Alle inzendingen over verte

2105 resultaten.

Sorteren op:

De laatste trein

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.360
In de verte nog dendert de trein, en de klok tikt maar door. wetend dat ze eenzaam zal zijn, verlaat ze als laatste het spoor.…
moeke18 september 2003Lees meer >

Jozina

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.354
Het is stil, verlaten aan het strand ongestoord rollen m'n tranen in het zand in de verte, schepen op de ruwe zee snijdende wind, neemt de gedachte aan je mee voor even hoef ik niet stoer te zijn mag ik beleven: het leven is niet fijn het ergste is gebeurd dat ik kon vrezen er zal nooit een samen wezen die gedachte maakt m'n hart als versteend…
Joey6 maart 2003Lees meer >

de ochtend brandt tot middagvuur

netgedicht
2.5 met 44 stemmen aantal keer bekeken 40.167
de horizon vervloeit verrimpelt traag een kerktoren in de verte de stilte rust en geeft geluid een kans om zich te laten horen herboren dansen de insecten plaag voor plaag voorbij potten rammelen voor etenstij de warme wind verdwarrelt zomer tot orkaantje en verjaagt pardoes een soezend haantje als de zon de ochtend brandt tot…

ronden naar ovale vormen

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.666
ik gooi water in de lucht zwaartekracht sliert druppels in een vlucht ze ronden naar ovale vormen buigen van het licht egale kleuren uit het wit de verte zingt Florence in de zon water valt nu andersom spat op witte broeken de aarde is verrast door het luidruchtige gebed van elementen in hun liederlijk gespet de zon kijkt…

vul haar als beminde

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 684
ik laat me drijven op de wind hoor in de verte kerkklokken luiden beneden speelt een kind zijn spel lijkt doelloos maar hij lacht plezier zijn oog en handen vinden hun vertier ik zoek de schaduw van mijn vroeger leven speur naar kleur in de herkenningspunten die rotsen kunnen geven land in de geborgenheid van Gaia's schoot…
wil melker9 augustus 2004Lees meer >

Morgenlijk verwachten

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.633
De verten zijn al luw van u, Waar zon de laatste neevlen reeft, Gij zijt al in het windbegin Dat door de tere toppen beeft... Breng mij mijn deel van 't koel gespeel Dat tintelwater achter wilgen doet, Van 't luchtazuur dat als blauw vuur Door dichte linden gloedt.…
P.C. Boutens30 augustus 2004Lees meer >

Midwinter

hartenkreet
4.1 met 31 stemmen aantal keer bekeken 5.178
Als "Jingle, bells" één ogenblik verstomt Dan hoor ik vaag en in de verte De echo van een eeuwenoud gezang Al is dat ook al even lang gesmoord. Dan zie ik in gedachten Hoe in de donkerste der dagen Op heuvels en in dorpen Een vreugdevuur wordt aangestoken Om daar het licht mee te begroeten.…

gewoon geluk

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 922
mozart in het kille halogeen muzikale energie uit kv 622 juichend koestert het allegro zich in het diepste van ons samen zijn roept het voorname adagio in fluisterzachte weemoed momenten op van stromend geluk vervagend in stille verten deint het rondo in kristalschittering dansen wij in een warme blauwe nacht deze magie eindigt boven de…

morgen maandag

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 693
zondagmorgen kwart voor zes alles en de kinderen slapen behoedzaam neemt hij zijn gerei en de fiets op de zon komt op en lawaai in de verte , hier is ’t stil rond de vijver met twee hengels en wat aas de hele dag zit hij daar soms gestoord door een wandelende vraag of een snoek op oorlogspad hij rolt geduldig zijn sigaretjes zoals…
jandeb16 oktober 2005Lees meer >

Een stille ademhaling

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 754
Wie ademt leeft, of toch wel ooit, want veel van wat wij ondernemen is enkel ijdelheid en droom, een staren naar een verte die telkens wijkt en wendt. Een stille ademhaling, een in en uit, een geven, nemen,vrucht'loos zoeken muziek en kleuren, daden, boeken en weten dat er niets het heimwee echt geneest...…
Adeleyd15 november 2005Lees meer >

