1028 resultaten.
Daar waar dromen woonden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Dus koesterde ze dat wat haar zag
ze spraken daar haar taal,
als vlinders in de lente
een eerste zonnestraal.
In ogenschouw
het ochtenddauw
ja het smolt haar hart,
tot aan het naderende einde
vanaf de prille start.
Van peuter tot aan oude vrouw
het kent geen plaats of tijd,
ogen bleven aldoor stralen
ze raakte dit niet kwijt.…
Katwijk kust mij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
556 mijn jaloezie
Maar ook een hoop van anderen
Groeten naar de hond die ik passeerde is iets wat ik niet kon en kan
Hij is van aard zichzelf
Ik loop over een pad
Waar vrouwen vroeger hun rug niet keerde naar de zee
Ze keken met de storm mee
Ik had trek gekregen met nog de
zeereep voor mijn kiezen
Een mantelmeeuw was mij al voor
Zonnestralen…
Dolende gedachte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
574 De klank van woorden neerpennen
vrijen met wat mijn ogen zien:
-voorjaarse witte en zacht gekleurde bloesems
-diamanten hagel
-1000 kleuren groen
-bruine akkers
-kindersnoeten en blinkende oogjes
-oud wandelen, gemoedelijk hand in hand
-gele zonnestralen
-volle maan
-geluk op reis in witte wolkenzeilen
-het leven als wonder...…
Nachtwind
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
847 waakt
de witte zwaan
slaapt in een droom
die weer vervaagt
in een gouden dageraad
valt kille regen
op de velden
tot diep onder de grond
de dag breekt aan
met haar geluid
ik ga er maar eens uit
slaperige tijd
waarin ik met haar
aan mijn zijde lig
ze ademt diep
en als een vogel in de nevel
sta ik op gelijk de eerste zonnestralen…
Dwaaldicht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
40 Hoe zij grillig groeien
Nu eens bekorstmost grijs
Dan vol kleur als bloesems bloeien
Wandelen is vogels horen
Krassen, tjilpen, fluiten
Zachtjes of uit volle borst
Als om hun levensvreugd te uiten
Wandelen is dieren spotten
Een vos die schielijk oversteekt
Drie reeën in de schemer
Een buizerd die de stilte breekt
Wandelen is zonnestralen…
Joie de vivre
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
282 Met ogen toegeknepen,
tegen de eerste zonnestralen
van 's zomers zwoele dageraad,
dartelt zij door geurig gras
In velden van oneindig groen,
waar zij met bedreven souplesse
en een flamboyante finesse
zich van alle zorgen lijkt te ontdoen
Met regale allure
en een sierlijke gratie
die zij, als ware het een mantel,
om zichzelf heen weeft…
Waar het water zwijgt
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
186 Een grijze reiger staat bewegingsloos te wachten,
als een standbeeld van geduld in de nevel,
terwijl een enkele dauwdruppel aan een halm
de warmte van de eerste zonnestralen vangt.…
Een nieuw begin
netgedicht
3.1 met 62 stemmen
8.842 gedachten niet kwijt
schud mijn hoofd in moedeloze
onverdraagzaamheid
sla wild om me heen, verhard
als steen, dolend in donkerzwart
de tijd glijd vooruit en verdwijnt
in gepijnigde eeuwigheid
ik spring vooruit, geef me over
overspoel me in oneindig licht
voel me vrij en ongebonden
eindelijk gezwicht
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
zonnestralen…
Alleen en niet alleen
hartenkreet
4.0 met 15 stemmen
2.023 een boom
Die je op je tocht vergezelt
Het lijkt haast een droom
Je lijkt wel uitgeteld
Zachtjes de wind horen ruisen
Door die hoge kruinen heen
Je eigen gedachten doorkruisen
Alleen en je voelt je niet alleen
Honderd kleine dieren
Vergezellen je op je tocht
Je hoort geen lawaai geen tieren
Ik ben aan die stilte verknocht
Een zonnestraal…
Bootsy Bring it on
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
740 Het schijnsel daarachter
autonome zonnestralen.…
HOGE DRUK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
906 I
de zonnestralen raken mijn gemoedsrust
net als in vroegere kindertekeningen
daken van perspectivisch mislukte huizen
energiecellen worden geladen kilometers
blijken peulenschillen die brandstofverbruik
minimaliseren de vederlichte stap kenmerkt
de levensgang personifieert vriendelijkheid
contacten blijken productief boodschappen
doen…
Innerlijke rust
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
2.175 ben ik misschien voorgoed verloren
God schiep de nacht voor de nodige rust
Ik draai en keer, vind niet de slaap
Sta op kijkend naar de vele sterren zie ik het licht
En wil niet ontvluchten, maar ik moet herbronnen
Duik in mijn nest, weldra verlaat ik deze nacht
De nieuwe morgen, in de vroege ochtend
Verschijnt het licht, de eerste zonnestralen…
1 mei
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.043 Geen wolk viel er te spotten
en in plaats van een kille noorderwind
waren het de eerste zonnestralen die beten.
Eindelijk mocht het kwik van de thermometer
nog eens naar 25 graden stijgen.
Op de terrasjes heerste een gezellige
bedrijvigheid van wijn en mensjes kijken.…
Herdenking kamp Ravensbruck (II)
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
1.019 De hemel heeft me beloofd dat voor elk geroofd kind
het firmament voor ’t stoffelijke een beminde
zonnestraal en ster teruggeeft.
