3749 resultaten.
TWEESPRAAK.....?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
592 Zij zei:
'houvast heb ik
aan mijn geloof'
ontstak bij schemer
gewijde kaarsen
Hij zei:
'voorwaar
het is
geen apekool
dat ik beloof,het is
het paradijs'
Ik zei:
'je brengt me
nu toch
van de wijs,is
aarde - nu
niet ons paradijs
de inlossing van beloften?'…
Verjaren
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
645 Ik geloof dat het mijn onderkin was
die het eerst wat uit ging hangen
Mijn borsten zijn ook niet meer
van die fiere staande prangen.
Mijn billen voldoen niet aan de norm
mooi en rond van vorm
Mijn leeftijd is mij aan te zien
Oh, was ik nog maar negentien.…
Danny abdullah van Strien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
797 Danny abdullah van Strien
Ik ben Moslim
Allah is mijn geloof
Die heb ik trouw beloofd
De Moskee is mijn tweede huis
De Islam is mijn thuis
Abdullah is mijn Moslim naam
Ooit zal ik naar Mekka gaan…
Confetti
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
499 Na schooltijd rook ik het strijken van overhemden
En thee die je mij schonk
Ik smaakte de geborgenheid van warmte die ik dronk
Bij vuurhaard en gezelligheid
Je boog zo zwaar in het strijken van die stapel kleren
Je mond bewoog niet snel maar kon mij toch bereiken
Jouw dagen telden teveel kruimels
Die je voor het vallen al wilde vegen
Jouw…
Kersthonger
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
3.641 donker van de winter
en de honger van de nacht
plots het feest van duizend lichtjes
etensgeur waar ik naar smacht
Hunkerend naar licht en warmte
zoek ik naar een kerstgevoel
volg de lichtjes, geur van eten,
sporen naar een hoger doel
Geur alleen stilt niet mijn honger
lichtjes houden mij niet warm
eten wil ik, voelen, praten
me geborgen…
warmte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.704 27 12 1989
je graf is een zwarte steen
met flakkerend kaarslicht
in een nevelige tuin
verkeer raast langs de heg
letters lees ik niet meer
de tekst is nietszeggend
alleen herinneringen spreken over
geborgenheid en liefde
waarvan het gele kaarslicht
het warme symbool is
het licht op die
natbesneeuwde steen
verwarmt hart en handen…
Echo van verlangen
hartenkreet
2.7 met 17 stemmen
2.336 Jouw mooie woorden komen niet overeen
met de onuitgesproken waarheid in jouw ogen
ik zie verdriet, wrok, pijn en opgedroogde tranen
ik had het stukje geluk in jouw ogen willen zijn
Mijn hart blijft geborgen in jouw handen
bloeddruppels sijpelen door jouw vingers
ze raken de grond en spatten uit elkaar
't zijn de tranen van mijn gebroken hart…
distel
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
1.355 het onkruid vermolmt;
de pisseblom waait
van veders naar dons
en den paarse vervliegt
in veneinig geprik
vanonder ruige maai
komt nog als geborgen groen
het hooi in feromonen asem op;
verdroogde druppeltellers
begraven in boeket
langs onvermijdelijke bloei
vergroeit onvergankelijk klam
het weinige blije weerzien
van beklemmende liefdes…
Jaarringen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
457 Nerven in geborgen luwte
van verzamelde jaren
rijzen uit geurige aarde,
zich aldus verheffend
boven ondermaats gekrioel.
Bronzen standers
in wassende omvang,
reiken tot hemelse
vormen met gewichtloze
wolken als doel.
Rechtstandig, de armen
uit de mouwen geheven,
of in cirkels zonder aanvaring.…
Al zie ik nog niet goed
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.093 De kinderen zullen
zingen, zich geborgen weten.
