1062 resultaten.
Ochtend in verf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Het ooit zo progressieve verstand
is aan emotionele erosie onderhevig
opnieuw verschijnt de heldere zon
in de ochtend in verf
gele streken vreugde
in het buurthuis op het plein
waar mensen zonder werk en geld
de dag opvrolijken in schone schijn
magische creatieve krachten
voorjaar bloesemt bonte kleuren
een oude man lurkt aan een sjekkie…
Zoals het is
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
494 helder blauw overspant mijn wereld
zeker, met wat vluchtig wit verweven
zwarte vleugels knippen in de lucht
zo toont zich de ochtend, mijn leven
dat wat niet zichtbaar is, stemt mijn kleur
het voelt als noordelijk wuiven
ook al toont de zon zich aan mij;
het is niet aan 't voorjaar snuiven
de tijd is zoals dat wel wordt genoemd,
het seizoen…
Betoverend ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
478 Het voorjaar heeft zich
opgemaakt in een nieuwe jeugd
opmaat naar een vruchtbaar
gebaar waarin de ware
schoonheid ligt opgeslagen,
in ongerepte silhouetten,
raakt ik in vervoering meer
bevlogen, hierdoor draag ik
in mijn rugzak het betoverende
kind wat mij toelacht, mijn
zonden toedekt, de handen
naar de wereld strekt, en…
hoorden stilte in geluid
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
2.029 ik ontmoette zacht
je lach, de deur
was al ontsloten
ik kon zo naar boven
wetend dat je me verwacht
in je ogen zag ik voorjaar
de sneeuw en vorst voorbij
kou hielden we buiten
in de zon achter de ruiten
voelde de lente zo nabij
we kusten keer op keer
en juist die rust
buitten we uit door
luisteren zonder woorden
hoorden stilte in…
Jaar rond zonder zorg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 Als het voorjaar daarna weer komt
met vogelzang en blaad’ren aan bomen
dan is alles weer rond
heus ’t zal wel weer goed komen.…
laat mij proberen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
456 laat mij proberen van een voorjaar te schrijven
dat langzaam ontwaakt en je wijst mij
de kleuren die de ochtend brengt
de geuren mengt van herboren tijd
laat mij proberen van een zomer te schrijven
die ons leidt ver voorbij
de bemodderde paden van het gevlei
waar verdwaalde nomaden van de nacht verblijven
laat mij proberen van een herfst…
Gewoon gelukkig in de winter
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
477 Straks dansen wij weer
tussen bollenvelden
met vlinder en bij
zien wij weer de groene velden
maakt het voorjaar
ons weer blij.…
Zeevriend
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
587 Jouw zilte golfstromen maken weidse gebaren
beademen het voorjaar met nieuwe zomer
in de stilte van die intieme heimwee
ben ik het spelende kind van de duinen
te klein om de horizon te aanschouwen
te groot om de zandkorrels te tellen
in de verte van dat grote verlangen
blijf ik zo kinderlijk omdat het gaat
zeevriend, leen mij de weemoed…
Hymne aan de walnotenboom
gedicht
3.3 met 51 stemmen
16.167 Helder zijn in voorjaar en zomer de bladeren.
Blijf met je licht.
-----------------------------------------------------
uit: In de Waterwingebieden (2000)…
het leven is algemeen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
966 leven is als Lisse
naast hillegom
vlakbij sassenheim
altijd stippend op de kaart
’s winters is alles kaal
de mannen dragen
manchester pakken
ze tellen bollen
de vrouwen hebben
dikke buiken ze krijgen
kinderen zij zwoegen
hun getijden rond
in het voorjaar
bloeien ze op
als hun tulpen
tenminste bloeien
en hun bollen
zich vermenigvuldigen…
Zomertijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
563 Niet te stoppen na het wispelturig voorjaar
met korte schemers en kille avonden nog zo voelbaar.
Geef mij maar de dagen, eindeloos en lomer.
Waarop de tijd schijnt stil te staan
en de klok het genieten niet vermaalt
noch zich in afgepaste stukjes steeds herhaalt.
