2136 resultaten.
proces; als een zwaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
259 altijd het volledige besef
van het totalitaire lichaam
van die eerste zwijgende seconde
van elke nieuwe dag
tot die allerlaatste ronde
door het verfijnde lijf
voor de nacht
dagelijks
de eindigheid inwrijft
van iedere vingerkoot
die deze woorden doopt
daar verklede waarheden
grens- en renteloos voorschoot
uit een verscheidenheid…
als Apollo voor ’t dicht
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
335 de pathetiek van poëzie
klinkt als juiste muziek
in ‘n openstaand gehoor
’t komt dus weinig voor
dat ’n heiligverklaring
van ’t één of ’t andere
an sich iets verandert
of toevoegt aan de kern
van wat ’t vermag te zijn
al rollend van de Helikon
verzonnen muzen of niet
verbond ’t woord liefdes
tot ’n stroom van beelden
’n zin gekregen…
'de geurlozen'
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
341 ‘ik spartel als een vis
in deze hengelloze hoogmis
van wat niet langer is’
maar om dan
zonder treuzelen
die gewelddadige reuzen
van Grutte Pier tot Goliath
het zijn er zat
op te peuzelen
gaat mijlenver buiten
mijn zone van comfort
beter buig ik ze om
een soort van
allegorisch
tot windmolens
'nolens volens'
zo je wilt
metaforisch…
De jonge dichter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
880 De jonge dichter
Gebogen zijn
zijn schouders.
De smalle heupen
billen van een kind.
De jonge dichter oogt
ontroerend kwetsbaar.
Met zijn verbaasde blik,
hij draagt zijn krullen
in een staartje,
loopt hij zijn werk
zijn best te doen.
Alsof zijn best doen is
wat er van hem
verwacht wordt.
Ik doe mijn best
denkt hij,
zo nu…
Dichtvorm
snelsonnet
4.3 met 14 stemmen
177 Het snelsonnet is ooit bedacht door Driek,
Heinz Polzer heeft het onzijn aangedragen.
Het vergt best lef je aan wat nieuws te wagen,
Want lang niet elke dichtvorm is uniek.
Maar Theo heeft ons wél wat nieuws gebracht,
Want Theo heeft het traagsonnet bedacht.
In elk geval Theo, bedankt voor je vaak originele, geestige, hoogwaardige en vormvaste…
een beter podium
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
158 Als de volle maan geen rol meer speelt in
het bewustzijn van een nachtverdichter
dé bloeiwijzer der strijd om verveling
voor wie tijd een grootse oplichter is
en iele stemmen der generaties
geen zicht meer hebben willen op sagen
of mythen, fabels, kennisinflatie
negeren bij antwoorden én vragen
wanneer het doek valt, de sluizen sluiten…
havezate
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
203 Hij kan mij best vertellen
waar hij de grootste hekel aan heeft,
en dat nog ongelogen ook;
hij zou eventueel kunnen zeggen
welke games hij graag speelt,
hoeveel tijd hij daaraan besteedt;
de kleur van zijn ogen,
zijn huid en haar die veranderen
onder invloed van de zon.
Ik wil al zijn sterke en
zwakke kanten afpellen,
om hem te…
Gevoelig en teder als bloemenpoëzie
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
80 Je bedoelt het goed
maar het is ziekmakend
inplaats van gelukzalig makend
je bent goed
diep van binnen
in je hart want
ik ken je - ik ken je langer
dan vandaag
je was als een onschuldig kind
eerlijk in je gevoel
liefde geven en ontvangen was je doel
zonder schroom of gevoel met angst
voor een alles vernietigende wervelstorm
voor ogen…
WIJ LIJDEN MET UW LIJDEN MEE; LIED VOOR DE KERKEN, PASSIETIJD!!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
630 Wij lijden met Uw lijden mee
Maar ons lijden valt in ’t niet
De kruisweg U moest ondergaan
Met de dood in het verschiet
Wij wenen met Maria mee
Haar zoon aan ’t kruis op Golgotha
Haar tranen wekken de onze
In deze smartelijke Cantica
Wij danken God voor Zijn Zoon
Hij voor onze zonden gestorven
Opdat wij levend vrij mogen zijn
En door…
Nachtbloesems
poëzie
3.1 met 26 stemmen
6.791 Hoort ge, mijn blonde,
Geen vogel, die smacht,
Ai, sluit uw oor niet
Voor mijn klacht!
