfst jaagt
mijn composities
laten dansen
op ijzige voeten
gehouwen in steen
waaruit eonen geleden
het vuur verdween
de zijkant gewit
door koude muziek
kaal de kant die echo geniet…
In maagdelijk wit
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
733 als nachten
zwarter worden
door gebrek aan licht
dwarrelt sneeuw
in maagdelijk wit
haar donzen deken
brengt kerst
met ster en goddelijk kind
een stralend welbehagen
knalt nieuwjaar
het uitbundig zwart
in alle kleuren weg
de langste nacht
is afgelegd het licht
lengt nu de dagen…
Wit
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
645 Wit is de kleur van bevrijding
Verlichtend op deze donkere dagen van wintertijd
Beschermd door een engel,
neergestreken in vlokjes op deze aarde
Met de liefde nog zo intens
Alsof zij nooit gebroken is…
Sneeuwval
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
759 De sneeuw ligt
overal verspreid
en alle bomen zijn gerijpt
de zon schijnt met
haar stralen er doorheen
Het is een stille pracht.
Wie had dat verwacht!
Zo vroeg in het jaargetij
gaan we door de koude
winter heen...
Wat staat ons nog te wachten?
Alleen maar koude nachten.…