Hoe de strijd met een lege agenda aan te gaan?…
Krokussen van Hoop
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
799 Krokussen in bloei
omcirkelen de stam
alsof ze tot de dromer
willen zeggen:
wordt toch eens wakker
heb je ons al gezien
we vieren hier
het voorjaar,
zie onze gele hartjes
geopend naar de Zon
die ons ontvouwen heeft
als teken van de Hoop,
wij zijn wel even
dood geweest
maar kijk ons toch eens leven.…
Silence
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.201 Opkijkend uit mijn krant,
keek ik naar de bloeiende wilgen aan een waterkant,
zacht fluisterde ik mijn reisgenoot in de oren,
hoe mooi het voorjaar begon te gloren.
Toen hoorde ik een mevrouw, heel ontevree,
die vertelde mij, dit is een stilte coupé,
daarbij keek zij heel verontwaardigd,
ik dacht nog, die is niet aardig.…
De Zonnebloem.
poëzie
3.0 met 6 stemmen
1.725 En als je die gaat drogen
En in een doosje sluit,
Zaai ze allen - 't zal wel mogen -
Als 't voorjaar komt, dan uit.
Dan krijg je zonnebloemen,
Nog groter wel dan ik.
Elk zal je tuintje roemen,
En jij hebt grote schik.…
Seizoenen vol hoop
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
470 en dor zelfs mistige horizon
in mijn brein slechts verlangen naar de zon
wanneer zal ooit het nieuwe leven komen
maar in mijn hart vonkt stil het hopend vuur
dat straks na rusttijd onder witte deken
kiemkracht en herleving van nieuwe natuur
tot explosie komt als de kou is geweken
dan toont de wereld heel haar levenskracht
in nieuw voorjaar…
De spiegel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
810 Aan het raam slaapt het water,
Het lover, de vogels van het voorjaar.
In het ijs van de spiegel is haar gelaat
De laaiende tatouage van vers verdriet,
Veelzijdige extase en vervaagd verval.
In het ovale kader herkent de herinnering
Het heimwee, heeft elke zonde zijn trots
Nog: triest als een orakel of tango.…
Geïnspireerd door SONNET XVIII van Shakespeare
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
502 de zon is mooi, maar bij lange na niet
zo schoon als gij, liefste, altijd, iedere dag
jij bent harmonieus van geest en ik stel:
oneindig lieflijker dan een voorjaars-
dag - en ook: zomerzon is ronduit schaars
en vaker zwak dan schel en fel
ook wordt zonlicht vaak verduisterd
verliest het schelle licht aan kracht
is het door regen ontluisterd…
Jouw kus .
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
626 Laat je kus zijn
als een zachte lentebries
die in het voorjaar bloesems draagt,
als de sensuele smaak
van zoete honing
als de warme vochtigheid
van een dauwdruppel
gekoesterd door de zon.…
Lenteblues
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
687 de wereld krijgt weer kleur
gele bloemen in het gras kondigen het voorjaar aan
blaadjes ontvouwen zich langzaam aan de takken
de cyclus van Moeder Natuur die van voor af aan begint
kon zo het hele leven maar zijn
ieder jaar een nieuw begin
ieder jaar een nieuwe lente
maar de lente van mijn leven is lang voorbij
en mijn zomer ging…
vader tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
573 de tijd wil nu wel eens naar buiten
wil weg uit zijn tikkende beklemmende hok
wil in alle vrijheid vogels horen fluiten
want als hij binnen blijft, dan wordt hij echt een oude sok
eindelijk lukt het vader, de tijd gaat los
straks een winters uurtje terug en dan weer een voorjaars uurtje naar voren
het brengt verwarring in het bos
je moet de…
een blad voor de mond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 je hebt ze moeten loslaten
zoals je aan het eind van elk jaar doet
je zult nu een poosje niet meer
fluisterend ritselend tegen ons praten
omdat je nu rusten moet
nieuwe krachten bijeen verzamelen
om in het late voorjaar aangewakkerd
door de wind jouw grieven ons weer behoedzaam