Een ademstoot herbeleefd in de mond
van een ander op de tocht in leven laat ontluiken.…
Bramenpluk
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
515 Na de stortregens van de afgelopen dagen
ging ik bij de eerste zonnestralen op weg
naar de bramenstruiken in het Goudse Hout,
ik vulde mijn emmer braam voor braam,
bezeerde daarbij mijn armen aan de grote
en kleine stekels, bevlekte mijn broek
en moest achterdochtige blikken weerstaan.
'Bent u de sloot overgezwommen?', vroeg een
oude man.…
carpe diem quam minimum credula postero
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
939 De eerste vroege lichte warme zonnestralen,
komen je uit het mooie dromenland halen.
Een geheel nieuwe dag is ontwaakt,
een ongekende schoonheid die mij even raakt
de wind buiten slaakt een vredig zachte zucht.
en de wolken drijven verder in de blauwe lucht.…
Puur geluk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
657 wuift
blaast de wind
stuifmeel stuift
zee in verte
duin en dal
weidelanden
koe met stal
bloemen bomen
vogel meeuw
tijd staat stil
voor jaar en eeuw
boeren-huisje
akker ploeg
kindje speelt
plaats genoeg
ouwe ezel
hinnik lacht
vrolijk rustig
dag en nacht
boer boerin
beide buiten
lapjeskat
vogels fluiten
blauw groen geel
zonnestralen…
Nederige herfst,
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.085 Om strakjes weer te ontwaken,
in lente zonnestralen gloed,
nieuw leven zal zich ontluiken,
nieuwe keuzes met volle moed.
(De herfst, periode van bezinning
tijd om dingen los te laten,
ware nostalgie van de herfstsfeer.)
illustratie : Bert Waber…
Aqua-forti
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.101 ‘t Is op 't gevoelig goudkleur koper malen
Met d' angel ener wesp en 't fulpen stof
Der vlinderwiek, gegloeid van zonnestralen;
De punt der naald die juist ter snede trof
Wat in des kunstnaars rijke dichterziel
Uit fantasie en leven samenviel.…
Ik ontwaak
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.185 Zonnestralen vallen op je huid,
alsof kleine speelgoed autootje dansen over je lichaam.
Ik wen langzaam aan het vroege morgen licht,
vloer gevuld met weerkaatsend kristal.
Deken half opengeslagen,
prachtige ongerepte lotusbloem.
Ik neem je in mij op,
de perfecte in perfectie, zoals jij daar voor mij ligt.…
daglicht
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
958 De prille kleur van de dag
dringt voorzichtig
door gezeefd wit
de eerste zonnestralen
zijn nog nuchter
toch toont de zon vandaag
het najaar in volle glorie.
Het verval van bestaan
wordt gevierd
met aardse kleuren
zwammen dansen
op restanten van het leven
zij geuren met een
vleug van verrotting.…
Blote borsten
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
4.395 De zonnestralen doen het bloed sneller stromen
en door de hitte ga je als vanzelf naar koele meren
om aan de seksuele frustraties te ontkomen
en je zelf met zonnebrandcréme in te smeren.…
Jij taalgenieke dondersteen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
805 dreun
je steun
en wederwaardigheden
van de dag
vooral de avonturen
van de nacht
gekke bekjes
en je filosofentrekjes
mis je wel
mis je niet
in mooie vergezichten
de zon bezoekt
het dal
dat bontgekleurd
een dorp verscheurt
in delen
green en steen
de heuvel op
het laatste huis
voorbij te dwalen
badend in het sterven
van de zonnestralen…
groot geluk - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
833 alledaagse
recht voor jouw neus
zijn de geluksmomenten
ontelbaar en onbetaalbaar
van een gezellig terrasje
tot een knuffel van jouw lief
kinderhandjes misschien
die jou vertrouwen
de geur van verse koffie
het goede glas
als afsluiting van de dag
het zachte zomerbriesje
of bij het keukenraam
jou toezingende vogels
onder eerste zonnestralen…
voorwaartse rust
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
296 De stille streling wervelt op zonnestralen,
sterfte en leven breken uiteen
vanaf het begin, als lijnen,
kussende tederheid in bedrieglijke rillingen,
grof als versteende watten.…
Die heerlijke zon
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
1.008 Iedereen is blij, de buurvrouw hangt haar was op
hoeft geen droger aan te zetten, de zon is goedkoper
ze zingt erbij, jawel de buurvrouw is blij,
met de zon en met haar was is dat mensje in haar
sas, alles weer schoon en fris aan de lijn,
goh wat kan een mens met wat zonnestralen toch gelukkig zijn.…
Haar natuur,
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
706 Als ze danst, wordt een werveling
universeel, ze betreedt met beide
voeten elk werelddeel en de sterren -
en de zonnestralen, op alle windstromen
wordt haar beweging waargenomen,
ze draalt niet in haar zinnelijke vlucht,
in de wenteling wordt de aardse
zwaartekracht vermeden en deelt zij
met mensen haar serene vrucht, zaait de
liefde uit…
Lente
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
697 Uit het schijnbaar dode hout,
door de kracht van zonnestralen,
breken knoppen jubelend uit.
Vanuit wetmatigheid gedaan.
De grote meester heeft het wonderlijke gedaan!
Een leven dat moest sterven
en een sterven dat doet leven.
Ik had dit nooit bedacht.…
Pennenvruchten en wierooklucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 Ik dicht toch deze dag echt liever zonnige trekjes toe,
ben het sterven van zonnestralen en mensen wel moe.…
Onder een bloedmaan
netgedicht
2.6 met 15 stemmen
536 Onder de taxus reik ik
je mijn hand en mijn kus, een echo die
nooit zal vervagen of vergeten, terwijl de zonnestralen
langs je huid glijden, zo bleek en stil als de maan die ons blijft omarmen.
Hoe dan ook, onze draad
is niet doorgesneden.…