Alle inzendingen over taak

3031 resultaten.

Sorteren op:

In de tuin der overwoekering

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 952
beweging sluit ik de deur naar het gemis en werp mijn blik nogmaals naar buiten De gebroken tak wordt door een merel zorgvuldig in zijn nest gelegd zoals ik destijds je woorden heb gezocht Nu worden ze begraven, in onbegaanbare spelonken ondergebracht en niemand die erom maalt...…

Sneeuwdier

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 592
Nu zal zij wel een sneeuwdier zijn treurend op een kale tak ergens in een steenkoud land.…

hou moed

gedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 6.798
een apelazarus neergezegen papzak plet zich een omgekeerde tent in het woud dan traag een zwart pluizige arm door ondoordringbaar bamboeriet van tak naar mond en mond naar tak op dood gemak een boeddha op een berg op dood gemak één boeddha in een bos zou de panda weten dat hij met tweeëndertighonderd is en stel dat er een constante hoeveelheid…

De stad herboren

gedicht
5.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.451
We kijken tevreden omhoog, hij en ik door de takken van de plataan. ---------------------------- uit: 'Hoor de stad', 2015.…

Lente.........

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 691
Een bonte specht, tokt van tak tot tak, zoekt op een holle boom naar een groene biobak. Verse zonnekracht, met ultraviolette spilindex, tatoeëert mijn bleke winterhuid in een roodbruine uv-index. En ik zeil, bubbels genietend in mijn zeilboot, lekker heet van al dat wulpse moois op mijn geile schoot.…

Natuurwandelen

netgedicht
2.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 644
Bomen buigen langzaam met hun kronen, hun wortels diep in de bodem verankerd, terwijl hun beschermende takken mijn gedachten optillen naar een ruimte waar stilte zacht fluistert.…
CB27 september 2025Lees meer >

Vergankelijkheid

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 532
Kale takken tekenen lijnen tegen de grijze lucht, een spel van kracht en kwetsbaarheid, en in de stilte van deze observatie ontvouwt zich het besef dat schoonheid herhaalt, beweegt, en loslaat.…
CB8 oktober 2025Lees meer >

Het zaad van Poëzie

netgedicht
1.7 met 29 stemmen aantal keer bekeken 722
Als indrukken zich opstapelen en alles te luid spreekt, groeit de jonge stam stevig op in mijn wezen, zodat de vloeiende stroom van mijn hart opnieuw kan stromen en reikt als takken naar licht en ruimte.…
CB13 december 2025Lees meer >

voorbij het blauw en groen

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 966
er dwarrelt bloesem in je ogen voorbij het blauw en groen in rood en wit buigen de takken door de rijpe oogst van toen in vlagen wind proef ik de kersen en wil het kind wel uit je persen laat het toch vrij in zonnestralen, ze kan nog steeds haar jeugd inhalen een generatiefeest maakt blij want zie ze eens ravotten jouw kind…

landen was me zachter voorgelogen

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.659
de zon verschraalde takken stalen licht uit ogenblikken dat ik inzicht had ze zouden me de hemel moeten wijzen maar bogen over mij en tunnelden mijn pad ik kon niet verder gaan het dwarsbomen hield aan een angstsprong was de eis ultieme vrijheid als mijn prijs de vlucht bleef spoorloos in de lucht mijn gedachten zijn gevlogen…

Winter

gedicht
3.0 met 48 stemmen aantal keer bekeken 18.034
Hoe winter waakzaam is voor alles wat beweegt en keerpunt is: de aanslag van een karabijn, het knappen van een tak, de hoefslag van het everzwijn. Hoe winter weerloos is voor alles wat verdwijnt en zichtbaar blijft: de voetstap van de jager, de stervende sneeuw, het eeuwig brekende water.…

herfstwind

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 957
Herfstwind ruist door de bomen die de takken wiegt als een moeder met haar pasgeboren kind blaadjes koesteren zich nog even knus bij elkaar aan de gouden zon om straks als tranen te vallen en de aarde bedekt met een dik bladertapijt waarmee de wind zal spelen in de reflectie van de tijd wachten we op de winter die vanzelf zal komen…
ria10 oktober 2007Lees meer >

beukenboom

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.031
de wind speelt een symfonie met de bladeren in rake noten de wind raakt de boom zichtbaar zodat ze plots huilt van het lachen de wind wiegt als een moeder takken in slaap totdat de boom droomt de wind staakt haar wilde bui de boom komt tot rust de laatste noot valt…

ontmoetingen bis

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.033
het uur tikt tak hij zit daar maar hij luistert geboeid de seconden weg stilte prevelt iets hij luistert niet hij is geluid waarom ook niet zijn canon ongehoord een gebroken gerucht in een meer van stilte deze wereld herkent hem niet hij grijnst - en doe het goed want morgen ben ik daar ik mijn grijns, jij jouw hoed wij samen, de…

Midwinter

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 616
traag rolt de mystiek van een verre hoorn door de melkige nevel bomen met hun kanten takken zweven boven het witte niets tegen vervagende bosranden oergeluid tot de onzichtbare einder de weemoedige roep van bezinning op deze verre heide herinneringen aan een ver verleden gedachten komen tot rust in de intimiteit van de sluimerende…