WONDER

hartenkreet
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.249
Ik zat op een bankje in het park en zag in de verte een boom, hoorde het geluid van een hark viel in slaap en kreeg een droom. Daar in werd ik opnieuw geboren, ook werd ik in de kerk gedoopt. Nu ga ik opnieuw bij Hem horen dat is waar ik op had gehoopt. Iemand stootte tegen mij aan en ik keek in een vrolijk gezicht.…

zonder zwaarte

netgedicht
3.8 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.105
kom kom dan ik zal de dagen tellen terwijl het buiten donker wordt er klinkt geluid uit het landschap dat ik wel begrijp en mij tot volgen stemt de verte roept als een volmaakte liefde werpt volle zeeën wanneer de zon rood ondergaat, met zachte borsten in de nacht en armen, zo lief als warme onschuld kom kom dan, ik zal je…

er zit poëzie in een klaproos

netgedicht
4.3 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.260
een houten vloer drijft voorbij het land dat ik in me draag vanuit de verte schuiven lege stoelen als bootjes in mijn schoot het is eb, denk ik dan wanneer mijn longen nesten bouwen, te groot voor kale bomen en de klaprozen die in de palm van je hand vallen en het maanzaad sluiten rond je mond, purperrood alsof…

Liefdeshaat

netgedicht
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.282
Jouw levenslied kent geen melodie Een toonloos gehuil over kale vlakten Rollende kille mist voortgestuwd door de wind Gruwelijke afspiegeling van jouw minzaamheid Rottend gaapt je versteende mond in de verte Wellustig kronkel jij voort aanziend mijn leed En verlicht door het vuur van palmtakken Gloort aan de horizon de eeuwige hoop Rust…
Ivan Grud15 februari 2007Lees meer >

la vie comme un train sans destination

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 548
er gingen heel wat treinen voorbij in mijn hoofd en voor m'n ogen zoveel dat ik de tel ben kwijtgeraakt af en toe op windstille dagen hoor ik ze nog in de verte het ingetogen bonken de cadans van wielen die op weg zijn naar bestemmingen in het duister en altijd maar met de onrust van reizigers die niet weten wat hen te wachten staat…

Ruis in regen

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 650
jouw afscheid vult gaten van eenzaamheid die uit het zicht hoorbaar vreten aan vlees en botten van vlinders in de kamer die in de schemering blijven rustelozer dan ooit tevoren de nacht draagt mijn raam voorbij de wind verder dan het koele laken dat vleugels snijdt tot smalle repen verten mijn ogen wekken stilte als langzaam…

O, kom maar eens kijken

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.011
In de verte zag ze door de stalraam het silhouet van een man met een baard, rijdend op een paard. Nog een paar nachtjes slapen en alles kwam vanzelf weer goed.…
Jan de Bas25 november 2007Lees meer >

Uit het vuur

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.089
hellevuur latend Een allerlaatste krijs bereikt het gehoor Mijn terugkomst met opgeheven armen Gebroken glasstukjes kerven in voeten Maar het hart huppelt in een vaart voort Het heeft immers genoeg moeten boeten Terugkomst naar de wereld der levenden Een regenbui verkoelt en de zon verlicht Mijn gezicht opgeheven richting hemel In de verte…
Tulay1 januari 2004Lees meer >

De hemel robijnrood,

hartenkreet
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.469
heel erg stilletjes was de avond gevallen starend in de verte liep er 'n rilling over haar rug terwijl de zon plaats maakte voor de maan kleurde de hemel robijnrood over de rimpelloze zee glimlachend nam hij haar in zijn armen zoende hij teder in d'r hals keken zij samen naar de horizon hun toekomst vurig verlicht voor…
LadyLove25 januari 2006Lees meer >