De starren spranken in den hoge,
En hoger zingt de nachtegaal;
Maar 'k smacht naar 't spranken van uw ogen,
En uwer lippen zoete taal.
Hoort ge, mijn schone,
Geen lied van leed,
Minzieke tonen,
Klagenden kreet?…
Illusies
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 Ergens kwam geluid uit
in de sauna
ik lag op een bed
golven hoorde ik beuken, meeuwengekrijs
Weer dat AI achtige, dacht ik
sloot de ogen maar.…
Dodenklacht
poëzie
3.4 met 11 stemmen
3.412 Ai mij,
Zij bloeien vroeg!
Daal op haar neder, op haar handen,
Die zegen spreidden; vlecht een krans haar
Om 't jonge hoofd.
Kom dan tot mij; kom, zoals vroeger,
Geliefde, die in volle bloeitijd
Mij werd ontroofd!…
STUUR 'M DAN NIET HEEN
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.111 Kijk op en zie of weet het niet;
Het licht in bleek gewolk vervliet:
't Lieve op een mond, die liefs vertelt,
Dort als een bloem, 'n geplukte, ai mij!…
Ultiem plezier
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
467 opsteken
en zwaaien
betrapt worden
en toch doen
alsof we van
niks weten
tegenwoordig
is het heel gewoon
als jij je eigen
projectie ontmoet
in de winkelruit
glinsterend in
video en met
een stralende lach
of in hologram
met een knipoog
ze zijn al in optie
bij de zorgverlener
als wandelcoach
en op de werkvloer
van de zorg als AI…
Liefde en toen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.079 Beamen mogen in
oude poëzie, geweest
is al mijn liefde.…
paniek suite nummer één
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
932 mijn vervallen mond
op de joodse begraafplaats
geen beest te zien -
moeilijke tijden
op de neusplantage -
schimmel en virus
de straat schoongeveegd
de bedwinger van de zaak
des doods begraven
de vorst in de grond
een goede gelovige
doet de zonnegroet
elkaar omarmen
bij de gloeiende kachel
muziek en poëzie…
Blootstelling
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
760 mijn woorden stel ik niet meer bloot
aan deze naamloze wereld
ik verslaap nu de poëzie
ruggelings in mijn gedachten
muze bladert niet meer met plezier
het zucht in het versmeltende licht
in vormen van geheim
gekwetst in oude levenskrachten
treft het argeloos mijn hart
het sterft als onkruid en
in paarse winden zal zij
verdwijnen…
poëzie ten vondeling
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
733 doorweekt in het leven
tot buigens toe
word poëzie ten vondeling gelegd
rond de mate van het mogelijke
kijken we onbehulpzaam toe
in het handschrift van uitstel
ik waag er geen frase meer aan
ik kan mijn schrijfspieren
wel verroeren, alles blijft
toch achter in éénzaamheid
in de steek gelaten, in
een land met veel dichters…
morgen sluit de kroeg
netgedicht
3.9 met 25 stemmen
982 poëzie
is meer dan een vlucht
hoorde ik
in het verhaal
van de stadsdichter
die het stof deed opwaaien
tussen schimmen van eens overleden
woorden
hij ontkleedde zijn bruiden
en bedekte borsten met
rijpe mond
de handen vrij van wonderlijk gemis
het podium volgde zijn bed
en ik glimlachte
verder
naar het
verleden…
Als een dichtlippige mossel
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.222 Hier is voor jullie een esdoornblad
het lijkt een beetje op mijn hart
leg het in een bundel poëzie
uit een koffer vol met gedachten
los gelaten op ijle lucht
van de hoge top
inkvisbotten imposanten lyriek
klanken onder de kemi'riboom
een dichtlippige mossel op
speurtocht woorden worden geboren
soms een miskraam…
Geschreven
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
694 Ik denk soms
al weet ik het niet zeker
dat zij die zich het minst vaak
schrijver noemen, meer
te vertellen hebben