Dan komt die Vredevorst zal heten.…
Carpe diem
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
1.806 vereeuwigd en bevangen met het oog
en de soepelheid van kleuren zien
schoonheid proeven de mens ontroeren
lijnen volgen in ontdekkingsreis en er is
nog zoveel meer nog zoveel meer te doen
mijn leunstoel kraakt jasmijn neemt jaren
terug wat een hart tentoon spreidde
de dag licht in elke voelspriet lippen bevoelen
kreukels in de zomer is geborgenheid…
Mijn verlangen...
hartenkreet
4.9 met 29 stemmen
2.224 en mijn verlangen naar
jouw geborgenheid is
een verlangen in alle
hevigheid...
m'n verlangen naar
genegenheid,
is 'n verlangen naar
jouw aanwezigheid...
mijn verlangen naar
jouw schoonheid is
'n verlangen van
begerigheid...
en dit gevoel van
afhankelijkheid
een aanslag op
m'n zelfstandigheid...…
Veiligheid
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
3.415 Nu nog veilig in mijn schoot
Geborgen in mijn diepe duisternis
Broos en teer aanhankelijk leven
Groei maar voort in je donkere bestaan
Nu nog biedt mijn buik bescherming
Nu nog warmte, nu nog veiligheid
Straks geboren...harde koude wereld
Straks gevaren om je heen
Geniet nu van de warme golven
De trilling van mijn stem
Het kloppen van mijn…
sterven bij leven
netgedicht
3.6 met 25 stemmen
1.259 ademen zonder morgen
is omgaan met het nu,
het heden,
waar geborgenheid
in vandaag
moet zijn verborgen
het is niet meer verlaten
op een verwachtende hoop
een droom met in wezen
onbekende baten
of zo men wil,
fantasieloze gaten
je bent op…
Het benevelde doek
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
1.232 palet
met gras, bomen en struiken
of raak ik zo intens begaan
omdat de regen mij van
het levende sap laat ruiken
als het benevelde doek
moeiteloos een compositie schetst
in de stille morgen
en de samenhang van tinten
woorden doet verstommen,
waar alles zichzelf
onvoorwaardelijk bemint
en van nature in geruisloze
groei lijkt geborgen…
Uitgekleed en ontdaan
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
1.241 Uitgekleed en ontdaan
Een ouder wordende geest;
iedere hamerslag van het lot
bracht hem dichter aan de rand
van zijn bestaan;ongemerkt
wat afwezig,soms gemakkelijk
leunend op zoek naar geborgenheid:
wereldvreemd,grenzeloos als water
kwam de eerste omslag,herkenbaar
afwezig:verlammende gedachten
probeerden zijn zucht naar vrijheid
aan…
Verleden tijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 zeggen dan
over tijd alleen
het beslaat
een periode
waarin alles
leefde naar
de voltooid
verleden tijd
in een bestaan
met specifieke
zaken zoals
kleding geur
spraak om
deze leef
maatschappij
terug krijgen en
te proeven hoe
de essenties
van leven in
die emoties
weer opnieuw
gevoeld en
ervaren worden
zoals gezelligheid
geborgenheid…
van een moeder en haar kind
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
720 dag mijn lieverd
ik weet niet
of je me hoort,
mijn hand over je haar voelt
weet dat ik nooit
weggeweest ben
toen je klein was
stond de deur op een kiertje
was een goedmakerszoen genoeg
vond je geborgenheid
in mijn armen
en moederboezem,
werden je tranen
van onmacht en boosheid
onbegrepenheid
door mij overgenomen
…
droom je nu…
graflichtjes
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
656 in de stilte van nu verblijf ik
zachter, door droombeelden van toen
er brandt een kaars, mijn loflied zingt
en onderaan de dag klinkt wee
een jammerklacht
maar hier, geborgen in het nu
draagt liefde duizend rozen op, aan
alle zielen
waar we knielen zucht de grond
mijn mond noemt honderd namen rond
een warm moment
wat ben ik blij-…
Schuilen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
776 De geur van jasmijn
Tedere schaduwbloem
Een droom van satijn
in zilver maanlicht
Er staat een vrouw
aan het stille water
De wind fluistert
in haar bleke haar
Zij zingt zacht
en de wereld luistert
O liefste
Grendel de poort
van de nacht
deze nacht
en schuil
schuil veilig
geborgen
in de heldere rust
van wenkende ogen…
Mijn stille plek ( A. )
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
722 Me ooit ergens thuis voelen: veilig en geborgen.…
In mijn gedachten
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
565 En voel jij je geborgen.
In mijn gedachten.
