968 resultaten.
Winterpartizaan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
636 Hij doet zijn ding en laat de maskers op- en afgaan,
terwijl de poëzieverslaafden bibberen van de kou,
hij weet het wel, hij is een moedige winterpartizaan
en bevroren ploetert hij voort, in extreme trouw.…
To the point !
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
631 liefdevol, smakeloos
mispoes of in de roos
zalige zeelucht
stinkende doos
oerwoud kaalgeschoren
oorwarmers of bevroren oren
dead metall hoef ik niet te horen
jazzrap kan mij wel bekoren
stilte, geen geluid, het kerkhof
ergens tussen het riet rust
in het kwadraat
laat mij met een zakje weed
nu niet weer het zelfde lied
Nee, een joint, even…
Zandloper?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
450 gevonden of bevroren in gemiste
kansen of door littekens verbonden,
dat tijd alle wonden heelt is slechts
een hoop in onzin uitgevonden
voor een andere wereld die ieder deelt,
waar deze wetten minder gelden, we draaien
de zandloper elk jaar om als een bloementapijt
in een ‘zee van tijd’ , zover men ziet
of worden we dan die tijdloze…
Boom met duizend kleuren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
598 door het gekras van kleine spechtenklauwtjes
Heeft hij in zijn blanke berkenborst trots hun nestjes gedragen
Totdat zij met hun jonge vleugeltjes
zichzelf dragen konden
Zijn leven als fijnspar heeft hem de donkerste zielenroerselen bezorgd
Liet hem getuigen van bomenmoord
tijdens ijzige winterfeesten
terwijl hij eenzaam achterbleef
in bevroren…
Onderweg naar Kerstmis
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
572 Licht Is geboren
zoveel kracht, pracht, smacht en zacht
in een samen zijn
Kijk mee door glazen ramen hoe een sprankelende
vorst figuren en vormen op een bevroren oppervlak speels
tekent, hoe wegen en straten verlicht worden met enig kunstmatige
lichtbronnen terwijl het nabijgelegen grachtwater helemaal gladgestreken is.…
De zwaarste steen kan niet zinken.
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
567 een uur van huis, dan wordt de klok toch zo vreselijk moe van mijn gezucht en gegluur
De sneeuwwitte poes kent ons en onze schattige complotjes beter dan wij
Diertjes hebben voelsprietjes dus komen bij mij op de eerste rij
Choeke, hoog tijd de strijdbijl te begraven en volop te minnekozen
Ontdooi mijn hart, het putje is een klein beetje bevroren…
Schrik
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
733 temperatuurschommelingen
mentaal ingedrukt
foob-gedicht
Schrikbarend geboren
binnensmonds verwoorden
vallende klanken
't Evenwicht doet wankelen
eivolle krenten
schrikwekkend ontwaken
gewichtig keffen beweren
vreesachtig vleselijk beleven
Ver-steven haren
trillingen rillingen
koude golven
ijsvormige lagen
polsslag verschoten
hartslag bevroren…
Nu even niet (meer)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
615 Kwart voor vijf
aardedonker
ontbijt
kleren
jas
motor aan
ruitenkrabben
kwartier
later
klere end
snelweg
naar ns
toch parkeerplek
kaartje
wachtkamer
werkvolk
intercity
interstaatie
halfuurtje
utrecht zee es
zes uur
negenentwintig
(ongeveer)
gouda
zeven uur dertien
deo volente
regen blaadjes
gladde rails
bevroren…
Een herinnering aan februari
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
436 Of misschien zijn het samenzweerders
die geheimen fluisteren
aan de bevroren grond,
met gebogen hoofd bewaken ze waarheden
die te breekbaar zijn om te verheffen
in de wind.
Of misschien
is er geen grootse betekenis
geen verborgen boodschap
maar buigen ze
simpelweg
omdat het is zoals het is.…
Eenzame
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.189 Bevroren gevoelens jagen er
Als dwazen de hersenschimmen,
Steeds op zoek naar het onbereikbare.
Onbeantwoorde vragen blijven er bloeien,
Vormen de vertederende eilanden,
Bange zuchten uit het verleden.
Daar leeft de eenzame,
Verborgen in zijn wankele burcht.
