3031 resultaten.
In de tuin der overwoekering
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
952 beweging
sluit ik de deur naar het gemis
en werp mijn blik nogmaals naar buiten
De gebroken tak wordt door een merel
zorgvuldig in zijn nest gelegd
zoals ik destijds je woorden heb gezocht
Nu worden ze begraven,
in onbegaanbare spelonken
ondergebracht
en niemand die erom maalt...…
Sneeuwdier
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
592 Nu zal zij wel een sneeuwdier zijn
treurend op een kale tak
ergens in een steenkoud land.…
hou moed
gedicht
3.6 met 5 stemmen
6.798 een apelazarus neergezegen papzak
plet zich een omgekeerde tent in het woud
dan traag een zwart pluizige arm
door ondoordringbaar bamboeriet
van tak naar mond en mond naar tak
op dood gemak een boeddha op een berg
op dood gemak één boeddha in een bos
zou de panda weten dat hij met tweeëndertighonderd is
en stel dat er een constante hoeveelheid…
De stad herboren
gedicht
5.0 met 9 stemmen
4.451 We kijken tevreden omhoog,
hij en ik door de takken van de plataan.
----------------------------
uit: 'Hoor de stad', 2015.…
Lente.........
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
691 Een bonte specht, tokt van tak tot tak,
zoekt op
een holle boom naar een groene biobak.
Verse zonnekracht, met ultraviolette spilindex,
tatoeëert mijn
bleke winterhuid in een roodbruine uv-index.
En ik zeil, bubbels genietend in mijn zeilboot,
lekker heet
van al dat wulpse moois op mijn geile schoot.…
Natuurwandelen
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
644 Bomen buigen langzaam
met hun kronen, hun wortels diep in de
bodem verankerd, terwijl hun beschermende takken
mijn gedachten optillen naar een ruimte waar stilte zacht fluistert.…
Vergankelijkheid
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
532 Kale takken tekenen lijnen
tegen de grijze lucht, een spel van kracht
en kwetsbaarheid, en in de stilte van deze observatie
ontvouwt zich het besef dat schoonheid herhaalt, beweegt, en loslaat.…
Het zaad van Poëzie
netgedicht
1.7 met 29 stemmen
722 Als indrukken zich opstapelen
en alles te luid spreekt, groeit de jonge stam
stevig op in mijn wezen, zodat de vloeiende stroom van
mijn hart opnieuw kan stromen en reikt als takken naar licht en ruimte.…
voorbij het blauw en groen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
966 er dwarrelt
bloesem in je ogen
voorbij het blauw en groen
in rood en wit
buigen de takken door
de rijpe oogst van toen
in vlagen wind
proef ik de kersen en wil
het kind wel uit je persen
laat het toch vrij
in zonnestralen, ze kan
nog steeds haar jeugd inhalen
een generatiefeest maakt blij
want zie ze eens ravotten
jouw kind…
landen was me zachter voorgelogen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.659 de zon verschraalde
takken stalen licht
uit ogenblikken
dat ik inzicht had
ze zouden me
de hemel moeten wijzen
maar bogen over mij
en tunnelden mijn pad
ik kon niet verder gaan
het dwarsbomen hield aan
een angstsprong was de eis
ultieme vrijheid als mijn prijs
de vlucht bleef
spoorloos in de lucht
mijn gedachten zijn gevlogen…
Winter
gedicht
3.0 met 48 stemmen
18.034 Hoe winter waakzaam is
voor alles wat beweegt
en keerpunt is:
de aanslag van een karabijn,
het knappen van een tak,
de hoefslag van het everzwijn.
Hoe winter weerloos is
voor alles wat verdwijnt
en zichtbaar blijft:
de voetstap van de jager,
de stervende sneeuw,
het eeuwig brekende water.…
herfstwind
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
957 Herfstwind
ruist door de bomen
die de takken wiegt
als een moeder met haar
pasgeboren kind
blaadjes koesteren zich nog even
knus bij elkaar
aan de gouden zon
om straks als tranen
te vallen
en de aarde bedekt met
een dik bladertapijt
waarmee de wind zal spelen
in de reflectie van de tijd
wachten we op de winter
die vanzelf zal komen…
beukenboom
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.031 de wind speelt
een symfonie
met de bladeren
in rake noten
de wind raakt
de boom zichtbaar
zodat ze plots
huilt van het lachen
de wind wiegt
als een moeder
takken in slaap
totdat de boom droomt
de wind staakt
haar wilde bui
de boom komt tot rust
de laatste noot valt…
ontmoetingen bis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.033 het uur tikt tak
hij zit daar maar
hij luistert geboeid
de seconden weg
stilte prevelt iets
hij luistert niet
hij is geluid
waarom ook niet
zijn canon ongehoord
een gebroken gerucht
in een meer van stilte
deze wereld herkent hem niet
hij grijnst - en doe het goed
want morgen ben ik daar
ik mijn grijns, jij jouw hoed
wij samen, de…
Midwinter
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
616 traag rolt de mystiek
van een verre hoorn
door de melkige nevel
bomen met hun kanten takken
zweven boven het witte niets
tegen vervagende bosranden
oergeluid tot de onzichtbare einder
de weemoedige roep
van bezinning op deze verre heide
herinneringen aan een ver verleden
gedachten komen tot rust
in de intimiteit van de sluimerende…
Drie van Lesbos
gedicht
2.5 met 48 stemmen
16.430 Hagedis, kleine sauriër,
met jou is het hollen of stilstaan
als een dode tak. Beweegt je oog?
Inslag! Daar spat de cipres omhoog.