Hebben wij nog steeds eindeloze gesprekken tijdens onze wandelingen.
En koesteren wij onze verbondenheid.
In mijn gedachten.
Zitten wij nog steeds naast mekaar op een bankje.
En staat de tijd even stil.…
AVOND OP HET LAND
gedicht
4.0 met 5 stemmen
5.535 En het is of de landen leger
worden, geen deur knarst, geen
hond blaft, de wagens zijn
gelost, de vrachten geborgen,
alles vergeten wat we vonden
aan haar borst. Alleen de geur
van melk is blijven hangen.…
Voorjaar op Schiermonnikoog
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
456 Hoe wonderlijk was vergeten
Nu keren in en uitzicht terug
Eb en vloed mijn eigen brug
Als aandachtig tijdloos weten
Stromend in verhalen
Staat de weidsheid stil
Maakt wijsheid geen verschil
In mijn verbijsterend vertalen
Wolkenpaadjes in het buitengebied
En het meedogenloos moment
Spoelen door en maken schoon
Geborgen zingt het levenslied…
Zes haiku's
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 Geborgenheid wenkt.…
Onbekeerlijk
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
508 Mijn vel en mijn handen beefde van het onrecht
in de verlatenheid toen ik bukte en naar mijn schoenen greep terwijl ik naar de modder keek die onder mijn zolen kleefde nadat ik weer was uitgegleden op de moerassige wegen waar ik het lied van mijn hart gezongen had voor jou
Mijn vrije adem dat voor jou is uitgestort in het huis van jouw geborgenheid…
ALIS VOLAT PROPRIIS
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
620 dat wat rest, ligt in mij opgeslagen
geborgen in mijn dunne handen
verankerd in mijn hart
bij vlagen vloeibaar maar steeds warm
het zandkasteel, de parelmoeren schelpen
het zachte van je wang
zo ver als ik maar kijken kan, wil ik
je volgen, tot ik enkel nog een stipje zie
samen met het witte van de wolken
verdwijn je aan de horizon
jouw…
Gesch(r)ift
snelsonnet
3.5 met 12 stemmen
1.737 De paus noemt 'de verspreiding met het zwaard´
Waarmee hij de Islam lijkt weg te honen
Maar nee, hij zegt juist groot respect te tonen
Voor zijn collega-godsdienst met een baard
Hij vindt in zo´n oud boek vast mooie zinnen
Hoe kruistochten en oorlogen beginnen…
Ik vrees geen kwaad
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
580 Ik vrees geen kwaad
Want U bent bij mij
U wijkt niet van mijn zij
U die mij nooit verlaat.
Waarom zou ik vrezen
Als U mij leidt door 't leven
Mij vrede en rust wilt geven
Uw naam zij geprezen.
Mijn Herder is de Heer
Hij zal mij veilig leiden
En nooit van mij scheiden
Hij ziet in liefde op mij neer.
Dank voor Uw oprechte trouw
U wijst…
Op hoop van zegen.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Grauw lijkt alles om mij heen.
Het koude steen van torenhoge gebouwen
waar tussen ik mij bevind, mijn weg
vervolg als zovelen.
Elke dag klinkt er wel een melodie
die vrolijk is of somber.
En ik bewonder een ieder die ook bij
tegenspoed door gaat in het leven.
En het besef groeit bij mij dat ook ik
verder moet, hoewel het nu even tegen zit…