Somber? …
Stil? …
Laat hem zijn dromen!…
De laatste modernist
gedicht
3.4 met 44 stemmen
21.541 Hij zocht wat hij vond: het kleinste detail en het grote gebaar,
een zin die versmolt, een beeld dat bevroor -
Elk woord lag volmaakt in de mond
maar verkleumd zocht een hand naar de hand van een vrouw.
O, dat er een eind aan kwam!…
Hommeles
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.095 hangen
terwijl katjes stuivend voortplanting verlangen
komen velen door die passie tot `n heftig hijgen
De forsythia bloeit zijn kale takken in felgeel
voorzichtig landt `n vleugel met haar wederhelft
vlak erboven ‘n soortgenoot; de rug licht gewelfd
het zonschaduwspel slokt ze op in `t okergeheel
De vijver ontwaakt uit zijn zwart bevroren…
Blitse bits
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
741 Want 't coloriet als spiegelend ijs of hete kolen in het duister,
bevroren ramen in het maanlicht of schaduw van de zon is
maagdelijk onbeschreven.
Monddood zijn ze nu, gelaserd in hun sporen,
en wendt of keert en draait ze her, hun stille pracht
en zilverkleur gewaad, gaat nimmer nooit verloren.
Niet even.…
Herinneringen aan Kerstmis
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
879 straten en huizen sliepen onder een witte deken
vijvers en grachten lagen wekenlang dicht bevroren
’s nachts twinkelden sterretjes aan ‘n vrieshemel
en heldere klanken vielen uit ’n verre klokkentoren
ieder huis had zijn eigen versierde kerststal staan
een echte dennenboom met wenskaartjes en ballen
de kinderen mochten op kerststallentocht…
DODELIJKE VISITE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
686 weten; ik sloot de deur
Je lust toch een kopje koffie, wilde ik weten
of drink jij wellicht nog graag je biertje mee
Wanneer je zulks wilt mag je zelfs mee eten
dan vreten we ons nog eventjes vol, alle twee
Zullen we nog iets leuks doen, stelde ik voor;
iets om deze laatste uurtjes even te verdrijven
Even scheen het alsof zijn doodshoofd bevroor…
Gedicht van een moeder
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
2.732 Een vreemde angst
beheerste ons dagelijks leven
Jij leek niks meer
na te willen streven
Je straalde meer dood dan leven
Je beleefde geen plezier meer
in het leren
Je leek het onderwijs
de rug te keren
Stampend met beide voeten
Schreeuwend om aandacht
Wie ben ik waarom ben ik geboren
Mam ik ben mezelf verloren
Mijn hart leek als bevroren…
Het houtrapertje
poëzie
3.3 met 49 stemmen
5.605 Zijn moeder zocht des avonds,
Waarheen hij was gegaan;
Zij zag er nog zijn stapjes
In 't pad bevroren staan.
Men zocht, men vond het lijkje,
Men droeg het door de mist...
De moeder zette 't lampje
Bij de enge kinderkist.