vergeet Maassluis niet

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 878
de Maasche Sluizenaren nog na Schiedamsch stokerijen Vlaardingsch schellevispeekel verlopen haringvisserij zo polderig landerig zo vol van uitzicht blik op verre verten zichtbaar grassend land kassen groene plant tuurt ter overzijde pernisse pijpen oliepluimen bij u de Waterweg door 't land men ziet de Watersnood vanaf de wallekant…

de raadsels in je ogen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 794
je kleurt de raadsels in je ogen met blauw omkransd ontsnapt in groen je blik wat lichtelijk verschrikt omdat ik naar je kijk ik zie de verte in je zorgelijk staren een rimpel gaat spontaan gedachten baren die je lijf laat huiveren en je lippen woordenloos doen fluisteren mijn handen luisteren op je wang en voelen in de zachte…
wil melker31 januari 2006Lees meer >

Kreatie.

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.049
Als ik s’avonds in de lucht hang En verguld in de verte verdwijn Mijn kleur laat ik achter Als een bloedspoor op alles Ik heb dit eerder gedaan Zo heb ik de ogen gemaakt Waarmee jij me nu zien kunt En het water waarin jij bent geboren Een vis van een ding, zonder armen en benen Tot de ochtend waarop je aan land kroop Waar de natuur voor…
vogh19 februari 2006Lees meer >

onweersbui

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 662
regengeroffel gaffelt monotoon en toch melodieus tegen aangedampte ramen waar gordijnen triest hun manen laten hangen in de verte weer licht weerlicht het hier nog steeds - trekt God nou echt een foto?…

verstild

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 824
mijn hand al gerimpeld, het vel dat wel mijn hand dus strekt zich uit over de stilte sneeuw, een onzichtbaar dik tapijt helder wit geweven haast glanzend sluipt op tegen een licht glooiende heuvel mijn korte vingers begeleiden de opgaande lijn in de vallende rust naar de verte toe zelfs mijn denken, mijn denken, vraag…

wachten op het landschap

netgedicht
4.0 met 28 stemmen aantal keer bekeken 935
de avond braakt schapen in een slapen uit dwaalt over het land en steenhopen van stilte ik breng een laatste vergezicht - daar waar ik niet woon - laat leegte los, de aarde en de eenzaamheid alsof de nacht al weet tot hoever ik zal geraken wanneer jij naast me ligt in de verte van het licht en in het trage rood van…

het einde van de dag

netgedicht
4.4 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.958
ik treed uit je ogen en ga wat dichter naar de verte elke stap opent de einder waar schreeuwende vogels beuken tegen de branding van barstend zelfbedrog wanneer dagen korten en zich losrukken van wat ooit vleugels waren over een vlakke zee van meisjesjaren die ik meedroeg op mijn heupen voor jij in mijn tepels beet en het naïeve…

De voortekenen

poëzie
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.899
langzaam boog zij zich dan af naar de wand en zij verdween in onzichtbare verten; hij bleef alleen achter, wachtende of zij wel keren zou uit dat land.…

schemerjaren

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 472
tussen woede en haat traag groter wordend in de verte de vrouw die je worden zou maar nu nog klein steeds kleiner wordend tussen mensen die jou niet zien zo klein maakten ze je ze moeten weg zodat je weer groeien kunt groter zo groot dat je over hen heen kan uitkijken naar hoe het ook zijn kan vol ruimte en warmte…

angst om te vlinderen

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 626
in verscholen verte wacht gekreukeld teerblauwe vlinder in veilig cocon onder grijs-grauwe zwaarte sluip- slurpen dorstige dreig-rode vurige vlammen nabij vleugellam geslagen krinkelt vlinder osmotisch blauwe lucht-gedachtjes terwijl ver buiten haar bereik in groen en gele pracht het universum lonkt schildert zij haar vliegangst…

Terugkomst

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 725
k woon in winters wachten met nauwelijks contouren nog van nieuwe lenteluchten geen zomerbode te verwachten vage vleugels blijken gezichtsbedrog boven ontdooide dorpen en gehuchten ze wonen ginds in ontoegankelijk licht de hoge muren wens ik transparant en in de verte wordt 't nu lichter een tureluur vlucht de winter dicht komt weldra…