de weemoedige vreemdelingen
die geen tijd hebben om te schrijven
ze beleven pure poëzie en ademen
het leven, waarover schrijvers schrijven
en het zal mijn eigen pen niet zijn
die woorden herhaalt, van wat ik hen
niet heb…
In jouw poëzie verloren
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
524 ik duik in je woorden
zoals een meeuw
naar de vissen in zee
letters krijgen vleugels
als in zomerdromen
neem je me mee
naar een kleurenlandschap
waar bloesemklanken
luisterrijk bloeien
pennenvruchten groeien
tot voorbeeldige verzen
van liërende metaforen
ja, zo dikwijls
ben ik zweverig
in jouw poëzie verloren
* opgedragen…
Een vergeefs gedicht
gedicht
3.7 met 18 stemmen
12.276 Zoals je praat,
met je tanden in mijn mond
en je oren om mijn tong,
zal geen pen ooit praten
Zoals je zwijgt,
met je bloed in mijn rug
door je ogen in mijn hals,
zal geen poëzie ooit zwijgen
------------------------------------------------
uit: 'Een standbeeld opwinden', 1952.…
dicsmare
netgedicht
4.6 met 17 stemmen
660 zij gaf het me
en hij
golven die zacht opstaan
en zo de weg veranderen
hun dromen, gekust
en uit het krijt gehaald
als pianogolven
wild boven de branding
hoe zij poëzie spraken, gesalonneerd
in elkaars hoofd en tot in de kleinste hoek
aan de horizon
zij gaf het me
en hij
en ik zag wat ik bewaren wilde;
hun vonken in een vuurtoren…
Ik schrijf horizontaal
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
805 'k Wil poëzie bedrijven
en liggend in m'n nest
doe ik m'n allerbest
om dit sonnet te schrijven.
Het is voor mij geen straf.
Ik ben - het zit me mee -
al op de helft: de twee
kwatrijnen zijn nu af.
Nog even twee terzetten.
(Die horen in sonnetten,
als ik me niet vergis.)…
jaren worden dieper
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
703 legt een vraag zich neer
in poëzie
de dood
met besneeuwde lippen
aan woorden likt
het blijft een bewegen
al is de avond net
hetzelfde
en lacht een kind om honing
aan moeders hand
ween ik dan
om de vreemdeling
die in de schemer de stilte
binnentreedt
*
ik tik tegen de binnenkant
van deze verzen
en ruik angst omdat er liefde…
Coenraedt van Meerenburgh
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
577 Ied’re week schrijft hij een snelsonnet
Op www.gedichten.nl
Satire, actueel, kort en snel
Weer iets of iemand in de zeik gezet
Maar dat hij ook de Roos zou bekomen
Zo’n prijs: daar kon hij slechts van dromen
-----------------------------------------------------------
Coenraedt van Meerenburgh heeft in Venray de 1e prijs poëzie van de Raadselige…
poëzie uit een fraai flesje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
955 uit piëteit voor de grote
Twentse dichter Willem Wilmink
nam ik een duveltje uit een doosje
schonk hem langzaam in en keek
vol verlangen naar de schuimkraag
liet hem dansen als vloeibare poëzie
over mijn tong langs m'n huig
naar de maag
daarna nogmaals in slow-motion
lekker traag...…
Pas de poésie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
688 De beste suggestie voor die amfibie
is daarom padden-poëzie te maken.
Zonder ambitie maar wat kwaken.
Zo lang als maar kan het ritme radbraken.
Zich niet te vertillen of energie te verspillen
en zoveel mogelijk aan alles te verzaken.…
Gebroken woorden
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
854 in het stof
van lang geleden kwam
ik losse letters tegen
gebroken woorden
die alleen het
zinsverband verstoorden
een paar strofen
die de toets van poëzie
niet konden gedogen
heb ze gepoetst
ze spellen weer jouw
naam de woorden kloppen
alle zinnen spreken
ja voor jou ben ik
in dit gedicht gegaan…