via verse bladeren toe te kunnen stamelen
hopende dat je ooit…
Verknipt sonnet
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
617 De winter is reeds ongezien vergangen
Maar in de schaduw van
de landingsbaan
Zet in april een ram plots
een faux pas
Teugelloos verrijzend na
de pasen
Door zen te ademen al spelevarend,
Niet naar de letter maar
naar maakbaarheid
Liefdes kantelpunt - warme magie
Hoe kan zo'n lhasavlinder
zonder vleugels
In 't voorjaar op een…
Dorp
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
505 De ochtend valt in droomschaduw
hij betreedt regels der heimwee
een tante die de was doet in de rivier
de oude vader die sigaren rookt
krachtige wortels zwijgen in lage mist
wanneer landelijke tongen verdwalen
geen leugen haalt de horizonnen
een harde zon prikt door de nevel
kraaien vliegen boven het groene weiland
terwijl jij droomt in…
tuinlied
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
213 Tussen borders in groen en gouden glans,
waar hortensia's wiegen in een voorjaarsdans,
daar ligt een tuin in volle pracht,
die al het wintergrijs vergeten doet
Langs paden zwart als fluweelzacht tapijt,
waar elke plant zijn eigen verhaal schrijft,
klimt het groen omhoog, omlaag, opzij,
een symfonie van bladeren, wild en vrij.
Het gazon ligt…
vier seizoenen
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.042 Mijn wanten geuren naar zonnebrand
en de bloemen op het raam naar framboos
een zwaluw is op een sneeuwpop geland
en een ijsvogel maakt een nest van kroos
In de herfst worden wij verliefd op elkaar
en we gaan weer dood in het voorjaar
De zon schijnt zo hard dat het kraakt
het regent gouden bladeren in mei
De elfstedentocht die rij ik naakt…
Oleander
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.088 met roze lippen op lange stelen
Buigt naar de lotusvijver
Wordt vaalgeel in volle zon
Het blad lijkt vlijmscherp
Glanzend als opgeblonken leer
Hij bloeit in de vroegste zomer
De gifmenger steelt zijn zaad
Snoeit met plastic handschoenen
Boven de knop
Mijn kieskeurige plant
Die zure grond noch mest verdraagt
Om klei bedelt in het voorjaar…
Niks mis met het klimaat
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.410 steeds meer spannende records
na de warmste zomer
en de zachtste winter
nu het warmste voorjaar
heerlijk toch zomer in april
de terrassen zitten gezellig vol
dat is goed voor de horeca
strand wordt tenminste gebruikt
is anders toch maar nutteloos zand
alleen de zee is nog te koud
daar moeten ze nou iets aan doen
gewoon wat meer kerncentrales…
Zomersproetjes
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.291 - vroeg je verwonderd
toen de wolken over dreven
en ik streelde je gedachten
tot verstillen in mijn schoot
waar ik je zomersproetjes telde
die een jaar waren gebleven
evenals die ene merel
die weer van het voorjaar floot
En ik verstrooide er de zomer
met mijn hand nog wat verlegen
voor mij uit - in één beweging
die je navel had ontbloot…
Herinnering fluistert
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.090 uren stil naast de oven
wiegde dan eindeloos het hoofd
Soms wees hij nog met zijn vingers
naar wat hem nog bewoog
Het kraken van de houten tafel
het borrelen van kokend water
bezwoor hij met een dovend oog
Zijn mond gebruikte hij alleen
nog om te eten en te drinken
Ik verloor in hem het geloof
van weer gezond kunnen worden
In het voorjaar…
Advent
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
973 Toch komt de lente al van ver in het gezicht
want straks begint weer 't wachten op het lengen
van de dagen, op zon en voorjaar, ook al moeten we
nog eerst veel klagen, afzien, dromen van wat komt,
al is 't verlangen nooit voldaan, nooit ingevuld
tot waar er niets meer te verwachten valt.…