En 's anderdaags, voor eeuwig
Droeg men haar zoontje heen.…
Winterglans
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
563 De ongeduldige
honden trekken hun voyeuristische baasjes terug
naar huis, zo van, neuk niet naast je eigen
vrouw en op een bevroren schommel zit een
adellijke geest te wachten op ontdooing.…
- Als duizend gouden sterren -
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.299 Als ik constant naar buiten kijk,
besef ik, hoe koud de aarde werkelijk is
hoop ik, vredige momenten in kracht te vinden
het raam goudglanzend dicht bevroren
de zachte witte vleugels in de blauwe lucht,
bezweken onder eeuwige regendruppels
niets dat voorgoed verdwenen is.…
Wintersneeuw
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
706 Paaslelies, ijspegels, narciss(t)en,
sneeuw dat begint te smelten
bevroren ondergrond komt tot leven
latent verleden wordt weer heden
't strand met schelpjes en zand
springtij van nieuw vernieuwd leven
ontstaan uit winters wezen
zonlicht de nacht doet vergeten
licht dat door de duisternis sprak,
hagelstenen gezwegen
sneeuwman zicht…
mijn vrouw blijft onbehandelbaar
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.470 hele dagen gekluisterd voor de ramen
bevroren tranen diep in het dal
grijs van het ijs ogen spuwen gal
vraag je wat – het is hooguit ja nee amen
geen land met mijn vrouw te bezeilen
of het zou er één met lappen moeten zijn
met dubbel paspoort kan ze met chagrijn
daar in hun mand liggen te verwijlen
pas dreef ik haar met zachte hand vooruit…
Tocht langs het meer
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
618 Ik vraag
Tamara m’n mooie donkere vriendin, waar
ze was in de ijstijd om me te warmen toen
ik met half bevroren lijf evolueerde in een
zogenaamde blanke, om het schaarse licht
te benutten.…
Elementen van het weer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
422 strijd om er doorheen te bewegen
Soms hebben we regen, door pijn en verlies hebben we verdriet, tranen verlaten onze ogen
Soms hebben we motregen gewoon natte ogen waar soms een paar tranen uit lopen
Soms hebben we stortregen al het verdriet uit ons hart komt er uit, het regent, het stormt
Soms hebben we vorst, we zijn vast gevroren, bevroren…
Stenen vingers
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
553 Over bevroren kluiten modder
en krakende halmen
stappend, geef ik je antwoord
waarop jij me verrast aankijkt,
glimlachend porren in m’n zij.
Na thee en breinaalden
neem je me mee
naar de schemer
van dalende stofbundels zonlicht
binnenvallend over ’t rommelige binnen
van je goedverwarmde slaapkamer.…
Vincent
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
479 Hij is moe en duwt tubes leeg
En zijn paletten worden balletten
Van kleur en smeur
En hij mest wat in hem wringt
En ontspringt
En in een wild begin
Waar het roze kleurt,
Van paars naar zwart odeurt,
Omdat de werkelijkheid verwart
En start met streken
Uit niets geboren,
Het zit tussen zijn oren bevroren,
En langzaam verschijnen contouren…
E haere tatou I hea
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
323 Naar de retrospectieve te Parijs
Van Gauguin geweest op terugreis
Stond ik te liften in mijn legerjas
Met zijn catalogus in een plastic tas
Halverwege december en bevroren
Raakten vingers neus en oren
Maar onverschrokken zette ik door
En bij de oprit naar de auto-route du Nord
Door een Citroën DS al gauw opgepikt
Die tot Brussel was…
Bloedgebrek vir die Uitwoners van winter.
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
953 Van jou vriend Vusi
van oor die straat,
met wie julle een oggend,
middel laasjaar,
heeltemal bevrore
en heeltemal verniet,
na ñ ambulans toe
gehardloop het.
Vergas my,
op koue stories
oor die maan,
heelnag bo jou kop,
deur ñ skreef in sink,
en die laaste vyftigjaar,
se straatgeluide,
wat nooit verander het nie.…
moeder ben ik en kind
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
708 o moeder,
splijt ons helder de weerbarstige lippen,
fluister ons zuiver de uitkermende verte,
laat ons uw onmetelijkheid in stilte geworden
opdat van ons afvallen zouden
als bevroren vruchten
de zwarte pukkels van de haat,
geef ons later de kracht in uw heengaan
te verdwalen, zoals u reeds verdwaalt in de troosteloze
labyrinten van de kurkdroge…
Hades en Perséphone
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
620 half verweerde
Doch nog niet weder
tot stof gekeerde
humusgekreupel
der zakdoekjesboom
Een eeuw oude half
overwoekerde bodem
verzadigd met koekoeksnest
rottende motten
Verstikkende cellen
in ballen van uilen
duistere doolhof
dood lopende mieren
Setengah mati
een eeuw oude bodem
setengah mati -
half levend half dood
Bevroren…
De schaduw van een boom
hartenkreet
0.9 met 7 stemmen
1.225 Een boom, kaal zonder bladeren
Winter heeft de wereld in zijn macht
Bittere vrieskou teistert de velden
Bevroren rijp kleurt het landschap
De warmte voor even verdwenen
Een boom eenzaam in een veld
Verborgen tussen anderen
Boom, waarom blijven je takken hangen?
Boom, waarom richt je je niet op?…