De olijfboom schiet vol uitroeptekens.
Alles komt goed, sust de vijgenboom.…
rookgordijn
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
823 geen mens die de wanhoop
in je wezen vermoedt
wie telt de tranen in de nacht
van een wereld
onder een wolk
zwart van het verdriet
van miljoenen, miljarden
zolang je functioneert
fabriceert
taken vervult
en verwachte antwoorden geeft
kraait geen haan
naar het gat in je hart
blijft het verborgen
achter het rookgordijn
dat je optrekt…
Stel vier bomen
gedicht
2.8 met 27 stemmen
26.768 Eén speler in het midden
wiens taak het is
eerder bij een boom
te zijn dan de andere
spelers die rennen
van stam tot stam
en wisselen van plaats.
Lukt het -
een ander komt
in het midden.
Lukt het niet -
hij mag het
nog eens proberen.…
Als de winter
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
809 Trektochten achter blad stengel lege tak en ijs
sterven kris kras door elkaar geweven uit
als ze wapperwindsgewijs verdrongen worden
door sarcastisch vrolijke merels
en een laagopgeschoten hemellamp
Ja dan kraakt een voetzool of vier over
rillend loomgereanimeerde woudhuiden
en kijkt men weer over de toppen van de duisternis
maar vooral…
dankjulliewel!
netgedicht
3.9 met 50 stemmen
8.272 er zat een merel
op een tak van een boom
en ik wenste dat hij de duizend stemmen
in woorden en aan het dichtersglas
naar mij zou kunnen brengen
zodat ik de bloemen kon horen
in iedere letterademhaling
en in iedere stap naar
een open deur
-het plukken van rozen
en witte zwanen-
en op dat moment
verdween de boom en de merel
in…
op weg
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
510 langs de rand van het park
schijnt de zon, gebroken door takken,
schitterend de nevel
zilveren snelwegen tussen de bomen,
waar elfen dansen in het ochtendlicht
en kleine wezens met puntmutsjes
wroeten in de aarde
op weg naar mijn werk
fiets ik door een sprookje
zijdelings zie ik stuurse auto's,
koninkrijken zonder doel…
Verjaren
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.611 de kalender was al vele jaren niet afgestoft
vergeling sloeg toe, niet alleen op het behang
op het raam tikte de tijd, een te lange tak
die had weten te ontsnappen probeerde het
steeds opnieuw
uiteindelijk opende ze de ramen waardoor de zon
haar ten dans vroeg
stilletjes kroop de prille lente naar binnen…
Niemandsland
netgedicht
4.2 met 61 stemmen
934 Nu jullie gans zijn uitgedoofd
zet ik de bijl in alle takken
van de stamboom in mijn hoofd
om het leven te herpakken
moet ik de verwachting doden
en in oude wortels hakken
zelfs het mooiste mij geboden
heeft nu alle vrucht verloren
van geloof in jullie goden
niemandsland zal mij bekoren
tot ik uit de laatste strohalm
als eerste nazaat…
Coïncidentie
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
501 muisgrijs het asfalt
dat aan de horizon
samensmelt met donkere wolken
hoge bomen staan
levenloos langs de kant
kale takken grijpen naar de wind
zwerfvuil draait rond
de as van het onzichtbare
en baant zich 'n weg naar boven
er valt 'n onhoorbare stilte
die nog lang na zal
echoën in de schemering…
Ontluiken
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
709 ontluiken bloeit
uit haast dode takken,
nog in donkere kamers
met beschimmelde ramen
daar schuilen
tere knoppen in
schuldloos schamen
de adem van buiten
zuigt aan wanden
die zijn opgebouwd uit
dichtgetimmerde ruiten
en waar licht botst
om dan in het niets
te verzanden
totdat mijn vogels roepen
en ik ze verder draag
in mijn…
morgenplantjes
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
621 ik ga morgen plantjes kopen
voor mijn lief in de tuin
alles dat groeit en bloeit
maakt de zon in haar wakker
ik ga morgen plantjes kopen
voor mijn lief in de tuin
maar eerst snoei ik haar takken,
zet ik mijn spade in haar aarde,
morgen kust zij zijdezacht
een brekelijke ochtend
neemt het tere groen in haar handen…
Ghostriders
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
506 Als in duistere winternachten
padden zich verschuilen
en honden angstig huilen,
als damp opstijgt uit diepe grachten,
hoed u dan als takken kraken
en schimmen glijden over daken,
denk niet, ach 't is maar een kraai
want terwijl je staat te wachten
sluipen ze met vereende krachten
in je gemoed en je gedachten,
de ghostriders in the sky.…
Zeeslenteren
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
505 mistwaaiers ademen takken vol beweging
zodat ik niet op mijn tenen hoef te staan
om met mijn hoofd in de wolken te lopen
vlindervisjes lokken me naar het strand
waar de ochtend geduldig staat te verzanden
loslippig zonlicht struikelt over loslopende wolken
waterspelend spoelen golven droog op het zand
rust meert aan…
Mont ventoux
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
660 daar ligt de berg
begraven onder
een witte deken, langs
het hobbelige
pad een rij
bomen de stam gehard, takken
verward als haar
lange lokken in de wind, we
verzamelen bij het fontein
in het
pittoreske dorp temidden
van de wijngaarden:
toi toi toi mijn
vrienden de klim is hoog, en
ik, ik kus de regenboog.…
Herfstbladeren.
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
785 De zon schijnt door
de kale takken van de bomen.
Ze voelen, dat de
winter gaat komen.
Ik laat het bos alleen
en ga ontroerd weer heen...…