12739 resultaten.
Droom
gedicht
2.7 met 6 stemmen
6.211 De lucht was blauw geverfd. Ik zag het tikken
Van iemands vinger, zonder één geluid.
Er waren sterretjes als speldenprikken.
Toen werd ik wakker. Languit in het gras
Zag ik de blauwe hemelkoepel trillen.
De sterretjes nog steeds oneindig klein.
Een wind stak op. Het gras begon te rillen.…
voorjaarsgedicht
netgedicht
3.0 met 45 stemmen
14.399 Deze lente gaat het toch weer
over jou hoewel ik er langzaamaan
wel moe van ben
moe van regen, wind, flarden
bedrieglijk blauw in de lucht,
vage beloften van het einde
van de kou.…
Goudkust
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
778 Onder de felle, wrede zon
gloeit vonkenspattend
oogverblindend gouden graan
tot aan de lage einder
De strakke lucht van Pruisisch blauw
staat als een reuzenstolp
over de zee van blinkend koren
dat rijst en daalt op windgetij
Zoals in Pharao's tijd
wijkt het uiteen, een diepe voor
Wij gaan er goudbestoven door
uitbundig roepend: Dag…
wintergast
netgedicht
3.5 met 30 stemmen
723 je komt en gaat
bijt woorden de lucht in
en ik hoor kraaien
krassen
zwart de vleugels
op het ochtendbrood
terwijl de wind
de wolken doet beven
ook de tijd is dood
mijn ogen ooit blauw
en jij zoekt roem
steeds kouder en meer
ik had gedroomd vannacht
de vogels weg
in de ondergang
van het slapen gaan
geïnkt waren je veren…
Stilzwijgend vermoeden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
498 Een kale herfstboom reikt naar lucht
slorpt het blauw op uit een rode avond,
mijn ogen bewaren de donkere lijn,
waarachter een licht vermoeden
het onbekende in mist en nevel groeit,
langs het stilzwijgen van de raven
waarin een winters vlijen wroet.…
in beweging van het leven
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
1.153 het ademt
wanneer winter
de bomen aftast
zoals jij de dagen
op glazen kalenders
langzaam geboren
en verder dragend, ver
weg
van kaartranden
met eenzelfde oceaan
die binnen in golven
en verklaarde waterwoningen
de lucht recht hangen
het ademt, jij ademt
in blauwe kruinen
en zelfs op een uitgewiste dag
als deze…
Leysin 1988
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
715 De sneeuw dekt de hardheid
der lijnen toe
naar 't blauw van de luchten.
Onhoorbaar in lichtheid
zeskantig verzuchten.
Bij middagzon brekend,
tot water vervloeien,
de boomwortels lavend,
de kruinen doen groeien.…
Naar Java
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
592 Mijn lief ver land onbekend
Oud, het is voor mij te laat
om te zoeken en te vinden
wat even is en verder gaat
Ik ween niet om het huilen
voor allen die zijn gegaan
zij helpen en zij zeggen
een tijd van komen en gaan
is allemaal in ons te vinden
als in de lucht het blauw
gekleed in man en vrouw
Menselijk zijn wij gebleven
beoefenen…
Snoezelden warmte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
577 ik liep voorzichtig
op rondjes kleur
was helemaal
in de wolken van
hun heerlijke geur
licht speelde
zachte muziek
wij mochten rusten
als de vriendelijke
zuster ons riep
lachten samen
naar het blauw
in de lucht
vogels van angst
waren gevlucht
snoezelden warmte
ontspannen en vrij
proefden geluk
voelden de hemel
al dromend dichtbij…
onder de regenboog
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
475 een witte wolk sprak en zei
kijk naar het blauw dat ik bedek
dat vele gedachten in de lucht houdt
.
de vogels zingen eeuwig op mijn dak in een afwisselende zucht
.
ik wiegde in stilte, boven het moment
en keerde terug naar het heden
naar de blik van mijn ziel
waarin ik haar verleden draag…
het zachte breken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
494 ferm gezegd
sindsdien schreeuwt
moeder het Moerman
mantra van de daken
ze schotelt haar zoon
bakjes rauwkost en
blauwe druiven voor
de zure lucht
de hoempa-pa’s
het laatste avondmaal
het zachte breken…
Lente of zo?
