3966 resultaten.
dromen
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
733 de hemel weent
ik vang de tranen
op in regenton
waar ze samenvloeien
tot kostbaar water
helder en koel
goed voor planten
tuin en vijver
de vissen dansen
op hun staart
de tuin gonst
van activiteit
talloze bijen snoepen
van honingzoete nectar
vogels zingen van geluk
bloemen stralen
in hun zomerkleed
de mooiste kleuren
lichten op…
In de tuin van de oude pastorie
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
580 mijn hand in grootvaders hand
ik ben het kind uit stille dagen
in de tuin van altijd zomer
bomen groeien naar de hemel
uit andere eeuwen zal ik woorden horen
die ik ken en voel en schrijf.
ben ik het kind met oude verhalen
geborgen in de stille dagen
in de tuin van altijd zomer.…
Vriendentuin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 met wonderglans
In de tuin zijn we veilig
voor de bliksemende stormen boven ons
op de zee, hier is geen strijd
wij delen, zingen en dansen
in de verborgen Vriendentuin
op het grote bed van de zee…
Een tuin vol fantasie
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.891 'k Zag een tuin vol fantasie
'k zag er kinderen stoeien
met pijl en boog
'k zag er perelaars bloeien
de armen naar omhoog…
Goddelijke Kerstster
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.204 almachtig Liefdelicht
ultieme Conditio sine qua non
omniversele fotosynthese
zo kiem ik naar Hem
getroost ontsporend in Zijn tuin
waar Hij veilig mijn paden baant…
Olifantenpoep
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
754 Te gebruiken als
mest in de tuin
Ik stond daar niet bij,
en ‘k zeg even waarom?
‘k heb er geen plaats
voor op mijn balkon.…
Jouw fietstochten voorbij.
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
731 Dan haal ik hem op
zet ik 'm op zijn kop
in mijn tuin,
vlak voor mijn raam.
Zo zal ik dan
altijd aan je denken.…
Waar mensen vallen
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
1.408 Waar mensen vallen
Over hun gedachten
En struik'lend
Verdergaan met
Hun uiteenlopende
Gevoel van Ik
Zich afvragend
Wie is Wie
In dit ene mensenkind
Vertelt de
De dennenappel in de tuin
Mij van het welkom van de psychiatrie.…
Het leven
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
580 Een leven is als een tuin
Je kunt perfecte momenten beleven,
maar je kunt ze enkel
in uw herinneringen bewaren.
Leef lang en schoon
bloei open maar houd het in toom.…
Het leven
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
518 Een leven is als een tuin
Je kunt perfecte momenten beleven,
maar je kunt ze enkel
in uw herinneringen bewaren.
Leef lang en schoon
bloei open maar houdt het in toom.…
arm
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
821 Wij hebben een klein zwembad
Zij hebben een beek met kristal helder water,
waarin je de vissen ziet zwemmen
Wij hebben elektrisch licht in onze tuin
Zij hebben de sterren en de maan
Onze tuin loopt tot de heg van de buurman
Hun tuin loopt tot de horizon
Wij kopen het eten, zij koken het
Wij gebruiken de magnetron
Maar wat zij eten smaakt…
Het eerste gouden blad
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
48 Dat ene eerste gouden gevallen
blad
dat ooit zo vanzelfsprekend voor
haar lag
ze wilde het terug zoals
het was
de oorsprong van een stil gewas
ze liet zich dolend leiden om haar
tuin
dwaalde rond, en bleef staan
Deze tuin scheen echter nergens heen te gaan,
in haar wens liep iedereen met haar
mee
niemand wist, zocht, of
keek…
Troosttuin
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
140 Herfstblad op het pad
de tuin luistert zonder woord
adem vindt haar rust
Waar de wereld vertraagt,
ligt een tuin die je ontvangt en spanning
van je schouders haalt. Tussen het groen ontstaat
een plek waar aandacht mag landen en niets hoeft te vragen.…
Innigste wens
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
810 Adam en Eva in de tuin tezamen –
waarlijk – naakt hoefden zij zich niet te schamen –
en zie, het was goed!
Zij leefden in ongelooflijke voorspoed.
Leid mij naar jouw tuin van welzaligheid,
Doch verbannen zullen wij er wederkeren in gelukkiger tijd.…
in liefde gevangen
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.763 in de schemering van dromen
ontwaar ik eenzaamheid
omhelzen doffe ogen
hervonden tederheid
waar een fluisterend woord
haar zacht wil beroeren
een lach ooit gesmoord
in tranen vloeit
breekt de nacht
haar vurig verlangen
zoekt zij haar hart
in liefde gevangen…
meander talig
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
655 dromerig schemeren woorden door de diffuse hersenpan
over emoties waarvoor we nauwelijks begrippen hebben
gevoelens die gevangen zitten in de rationaliteit
vang je ze dan klinkt het alsof je ze in een kooitje zet
sticker je label er maar lekker op
het gevoel is allang weer naar een volgende client.…
LITERATUUR-GESCHIEDENIS
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.227 Als plotseling een door het slichte
Gelijke hout breekt, en de ruimte zoekt,
dwars door de christelijke gebeden vloekt,
Maar in de avond is te vinden op de knieën
Van stilte en schemering, en 't zoet
Dat hij verwierf, afgeeft, en boet.