Drie van Lesbos

gedicht
2.5 met 48 stemmen aantal keer bekeken 16.430
Hagedis, kleine sauriër, met jou is het hollen of stilstaan als een dode tak. Beweegt je oog? Inslag! Daar spat de cipres omhoog. De olijfboom schiet vol uitroeptekens. Alles komt goed, sust de vijgenboom.…
Aad Nuis24 oktober 2021Lees meer >

rookgordijn

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 823
geen mens die de wanhoop in je wezen vermoedt wie telt de tranen in de nacht van een wereld onder een wolk zwart van het verdriet van miljoenen, miljarden zolang je functioneert fabriceert taken vervult en verwachte antwoorden geeft kraait geen haan naar het gat in je hart blijft het verborgen achter het rookgordijn dat je optrekt…
rietvr23 november 2007Lees meer >

Stel vier bomen

gedicht
2.8 met 27 stemmen aantal keer bekeken 26.768
Eén speler in het midden wiens taak het is eerder bij een boom te zijn dan de andere spelers die rennen van stam tot stam en wisselen van plaats. Lukt het - een ander komt in het midden. Lukt het niet - hij mag het nog eens proberen.…

Als de winter

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 809
Trektochten achter blad stengel lege tak en ijs sterven kris kras door elkaar geweven uit als ze wapperwindsgewijs verdrongen worden door sarcastisch vrolijke merels en een laagopgeschoten hemellamp Ja dan kraakt een voetzool of vier over rillend loomgereanimeerde woudhuiden en kijkt men weer over de toppen van de duisternis maar vooral…

dankjulliewel!

netgedicht
3.9 met 50 stemmen aantal keer bekeken 8.272
er zat een merel op een tak van een boom en ik wenste dat hij de duizend stemmen in woorden en aan het dichtersglas naar mij zou kunnen brengen zodat ik de bloemen kon horen in iedere letterademhaling en in iedere stap naar een open deur -het plukken van rozen en witte zwanen- en op dat moment verdween de boom en de merel in…

op weg

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 510
langs de rand van het park schijnt de zon, gebroken door takken, schitterend de nevel zilveren snelwegen tussen de bomen, waar elfen dansen in het ochtendlicht en kleine wezens met puntmutsjes wroeten in de aarde op weg naar mijn werk fiets ik door een sprookje zijdelings zie ik stuurse auto's, koninkrijken zonder doel…
Fred23 mei 2009Lees meer >

Verjaren

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.611
de kalender was al vele jaren niet afgestoft vergeling sloeg toe, niet alleen op het behang op het raam tikte de tijd, een te lange tak die had weten te ontsnappen probeerde het steeds opnieuw uiteindelijk opende ze de ramen waardoor de zon haar ten dans vroeg stilletjes kroop de prille lente naar binnen…

Niemandsland

netgedicht
4.2 met 61 stemmen aantal keer bekeken 934
Nu jullie gans zijn uitgedoofd zet ik de bijl in alle takken van de stamboom in mijn hoofd om het leven te herpakken moet ik de verwachting doden en in oude wortels hakken zelfs het mooiste mij geboden heeft nu alle vrucht verloren van geloof in jullie goden niemandsland zal mij bekoren tot ik uit de laatste strohalm als eerste nazaat…
Dick Panman11 december 2009Lees meer >

Coïncidentie

netgedicht
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 501
muisgrijs het asfalt dat aan de horizon samensmelt met donkere wolken hoge bomen staan levenloos langs de kant kale takken grijpen naar de wind zwerfvuil draait rond de as van het onzichtbare en baant zich 'n weg naar boven er valt 'n onhoorbare stilte die nog lang na zal echoën in de schemering…
LadyLove15 februari 2010Lees meer >

Ontluiken

netgedicht
3.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 709
ontluiken bloeit uit haast dode takken, nog in donkere kamers met beschimmelde ramen daar schuilen tere knoppen in schuldloos schamen de adem van buiten zuigt aan wanden die zijn opgebouwd uit dichtgetimmerde ruiten en waar licht botst om dan in het niets te verzanden totdat mijn vogels roepen en ik ze verder draag in mijn…

morgenplantjes

netgedicht
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 621
ik ga morgen plantjes kopen voor mijn lief in de tuin alles dat groeit en bloeit maakt de zon in haar wakker ik ga morgen plantjes kopen voor mijn lief in de tuin maar eerst snoei ik haar takken, zet ik mijn spade in haar aarde, morgen kust zij zijdezacht een brekelijke ochtend neemt het tere groen in haar handen…
Fred16 april 2010Lees meer >

Ghostriders

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 506
Als in duistere winternachten padden zich verschuilen en honden angstig huilen, als damp opstijgt uit diepe grachten, hoed u dan als takken kraken en schimmen glijden over daken, denk niet, ach 't is maar een kraai want terwijl je staat te wachten sluipen ze met vereende krachten in je gemoed en je gedachten, de ghostriders in the sky.…
Frans Vanhove22 augustus 2010Lees meer >

Zeeslenteren

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 505
mistwaaiers ademen takken vol beweging zodat ik niet op mijn tenen hoef te staan om met mijn hoofd in de wolken te lopen vlindervisjes lokken me naar het strand waar de ochtend geduldig staat te verzanden loslippig zonlicht struikelt over loslopende wolken waterspelend spoelen golven droog op het zand rust meert aan…
Nadine16 oktober 2010Lees meer >

Mont ventoux

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 660
daar ligt de berg begraven onder een witte deken, langs het hobbelige pad een rij bomen de stam gehard, takken verward als haar lange lokken in de wind, we verzamelen bij het fontein in het pittoreske dorp temidden van de wijngaarden: toi toi toi mijn vrienden de klim is hoog, en ik, ik kus de regenboog.…

Herfstbladeren.

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 785
De zon schijnt door de kale takken van de bomen. Ze voelen, dat de winter gaat komen. Ik laat het bos alleen en ga ontroerd weer heen...…
Maria Voerman29 november 2011Lees meer >