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
864 Zalig zacht zoemend
de eerste bijen in de tuin
pluizig ploeterend pielen
in bloemen soms wat schuin
Vrank, vrij, verwilderd
de kinderen na de winter
blozend bubbelend bruisend
in speeltuinen zonder hinder
Rozige rode ruikers
van lente een boeket
vlugge vlinders vliegen
in het nieuwste vlinder ballet…
Het voederen der dieren ( vluchtelingen dan)
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
439 Met verbijstering zie ik het nieuws,
met ontzetting dan: wat er gebeurd,
met walging de plaatselijke politie
brood uitdelen, neen, niet GEVEN,
het wordt als VRETEN
naar de mensen gegooid,
zo hard en zo ver mogelijk.
Mensonterende toestanden,
te walgelijk voor woorden.
Hoe ver moet je gezonken zijn,
om mensen zo te behandelen.
Want…
Luchtfietserij
snelsonnet
4.5 met 6 stemmen
775 Amerikanen zien van alles vliegen,
Ze spreken van een ‘onbekend object’,
Omdat ‘een weerballon’ de argwaan wekt
Dat ze, zoals in Roswell, ronduit liegen.
Het Pentagon maakt er een potje van,
Een vogel? Vliegtuig? Nee, ’t is Superman!…
Harmonie / Chaos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 Ik laat me gaan
in de stroom, met de stroom
de bedding, de oevers tast ik af
mijn vingertoppen strijken langs
de rotsen en de krokodillen
voelen waar ze verpletteren
in welke hoeken ze snijden
ik ken de spanning
van hun spieren, poten, kaken
en laat hen gaan
in mijn stroom, met mijn stroom
mijn bedding en wijkende oevers
geven hen de ruimte…
Voor mij...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
489 Ik houd zo van de blauwe regen,
die zich om de houten balken,
van onder af naar boven slingert.
Alsof hij naar boven is geklommen
en zich met zijn lange vingers vastgrijpt
om niet neer te vallen.
Maar hij staat stevig.
Zijn lange armen zwiepen soms alle kanten uit,
in hagel storm en regenvlagen.…
[ Bomen langs de berm ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
416 Bomen langs de berm
groeien gewoon door alsof --
er niets gebeurd is.…
Hemel van onvrede
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 Liefste woordkunstenaar
je wijst aan wat je ziet
en de façades storten in elkaar
het is een wonder waar je bij staat
Er komen mensen op af, ze willen
in jou geloven
Liefste woordkunstenaar
jouw woorden verwarren je
en belagen je gillend
uit de monden van mensen
die verlost willen worden
door jou
Urenlang leggen ze elkaar uit
wat jij…
Waarnemen
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
487 Roerloos aan de rand
oog ziet een trillend visje
tijd staat even stil
De reiger filtert wat rondom
hem gebeurt en houdt alleen over wat
van belang is: de rimpeling van water, de wind
die beweegt, de vis die onder het oppervlak voorbijgaat.
Zijn geduldige blik blijft bij
het water en volgt hoe elke rimpeling
zich verspreidt, hoe de aanwezige…
Zijn
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
254 Roerloos in de stroom
volgt hij slechts zijn eigen koers
rustend in het zijn
Reiger volgt zijn eigen
koers en hoeft niet mee met alles
wat beweegt, hij staat waar hij wil staan en
laat de wereld om hem heen haar eigen gang maar gaan.