-------------------------------
uit: Nalezing X (1938)…
De hemel weerkaatst
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
760 waar jij spreekt
in zachte kleuren
dringen twijfels
doorheen een
zwijgend vereren
omdat er meer is
dan alleen stilte
faal ik het blauw
gestapeld en verweven
in jouw teder
reikende hemel
betreed ik onzeker
geruisloze schemer
ik zoek jou in mij
en beef…
Toverlantaarn
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
739 het zachtgele lamplicht
tekent een cirkel
rond haar vergrijsd gezicht
werpt lange schaduwen
over de tafel
waaraan zij zit
het boek der boeken open
lispelt ze gebeden
een hand onder haar hoofd
eenzaam maar geborgen
in het laatste uurtje schemeren
voor dan toch
de nacht begint…
Jouw intiemste lach
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
562 ik heb je
meegenomen
uit het licht
van gisteren
vandaag
is nog te pril
voor jou
we schemeren
als man
en vrouw
bekenden we
niet onbemind
de nacht
schaduwde vaag
jouw intiemste lach
in zachtjes openen
het duister
gaf mij kracht
met jou weer
mezelf te zijn…
Als de nacht kilt
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.583 Hou me vast wanneer de dag
naar schemer drijft
de avond langs mijn lippen strijkt
met huiverende vleugels
en als het duister stilte brengt
omarm dan ook de angst
die je ontbloot in ogen ziet
want jij alleen verwarmt de kilte
de nacht is blind voor het verdriet…
Elke dag opnieuw
hartenkreet
3.8 met 40 stemmen
3.312 De zon gaat onder,
de schemering valt snel in
Maar morgen is
er weer een dag
een nieuw begin!…
Litteratuur-geschiedenis
poëzie
3.2 met 4 stemmen
2.218 Als plotseling een door het slichte
Gelijke hout breekt, en de ruimte zoekt,
Dwars door de christelijke gebeden vloekt,
Maar in de avond is te vinden op de knieën
Van stilte en schemering, en 't zoet
dat hij verwierf, afgeeft, en boet.
--------------------------------
uit: Nalezing X (1938)…
De waan van het bestaan
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
785 de schemering
oogverblindend is vaak de waarheid
doofstom, tot dromen toe bereid
hoeveel huizen zijn er al ingestort
eer de oerschreeuw werd gehoord
de dageraad
pak wat stenen van het grindpad
in niet verklaarbare vormen gevat
een wereld op zich met vele kanten
net als ik of mijn hoogbejaarde tante…
schemergedicht
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
608 nog in het vroege langzaam
kleurend uur gedompeld
wacht ik geduldig op wind en
vuur bij wat onzegbaar blijft
haast tastbaar in mijn schoot
geworpen
wat zich schoorvoetend baren
laat
louter in schemerige woorden
schuilen wil
in zachte geluiden nog wazige
beelden geborgen…
memorabel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
808 de eerste steen
het eerste licht
de schemering
het duister
we vergeten snel
omdat het moet
zijn het nu blauwe
bruine of groene ogen
ontwaken
sluimeren
in eeuwigheid
aan de horizon
gloort een regenboog
geurig in kleurrijkheid
bereikbaar met open handen
op blote voeten
zoals het was…
Als ogen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
663 Als ogen het licht kunnen dragen
niet alles in schemer verdwijnt.
Het verdriet de grens heeft bereikt
wonden langzaam gaan helen.
Littekens achter zullen blijven, die
nooit helemaal meer verdwijnen.
Dan zal licht het leven weer kleuren
warmte en ook liefde gaan schenken.…
De laatste sluiers
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
520 warm wenkte de zon
maar wolken kromden zich
vasthoudend om de aarde
lieten haar niet
vrijuit stralen met
het lang ontbeerde licht
pas na de middag
lossen laatste sluiers op
reikt voorjaar naar zijn top
om in een lange schemering
met onomkeerbaar uitproberen
zijn lentekleuren nog te presenteren…
Een handvol wit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
503 jij laat de lucht
weer lichter zijn
dan duisternis
broedt op
een handvol wit dat
nog geen kleur bekent
mijn zwarte vogel
van de nacht die zon
als enige baas erkent
ooit oefenen zij
de vleugelslag
op wankele poten
zullen vliegen
als hun schemering
is aangebroken…
De draad
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
478 De volgende bladzijden
van het boek zijn aaneen geplakt
het is bijkans onmogelijk
het komend hoofdstuk te beginnen
Maar gedwongen blijven hangen
in dit huidige gebeuren
is ook geen optie
Dus waag je de sprong
in de onbekende schemer
vanuit de schrale hoop
dat de juiste draad
weer op te pakken is.…