Hij kent geen haast om
ergens aan te komen, geen drang
om zich te voegen naar de stroom, hij blijft alleen…
Was-dag
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.000 geen dag zonder leugens
gekleurd in de was
gestreken, gevouwen
in de plooien van je jas
woorden wisselen sokken
blauw, zwart of bruin
dan ben je wel, dan ben je niet
gestreept of geruit
handen worden gewassen
met doorschijnende zeep
met onschuld en lucht
onvergeeflijk dit keer
op je tong druppelen
tranen, tandpasta en schuim
en…
in blauw dat kou laat groeien
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.140 ik zocht je op
een weg van wilde bloemen
je kleurde aan de lucht
in blauw dat kou laat groeien
ik vond je in het groen
dat geen seizoenen kende
je leefde zonder tijd met
liefde die je niet verwende
we ruimden onkruid
uit ontkend verleden
je schoot op en groeide
naar de zon van heden
ik heb je niet geplukt
je bent nog lang niet open…
Daar
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.482 Is het waar dat het gras daar groener is
de lucht en het water dieper blauw
dat de vogeltjes prachtig fluiten
en de bloemen er mooier zijn.
Is het waar dat je daar kunt leven
zonder ziekte of pijn
zonder zorgen of verdriet
waar 'daar' ook mag zijn.…
Natuurschoon
netgedicht
3.0 met 80 stemmen
15.978 gulden zon
drijft
goudsculpturen
in de zee
weerspiegeld blauw
als rode robijn
in de trillende schemering
streelt een nachtegaal
de lucht
met gezang
groen groeiend gras
gehuld
in gesluierde nevel
kleurt
vol schitterend
diamantgruis
de maan
hoog hemelend
verblind
de nacht
als een straalkrans
de wereld…
Voorjaarsgedicht
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.162 Deze lente gaat het toch weer
Over jou, alhoewel ik er langzaamaan
Wel moe van ben
Moe van regen, wind, flarden,
Bedrieglijk blauw in de lucht
Vage beloften van het einde
Van de kou
Ik weet wel dat ik toch weer
Van je hou, maar moeizaam soms
Met dat doelloze
Van de vogels die ervan lijken
Te houden in regen en wind
Te blijven rondhangen…
jantje ( 2 )
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.329 jantje heeft een grote ballon
en kijkt naar de blauwe hemel
hij roept, ik wil gaan vliegen
helemaal naar de zon
fietje schreeuwt,
je moet hard blazen
net als de wind dat doet
spring maar vast heel hoog
de blaadjes weten ook
hoe je vliegen moet
jantje huppelt heen en weer
maar gaat niet naar de lucht
hij huilt, ik kan het niet
nee, zei…
helpende hand
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.251 toen
er nog geen schepper was
bestond heilige liefde
uit pure naaktheid
geheten: paradijs
Hij
zag het
met holle ogen aan
en dacht;
dit is te mooi.. genoeg
ik ga hier een
schitterende hel van maken
dus
op een warme dag
onder de blauwe zucht
schiep hij jalousie
uit een handje lucht
of twee
daar keek hij met afstand…
Ruraal
gedicht
2.8 met 23 stemmen
11.515 Er hing een kraai in de lucht
toen je me brak
toen je me stak met het touw
dat klom als ik zong
bij de buren huilde een kalf
met scheurende uithalen
om zijn moeder
en ik lag in duizend delen
tussen de melkplassen
die in het blauwe uur
jouw kleine huis besluipen.…
Het meisje dat op haar gevoel zong
gedicht
2.3 met 58 stemmen
23.792 Er was eens een meisje,
dat zong een liedje,
een heel mooi liedje,
een heel mooi wijsje,
een liedje met bloemetjes d'r in,
een liedje met zon in de lucht,
een liedje als een blauwe zee
en als een zeemeeuw in z'n vlucht.…
Vrees
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
843 Soms als het nacht is
de straten verlaten
Alle lichten gedoofd
niemand om te praten
Dan vrees ik wel eens
dat er geen morgen is
De lucht zwart blijft
gehuld in droefenis
Mensen blijven slapen
en vogels sterven uit
Blauwe wolken verdwenen
in een stad zonder geluid
Planten staken hun zuurstof
geen passie meer geen lust
Een Spookstad…